အရိပ်ဒိုင်းနယ်မြေအတွင်းမှ ခွန်ချီခရုသင်းတစ်လုံး! ဘီယွန်ဒ်နယ်မြေထဲမှာလား။ ဒါဟာ အာဒီဗုဒ္ဓတို့ရဲ့ နောက်ထပ် မသေမျိုးအစေ့အဆန်တစ်ခုပဲ။ ယင်းဂျီထံမှ သူရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ ဒီခရုသင်းဟာ ဆည်းဆာအရိပ်ပုတီးစေ့ကိုသာ သိုမှီးထားနိုင်ပုံရတယ်။ ဗောဓိပင်ရဲ့ တောက်ပတဲ့ ပုတီးစေ့ ခြောက်လုံးထဲက တစ်လုံးပေါ့။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အခြေအနေတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မသေမျိုးအစေ့အဆန် ရှိတဲ့နေရာတိုင်းမှာ အဓိကစောင့်ကြပ်သူ (Principal) တစ်ဦးတော့ ရှိနေမြဲပါပဲ။ သန့်စင်တဲ့ ဒြပ်စင်စွမ်းအင်တွေနဲ့သာ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အစွမ်းထက်သတ္တဝါမျိုးပေါ့။
စွန့်ပစ်ခံသတ္တဝါများ။
ရေအဓိကစောင့်ကြပ်သူရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ကို သူ အထင်အရှား မှတ်မိနေသေးတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ခေါင်းကို ကိုယ်နဲ့မကွာ ဖြတ်တောက်သွားနိုင်လောက်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားသွားကိုလည်းပဲ။ နောက်ပြီး မီးဟိုက်ဒရာ။ စတားတိုက်ဒ်နဲ့ ဖလိုးဝင်းဖလိမ်း ပုတီးစေ့တွေရဲ့ ဒြပ်စင်စောင့်ကြပ်သူတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့စဉ်က သူ ကံကောင်းခဲ့မှန်း သူသိတယ်။ နောက်ထပ် ပုတီးစေ့တစ်လုံးကို ရှာဖွေရမယ့် အန္တရာယ်တွေမှာ အခုလို ကံကောင်းနေဦးမယ်လို့ မသေချာဘူး။ တောက်ပတဲ့ ရတနာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မသေမျိုးအစေ့အဆန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မဝေးတော့တဲ့ အနာဂတ်မှာတော့ သူ ဘယ်ပုတီးစေ့ကိုမှ လိုက်ရှာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မကြာခင်ကာလအတွင်းမှာ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးကို ထပ်လုပ်မိရင်တော့ ဒါဟာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။
သူ့အနေနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အဓိကစောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်တဲ့အထိ မသန်မာသေးသရွေ့တော့ ဒီကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူထင်တယ်။ အထူးသဖြင့် သူဟာ ရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်တဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ လျှောက်လှမ်းနေရပြီဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့်ပါ။ အာ... သေခြင်းတရားရဲ့ အရိပ်ပါလား! သူဟာ တစ်သက်လုံး သေခြင်းတရားရဲ့ အရိပ်အောက်မှာပဲ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မတူဘူး။ ကမ္ဘာ့နိမိတ်ဖတ်သူ (Worldly Oracle) မပျောက်ကွယ်သွားခင် ခဏလေးအလိုက ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်တယ်။
"ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေဟာ ငါ့ဆန္ဒအလျောက် ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့လက်ဟာ ကံကြမ္မာရဲ့လက်နဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့လက်ကြားမှာ ချိတ်ဆက်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ မင်းမှာ 'ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရား' ရှိနေတယ်။ အဲဒီအချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ မင်း သိလာလိမ့်မယ်။"
သူက သိနိုင်မှာတဲ့လား။ တကယ်လို့ သူ မနက်ဖြန် နိုးလာတဲ့အခါ သူ ဒီနေ့ပဲ သေရတော့မယ်ဆိုတာကို ရုတ်တရက် သိသွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူ့ရဲ့ မလွဲမသွေ သေခြင်းတရားအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန် ဘယ်လောက်များ ကျန်တော့မှာလဲ။ ဒီကိစ္စတွေအားလုံးကို သူ့မိသားစုကို ပြောပြသင့်သလား။ သူတို့ကရော ဒီသတင်းကို ဘယ်လိုမျိုး လက်ခံကြမလဲ၊ အထူးသဖြင့် သူ့အမေပေါ့။
အာ... ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရား!
နိမိတ်ဖတ်သူရဲ့ ပါးစပ်ဖျားကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည့် သေခြင်းတရားအကြောင်း ကြေညာချက်။ စကြဝဠာရဲ့ အမိန့်အာဏာအရ ရှောင်လွှဲမရနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူသေရလိမ့်မယ်။ သာမန်သေခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီသတ်မှတ်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားမျိုးနဲ့ပဲ။ မသေမျိုးနတ်ဘုရား သံချပ်ကာလိုမျိုး ကာကွယ်ရေးရတနာ ရှိနေရင်တောင် သူကတော့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားနဲ့ပဲ သေဆုံးရဦးမှာပဲ။ ဘယ်လိုဘဝမျိုးလဲ။
ကျူးဖုန်း က မသေမျိုးနတ်ဘုရား သံချပ်ကာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ယင်းဂျီ ရှာဖွေနေချိန်မှာပဲ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူတွေ့ရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေက သူသိပြီးသား အချက်အလက်တွေနဲ့ အတူတူပါပဲ။ သူသေရလိမ့်မယ်။
ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာကောင်းတဲ့ ဒီနေ့တာကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကျူးဖုန်း ဟာ စာကြည့်တိုက်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီး ယောက်ျားလေးအိပ်ဆောင်ဆီ ဦးတည်သွားခဲ့တယ်။ လမ်းလျှောက်ရင်း အတွေးလွန်နေမိတဲ့အတွက် ကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ဦးနဲ့ တိုက်မိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီတပည့်က ကျူးဖုန်း ကို ခပ်လှမ်းလှမ်းဆီ တွန်းထုတ်လိုက်ရတဲ့အထိ စွမ်းအင်အနည်းငယ် သုံးလိုက်ရတယ်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတာကို သိသာနေတယ်။
"ဘယ်သွားနေတာလဲဆိုတာ သတိထားစမ်း၊ တပည့်ကြီး။"
"တောင်း... တောင်းပန်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ။"
ကျူးဖုန်း က လက်အုပ်ချီပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ သူ အမြန်ပဲ စိတ်ကိုပြန်စုစည်းလိုက်တယ်။ သူဟာ သူ့ကိုယ်ပိုင်အတွေးတွေထဲမှာ နစ်မြုပ်နေလွန်းလို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ လုံးဝကောင်းတဲ့ လက္ခဏာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုမျိုးပဲ သူက သရဲသဘက်ရဲ့ စွမ်းအားနယ်ပယ်ထဲကို တိုးဝင်မိခဲ့တာလေ။ အဲဒီတပည့်က ကျူးဖုန်း ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ သူ့ဒေါသက တပည့်ဖြစ်သူရဲ့ မသိနားမလည်မှုကြောင့် ပြေလျော့သွားတယ်။ ဒီကိစ္စအတွက် သူ့ကို အပြစ်ပေးနေလို့ရော ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ သူက တောက်ပတဲ့ရက်သတ္တပတ်ကြောင့် ပျော်ရွှင်နေတာဖြစ်ပြီး ဒီကလေးကလည်း ဒီအဖြစ်အပျက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တကယ်ကို မသိနားမလည်ဘဲ တောင်းပန်နေတာကိုး။
"နောက်တစ်ခါ သတိထား။ လူတွေကို ဒီလိုအတင်းတိုးဝင်နေလို့ မကောင်းဘူး။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ကျူးဖုန်း က ပြောပြီး အဲဒီတပည့်ကြီး သက်ပြင်းချကာ ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်နေလိုက်တယ်။ အို၊ သူ အရမ်းပေါ့ဆသွားမိပြီ။ သူက တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ဆက်ရပ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘက်ကို မော့ကြည့်ကာ အဲဒီတောက်ပမှုကို ငေးမောနေမိတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဝေးကနေ အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အကြီးအကဲဝမ်ရှူက သူ့ကို နှောင့်ယှက်လိုက်တယ်။ အနာဂတ်ကာလမှာ သူမ အကူအညီ လိုအပ်မယ့် သူမရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပေါ့။ သူမက အမွေဆက်ခံထားတဲ့ ဘိုးဘေးသွေးမျိုးဆက်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုနဲ့ ကျူးဖုန်း ကို ဆက်လက်စစ်ဆေးနေတယ်။ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်က ထွက်လာကတည်းက ကျူးဖုန်း ရဲ့ ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ မှောင်မိုက်နေတဲ့ တိမ်တိုက်တစ်ခုကို သူမ ခံစားနေရတာ။ အဲဒီနေရာထဲမှာ သူ့ကို ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ညှိုးနွမ်းစေမယ့် အမှတ်အသားတစ်ခုခု ကျန်ရစ်ခဲ့တာ သေချာတယ်။
"ကောင်းကင်ကို ငေးရတာ မဝသေးဘူးလား၊ လူငယ်လေး။"
"အကြီးအကဲ... ဝမ်။"
ကျူးဖုန်း က လက်အုပ်ချီပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေပေးလိုက်တယ်။
"တပည့်တော် ဂါရဝပြုပါတယ်။"
"အင်း။ ငါနဲ့အတူ လျှောက်ခဲ့။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲဝမ်။"
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လာပြီးနောက် အကြီးအကဲဝမ်ရှူက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။
"အင်း။ အခု ငါ့ကိုပြောစမ်း၊ မင်းဆီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"
"တပည့်တော်ဆီမှာလား။ အကြီးအကဲဝမ်၊ ဘာကို ဆိုလိုတာပါလဲ။"
ကျူးဖုန်း က သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေနဲ့ ပြန်မေးလိုက်တယ်။ သူ ကောင်းကင်ကို ငေးနေမိလို့လား ဒါမှမဟုတ် တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်နေမိလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတပည့်ကြီးနဲ့ တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့်များလား။
"မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ တိမ်တိုက်တစ်ခုကို ငါမြင်နေရတယ်၊ ကျူးဖုန်း။ အဲဒီတိမ်တိုက်က နည်းနည်းလေး ပိုအားကောင်းနေတယ်။ မင်းကို ဘာတွေ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနေတာလဲ။"
တိမ်တိုက်တစ်ခုလား? သူ့ဝိညာဉ်ပေါ်မှာလား? အကြီးအကဲဝမ်ရှူရဲ့ ဘိုးဘေးသွေးမျိုးဆက်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို အမှတ်ရလိုက်တဲ့အခါ သူသဘောပေါက်သွားတယ်။ သူမဟာ ဝိညာဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ချက်ချင်း မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ကျူးဖုန်း က အလေးအနက် ပြန်မဖြေခင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်တယ်။
"အာ... ဒီအကြောင်းလား၊ ဒါကို အကြီးအကဲဝမ်ရှူဆီကနေ ကျွန်တော် မဖုံးကွယ်နိုင်ပါဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အကြီးအကဲဝမ်ရှူ၊ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်မှာ ကျွန်တော် နိမိတ်ဖတ်သူတစ်ဦးနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားအကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်။"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်ပဲ! ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရား ဟုတ်လား?"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲဝမ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားပါ။"
"မင်းရဲ့ဟာလား? ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ကို အသိမပေးဘဲ နေခဲ့တာပေါ့လေ?"
အကြီးအကဲဝမ်ရှူက အံ့ဩတကြီးနဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ မေးလိုက်တယ်။ အနာဂတ်ကာလမှာ သူမ သူ့ကို လိုအပ်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အချက်ရှိနေပေမဲ့ သူက သူမရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပဲလေ။ အရေးပါတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပေါ့။ အဲဒီတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ သေခြင်းတရားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေရတာလဲ။
"ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာရော မင်းသိရဲ့လား၊ ကျူးဖုန်း?"
"သိပါတယ်၊ အကြီးအကဲဝမ်။ ကျွန်တော် သေရလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။"
"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ။ ဒါက ဟာသမဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘာလို့ အတွေးလွန်နေရတာလဲဆိုတာ၊ ငါမင်းရဲ့ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ တိမ်တိုက်က ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ တိမ်တိုက်ကြီးလား? အဲဒါက ဝိညာဉ်တစ်ခုရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းမှာ မရေရာမှုရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာပဲ။ အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သေခြင်းတရားလား? ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ။ မြန်မြန်လာခဲ့၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။ ငါတို့ အကြီးအကဲကြီးဆီကို သွားမှဖြစ်မယ်။"
အကြီးအကဲဝမ် ရှူက ကျူးဖုန်း ကို ဂိုဏ်းရဲ့ ခိုလှုံရာဆီ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း အကြီးအကဲကြီးထံ သူမရဲ့ စိတ်အာရုံကို ပို့လိုက်တယ်။ အကြီးအကဲကြီးဟာ တခြားအကြီးအကဲတွေ၊ တပည့်တွေနဲ့အတူ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေတယ်ဆိုတာ သူမသိပေမဲ့ သူ တစ်မိနစ်လောက် အချိန်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မျှော်လင့်မိတယ်။
"အကြီးအကဲဝမ် ရှူ။"
"အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အကြီးအကဲကြီး။ အခု အလုပ်များနေမှန်း သိပေမဲ့ နောက်ပိုင်း အချိန်နည်းနည်းလောက် ရရင် ဒီကိစ္စကို အကြီးအကဲကြီး ကြည့်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။"
***
တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်!
ဒါဟာ ဂိုဏ်းဝင်တွေအတွက် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းတွေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ လွတ်လပ်စွာ ပျော်ပါးနိုင်တဲ့ နှစ်စဉ်ကျင်းပတဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ရက်သတ္တပတ်ပဲ။ ဂိုဏ်းရဲ့ တစ်နှစ်တာအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းဝင်တွေက ဘာမှမလုပ်ဘဲ အနားယူတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုသော လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲတာမျိုးကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရက်သတ္တပတ်ပေါ့။ တပည့်တွေ၊ အကြီးအကဲတွေက အမျိုးမျိုးသော လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပျော်ပါးနေကြချိန်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေကလည်း ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် အမျိုးမျိုးကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေကြတယ်။ ဒါက တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းပဲ။
လော်ရာ ဂြိုဟ်ဟာ ရှေးကျတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။ ချဲ့ထွင်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စဉ်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး အဓိကကမ္ဘာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး လူနေထိုင်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာတွေထဲမှာလည်း ပါဝင်တယ်။ ကမ္ဘာအနည်းငယ်သာ လူနေထိုင်မှု နည်းပါးနေချိန်မှာ လော်ရာ ဂြိုဟ်မှာတော့ လူတွေ နေထိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းကိုလည်း ဒီအချိန်မှာပဲ ဒီကမ္ဘာမှာ စတင်တည်ထောင်ခဲ့တာ။ ဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးဖြစ်သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်တဲ့ ပထမဆုံး ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းရှိနေချိန်မှာ ဂိုဏ်းက ဒီနေရာမှာ ပထမဆုံးအမျိုးအစားအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့တာပါ။
တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ဟာ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ တည်ရှိမှုကို ဂုဏ်ပြုဖို့နဲ့ အထူးသဖြင့် ရှေးကျတဲ့ အခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို အထိမ်းအမှတ်ပြုဖို့ ဖြစ်တယ်။ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းအတိုင်းပဲ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နေရာအသီးသီးကနေ ထင်ရှားတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေကို လက်ခံတွေ့ဆုံလေ့ရှိတယ်။
နှစ်တိုင်းလိုလိုပဲ တစ်ပတ်တာလုံးမှာ တိုက်ကြီးအနှံ့နဲ့ တခြားကမ္ဘာတွေကနေ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ယူဆောင်လာကြပြီး ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြတယ်။ ဒီဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်အားလုံးကို အကြီးအကဲကြီးကပဲ ဧည့်ခံရတာဖြစ်တယ်။ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် အနည်းငယ်လောက်သာ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော့ မဆုံးနိုင်တဲ့ မသေမျိုးဂူထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျဉ်းချထားတာ များလှပြီဖြစ်လို့ မရရှိနိုင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဧည့်သည်တော်အားလုံးကို လက်ခံတွေ့ဆုံရမယ့် တာဝန်က အကြီးအကဲကြီးဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာပါ။
***
ဒီနေ့မှာတော့ အကြီးအကဲကြီးဟာ ထိပ်တန်းဧည့်သည်တော်အနည်းငယ်ထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ကြယ်တာရာ ဝင်းအစ်တာနယ် ကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေတယ်။ သူဟာ အာဏာရှင်အများစုထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ တက်လှမ်းသူတစ်ဦးပဲ။ လူ့လောကရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ သူက ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းထားနိုင်ပြီး လူ့လောကထဲကနေ ထုတ်ပယ်မခံရအောင် နည်းလမ်းရှာထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့ ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ အာဏာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
"အကြီးအကဲဝမ်ရှူ၊ ဘာကို ဆိုလိုတာပါလဲ။"
ကျူးဖုန်းက သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေနဲ့ ပြန်မေးလိုက်တယ်။ သူ ကောင်းကင်ကို ငေးနေမိလို့လား ဒါမှမဟုတ် တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်နေမိလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတပည့်ကြီးနဲ့ တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့်များလား။
"မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ တိမ်တိုက်တစ်ခုကို ငါမြင်နေရတယ်၊ ကျူးဖုန်း။ အဲဒီတိမ်တိုက်က နည်းနည်းလေး ပိုအားကောင်းနေတယ်။ မင်းကို ဘာတွေ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနေတာလဲ။"
တိမ်တိုက်တစ်ခုလား? သူ့ဝိညာဉ်ပေါ်မှာလား? အကြီးအကဲဝမ်ရှူရဲ့ ဘိုးဘေးသွေးမျိုးဆက်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို အမှတ်ရလိုက်တဲ့အခါ သူသဘောပေါက်သွားတယ်။ သူမဟာ ဝိညာဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ချက်ချင်း မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ကျူးဖုန်းက အလေးအနက် ပြန်မဖြေခင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်တယ်။
"အာ... ဒီအကြောင်းလား၊ ဒါကို အကြီးအကဲဝမ်ရှူဆီကနေ ကျွန်တော် မဖုံးကွယ်နိုင်ပါဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အကြီးအကဲဝမ်ရှူ၊ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်မှာ ကျွန်တော် နိမိတ်ဖတ်သူတစ်ဦးနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားအကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်။"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်ပဲ! ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရား ဟုတ်လား?"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲဝမ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားပါ။"
"မင်းရဲ့ဟာလား? ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ကို အသိမပေးဘဲ နေခဲ့တာပေါ့လေ?"
အကြီးအကဲဝမ်ရှူက အံ့ဩတကြီးနဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ မေးလိုက်တယ်။ အနာဂတ်ကာလမှာ သူမ သူ့ကို လိုအပ်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အချက်ရှိနေပေမဲ့ သူက သူမရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပဲလေ။ အရေးပါတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပေါ့။ အဲဒီတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ သေခြင်းတရားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေရတာလဲ။
"ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာရော မင်းသိရဲ့လား၊ ကျူးဖုန်း?"
"သိပါတယ်၊ အကြီးအကဲဝမ်။ ကျွန်တော် သေရလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။"
"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ။ ဒါက ဟာသမဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘာလို့ အတွေးလွန်နေရတာလဲဆိုတာ၊ ငါမင်းရဲ့ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ တိမ်တိုက်က ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ တိမ်တိုက်ကြီးလား? အဲဒါက ဝိညာဉ်တစ်ခုရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းမှာ မရေရာမှုရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာပဲ။ အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သေခြင်းတရားလား? ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ။ မြန်မြန်လာခဲ့၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။ ငါတို့ အကြီးအကဲကြီးဆီကို သွားမှဖြစ်မယ်။"
အကြီးအကဲဝမ်ရှူက ကျူးဖုန်းကို ဂိုဏ်းရဲ့ ခိုလှုံရာဆီ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း အကြီးအကဲကြီးထံ သူမရဲ့ စိတ်အာရုံကို ပို့လိုက်တယ်။ အကြီးအကဲကြီးဟာ တခြားအကြီးအကဲတွေ၊ တပည့်တွေနဲ့အတူ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေတယ်ဆိုတာ သူမသိပေမဲ့ သူ တစ်မိနစ်လောက် အချိန်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မျှော်လင့်မိတယ်။
"အကြီးအကဲဝမ်ရှူ။"
"အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အကြီးအကဲကြီး။ အခု အလုပ်များနေမှန်း သိပေမဲ့ နောက်ပိုင်း အချိန်နည်းနည်းလောက် ရရင် ဒီကိစ္စကို အကြီးအကဲကြီး ကြည့်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။"
***
တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်!
ဒါဟာ ဂိုဏ်းဝင်တွေအတွက် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းတွေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ လွတ်လပ်စွာ ပျော်ပါးနိုင်တဲ့ နှစ်စဉ်ကျင်းပတဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ရက်သတ္တပတ်ပဲ။ ဂိုဏ်းရဲ့ တစ်နှစ်တာအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းဝင်တွေက ဘာမှမလုပ်ဘဲ အနားယူတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုသော လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲတာမျိုးကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရက်သတ္တပတ်ပေါ့။ တပည့်တွေ၊ အကြီးအကဲတွေက အမျိုးမျိုးသော လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပျော်ပါးနေကြချိန်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေကလည်း ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် အမျိုးမျိုးကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေကြတယ်။ ဒါက တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းပဲ။
လော်ရာဂြိုဟ်ဟာ ရှေးကျတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။ ချဲ့ထွင်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စဉ်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး အဓိကကမ္ဘာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး လူနေထိုင်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာတွေထဲမှာလည်း ပါဝင်တယ်။ ကမ္ဘာအနည်းငယ်သာ လူနေထိုင်မှု နည်းပါးနေချိန်မှာ လော်ရာဂြိုဟ်မှာတော့ လူတွေ နေထိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းကိုလည်း ဒီအချိန်မှာပဲ ဒီကမ္ဘာမှာ စတင်တည်ထောင်ခဲ့တာ။ ဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးဖြစ်သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်တဲ့ ပထမဆုံး ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းရှိနေချိန်မှာ ဂိုဏ်းက ဒီနေရာမှာ ပထမဆုံးအမျိုးအစားအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့တာပါ။
တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ဟာ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ တည်ရှိမှုကို ဂုဏ်ပြုဖို့နဲ့ အထူးသဖြင့် ရှေးကျတဲ့ အခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို အထိမ်းအမှတ်ပြုဖို့ ဖြစ်တယ်။ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းအတိုင်းပဲ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နေရာအသီးသီးကနေ ထင်ရှားတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေကို လက်ခံတွေ့ဆုံလေ့ရှိတယ်။
နှစ်တိုင်းလိုလိုပဲ တစ်ပတ်တာလုံးမှာ တိုက်ကြီးအနှံ့နဲ့ တခြားကမ္ဘာတွေကနေ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ယူဆောင်လာကြပြီး ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြတယ်။ ဒီဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်အားလုံးကို အကြီးအကဲကြီးကပဲ ဧည့်ခံရတာဖြစ်တယ်။ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် အနည်းငယ်လောက်သာ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော့ မဆုံးနိုင်တဲ့ မသေမျိုးဂူထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျဉ်းချထားတာ များလှပြီဖြစ်လို့ မရရှိနိုင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဧည့်သည်တော်အားလုံးကို လက်ခံတွေ့ဆုံရမယ့် တာဝန်က အကြီးအကဲကြီးဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာပါ။
***
ဒီနေ့မှာတော့ အကြီးအကဲကြီးဟာ ထိပ်တန်းဧည့်သည်တော်အနည်းငယ်ထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်ကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေတယ်။ သူဟာ အာဏာရှင်အများစုထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ တက်လှမ်းသူတစ်ဦးပဲ။ လူ့လောကရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ သူက ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းထားနိုင်ပြီး လူ့လောကထဲကနေ ထုတ်ပယ်မခံရအောင် နည်းလမ်းရှာထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့ ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ အာဏာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
အကြီးအကဲကြီးက ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ လေးစားမှုနဲ့အတူ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်မှုတွေ လျှံကျနေသည်။
"ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်၊ မင်းရဲ့ ရောက်ရှိလာခြင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက်တော့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ကန့်သတ်ထားရတာ တော်တော်လေး စိတ်ညစ်စရာ ကောင်းနေမှာပဲနော်။"
ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့အသံက တည်ငြိမ်ပြီး အားမာန်ပါသော်လည်း တစ်ဖက်လူကို ဖိအားပေးခြင်း မရှိချေ။
"အကြီးအကဲကြီး၊ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီလို ဟန်ချက်ညီတဲ့ ဘဝကိုပဲ ပိုသဘောကျပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးချိန်မှာ ရရှိလာတဲ့ အဆုံးမဲ့ အာဏာတွေထက်၊ ဒီလို လူ့လောကရဲ့ အလှတရားတွေနဲ့ အတူတူ ရှိနေရတာက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။"
အကြီးအကဲကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။ ဒီနေ့တော့ တောက်ပတဲ့ ရက်သတ္တပတ်ရဲ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်နဲ့ပဲ ငါတို့ စကားပြောကြတာပေါ့။"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အကြီးအကဲဝမ်ရှူရဲ့ စိတ်အာရုံက အကြီးအကဲကြီးဆီကို ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ သူမရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အသံက အကြီးအကဲကြီးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"အကြီးအကဲကြီး၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးတကြီး ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။"
အကြီးအကဲကြီးက ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်ကို အနည်းငယ် ခွင့်တောင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ကို အကြီးအကဲဝမ်ရှူဆီ ပို့လိုက်သည်။
"ဝမ်ရှူ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်း အခုလိုမျိုး စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"
"အကြီးအကဲကြီး၊ ကျူးဖုန်းလေ... သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရားအကြောင်း ကျွန်မ သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒါက... အဲဒါက မရေရာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အမှောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုပါရှင်။"
အကြီးအကဲကြီးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက အကြီးအကဲဝမ်ရှူရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ တုန်လှုပ်သွားပုံရသည်။
"ဘာပြောလိုက်တယ်၊ ဝမ်ရှူ? ကံကြမ္မာစီရင်တဲ့ သေခြင်းတရား ဟုတ်လား? ကျူးဖုန်းက အခု ဘယ်မှာလဲ။"
"ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ခိုလှုံရာမှာ စောင့်နေပါတယ်။"
အကြီးအကဲကြီးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်ကို တောင်းပန်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အစ်တာနယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ချက်ချင်း ဖြေရှင်းရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်လာလို့ပါ။ ခဏလောက်တော့ စောင့်ပေးနိုင်မလား။"
ကြယ်တာရာဝင်းအစ်တာနယ်က နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူက ဘာမှ မမေးမြန်းဘဲ အေးဆေးစွာပဲ လက်ဖက်ရည်ကို ဆက်သောက်နေလိုက်သည်။ အကြီးအကဲကြီးကတော့ အကြီးအကဲဝမ်ရှူနဲ့ ကျူးဖုန်းရှိရာဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။