မီးလုံး၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်အောက်တွင် ကျူးဖုန်း နှင့် ချန်ချန် တို့သည် မြေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု၏ အစတွင် ရပ်နေကြသည်။ ချောမွတ်သော ကျောက်နံရံများမှာ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းအထက် အမြင့်ကြီးအထိ ပြန့်ပြူးသော မျက်နှာကျက်ဆီသို့ မြင့်တက်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ဟိုက်ဒရာသတ္တဝါ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည့် ထောင်ချောက်တံခါးကို မြင်နေရသည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ မှော်အဆောင် ကြောင့် ဟိုက်ဒရာနှင့် ထိုနေရာတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
ယခုအခါတွင်မူ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းမှာ အထက်ပါအခန်းအတွင်း ၎င်းတို့ကို ကြိတ်ခြေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည့် ထူထဲသော ကျောက်နံရံများ၏ အောက်ခြေအပိုင်းများကြောင့် ပိတ်ဆို့နေသည်။ ဤနေရာတွင် အမှောင်ထုမှာ ထူထပ်ပိတ်လှောင်နေပြီး ချန်ချန် ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မီးလုံး၏ အလင်းရောင်ရှေ့တွင် မကျေမနပ်ဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့ဆိုးတစ်ခုက လေထဲတွင် လွှမ်းခြုံနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ထူထပ်လှသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အရေပြားပေါ်နှင့် အဆုတ်အတွင်း၌ပင် အဆီပြန်သော အညစ်အကြေးများ စွဲကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ၎င်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ အနံ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။
အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းမရှိတော့သည့်အတွက် ထိုနှစ်ဦးမှာ လိုဏ်ခေါင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ လိုဏ်ခေါင်းမှာ ဘေးဘက်သို့ ခွဲထွက်သော လမ်းကြောင်းများ မရှိဘဲ အမှောင်ထုထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် နက်ရှိုင်းသွားသည်။ ၎င်းတို့ လျှောက်လှမ်းလေလေ၊ ပျို့အန်ချင်စဖွယ် အနံ့အသက်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာလေ ဖြစ်သော်လည်း ရင်ထဲမှ ထိုးတက်လာသော အော့အန်ချင်စိတ်ကို အံတုရင်း ရှေ့ဆက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။ မျက်နှာကျက်မှ နူးညံ့ပြီး ကြိုးမျှင်ကဲ့သို့သော အရာများ တွဲလောင်းကျနေသည်။ ကျူးဖုန်း က ၎င်းတို့မှာ အဆိပ်သင့်စေသော အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် လင်းလက်နေသည့် ရေညှိများဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
၎င်းတို့သည် ထိုကြိုးမျှင်များကို ရှောင်တိမ်းရန် ခေါင်းငုံ့၍ ဆက်လက်ရွေ့လျားခဲ့ကြသည်။ သေချာပေါက် မပြောနိုင်သော်လည်း ကျူးဖုန်း သည် လမ်းကြောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အောက်ဘက်သို့ စောက်ထိုးဆင်းသွားနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ၎င်းတို့မှာ အပေါ်သို့ တက်ရန် လိုအပ်သော်လည်း လုပ်သမျှအရာအားလုံးမှာ ၎င်းတို့ကို ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာကြီးသည် ၎င်းတို့ကို ပို၍နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ကြံစည်နေသကဲ့သို့ပင်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် လိုဏ်ခေါင်းငယ်တစ်ခု၏ မှောင်မည်းသော အဝတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့ဆိုးမှာ ဤနေရာတွင် ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး ဘေးဘက်လမ်းကြောင်းမှ ရေနက်ကြီးကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသည်။ သို့သော် ထိုလိုဏ်ခေါင်းထဲမှ စီးဆင်းလာသည်မှာ အနံ့အသက်တင် မဟုတ်ပေ၊ အဝေးကြီးမှ ဖြစ်သော်လည်း စိမ့်ဝင်လာသည့် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များလည်း ပါဝင်နေပြီး အလွန်ပင် ရင်အေးစရာ ကောင်းလှသည်။
"ဟိုက်ဒရာက အောက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်" ဟု ချန်ချန် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ သူက အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရထားပြီး ဒေါသထွက်နေပုံပဲ" ဟု အသံတုန်တုန်ဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
"သတိထားကြရအောင်" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။ ဟိုက်ဒရာ၏ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော စွမ်းအင်များ ပိုမိုကြီးထွားလာသည်ကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ သူသည် ချွေးစို့နေသော လက်ဝါးများကို ဝတ်ရုံစနှင့် သုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် လိုဏ်ခေါင်းပေါက်များ ပိုမိုပေါ်လာသည်။ အချို့မှာ ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေပြီး အချို့မှာမူ ခြောက်သွေ့၍ ဖုန်ထူနေသည်။ သို့သော် ထိုလိုဏ်ခေါင်းများစွာထဲမှလည်း တူညီသော ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့ဆိုးနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုမိကြသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။
ထိုအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဟိုက်ဒရာ၏ အရေခွံအပြင်လွှာများကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
"သူ ပုံစံပြောင်းနေပြီ" ဟု ချန်ချန် က သတိကြီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "သူတို့ အနားရောက်နေပြီ ဖြစ်ရမယ်။"
ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူတို့ရှေ့တွင် မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တိုးပွားလာသည်။ သူတို့သည် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော မုန်းတီးမှုအငွေ့အသက်များကြောင့် နောက်သို့ ယိုင်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ တစ်စုံတစ်ခုသည် သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေပြီး အရှိန်လည်း ပိုမြန်လာသည်။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဖောင်းကားနေသော ပုံသဏ္ဍာန် ဆယ်ခုခန့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပင့်ကူများ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ချန် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျူးဖုန်း က ၎င်းတို့၏ မျိုးစိတ်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ နက်ဖီးလီယား ပင့်ကူများ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ ခွေးတစ်ကောင်အရွယ်အစားလောက် ကြီးမားကြသည်။ ရုပ်အလောင်းများကဲ့သို့ ဖျော့တော့ပြီး ဖယောင်းကဲ့သို့ အရောင်ရှိသော ဖောင်းကားသည့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် ပွင့်လင်းမြင်သာနေပြီး ၎င်းတို့၏ ရှည်လျားသော မီးခိုးရောင် ခြေတံများမှာ မှိန်ဖျော့သော မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ရှင်းလင်းမှုမရှိသော ပါးစပ်ပေါက်များမှ အနက်ရောင် တံတွေးများ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး များပြားလှသော မျက်လုံးများမှာ အနက်ရောင် ကျောက်မျက်ရတနာပေါ်တွင် မီးတောက်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ တောက်ပနေသည်။ ဤပင့်ကူများမှာ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတို့မှာ နက်ဖီးလီယား ပင့်ကူများကဲ့သို့ အမှန်တကယ် အသက်ရှိနေသည်မဟုတ်ဘဲ ပင့်ကူပုံစံ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော ဝိညာဉ်များသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့၏ ဓားများသည် ပင့်ကူများ၏ လက်သည်းများနှင့် ထိတွေ့ကာ တိုက်ပွဲ စတင်ဖြစ်ပွားတော့သည်။ တိုက်ခိုက်လေလေ ပင့်ကူများ ပိုမိုများပြားလာလေ ဖြစ်သည်။
"သူတို့ကို တားဖို့ ဘာမှမရှိတော့ဘူးလား" ဟု ကျူးဖုန်း က ချန်ချန် ကို မေးလိုက်သည်။
"မရှိတော့ဘူး၊ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။"
"ဒါဆိုရင် ထွက်ပြေးကြမှ ဖြစ်မယ်။"
သူတို့သည် အသက်ရှူမဝဖြစ်စွာဖြင့် လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ အမှောင်ထုက သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ ထူးဆန်းသော တိုးတိုးညည်းညူသံများက ပတ်ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အဆုတ်များ ပူလောင်လာသော်လည်း သုံးဦးစလုံး ဆက်လက်ပြေးနေကြသည်။ ရုတ်တရက် လိုဏ်ခေါင်းနံရံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော အခန်းကြီးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အဖြူရောင် ပုံသဏ္ဍာန်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး ခြေနင်းမိတိုင်း ကြွပ်ဆတ်ဆတ် မြည်နေသည်။ လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် ကြိုးမျှင်အစုအဝေးများက အမြင့်ကြီးရှိသည့် မျက်နှာကျက်မှ ပြောင်းပြန်စိုက်ထားသော တောအုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ တွဲလောင်းကျနေပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူတို့သည် လတ်ဆတ်သော လေကို ထပ်မံ ရှူရှိုက်လိုက်ရပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ သန့်ရှင်းနေသည်။ အခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အမှောင်ထုကြား၌ တောက်ပနေသော စတုဂံပုံစံ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ကျူးဖုန်း မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တံခါးပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"မြန်မြန်!" ဟု သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသံကို ကြားသွားနိုင်မည့်သူ ရှိမရှိကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။
ထူးဆန်းသော ညည်းညူသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူတို့နောက်က အပေါက်ဝမှ ပုပ်အဲ့အဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုကဲ့သို့ ထူထဲသော အနက်ရောင်များ စီးဆင်းလာသည်။ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်ရင်း တံခါးပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ တံခါးပေါက်နားသို့ ရောက်ခါနီးတွင် တံခါးကို အစိမ်းရောင်တောက်ပနေသော ကြိုးမျှင်များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အော်ဟစ်ရင်း တံခါးပေါက်ဆီသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ အော်သံမှာ နာကျင်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အလွန်အေးစက်လှသော ကြိုးမျှင်များက သူ၏ လက်နှင့် မျက်နှာကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။ ပိုးသားကဲ့သို့သော အရာမှာ သူ၏ ခုန်ဝင်မှုကြောင့် ဆန့်ထွက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်ကန်ထွက်လာကာ သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။
သူသည် နာကျင်နေသော လက်များကို ပွတ်သပ်ရင်း တံခါးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်ပြီး ဖိနပ်ထဲမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တံခါးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ရှုပ်ထွေးသော ကြိုးမျှင်များကို ခုတ်လိုက်သည်။ ဓားမှာ ပြန်ကန်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို နာကျင်သွားစေသည်။ ကြိုးတစ်ချောင်းကိုပင် သူ မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" ဟု ချန်ချန် သူ့ဘေးသို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် အပေါ်ကို မော့ကြည့်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "ငါထင်တာတော့ ငါသိပြီထင်တယ်။"
ထူးဆန်းသော ညည်းညူသံမှာ ရူးသွပ်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လာသည်။ မျက်နှာကျက်မှ တွဲလောင်းကျနေသော ကြိုးမျှင်များ လှုပ်ရှားလာသည်။ တစ္ဆေကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်များက ထိုတောက်ပသော ကြိုးမျှင်များအတိုင်း အောက်သို့ လျှောဆင်းလာကြသည်။
"အော်ရစ် ဝဘ် (Auric webs) တွေ" ဟု ချန်ချန် က အသက်ရှူမှားရင်း ပြောသည်။ "ဒါတွေက အမှောင်စွမ်းအင်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းပိုက်ကွန်တွေ။"
သူမသည် သူမ၏ မီးခိုးရောင်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဓားရိုးမှာ သူမလက်ထဲတွင် တုန်ခါနေသည်။ ၎င်းကို ရရှိပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် တုန်ခါခြင်းဖြစ်သည်။ နွေးထွေးသော စွမ်းအင်များ သူမလက်မောင်းထဲသို့ စီးဆင်းလာပြီး ဓားသွားတစ်လျှောက် အနီရောင်မီးတောက်များ တောက်ပလာသည်။ ဝိညာဉ်ပင့်ကူတစ်ကောင် ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လာချိန်တွင် ချန်ချန် က သူမ၏ လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ပင့်ကူမှာ စိတ်ကို ထိုးဖောက်မည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ခြေတံနှစ်ချောင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ခဏတာမျှ ၎င်းတို့မှာ ကိုယ့်အလိုလို တုန်ခါနေပြီးနောက် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပင့်ကူမှာ နောက်သို့ ယိုင်သွားသည်။
ချန်ချန် သည် လက်ဖြင့် တံဆိပ်အချို့ကို ဖော်လိုက်သည်။ အပြာရောင်နှင့် အနီရောင် ရောစပ်နေသော စွမ်းအင်များ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှ တဖျပ်ဖျပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပင့်ကူနှစ်ကောင်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ ပြေးလာနေဆဲပင်။
"ငါ့ရဲ့ မှော်အဆောင် တွေက သူတို့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး!" ဟု ချန်ချန် က အော်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် တံခါးကို ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားကြရအောင်!"
ကျူးဖုန်း သည် သွားများကို ကြိတ်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ပင့်ကူတွေကို တတ်နိုင်သလောက် ထိန်းထားပေးကြပါ။ ငါ တံခါးဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်။"
ချန်ချန် သည် လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆစ်များစွာပါသော ခြေတံတစ်ဒါဇင်ခန့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ မီးခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပင့်ကူများမှာ ချန်ချန် ၏ မီးခိုးရောင်လှံကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ပိုမိုနှေးကွေးစွာ တိုးလာသည်။ အစီအစဉ်မှာ လက်ရှိတွင် အလုပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ဝိညာဉ်ပင့်ကူများမှာ အလွန်များပြားလွန်းသည်။ တစ်ကောင်ကောင် ဖောက်ထွက်လာဖို့မှာ အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
ချန်ချန် သည် ကျူးဖုန်း ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မြန်မြန်လုပ်မှ ဖြစ်မယ်၊ ဖုန်း။"
ကျူးဖုန်း သည် တံခါးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူကိုင်ထားသော အဘိုးဖြစ်သူ၏ မီးတံဆိပ်ကို သတိရလိုက်သည်။ သူသည် တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပိုက်ကွန်များဆီသို့ ထိုးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကပ်စေးနဲသော ကြိုးမျှင်များမှာ မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့မှာ ပြာမှုန့်များအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး တံခါးပေါက်ကို ရှင်းလင်းသွားစေသည်။
"အောင်မြင်သွားပြီ!" ဟု ကျူးဖုန်း က ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် အမှောင်စွမ်းအင် ပင့်ကူများထံမှ နောက်ဆုတ်ရင်း ယခုဖွင့်ထားသော တံခါးပေါက်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ ထိုစဉ် ရှေးဟောင်းအမှောင်စွမ်းအင် ပင့်ကူသုံးကောင် သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ၏ တိုတောင်းသော ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် ကျူးဖုန်း သည် သူမဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသည်။
"သွားတော့၊ ငါ တားထားပေးမယ်။"
ချန်ချန် တံခါးဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်နေစဉ်တွင် ဧရာမ ရှေးဟောင်းအမှောင်စွမ်းအင် ပင့်ကူတစ်ကောင် အပေါ်မှ ခုန်ချလာပြီး သူမနောက်တွင် ကျရောက်လာသည်။ ဝိညာဉ်လက်သည်းများက သူမ လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ လက်အိတ်မှာ သူမလက်ထဲမှ လွတ်ကျနေသည်။
ရုတ်တရက် သူမလက်ထဲရှိ လှံမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ကိုယ်ပိုင်အသက်ရှိသည့်အလား ဓားသွားမှာ ရှေ့သို့ ကခုန်သွားသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော ချန်ချန် သည် သူမ၏ မှော်ပညာကို သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ထဲရှိ လှံ၏ စွမ်းအားကို အံတုရင်း မျက်နှာမှာ နာကျင်စွာ တွန့်လိမ်သွားပြီးနောက် သူမဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ရှေးဟောင်းပင့်ကူဆီသို့ လှည့်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ သွေးရောင် ဧရာမဓားသွားတစ်ခု ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပင့်ကူ၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ထက်ပိုင်းခြမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပါးလွှာသော ခြေတံများကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပုပ်အဲ့အဲ့ အငွေ့တန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ချန်ချန် သည် မှော်နည်းပညာကို သုံးလိုက်ရသဖြင့် စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားကာ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
ကျူးဖုန်း သည် မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်ရာ ချန်ချန် မှာ အတင်းအကျပ် ထရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ အသက်ရှင်နေသေးသည်။ သို့သော် ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် အခြား ရှေးဟောင်းပင့်ကူများ ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင် စိတ်ကျေနပ်မှုမှာ အေးစက်သော ထိတ်လန့်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သားကောင်၏ အားနည်းချက်ကို ရိပ်မိသွားသော ပင့်ကူများမှာ မုန်းတီးစွာဖြင့် အသံမြည်လျက် ဝိုင်းပတ်လာကြသည်။ ကျူးဖုန်း သည် အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် သူ လုပ်ဆောင်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရှေးဟောင်းအမှောင်စွမ်းအင် ပင့်ကူများနှင့် ရုန်းကန်နေရသော ချန်ချန် ထံသို့ ရောက်သွားပြီး အကြံတစ်ခု ရလိုက်သည်။
တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးသာ ရှိတော့သည်။
ကျူးဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံနိုင်ရန် အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ထားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တစ္ဆေကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ပင့်ကူများ၏ အော်ဟစ်သံမှာ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူ၏ အာရုံကြောများကို တင်းမာစေသည်။
သူသည် ချန်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် မှော်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။
"ချန်ချန်၊ ငါတို့မှာ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု ကျူးဖုန်းက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် မိမိ၏ လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးစွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ပေးခဲ့သော မီးတံဆိပ်မှာ နွေးထွေးလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စွမ်းအင်သစ်များ စီးဆင်းလာသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ အန္တရာယ်များလွန်းသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
"ငါ ပင့်ကူတွေကို ဆွဲဆောင်ပြီး လမ်းကြောင်းဖွင့်ပေးမယ်။ မင်း အဲ့ဒီအချိန်မှာ အပြင်ကို ထွက်သွား၊ ကြားလား"
"မဖြစ်ဘူး! ငါ မင်းကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ချန်ချန်က ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
"ဒါ အမိန့်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ ငါ့ကို ယုံလိုက်ပါ!"
ကျူးဖုန်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံတွင် ပြတ်သားမှုနှင့်အတူ ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ပင့်ကူများမှာ သူတို့ဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ အမှောင်စွမ်းအင်များ၏ အငွေ့အသက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ကျူးဖုန်းသည် မီးတံဆိပ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ပင် မီးတောက်များမှာ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းအမှောင်စွမ်းအင် ပင့်ကူများကို ခေတ္တမျှ နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။
"အခုပဲ၊ သွားတော့!"
ကျူးဖုန်းသည် ပင့်ကူများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပင့်ကူများကို သူ၏ နောက်သို့ ပါလာအောင် ဆွဲဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ချန်ချန်သည် မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးပေါက်ဆီသို့ အားကုန်သုံးကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
ကျူးဖုန်းသည် ပင့်ကူအုပ်စု၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ မီးတောက်များမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ပင့်ကူများ၏ အော်ဟစ်သံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သူတို့၏ လက်သည်းများက ကျူးဖုန်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
သူသည် အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ သို့သော် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သန်းနေသည်။ ချန်ချန် လွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည့်အတွက် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိသွားသည်။
အမှောင်စွမ်းအင် ပင့်ကူများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ၏ အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို မီးတံဆိပ်ထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။