ခေါင်းစဉ် - နတ်ဘုရားများ၏ အရှင်သခင် – အခန်း ၂၂။ တိုက်တန် အရှင်သခင် လုယန် [၂]
"သခင်လုယန်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေအိမ်အကြောင်းကို ခင်ဗျား သိထားတာလားဗျ။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း က အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။ ထိုတိုက်တန် အရှင်သခင်သည် သူတို့၏ နေအိမ်သို့ တစ်ခါမျှ ရောက်ဖူးခြင်း မရှိပေ။ သို့ပါလျက် သူတို့ မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်ကြသည်ကို သူမည်သို့ သိနေရပါသနည်း။ ၎င်းမှာ တိုက်တန် အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားအဆင့်အတန်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်လော။ သို့သော် သူတို့တွေ့ရှိခဲ့သည့် ကျင့်ကြံရာအခန်း အကြောင်းကိုတော့ သူသိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"အင်း၊ သိတာပေါ့။ ငါကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့တာလေ။"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်စက်တွေများ!"
သူတို့အားလုံး အံ့သြမှင်သက်သွားကြကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမွှန်းတင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တိုက်တန် အရှင်သခင်က ထိုဂူတစ်ဂူလုံးကို တည်ဆောက်ခဲ့တာလား။ သို့ဆိုလျှင် သူက ဤဂူ၏ မူလပိုင်ရှင် ဖြစ်နေပေမည်လော။ ထို့အပြင် ၎င်းက သူတို့၏ ကျင့်ကြံရာအခန်း အကြောင်းကိုလည်း သိရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုပေမည်။
"ဒီနေရာရဲ့ မူလပိုင်ရှင်က ငါ့ရဲ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ။ အခုတော့ ဒါက မင်းတို့ပိုင်တာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာကို မင်းတို့ ဘယ်လိုမြင်ကြလဲ။"
"တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နေရာပါပဲ၊ သခင်လုယန်။"
"ဒီအချိန်တွေတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ဒီဇိုင်းကိုပဲ အံ့သြနေမိတာပါ။"
"နောက်ထပ် ဘာမှ အံ့သြမနေနဲ့တော့၊ အဲ့ဒါက ဘဝရဲ့ သဘာဝပဲ။ ဒါနဲ့ တကယ်လို့ ငါသာ မင်းတို့ရဲ့ နယ်မြေဘက်ကို ရောက်လာခဲ့ရင် နှုတ်ဆက်ဖို့ ဝင်ခဲ့လို့ ရမလား။"
"ရပါတယ်၊ သခင်လုယန်။"
ကျန်းလီချန်း ဆက်ပြောမလာမီ သူတို့အားလုံး အမြန်ပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေလိုက်ကြသည်။
"ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်မှာ ကြိုဆိုရတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွခဲ့ပါ၊ တိုက်တန် အရှင်သခင်လုယန်။ ကျွန်တော်တို့ တကယ် ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ရသေ့ဘုံ ဒဏ္ဍာရီလာ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သော တိုက်တန် အရှင်သခင်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် မည်သူက လက်မခံချင်ဘဲ ရှိ겠နည်း။
"ကောင်းပြီလေ။ နောင်ကျရင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာတွေကို စိတ်မပူကြနဲ့တော့။"
"ပြီးတော့ ဟိုတစ်နေ့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လုယန်။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လုယန်။ ခင်ဗျားသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီအချိန်ဆို သေလောက်နေလောက်ပါပြီ။"
တိုက်တန် အရှင်သခင်က သူတို့၏စကားများကို အသာအယာ လက်ခါယမ်းကာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"ငါ အရင်က ပြောခဲ့ပြီးသားအတိုင်းပဲ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါက သင့်တော်တဲ့အချိန်မှာ အမှတ်မထင် ရှိနေခဲ့လို့ပါပဲ။"
သူ့မိသားစုဝင်များက သူတို့၏ ရင်ထဲရှိ မေးခွန်းများကို မေးမြန်းပြီးစီးကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည့်အခါ ကျူးဖုန်း က တိုက်တန် အရှင်သခင်ဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်နေသော မေးခွန်းများနှင့် ပတ်သက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ တိုက်တန် အရှင်သခင်အား ထိုအကြောင်းအရာများကို မေးမြန်းရန် သူစောင့်စားနေခဲ့သော အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
"တိုက်တန် အရှင်သခင်လုယန် ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု၊ မေးခွန်းနှစ်ခုလောက် ရှိလို့ပါဗျာ။"
သူသည် တိုက်တန် အရှင်သခင်၏ စကားကို စောင့်မျှော်ရင်း လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"အို၊ ကောင်းပြီလေ။ မေးပါဦး။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်။ ခင်ဗျားပြောခဲ့တဲ့ အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေက ဘာတွေအတွက် အသုံးဝင်တာလဲဗျ။ ပြီးတော့ တိုက်တန်က သူရှာနေတဲ့အရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ရဲ့လား။"
သူက အလေးအနက်ထားသည့်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သော်လည်း သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
"တိုက်တန်ဘုရင်လေ။"
ကျူးဖုန်း ကို တိုက်တန် အရှင်သခင်က နူးနူးညံ့ညံ့ ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလေသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ပြောပြမယ်။ အကြွင်းမဲ့ အူတိုင်တွေဆိုတာ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖန်တီးမှုတွေအတွက် အသုံးပြုကြတာပဲ။ အကြွင်းမဲ့ ပစ္စည်းများကို အူတိုင်ကျောက်တုံးများဖြင့် ဖန်တီးနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါတွေက လုပ်ဆောင်ရတာ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ငါ့အတွက်တောင်မှ အကြွင်းမဲ့ အူတိုင်တစ်တုံးနဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ကို ခက်ခဲပါတယ်။ အူတိုင်တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုနဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်သမားပညာရှင်တွေ ရှိကြပေမဲ့ ဘယ်စကြာဝဠာနယ်မြေမှာမဆို သူတို့က အလွန်တရာ ရှားပါးပါတယ်။ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ဘုံ ပုံသွင်းသူတွေကတော့ အူတိုင်နှစ်ခုနဲ့ အကြွင်းမဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်ကြပေမဲ့ အူတိုင်သုံးခုနဲ့အထက် ဆိုရင်တော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါသိသလောက်တော့ လက်ရှိမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ အဲဒါကြောင့်လည်း ဒီအူတိုင်တွေက တကယ်တမ်းမှာ အများကြီး မရှိတာပေါ့။"
သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အခြားဧည့်သည်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရန်အတွက် ခေါင်းကို ဘက်တစ်ဘက်သို့ ညင်သာစွာ စောင်းလိုက်သည်။
"တိုက်တန်ဘုရင် သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့တဲ့ အူတိုင်နဲ့ပတ်သက်လို့ဆိုရင်တော့ ငါ အတိအကျ မသိဘူး။ သူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ဖော်ပြခဲ့ဖူးပေမဲ့ အဲဒါကို သူ မြင်ရုံသာ မြင်ခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူနဲ့အတူ ပြန်သယ်လာခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပထမတုန်းကတည်းက ရှာမတွေ့ခဲ့တာလားဆိုတာကို ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ရှေးဦးတံခါးပေါက်တွေကို ဖြတ်ပြီး လာတဲ့အခါကျတော့ သူ့မှာ အနယ်စပ်ကြယ် အူတိုင် ပါမလာဘူးဆိုတာကို ငါ သိခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ နီဖရွန်တွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကလည်း ဒီအချက်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါနဲ့ပဲ တော်လောက်ပြီလား၊ လူငယ်လေး။"
ကျူးဖုန်း ထံမှ သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် တိုက်တန် အရှင်သခင်က ကျူးရှန်ဝူ ဘက်သို့ အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျူးရှန်ဝူ၊ မင်း ငါ့ကို အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ ဝေမျှပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်လေ။"
"ပြောင်းပြန်ကြီးပါ တိုက်တန် အရှင်သခင်လုယန်ရယ်။ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတတွေကနေ သင်ယူဖို့အတွက် ဒီကို ရောက်လာတာ ကျွန်တော်ပါ။"
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ဇန်းမိသားစုဝင်များလည်း နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာကြတော့သည်။ သူတို့၏ သန်လျက်အလင်းတန်းများကို စီးနင်းကာ တိုက်တန်၏ နေအိမ်သို့ ခေတ္တခဏ သွားရောက်ခဲ့ရခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေဆဲဖြစ်သော သူတို့၏ ဂူထံသို့ အမြန်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် ရရှိလာခဲ့သော အချက်အလက်များကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်အချိန်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ကျူးဖုန်း သည် ဘာမှအများကြီး မပြောတော့ဘဲ သူ့အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ အတွေးနက်နက်ဖြင့် ထိုင်နေလိုက်သည်။ မည်းနက်သောအရည်၊ တာတာ-အာထရာ၊ အကြွင်းမဲ့ အူတိုင်များ၊ တိုက်တန်ဘုရင်၊ ဟာလာပြင်။ ထိုအရာများအားလုံးမှ သူ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ သူ ပို၍ သန်မာလာရမည်၊ မဟုတ်လျှင် သူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပေ၊ သူသာ တတ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူသည် အမြဲတမ်း အသက်ရှင်နေထိုင်ရန်သာ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘယ်သောအခါမဆို စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ပေသည်။
ထိုနေ့မှစ၍ သူသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသာ အလွန်အားနည်းနေမည်ဆိုလျှင် သူ့ကိုယ်သူ မည်သို့ ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း။ နတ်ဆိုးများ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြစဉ်က သူ့အဘိုးအဘွားများက သူ့ကို မည်မျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန်နှင့် အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြပုံကို သူ ပြန်အမှတ်ရမိသည်။ သူ့အမေက နတ်ဆိုးများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ငရဲကုတ်အသည်း လျှပ်ကြောင်းများကို မည်သို့ စေလွှတ်ခဲ့ပုံကို သူ သတိရသည်။ ကျူးရှန်ဝူကလည်း လူသားတို့၏ ဘေးဥပဒ်ကို မည်သို့ အသုံးပြုခဲ့ပုံကို သူ သတိရသည်။ ထို့နောက် စွမ်းအားအမြောက်အမြား ပိုင်ဆိုင်ထားသော တိုက်တန် အရှင်သခင်ကိုလည်း သူ အမှတ်ရမိသည်။
သူ ပို၍ သန်မာလာရမည်။ ထိုအရာမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစ မရှိပေ။
သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ သူ့အခန်းထဲတွင် တစ်ဖက်သို့ ခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရာနေရာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူသည် စစ်မှန်သောကမ္ဘာ၏ ကိုယ်အလေးချိန် နည်းစနစ်နှင့် ကောင်းကင်ယံပြောင်းလဲခြင်း လက်ပညာနည်းစနစ်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်တော့သည်။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်နိမ့် နည်းစနစ်များဖြစ်ကြသော်လည်း အလွန်ပင် စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားကြပေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် အနားမယူဘဲ ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ချီစွမ်းအင်ကို လုံးဝ မသုံးဘဲ နည်းစနစ်များကိုသာ သက်သက် လေ့ကျင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ပင်ပန်းလာသည့်အခါမျိုးတွင် ကြာပန်းထိုင်ဟန်ဖြင့် ထိုင်ကာ ငြိမ်သက်သောကမ္ဘာ နည်းစနစ်သို့ ပြောင်းလဲကျင့်ကြံသည်။ ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသောအခါတွင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။ ညဘက်ရောက်သောအခါတွင်မူ သူသည် နက္ခတ်တာရာ မူလနည်းစနစ်ဖြင့် ကိုယ်ကျင့်သိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းကို နှစ်မြှုပ်လုပ်ဆောင်သည်။
ဤအဆင့်တွင် သူ၏ ဒါန်တီယန်သည် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ကျင့်သိုင်း လမ်းကြောင်းများလည်း များစွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်များ လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနိုင်စေရန် အထောက်အကူ ပြုနေပေသည်။ သို့တိုင်အောင် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ သူသည် ကိုယ်ကျင့်သိုင်းကို အနားမယူဘဲ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ ဤသီးသန့်ပုံစံဖြင့် စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ ခြောက်လသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဒါန်တီယန်မှာမူ အရွယ်အစား နှစ်ဆနီးပါး ကြီးလာခဲ့ပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင် ပမာဏမှာလည်း ကြီးမားစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် တိုက်တန် အရှင်သခင်လုယန် ထံမှ မျှော်လင့်ထားသော လည်ပတ်မှုကို လက်ခံရရှိခဲ့လေသည်။