"ကျန်းရှုယင်၊ ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းက စစ်မှန်တဲ့ နတ်လူတစ်ပိုင်းပေါ့လေ။ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို ငါတို့ အကောင်းဆုံး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်ရော သိရဲ့လား။"
စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းရှုယင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လေးလံထိုင်းမှိုင်းမှုကြီးတစ်ခု ထပ်မံကျရောက်လာပြန်သည်။ သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ထူးဆန်းသော သူမ၏ ရုပ်ပုံတုကို မြင်လိုက်ရသည့်နေရာမှလွဲ၍ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အမိုက်မှောင်လွှမ်းခြုံနေလေသည်။ ထိုနတ်လူတစ်ပိုင်းမိန်းကလေးသည် သူမမြင်နေရသော ရုပ်ပုံ၏ ထူးဆန်းမှုကို တွေးတောနေမိသည်။
ထိုရုပ်ပုံမှာ အဖြူရောင် ငှက်မွှားသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောက်လောင်နေသော အတောင်ပံကြီး နှစ်ဖက်နှင့် မီးတောက်နေသော ငှက်မွှားဓားတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသည်။ သူမ၏ အနာဂတ်ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လေလေ၊ သူမကိုင်ထားသော ဓားနှင့်ပတ်သက်၍ ခံစားနေရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရင်မောစရာ ခံစားချက်ကြီးက ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဓားကို အမြန်ပင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
"မင်းမှာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိတာပဲ၊ ကျန်းရှုယင်။ အခုတော့ ငါတို့ မင်းရဲ့အကြောင်းအရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြမယ်၊ ပြီးရင် မင်းမြင်တာကို ငါတို့ထံ ပြောပြရလိမ့်မယ်။"
သူမ၏ ပုံရိပ်ပြသထားရာ စခရင်သည် နောက်ပြန်လှည့်သွားပြီး သွေးကြောများသင့် တုန်ခါနေသော အမျှင်များဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည့် ဘီလီယံနှင့်ချီသော တောက်ပသော ကြယ်စုအုပ်စုတစ်ခု၏ ပုံရိပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားလေသည်။ သူမ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကြယ်စုအုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သီးသန့်ကြယ်တစ်ပွင့်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကြယ်သည် ကျန်ကြယ်များထက် ပိုမိုတောက်ပလာကာ ကြယ်စုအုပ်စုထဲမှ ကွဲထွက်သွားပြီး သူမကဲ့သို့ တောက်ပရုံသာမက တောက်လောင်နေကြသည့် ကြယ်များရှိရာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
တောက်လောင်နေသော ကြယ်များက သူတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် အလွန်တရာမှ မှေးမှိန်နေသည်ဟု ထင်ရသော တောက်ပသည့် ကြယ်ငယ်လေးကို လုံးဝဥဿုံ အရေးမစိုက်ကြပေ။ ဖယ်ကျဉ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ထိုကြယ်ငယ်လေးသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားများနှင့် တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းများရှိသည့် အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်လည်း ကြယ်ငယ်လေးမှာ ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြန်သည်။
ထို့နောက် ထိုကြယ်သည် ထိုနေရာမှ အခြားသောနေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆက်လက်ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်မူ ကြယ်စုအုပ်စုဟောင်းများကို မမြင်ရတော့သလို၊ ဒုတိယမြောက် ကြယ်စုအုပ်စုမှ အလင်းရောင်များကိုလည်း မမြင်ရဘဲ တတိယမြောက် ကြယ်စုအုပ်စုမှ အလင်းစက်ကလေးများကိုသာ မြင်တွေ့ရပေတော့သည်။
ထိုကြယ်သည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတွေ့ခဲ့ရေသာ နောက်ဆုံးကြယ်စုအုပ်စုများထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုတောက်ပနေကြသည့် ဘီလီယံနှင့်ချီသော ကြယ်စုအုပ်စုများကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ကြယ်ငယ်လေးသည် ဤနေရာတွင် သူမသည် ဖုန်မှုန့်စက်ကလေးထက်ပင် ငယ်ကောင်ကျသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားကာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားပြီး လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် တစ်နေရာတည်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ တစ်ကိုယ်တည်း ရှိနေခဲ့စဉ် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကြယ်စုအုပ်စုထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုတောက်ပသည့် ကြယ်ငယ်လေးမှာ ကြယ်စုအုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အလင်းတန်းကို စိတ်မဝင်စားဘဲ အလင်းတန်း လာရာဘက်ကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အလင်းရောင်၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေရန် ခရီးထွက်ခဲ့လေသည်။ ၎င်းသည် အဆုံးအစမရှိသော ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ အဝါရောင် အလင်းတန်းရှိ လှပသော ရေကန်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဆက်လက်၍ ချီတက်ခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းရှိ အံ့မခန်း မြစ်တစ်စင်းထံ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဆက်လက်၍ သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အနီရောင် အလင်းရောင်ရှိ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ပင်လယ်ပြင်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
ဆက်လက်၍ ခရီးနှင်လာရာ အပြာရောင် အလင်းတန်းရှိ ကြမ်းတမ်းလှိုင်းထန်သော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ဆက်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် ၎င်းသည် အခြားသော ကြယ်ငယ်လေးတစ်စင်းနှင့် ဆုံတွေ့ရသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းက ကြယ်ငယ်လေးအား အလင်းတန်းတစ်ခုတည်း လာရာနေရာကို ရှာဖွေနေကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ကြယ်ငယ်လေးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော ကြယ်ကို အလင်းရောင်ထုတ်လွှတ်ပေးရန်မှာ မိမိ၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။
သို့သော် စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော ကြယ်ကမူ ထိုကြယ်ငယ်လေးသည် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ကြယ်ငယ်လေးက ၎င်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ပြသလိုက်ရာ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော ကြယ်မှာ အရိုးစွဲသည်အထိ ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သော်လည်း စွမ်းအားကြီးမားသည့် ကြယ်ငယ်လေးက မကြောက်ရန် နှစ်သိမ့်ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတွင်ပင် ၎င်းထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုတောက်ပသော ကြယ်များစွာ ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော ကြယ်မှာ ကြယ်များကြားတွင် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေပါသလဲဟု မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်မေးမြန်းခြင်းမှတပါး အခြား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။
စွမ်းအားကြီးမားသော ကြယ်ငယ်လေးက စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော ကြယ်ငယ်လေး၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုကို မြင်သောအခါ နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့် ဤသို့ပြောကြားခဲ့သည်။
"ငါလည်း တစ်ချိန်က မင်းလို ကြယ်ငယ်လေး တစ်စင်းပဲလေ။ ငါဘာလဲဆိုတာ သိရဖို့ မင်းလိုပဲ ဒီကို လာခဲ့ရဖူးတယ်။ မင်းဒီကို ရောက်လာတာက နတ်ဘုရားကြယ်တစ်စင်း ဖြစ်ထိုက်လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ဝင်သွားပြီး မင်းအမှန်တကယ် ဘယ်နေရာမှာ ရှိသင့်တယ်ဆိုတာကို ကြည့်ပါတော့လား။"
ထိုကြယ်သည် လူ့ဘဝသားတို့၏ သားအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပလာကာ စစ်မှန်သော ကြယ်တစ်စင်း ဖြစ်လာခဲ့ကာ ပုံရိပ်မှာ ကျန်းရှုယင် ထံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"မင်းဘာတွေမြင်ခဲ့လဲ၊ ကျန်းရှုယင်?"
ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ငယ်ဘဝဆီသို့ စိတ်ရောက်သွားရင်း စဉ်းစားတွေးတောလျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ဘိုးဘွားတို့၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုများကြောင့် ထိုနတ်လူတစ်ပိုင်းသည် အခြားဝိညာဉ် ဘီလီယံချီရှိသော ကျယ်ပြောလှသည့် စကြဝဠာကြီးထဲတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် မည်မျှအရေးမပါကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် အလင်းတန်းကို ရရှိခဲ့သော အရေးမပါသည့် ကြယ်ငယ်လေး ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရလေပြီ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်တည်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခရီးစဉ်၏ အစပင်တည်း။
ထို့နောက် ထိုနတ်လူတစ်ပိုင်းသည် သူမရှေ့က မြင်ခဲ့ရသော သူမ၏ ကိုယ်ပွားရုပ်ပုံကို သဘောပေါက် နားလည်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ နောင်လာမည့် မွေးကင်းစဝိညာဉ်၏ အရိပ်အယောင်ပင် ဖြစ်သည်။ အရေးမပါခြင်းမှသည် အရေးပါခြင်းဆီသို့၊ လူ့ဘဝမှသည် မသေမျိုးဘဝဆီသို့။
"ကျွန်မရဲ့ အစနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဖြစ်တည်မှုပါပဲ။"
မျက်ရည်များ ဝဲတက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန်းရှုယင် က နှေးကွေးစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ဖြစ်တည်မှုပင်တည်း။
"မင်းမြင်ပြီးပြီဆိုတော့ စကြဝဠာကြီးထဲမှာ မင်းရဲ့နေရာက ဘယ်မှာလဲ၊ ကျန်းရှုယင်?"
"ရှင်နဲ့အတူ ရှိနေတဲ့ ဖြစ်တည်မှုထဲမှာပါ။"
"တော်လိုက်တာ၊ ကျန်းရှုယင်။ စကြဝဠာက မင်းကို ထားရှိတဲ့နေရာက ငါတို့နဲ့အတူ ပိုလို့တောင် ရှိနေသေးတယ်။ မင်းဆက်သွားလို့ရပါပြီ။"
စင်္ကြံလမ်းမှ ထွက်လာရင်း ကျန်းရှုယင် သည် အစီအရင်များနှင့် သင်္ကေတများ ပြည့်နှက်နေသော ငြိမ်သက်အေးချမ်းသည့် ဆင်စွယ်ရောင် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အခန်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောသဘာဝကို တွေးတောနေဆဲမှာပင် ထိုနတ်လူတစ်ပိုင်းမိန်းကလေးသည် ယခင်က အသံများနှင့် မတူညီသော အခြားအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ကျန်းရှုယင်။ ဘာလို့ နတ်ဘုရားများချိုင့်ဝှမ်း ထဲကို ရောက်လာတာလဲ။"
"ကျွန်မ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လို့ပါ။"
"စကြဝဠာကြီးက မင်းရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း ပေးသနားပါစေ၊ ကျန်းရှုယင်။"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အရောင်အသွေး အမျိုးမျိုးရှိသော တောက်ပသည့် ရောင်ဝါအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကျန်းရှုယင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
"ဒါက ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း အလင်းတန်းပဲ။ အဲ့ဒီထဲမှာ မင်းအတွက် စကြဝဠာကြီးရဲ့ လက်ဆောင် ပါရှိပါတယ်၊ နတ်လူတစ်ပိုင်း။ မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပါပြီ။"
အခန်းထဲမှ ထွက်လာလိုက်စဉ် ကျန်းရှုယင် သည် စင်္ကြံလမ်း၏ အဝင်ဝဆီသို့ ပြန်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် သူမသည် အပြုံးများ ဝေဆာနေသော အရှင်လူယံထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ တိုက်တန်အရှင်သခင်သည် ကျန်းရှုယင် ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
"အိမ်က ခေါ်နေပြီ၊ ရှုယင်း။"