## အခန်း ၄၃- ကျူကျီဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခြင်း [၃]
ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အဆုံးအမမရှိ လွတ်လပ်နေသော အပြူရောင်ကောင်းကင်ကြီးအောက်တွင် ကျူးဖုန်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ နေ့ခင်းဘက်၏ တောက်ပသောရောင်ခြည်များက မျက်စိကို စူးခနဲဖြစ်သွားစေသဖြင့် သူ လက်ဖြင့် မျက်နှာကို ကာလိုက်ရသည်။ တယ်လီပို့ဂိတ်ဝကို အသုံးပြုခဲ့ရသည့် အရှိန်ကြောင့် ဦးနှောက်မှာ မူးဝေနေဆဲဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်နှင့် အသားကျစေရန် ခဏရပ်နေလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသောအခါ သူ တိုးညင်းစွာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ လေကောင်းလေသန့်၏ ရနံ့က နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာစေသည်။
မာန်မာနထောင်လွှားစွာ မတ်မတ်ရပ်နေသော စိမ်းစိုသည့်သစ်ပင်များကို သူကြည့်လိုက်သည်။ သစ်ပင်ထက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော အရည်ရွှမ်းသည့် အနီရောင်သီးများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်မိသည်။
ပန်းများမှာ တောက်ပလှပပြီး လေနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ ထိုလေညင်းလေးက ဇီဇဝါပန်းတို့၏ အံ့သြဖွယ်ရနံ့နှင့် ရောစပ်ကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် သူ တိုးတိုးလေး ရယ်မောမိသည်။ အထက်မှ တကျီကျီမြည်သံ အားပျော့ပျော့ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဘုန်းကြီးသောကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသည့် ငှက်များကို မြင်တွေ့ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရောင်ခြည်က သူ့အပေါ်သို့ နူးညံ့စွာ ကျရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးထွေးမှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ရှုခင်း၏အလှတရားထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားရင်း သူ တိုးတိုးလေး ဆက်လက်ရယ်မောနေမိသည်။
ထိုနေရာ၏ အိပ်မက်ဆန်ဆန်အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေစဉ် ကျူးဖုန်း သည် ပျံသန်းနေသော ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီးသား ပညာရှိသုံးဦးနှင့် တိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်း၏လုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်သူများဖြစ်ကြပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းပိုင်းဝန်းကျင်တွင် လှည့်လည်သွားလာကာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုများကို အမြဲတမ်း စစ်ဆေးနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
"ဟေ့လူ! အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း!"
သူတို့က သူ့ကို ပြောဆိုနေမှန်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ ကျူးဖုန်း မှာ ပြဿနာတက်တော့မည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် တံခါးရှိသင့်သည့်နေရာဘက်သို့ အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရတော့ပေ။ ထိုအခါမှသာလျှင် သူသည် အစောကထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ပြဿနာထဲသို့ ကျရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
"အကြီးအကဲ ချီယွမ်!"
သူသည် ထိုအမည်ကို စိတ်ထဲမှနေ၍ ချက်ချင်းပင် အူလှိုက်သည်ိုက် အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ပြန်မရပေ။ တံခါးဝအပြင်ဘက်တွင် သူသာလျှင် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဟု သူ့အား ပြောခဲ့ပြီးသားဖြစ်သော တံခါးစောင့်ထံမှ စကားတစ်ခွန်းမျှ သူ မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း အလိုလိုပင် အကျင့်ပါနေသဖြင့် ထိုသို့ အော်ခေါ်မိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ခေါ်စရာရော အခြားဘယ်သူများ ရှိသေး၍လဲ? တံခါးစောင့်ကို ခေါ်ချင်လို့လည်း မဟုတ်ပါ၊ အံ့အားသင့်သွားရသဖြင့် အမှတ်မထင် ဖြစ်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စိတ်ကိုတင်းထားကာ သူသည် ထိုဒေါသထွက်နေသော ပညာရှိသုံးဦးကို တောင်းပန်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ဘာလို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေရတာလဲ?"
"တပည့်၊ မင်းက ဘာလို့ ကျောင်းဝတ်စုံကို မဝတ်ထားတာလဲ?"
"မင်းက ပြင်ပတပည့်တွေထဲက တစ်ယောက်လား?"
ပညာရှိသုံးဦးက မဆိုင်းမတွဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။
"အော်၊ ငါ သဘောပေါက်ပြီ။ မင်းက ပြိုင်ပွဲတွေမှာ မပါဝင်ရအောင် ရှောင်တိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့ ဟုတ်လား?"
"တနည်းအားဖြင့် ဒီဝိညာဉ်သီးတွေက မင်းကို အကျိုးပြုမယ်လို့ ထင်နေတာလား? မိုက်မဲတဲ့ တွေးခေါ်ပုံပဲ။"
တားမြစ်နယ်မြေ ဟုတ်စ? တပည့် ဟုတ်စ? သူတို့၏မေးခွန်းများမှတစ်ဆင့် ကျူးဖုန်း သည် ဤနေရာက မည်သည့်နေရာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခု! သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ နုနယ်ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အလွန်တရာ သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး အကြီးအကဲတို့ ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော် ဒီနေရာကို တမင်တကာ ဝင်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ။"
ကျူးဖုန်း က ၎င်းတို့အား တောင်းပန်လိုက်သည်။
"မတော်တဆ ဟုတ်လား? ဟဟ၊ ဟုတ်ပေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေက မင်းလိုလူတွေအတွက် အရမ်းကို ရှင်းလင်းပြီး နားလည်ရလွယ်ကူပါတယ်။ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားလာတာ၊ ဆယ်တိမ်ဝိညာဉ်သီးတွေကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားတာ ဒါမှမဟုတ် လာမယ့်ပွဲတွေကို ရှောင်တိမ်းဖို့ ကြိုးစားတာတွေ အားလုံးက စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်တာတွေချည်းပဲ။"
"ပြစ်ဒဏ်ကတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဝါးပင်ငါးဆယ်ကို တစ်တန်းကို ဆယ်ပင်စီနဲ့ တန်းစီခုတ်ရမယ်။"
"ပြီးတော့ တစ်ပတ်တာ တိုက်ပိတ်အကျဉ်းစံရမယ်၊ အဲဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း သီးသန့်နေရလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း တွေးတောဆင်ခြင်ပြီး ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းခံဖို့အတွက် အချိန်အလုံအလောက် ရပါလိမ့်မယ်။"
သူတို့က သူ့အား ဂိုဏ်း၏ပြင်ပခန်းမဆောင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ၎င်း၏ကြီးမားလှသည့်ပုံစံကြောင့် သူ အံ့သြသွားရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ ထိုခန်းမဆောင်တွင် ပြင်ပတပည့်များကို ပြင်ဆင်စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေကြသော ဂိုဏ်းစတူးဝပ် (အုပ်ထိန်းသူ) များလည်း အများအပြား ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏စကားများမှတစ်ဆင့် ကျူးဖုန်း သည် ထိုမနက်ခင်းတွင်ပင် စတင်တော့မည့် ပြိုင်ပွဲတစ်ခုအကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့ရသည်။ ပညာရှိများက သူပြေးလွှားရှောင်တိမ်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည့် ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ မကြာခင် စတင်တော့မည်ပေါ့လေ? ယခုအခါတွင်မူ သူ အားလုံးကို နားလည်သွားလေပြီ။
ပညာရှိများက သူ့အား ဂိုဏ်းစတူးဝပ်များထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သူ ထိုပညာတတ်တစ်ဦးထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ဂိုဏ်းမှ ဘွဲ့ရရှိခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ ၎င်းတို့၏အရည်အသွေးစွမ်းရည်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့အပေါ် မူတည်၍ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်း၏အနာဂတ် အကြီးအကဲများပင် ဖြစ်ကြသည်။
"သူ့အတွက် ဝတ်ရုံတစ်ထည် ရှာပေးလိုက်၊ ပြီးရင် သူ့ကို ဝါးတောထဲ ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ ဝါးပင်ငါးဆယ် တိတိ ခုတ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါတို့ နောက်မှ ပြန်စစ်ဆေးမယ်။"
စတူးဝပ်သည် ပညာရှိများကို ခေါင်းညိတ်အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး ကျူးဖုန်း ထံသို့ မလှည့်မီ ၎င်းတို့ထွက်သွားသည်အထိ စောင့်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကျူးဖုန်း အား ရာဇဝတ်ကောင် ပြဿနာရှာတတ်သူတစ်ဦးကို ကြည့်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့်ပင် ခက်ခဲပင်ပန်းလှသော နေ့တစ်နေ့ကို ဖြတ်သန်းနေရပြီးမှ ယခုအခါတွင် မိုက်မဲသော ပြဿနာရှာသူ လူမိုက်တစ်ဦးကို ဝါးတောထဲတွင် စောင့်ကြပ်ပေးရတော့မည်ဖြစ်သည်။
"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံကို တောင်းပန်တာပဲ၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနဲ့၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အသံတွေလည်း လုံးဝမပြုနဲ့။"
ကျူးဖုန်း မှာ မေးခွန်းအချို့ကို အမှန်တကယ်ပင် မေးချင်နေခဲ့သော်လည်း ငြိမ်ငြိမ်နေရန် အမိန့်ပေးခံထားရပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သက်ပြင်းကို သတိကြီးစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
သူတို့ ရောက်ရှိလာသည့်နေရာမှာ သာမန်ဝါးတောတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဝါးဂြိုဟ်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ မြေဧကရာပေါင်းများစွာကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ထိုဝါးတောကြီးသည် ကြီးမားသောဝါးပင်ထူထပ်ရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝါးပင်များ၏ ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဦးတည်ရာအရပ်ရပ်သို့ ဖြန့်ကျက်နေကာ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်ရန် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်ပေသည်။
သူတို့သည် တောထဲတွင် အတန်ကြာ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီးနောက် မကြာသေးမီက ဝါးခုတ်ထားသည့် လှုပ်ရှားမှုများ ရှိခဲ့သောနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဝါးပင်များကို ခုတ်သည့် သီးသန့်ပုံစံစနစ်တစ်ခု ရှိပုံရပေသည်။
"ငါတို့ ရောက်လာကြပြီ။ ညာဘက်ခြမ်းကနေ စပြီး ခုတ်လို့ရပြီ။ အချိန်မီ ပြီးသွားမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း ပြိုင်ပွဲမှာ ဆက်ပါဝင်နိုင်ဦးမလား မသိဘူး၊ ငါလည်း သွားကြည့်လို့ရမယ်ပေါ့။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး အမြန်လုပ်ပါ။"
ဝါးပင်များကို ခုတ်ရုံမှလွဲ၍ သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းစမရှိတော့ပေ။ စတူးဝပ်မှာ ကြေးနီស្នေဗဟိုချက် (Bronze Core) ၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု မထင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း သူ အန္တရာယ်မခံဝံ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဒေါသထွက်နေသော ပညာရှိ သို့မဟုတ် စတူးဝပ်တစ်ဦးဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြာအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲမီ ထိုပေါ်တယ်တံခါးဆီသို့ အရောက်သွားနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် တံခါးပွင့်လာမည်၊ မပွင့်လာမည်ကို သူ အသေအချာ မသိရသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ပို၍ပင် မလုပ်ဝံ့ပေ။ မည်သည့်လမ်းကို ရွေးသည်ဖြစ်စေ ပိုမိုဆိုးရွားပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်များကိုသာ ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုအကြောင်းများကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး လက်ရှိလုပ်ရမည့်တာဝန်ဖြစ်သော ဝါးပင်များဘက်သို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူသည် ဝါးပင်များကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်လာတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို တောင်းပန်တာပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဟာမျိုးတွေကို ဝါးပင်တွေလို့ ခေါ်နိုင်ရတာလဲ? ၎င်းတို့မှာ သာမန် သို့မဟုတ် ရိုးရိုးဝါးပင်များ ဖြစ်စရာ လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်းဝက်သစ်ချသစ်သားများကဲ့သို့ အလွန်တရာ ထူထဲပြီး သန်မာလှပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝါးပင်များ မဟုတ်ကြဘဲ ဝက်သစ်ချပင်များဟုသာ ခေါ်ဆိုသင့်ပေသည်။ ကျူကျီ သို့မဟုတ် လျန်ကျီ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူက နင်ကျီ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုအတားအဆီးများအားလုံးကြားမှပင် ဝါးပင်များကို အခက်အခဲမရှိ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း ရှိသင့်ပေသည်။
သို့မဟုတ် ထိုသို့ပင် သူ ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။
သူ့အနေဖြင့် တာဝန်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ချီစွမ်းအင်ကို အစစ်အမှန် အသုံးပြုရမည့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လုံလောက်သော ချီစွမ်းအင်များကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ထုတ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ အာရုံစိုက်မှုအပြည့်အဝဖြင့် သူသည် တူကို မြှောက်လိုက်ပြီး သန့်စင်သော အဟုန်ဖြင့် ဝါးပင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့ကို အံ့သြသွားစေသည်မှာ တူသည် ဝါးပင်ကို ထိလိုက်သည့်အချိန်မှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခွင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားစေမည့် တုံ့ပြန်ရိုက်ခတ်မှု ရှော့ခ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ပို့လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရခြင်းမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက် သူသည် ဝါးပင်များကို သေချာစွာနှင့် စဉ်းစားတွေးခေါ်လျက် ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာများမှာ သင့်လျော်သော အာရုံစိုက်မှုကို ပေးအပ်ရမည့် ပြင်းထန်သော ရန်သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာရာတိုင်းကို သူ အမှန်တကယ် နားမလည်ကြောင်း စတူးဝပ် မသိစေဘဲ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဘယ်အရာက မှားယွင်းနေနိုင်သည်ကို စတင်ဆန်းစစ်တော့သည်။
သူ ခုတ်တာ နည်းနည်း မြင့်သွားလို့လား? ဖြစ်နိုင်ပေသည်၊ နောက်တစ်ခါကျရင် နိမ့်နိမ့်လေး ခုတ်ကြည့်ရမည်။
နောက်တစ်ကြိမ်တွင် အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက် သူသည် တူကို နိမ့်နိမ့်လေးဖြင့် ရွယ်ကာ ခုတ်ချလိုက်သော်လည်း သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ ခြေလှမ်းယိုင်သွားစေမည့် ထိုတုံ့ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကိုပင် သူ ထပ်မံရရှိလိုက်လေသည်။
သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ တူကို ကိုင်ထားသည့် လက်များမှာ ထုံကျဉ်လာပြီး ခွန်အားများ စုစည်းရန်ပင် ခက်ခဲလာသဖြင့် သူသည် ဝါးပင်ကြီးကို ကျောမှီကာ ခဏတာ အနားယူလိုက်ရသည်။
ဤသို့ဖြင့် အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နေမင်းသည် ကောင်းကင်ယံအလယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အပူရှိန်ပြင်းထန်လာသော်လည်း ဝါးတောကြီးအတွင်း၌မူ စိမ်းစိုအေးမြသော အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းခြုံနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျူးဖုန်း အတွက်မူ ထိုအေးမြမှုသည် သက်သာရာရစေခြင်းထက် ပို၍ပင် တောင့်တင်းခဲယဉ်းလှသည့် ဒုက္ခတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုထူထဲမာကျောလှသော ဝါးပင်ကြီးများအပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ခြစ်ရာတစ်ခုတောင်မှ ထင်ရှားစွာ မပေါ်လာသေးပေ။
အနီးအနားတွင် ကင်းစောင့်နေသည့် စတူးဝပ်မှာမူ ကျူးဖုန်း အလုပ်လုပ်နေသည်ကို ငြီးငွေ့စွာဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ အနားယူနေခဲ့သည်။ သူက ကျူးဖုန်း အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော မဖြစ်နိုင်သည့်တာဝန်မျိုးကို မည်သို့မျှ အလွယ်တကူ ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပုံရပေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူ၏လက်ဖဝါးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အနီစက်များ ထင်မှတ်နေပြီး ဖူးရောင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူလက်လျှော့လိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဤတာဝန်ကို အချိန်မီ မပြီးမြောက်ခဲ့ပါက ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့် ဆုံးရှုံးရုံသာမက ပိုမိုဆိုးရွားသော အပြစ်ဒဏ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။
"ငါ့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး..."
သူသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ မိမိကိုယ်ကို အားပေးလိုက်ပြီးနောက် တူကို မြေပြင်မှ ပြန်လည်ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခွန်အားကို ရမ်းသန်းမသုံးတော့ဘဲ မိမိ၏ချီစွမ်းအင်များကို ဝါးပင်၏တည်ဆောက်ပုံ စီးဆင်းမှုနှင့်အညီ အကျိုးရှိရှိ အသုံးချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ကို မှန်မှန်ရှူရှိုက်ကာ မိမိ၏စိတ်အာရုံကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အစွမ်းကုန် အားစိုက်ထုတ်ကာ ခုတ်ချလိုက်လေတော့သည်။