နတ်ဘုရားတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် - အခန်း (၄၅) - ဇူကျီ (Zhuji) သို့ လမ်းစ [၅]
အသက်ရှူလမ်းကြောင်းတစ်ခုစာမျှပင် မကြာလိုက်၊ အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် လီဖန်သည် အလွန်အေးစက်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်တရာကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာတစ်ခုအတွင်း ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဤနေရာတွင် အချိန်နှင့် အာကာသတို့မှာ ပုံမှန်နှင့်ကွဲပြားနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလေးချိန်မဲ့နေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသည်။
လီဖန်သည် သူ၏စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ဇူကျီ (Zhuji) အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ၏အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် သူ၏စွမ်းအားများကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်စေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီ (Qi) စွမ်းအားများမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ဒန်ထျန်း (Dantian) ထဲတွင် ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကြောင်းကို ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။ လီဖန်သည် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုအလင်းရောင်နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ဆက်လက်ကြိုးစားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာပြင်းထန်လာပြီး သူ၏အာရုံခံစားမှုများမှာလည်း ပိုမိုထက်မြက်လာသည်။
အနီးအနားတွင် အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လေတိုးသံကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တေးသွားတစ်ခုကဲ့သို့လည်းကောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအသံသည် သူ၏စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေပြီး သူ၏စွမ်းအားများကို ပိုမိုတည်ငြိမ်စေသည်။ လီဖန်သည် ထိုအသံကို နားထောင်ရင်း သူ၏စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ရှေ့တွင် တံခါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုတံခါးမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ရှေးဟောင်းအက္ခရာများဖြင့် ရေးထိုးထားသည်။ လီဖန်သည် ထိုတံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏စွမ်းအားများမှာ တံခါးနှင့်ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အရှုံးမပေးခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တံခါးကို ဆက်လက်တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တံခါးမှာပွင့်သွားပြီး သူသည် အလင်းရောင်များကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ချီစွမ်းအားများမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး သူ၏အာရုံခံစားမှုများမှာလည်း ပိုမိုထက်မြက်လာသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဇူကျီ (Zhuji) အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လီဖန်သည် သူ၏အောင်မြင်မှုကို ခံစားရင်း အလွန်ဝမ်းမြောက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ခရီးစဉ်တွင် အလွန်အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် လျင်မြန်သောခြေလှမ်း (Swift-Steps) နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့ ပေအနည်းငယ်မျှ ရွေ့လျားလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ သူရပ်နေခဲ့သည့်နေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး တစ်ခဏအကြာတွင် တစ်ဆယ့်လေးလက်မခန့် ရှည်လျားသော သံမဏိခြေသည်းများပါသည့် အားကောင်းလှသော တိရစ္ဆာန်၏ခြေသည်းတစ်စုံသည် လေဟာနယ်ကို ခုတ်ပိုင်းဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုခြေသည်းများသာ သူ့ကိုထိမှန်ခဲ့ပါက သူသည် လေးပိုင်းတစ်ပိုင်းဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ထိုသားရဲကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
အဖြူရောင် လုံဒန် (Longdan) ကျား။ ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ ရှားပါးသော မှော်သားရဲတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် အဖြူရောင်ကျားက ပစ်မှတ်လွဲချော်သွားသည့်အတွက် ဒေါသတကြီးနှင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ ကျားသည် သူ့ကို အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့ စူးရဲသောမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်လှမ်းချင်းစီ တိုးကပ်လာသည်။ သားရဲက ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို အကဲခတ်ရင်း သူ စတင်စဉ်းစားမိသည်။ သူ ထွက်ပြေးသင့်သလား သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင်ပင် ရပ်၍ တိုက်ခိုက်သင့်သလား။
သို့သော် ပြဿနာအနည်းငယ်ရှိနေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံရွှေ့လျားခြင်း (Shifting-Heavens) လက်စွဲနည်းစနစ်ကို တကယ့်တိုက်ပွဲတွင် တစ်ခါမျှ မသုံးဖူးသေးပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ချီ (Chi) စွမ်းအားကိုလည်း တိုက်ပွဲတွင် အသုံးမပြုဖူးခဲ့ပေ။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူသည် တစ်ခါမျှ တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုကျားကို မယှဉ်နိုင်မှသာ ထွက်ပြေးတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ မိမိ၏စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ယံရွှေ့လျားခြင်း လက်စွဲနည်းစနစ်ကို ချီစွမ်းအားမပါဘဲ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဖြူရောင် လုံဒန်ကျား၏ အန္တရာယ်ကြီးမားသော ခြေသည်းများနှင့် သွားများကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့၏စွမ်းအားမှာ မည်မျှပြင်းထန်သနည်း။ သူသည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိရန် လုံးဝစိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ အဖြူရောင် လုံဒန်ကျားကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုရင်း သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းများ ဆုတ်လိုက်သည်။ ကျား၏စွမ်းအားကို သူအသေအချာ မသိရသော်လည်း ၎င်း၏အမြန်နှုန်းကိုမူ သူ သေချာပေါက်သိသည်။ သူ၏ လျင်မြန်သောခြေလှမ်းနည်းစနစ်နှင့်ယှဉ်လျှင် ထိုကျားသည် သူ့ထက်ပိုမိုမြန်ဆန်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
အဖြူရောင် လုံဒန်ကျားသည် လျှပ်တစ်ပြက်အမြန်နှုန်းဖြင့် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သစ်ပင်နှင့် ကျောကပ်လျက်သားဖြစ်နေသော ကျူးဖုန်း သည် အသက်ရှူမှားလုနီးပါး အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လျင်မြန်သောခြေလှမ်း (Swift-Steps) နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ကျား၏ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားစဉ်တွင် သူသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ကျား၏အရှိန်ကို အသုံးချကာ ကျား၏လက်ယာဘက်ခြေထောက်ကို ခန္ဓာကိုယ်အောက်သို့ လှည့်ပတ်ဖိချလိုက်သည်။
ခုန်အုပ်လိုက်သည့်အားဖြင့် လွင့်စဉ်လာသော ကျားသည် ဧရာမသစ်ပင်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။ ထိုတိုက်မိသည့်အားကြောင့် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ခြေသည်းချွန်များမှာ ၎င်း၏ဗိုက်သားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး အူများပင် ထွက်ကျကုန်တော့သည်။ ကျားသည် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသေးသော်လည်း အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်တော့သဖြင့် တစ်ပုံကြီးလဲကျသွားတော့သည်။
ကျူးဖုန်း သည် လုံဒန်ကျား၏ အလောင်းကို ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ၎င်း၏ကိုယ်တွင်းမှ အနှစ်သာရ (Core) ကို မည်သို့ထုတ်ယူရမည်နည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။ သူ့တွင် ဓားလည်းမပါ၊ ဓားမြှောင်လည်းမပါ၊ ထိုလုံဒန်ကျားမှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှသည်။ မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သစ်ပင်ထိပ်မှ နူးညံ့သောအသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"အကူအညီ လိုအပ်နေပုံပဲနော်။"
"ဟင်"
ကျူးဖုန်း သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အနီးအနားရှိ သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် သူနှင့်အရွယ်တူ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ဆံပင်နက်များကို ကျစ်ဆံမြီးကျစ်ထားပြီး သူမ၏အပြာရောင်မျက်လုံးများမှာ လှပ၍ နူးညံ့သောအသွင် ရှိသည်။
"ဟေ့၊ မင်းရှိနေတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ ဟုတ်တယ်၊ အနှစ်သာရထုတ်ဖို့ ဓားမြှောင်လိုနေတာ။ ငါ့ဟာငါ မယူလာမိဘူး။ ငါလည်း ခပ်အအပဲ။ ငါ့နာမည်က ကျူးဖုန်း (Ju-Feng) ပါ။"
"ငါ့နာမည်က ယင်း (Ying)။ ဒါယူလိုက်။"
သူမက ပြောရင်း ဓားမြှောင်ရှည်တစ်လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"မင်း ကျားကို တိုက်ခိုက်သွားတဲ့ပုံစံကို ငါမြင်လိုက်တယ်။ မင်းရဲ့သန်မာမှုက အပြင်တပည့်တစ်ယောက်အတွက်တော့ လုံလောက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အမြန်နှုန်းကရော။ အပြင်တပည့်တစ်ယောက်မှ ဒီလောက်မြန်မြန် မလှုပ်ရှားနိုင်သင့်ဘူး။ မင်းသေသွားစေချင်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အမြန်နှုန်းကတော့..."
"ဘာမှမထူးဆန်းပါဘူး ယင်းရယ်။ သဘာဝအတိုင်း မြန်တဲ့ခြေလှမ်းတွေပါပဲ။ ဒါပါပဲ။"
"အေးပါလေ။"
သူမသည် ကျူးဖုန်း ကို သံသယအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် သူသည် စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်ပြောင်းလိုက်ရသည်။
"မင်းက အရမ်းလှတာပဲ။"
"ဟွန်း။"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
သူသည် အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ဓားမြှောင်ကို သန့်စင်ကာ လုမေယင်း (Lu Mei Ying) ထံ ပြန်ပေးလိုက်ရာ သူမက ပခုံးကို အသာတွန့်ပြသည်။
"မင်းရော ယင်း၊ အနှစ်သာရ ရခဲ့လား။"
"ရခဲ့တယ်၊ ပြန်ဖို့လုပ်နေတုန်း မင်းကိုတွေ့တာ။ အသားအရေနဲ့ ခြေသည်းတွေကရော။ မယူသွားတော့ဘူးလား။"
"ငါက ဝန်ပိမှာ ပျင်းလို့ပါ။ မင်းလိုချင်ရင် ယူသွားလိုက်လေ။"
"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ဝန်ပိတာကို ငါပဲ လက်ခံလိုက်ပါတော့မယ်။"
မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လုမေယင်းသည် အခွံနှင့်ခြေသည်းများကို ပခုံးပေါ်တင်လိုက်သည်။ သူမသည် ကျူးဖုန်း ကို လှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"နောက်မှတွေ့မယ်၊ ဖုန်း (Feng)။"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူလာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာကာ တိရစ္ဆာန်ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ပျံသန်းနေသောကြယ်ဂိုဏ်း (Flying Stars Sect) သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် သတ်မှတ်ချိန်ထက် မိနစ်အနည်းငယ်စောပြီး ရောက်ရှိလာကာ သူရရှိခဲ့သော အနှစ်သာရကို အပ်နှံလိုက်သည်။ အနှစ်သာရ၏ စွမ်းအားကို တိုင်းတာပြီးနောက် သူ၏နာမည်နှင့်အတူ မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ အခြားတပည့်များ၏ အနှစ်သာရများကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။
ထို့နောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ပရိသတ်ကို မိန့်ခွန်းပြန်ပြောသည်။
"ပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမအဆင့် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ အောင်မြင်တဲ့ တပည့်အားလုံးရဲ့ နာမည်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးပါပြီ။ မနက်ဖြန်မှာတော့ အောင်မြင်တဲ့တပည့်တွေဟာ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာတိုက်ခိုက်ရေးကို ဆက်သွားရပါမယ်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝဟာ ခက်ခဲပါတယ်။ ပိုသန်မာတဲ့ ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အားနည်းရင်တော့ အသက်ဆုံးရှုံးရမှာပဲ။ ဒီပြိုင်ပွဲဟာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြဖို့သက်သက်မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်ကို ပြဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ သင်ယူလိုစိတ်ရှိတဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ သင်ပေးထိုက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ပါပဲ။ မနက်ဖြန်မနက်အတွက် ပြင်ဆင်ထားကြပါ။ အဲဒီအချိန်အထိတော့ အားလုံးပဲ ကောင်းသောနေ့လေးဖြစ်ပါစေ။"
နောက်ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။ ကျူးဖုန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လည်ပတ်နေသည်။ သူဘာဆက်လုပ်ရမည်ကိုပင် မသိပေ။ ပညာရှင်များက သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း သီးသန့်ကျင့်ကြံဖို့ စေခိုင်းထားသည်။ ဘယ်နေရာလဲဆိုတာလည်း မသိ။ သီးသန့်ကျင့်ကြံရမည်ဟူသော အတွေးကပင် သူ့ကို ခေါင်းကိုက်စေသည်။ သူသည် အပြင်တပည့်အုပ်စုတစ်စု အပြင်ဘက်နယ်မြေသို့ သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်နယ်မြေသို့ ရောက်သောအခါ ဂိုဏ်းတာဝန်ခံတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အမြန်သွားရောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် သူအံ့အားသင့်စွာဖြင့် အခြားတပည့်သုံးဦးနှင့် အတူနေရမည့် အခန်းတစ်ခန်းကို ချပေးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ စမ်းသပ်မှုအတွက် လာကြသည့် အပြင်တပည့်အများစုမှာ သူနှင့်အတူတူပင် ရောက်ရှိလာကြကြောင်း နောက်မှ သိလိုက်ရသည်။
အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ အခန်းဖော်သစ်များနှင့်အတူ သူသည် လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်တွေးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် သူမွေးဖွားခဲ့သည့်ကမ္ဘာနှင့် မတူသောကမ္ဘာတွင် ရောက်နေသည်။ အခန်းဖော်များကြောင့် မည်သည့်ကိုယ်ခံပညာ သို့မဟုတ် မှော်နည်းစနစ်ကိုမျှ သူကျင့်ကြံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူကျင့်ကြံလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကံကြမ္မာစမ်းသပ်မှု (Heavenly Tribulation) ကျရောက်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူကျင့်ကြံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူသည် နေရာလပ်အိတ် ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် အသားစားရတော့မည်မဟုတ်ပေ။
အတွေးများ လွန်ကဲနေရင်း သူသည် နောက်တစ်နေ့မနက်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်စေရန် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။