လန်ဟိုင်သည် စွန့်ပစ်ခံ နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိသော စည်းမျဉ်းများကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသူဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ကို စော်ကားရဲမည့်သူ မည်သူရှိပါမည်နည်း။ သူသည် ချူရှန်ဝူကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေရင်း စိတ်အာရုံမှတစ်ဆင့် စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။
"မင်း ရေဒါရဲ့ အလင်းရောင်ကို နောက်တစ်နေ့ကျရင် မြင်တွေ့ရမှာပါ။ ငါ ကတိပေးတယ်"
သူသည် စုဝေးနေကြသော ရွှေရောင်အနှစ်ချုပ်များဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ခဏအကြာတွင် ချူရှန်ဝူသည် အိုင်ဗရီယွန်ဒါလွင်ပြင်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်သည့် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေလေသည်။ အနည်းငယ်သာလိုတော့သည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုအကြောင်း သူ တွေးမိသည်။ ထိုသွေးကျင့်ကြံသူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက သူ အဆင်ပြေမည်မဟုတ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိုသွေးကျင့်ကြံသူ ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှိနေသည့် သေမင်း၏အကြည့်ကို သူ ယခုတိုင် အမှတ်ရနေဆဲပင်။ ထိုအကြည့်မှာ သားကောင်ကို အမဲလိုက်သည့် သေစေလောက်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ အကြည့်မျိုးဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် သူ အမြဲတမ်း သတိဝီရိယရှိနေရပေမည်။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အတွေးများမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်သည် လက်ရှိအခြေအနေဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
အာ... အိုင်ဗရီယွန်ဒါလွင်ပြင်။ ဤနေရာသည် ရှေးခေတ် အိုင်ဗရီမှော်သားရဲများ၏ နေအိမ်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အားကောင်းလှသည့် အဖြူရောင် မက်စ်တိုဒွန်ဆင်ကြီးများနှင့် စွမ်းအားကြီးမားသော ရွှေရောင် ဓားသွားသွားကျားကြီးများ နေထိုင်ခဲ့ရာနေရာပင်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်နတ်သားရဲအချို့နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည့် အလွန်ကြီးမားသော ခွန်အားရှိကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပင် ရှိသေးသည်။ အိုင်ဗရီစွယ်ရှိသော ထိုသားရဲများသည် မြေပြင်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသောနေရာများတွင်သာ တွေ့ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအချက်ကပင် ၎င်းတို့၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသည့် အရိပ်အယောင်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အတွက် အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းစရာပင် ဖြစ်တော့သည်။
သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်ဝင်ပေါက်တစ်ခုက ဤနေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါမည်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ဖြစ်နေရသနည်း။ သူသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အရိပ်အယောင်များကို အနည်းငယ် ခံစားမိသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအတွက် ထူးခြားသည့် အထောက်အပံ့ဖြစ်စေလောက်အောင် များပြားခြင်းမရှိပေ။ ကျန်းရှုယင် ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရိပ်အယောင်က သူမသည် စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်း ပြသနေသည်ကို ချူရှန်ဝူ အမှတ်ရလိုက်သည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ ကံဇာတာနန်းတော်ကြီးပင်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုနန်းတော်ကြီး ပြန်လည်ပွင့်လာပါစေကြောင်း သူ အလွန်ပင် ဆုတောင်းမိသည်။ သူသည် တံခါးများ ပွင့်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည့် နက်ဆတ်သော ဝိညာဉ်များစွာကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူတို့ စောင့်မျှော်နေဆဲအချိန်တွင် သူသည် အလွန်ရင်းနှီးသော ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ စိတ်အာရုံမှတစ်ဆင့် လှမ်း၍ အသံပြုလိုက်သည်။
"သခင်မကျန်း..."
"ဟုတ်တယ်၊ ငါပါပဲ။ ချူရှန်ဝူ။"
သူသည် ထိုဆက်သွယ်မှုရှိရာ အရပ်သို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်က ရှိနေသေးလျှင်လည်း နောက်မှပဲ ကြည့်တော့မည်။ သူမ အဆင်ပြေမပြေ သိရှိနိုင်ရန် သူမကို အရင်ဆုံး ရှာဖွေရပေမည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် ကြီးမားသော ဝက်သစ်ချပင်ကြီးတစ်ခုအောက်တွင် ရပ်နေသည့် ကျန်းရှုယင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"သခင်မကျန်း၊ ကောင်းကင်ဘုံရှင်တို့ သက်သေပါပဲ၊ သင် အဆင်ပြေနေတာကိုး။"
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ် ချူရှန်ဝူ။ တကယ်ကို ကောင်းကင်ဘုံရှင်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးပါပဲ။"
"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ဉာဏ်အလင်းရဖို့ ခရီးထွက်ရာကနေ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း သင့်ဆီက သတင်းစကားကို ရတာနဲ့ အမြန်ဆုံး လာခဲ့တာပါ။ အချိန်မီမယ် မထင်မိဘူး။ သင့်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရိပ်အယောင်တွေက စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်ထဲ ဝင်သွားတာကိုပဲ ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရတာ။"
"ငါက မတော်တဆ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်နဲ့ ကြုံသွားတာပါ။ ငါ့သားနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို လိုက်ရှာရင်း သွေးကျင့်ကြံသူဆီကနေ ထွက်ပြေးနေခဲ့တာလေ။"
"အော်... နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ယောက်နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီလူပဲ ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ သွေးစွမ်းအင်တွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ သွေးချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားတာလေ။"
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလူပဲ။ သူ့နာမည်က လန်ဟိုင်။ သူက စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့ကို သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ သူက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်။"
"အင်း... သတိထားပါ့မယ်။ ဒါနဲ့ သခင်မ၊ သူတို့က သူတို့ဂိုဏ်းကနေ ဒီလောက်အဝေးကြီးကို ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ။ သင့်သားနဲ့ တခြားသူတွေကို ပြောတာပါ။"
"သူတို့ရဲ့ လုမိနာရီသီတင်းပတ်မို့လို့ စွန့်စားခန်းထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာလေ။ သူတို့နဲ့အတူ အကြီးအကဲတစ်ယောက်လည်း ပါသွားပါတယ်။"
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။ သင် ဘေးကင်းလို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အိုင်ဗရီယွန်ဒါမှာ နောက်တစ်ခါ တံခါးဖွင့်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမယ့် တခြား ဝိညာဉ်တွေဆီပဲ သွားတော့မယ်။ ရှုယင်း..."
"ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး ချူရှန်ဝူ၊ ဝင်ပေါက်က ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။ နောက်ထပ် မရှိတော့ဘူး။"
"ကောင်းပါပြီလေ။ သခင်မကျန်း၊ နောက်ထပ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစရာ တစ်ခုခုများ ရှိသေးလား။"
"မရှိတော့ပါဘူး ချူရှန်ဝူ။ ဒီမှာ အားလုံး ပြီးသွားပါပြီ။ အခုလို လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"အင်း... ကိစ္စမရှိပါဘူး သခင်မကျန်း။"
စကိုင်စပရိန်ရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းရှုယင် ၏ စိတ်သည် စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် မကြာမီအချိန်အတွင်း ချူရှန်ဝူ၏ အကူအညီကို လိုအပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ လော့ဒ်လော့ယန် ရှိနေလျှင် သူက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူက ခရီးထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။ မကြာမီကာလအတွင်း သူသည် နတ်ဘုရားများ စုဝေးရာ အမိန့်တော်အတိုင်း အဆင့်တက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဒုက္ခအခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လာရန် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ် ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ကိုင်ဖုန်း တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အခြားသော ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် အဒေါင်ကို အကူအညီတောင်းရပေမည်။ အချိန်တန်လျှင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် စောင့်ကြည့်ရမည်ဟု ရီးနား ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လော့ဒ်လော့ယန် ထိုအချိန်ကျလျှင် ပြန်ရောက်နေနိုင်ပါသည်။
သူမသည် ထိုကိစ္စက ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်မျိုး မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းနေမိသည်။
***
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် စိတ်မအေးမချမ်းဖြင့် လမ်းလျှောက်နေရင်း အဝေးကို ငေးကြည့်နေသည့် သူမ၏ခင်ပွန်းဆီသို့ မကြာခဏဆိုသလို ကြည့်နေမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်ရှိအခြေအနေကို တွေးတောပူပန်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
ကျန်းရှုယင် နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်မှာ တစ်ဝက်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် လီကျန်းတိုက်ကြီး ပြင်ပသို့ ဘယ်သောအခါမှ ထွက်ခွာခြင်းမရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေသည့်အချိန်တိုင်းတွင် သူမ၏ မိဘများနှင့် အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ် ရနေလေ့ရှိသည်။ မိသားစုနှင့် ဝေးကွာသည့် အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုသို့ ခရီးထွက်ရန် အကြောင်းပြချက် သူမတွင် မရှိပေ။ အကယ်၍ ခရီးသွားရန် အစီအစဉ်ရှိလျှင်ပင် သူမသည် မိဘများကို ကြိုတင်အသိပေးမည်ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အနှစ်ချုပ်အဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏ စိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှုသည် လီကျန်းတိုက်ကြီး ပေါ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျယ်ပြန့်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှု ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားရခြင်းအတွက် သူတို့ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းက အဘယ်အရာ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ကျန်းလီချန်း သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဇနီးဖြစ်သူအား မေးလိုက်သည်။
"ဒါက ထူးဆန်းနေတယ်။ ရှုယင်း နဲ့တော့ မတူဘူး။"
"ငါတို့သမီးလို နတ်ဘုရားမတစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း က အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သူမ တခြားတိုက်ကြီးကို ရောက်သွားတာ မဟုတ်ရင်တော့ အကွာအဝေးက သူမရဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ။"
"ငါတို့ကို အသိမပေးဘဲနဲ့ တခြားတိုက်ကြီးကို ရောက်သွားနိုင်မလား။"
"ငါတော့ မထင်ဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသလိုပဲ။ ငါ ခံစားမိနေတယ်။"
"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"
"ငါလည်း ဘာတွေးရမှန်း မသိတော့ဘူး။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း နှင့် ကျန်းလီချန်း တို့သည် ဂူအပြင်ဘက်တွင် စိုးရိမ်သောက မျက်နှာများဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကျန်းရှုယင် နှင့် သူတို့၏ စိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှု ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"ရှုယင်း!"
်ပင် ဆုတောင်းမိသည်။ သူသည် တံခါးများ ပွင့်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည့် နက်ဆတ်သော ဝိညာဉ်များစွာကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူတို့ စောင့်မျှော်နေဆဲအချိန်တွင် သူသည် အလွန်ရင်းနှီးသော ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ စိတ်အာရုံမှတစ်ဆင့် လှမ်း၍ အသံပြုလိုက်သည်။
"သခင်မကျန်း..."
"ဟုတ်တယ်၊ ငါပါပဲ။ ချူရှန်ဝူ။"
သူသည် ထိုဆက်သွယ်မှုရှိရာ အရပ်သို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်က ရှိနေသေးလျှင်လည်း နောက်မှပဲ ကြည့်တော့မည်။ သူမ အဆင်ပြေမပြေ သိရှိနိုင်ရန် သူမကို အရင်ဆုံး ရှာဖွေရပေမည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် ကြီးမားသော ဝက်သစ်ချပင်ကြီးတစ်ခုအောက်တွင် ရပ်နေသည့် ကျန်းရှုယင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"သခင်မကျန်း၊ ကောင်းကင်ဘုံရှင်တို့ သက်သေပါပဲ၊ သင် အဆင်ပြေနေတာကိုး။"
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ် ချူရှန်ဝူ။ တကယ်ကို ကောင်းကင်ဘုံရှင်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးပါပဲ။"
"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ဉာဏ်အလင်းရဖို့ ခရီးထွက်ရာကနေ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း သင့်ဆီက သတင်းစကားကို ရတာနဲ့ အမြန်ဆုံး လာခဲ့တာပါ။ အချိန်မီမယ် မထင်မိဘူး။ သင့်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရိပ်အယောင်တွေက စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်ထဲ ဝင်သွားတာကိုပဲ ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရတာ။"
"ငါက မတော်တဆ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်နဲ့ ကြုံသွားတာပါ။ ငါ့သားနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို လိုက်ရှာရင်း သွေးကျင့်ကြံသူဆီကနေ ထွက်ပြေးနေခဲ့တာလေ။"
"အော်... နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ယောက်နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီလူပဲ ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ သွေးစွမ်းအင်တွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ သွေးချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားတာလေ။"
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလူပဲ။ သူ့နာမည်က လန်ဟိုင်။ သူက စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့ကို သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ သူက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်။"
"အင်း... သတိထားပါ့မယ်။ ဒါနဲ့ သခင်မ၊ သူတို့က သူတို့ဂိုဏ်းကနေ ဒီလောက်အဝေးကြီးကို ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ။ သင့်သားနဲ့ တခြားသူတွေကို ပြောတာပါ။"
"သူတို့ရဲ့ လုမိနာရီသီတင်းပတ်မို့လို့ စွန့်စားခန်းထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာလေ။ သူတို့နဲ့အတူ အကြီးအကဲတစ်ယောက်လည်း ပါသွားပါတယ်။"
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။ သင် ဘေးကင်းလို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အိုင်ဗရီယွန်ဒါမှာ နောက်တစ်ခါ တံခါးဖွင့်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမယ့် တခြား ဝိညာဉ်တွေဆီပဲ သွားတော့မယ်။ ရှုယင်း..."
"ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး ချူရှန်ဝူ၊ ဝင်ပေါက်က ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။ နောက်ထပ် မရှိတော့ဘူး။"
"ကောင်းပါပြီလေ။ သခင်မကျန်း၊ နောက်ထပ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစရာ တစ်ခုခုများ ရှိသေးလား။"
"မရှိတော့ပါဘူး ချူရှန်ဝူ။ ဒီမှာ အားလုံး ပြီးသွားပါပြီ။ အခုလို လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"အင်း... ကိစ္စမရှိပါဘူး သခင်မကျန်း။"
စကိုင်စပရိန်ရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းရှုယင် ၏ စိတ်သည် စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် မကြာမီအချိန်အတွင်း ချူရှန်ဝူ၏ အကူအညီကို လိုအပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ လော့ဒ်လော့ယန် ရှိနေလျှင် သူက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူက ခရီးထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။ မကြာမီကာလအတွင်း သူသည် နတ်ဘုရားများ စုဝေးရာ အမိန့်တော်အတိုင်း အဆင့်တက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဒုက္ခအခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လာရန် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ် ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ကိုင်ဖုန်း တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အခြားသော ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် အဒေါင်ကို အကူအညီတောင်းရပေမည်။ အချိန်တန်လျှင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် စောင့်ကြည့်ရမည်ဟု ရီးနား ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လော့ဒ်လော့ယန် ထိုအချိန်ကျလျှင် ပြန်ရောက်နေနိုင်ပါသည်။
သူမသည် ထိုကိစ္စက ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်မျိုး မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းနေမိသည်။
***
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် စိတ်မအေးမချမ်းဖြင့် လမ်းလျှောက်နေရင်း အဝေးကို ငေးကြည့်နေသည့် သူမ၏ခင်ပွန်းဆီသို့ မကြာခဏဆိုသလို ကြည့်နေမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်ရှိအခြေအနေကို တွေးတောပူပန်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
ကျန်းရှုယင် နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်မှာ တစ်ဝက်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် လီကျန်းတိုက်ကြီး ပြင်ပသို့ ဘယ်သောအခါမှ ထွက်ခွာခြင်းမရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေသည့်အချိန်တိုင်းတွင် သူမ၏ မိဘများနှင့် အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ် ရနေလေ့ရှိသည်။ မိသားစုနှင့် ဝေးကွာသည့် အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုသို့ ခရီးထွက်ရန် အကြောင်းပြချက် သူမတွင် မရှိပေ။ အကယ်၍ ခရီးသွားရန် အစီအစဉ်ရှိလျှင်ပင် သူမသည် မိဘများကို ကြိုတင်အသိပေးမည်ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အနှစ်ချုပ်အဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏ စိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှုသည် လီကျန်းတိုက်ကြီး ပေါ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျယ်ပြန့်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှု ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားရခြင်းအတွက် သူတို့ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းက အဘယ်အရာ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ကျန်းလီချန်း သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဇနီးဖြစ်သူအား မေးလိုက်သည်။
"ဒါက ထူးဆန်းနေတယ်။ ရှုယင်း နဲ့တော့ မတူဘူး။"
"ငါတို့သမီးလို နတ်ဘုရားမတစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း က အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သူမ တခြားတိုက်ကြီးကို ရောက်သွားတာ မဟုတ်ရင်တော့ အကွာအဝေးက သူမရဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ။"
"ငါတို့ကို အသိမပေးဘဲနဲ့ တခြားတိုက်ကြီးကို ရောက်သွားနိုင်မလား။"
"ငါတော့ မထင်ဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသလိုပဲ။ ငါ ခံစားမိနေတယ်။"
"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"
"ငါလည်း ဘာတွေးရမှန်း မသိတော့ဘူး။"
ကျန်းဝမ်ကျင်း နှင့် ကျန်းလီချန်း တို့သည် ဂူအပြင်ဘက်တွင် စိုးရိမ်သောက မျက်နှာများဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကျန်းရှုယင် နှင့် သူတို့၏ စိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှု ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"ရှုယင်း!"
ကျန်းဝမ်ကျင်းသည် စိတ်မအေးမချမ်းဖြင့် လမ်းလျှောက်နေရင်း အဝေးကို ငေးကြည့်နေသည့် သူမ၏ခင်ပွန်းဆီသို့ မကြာခဏဆိုသလို ကြည့်နေမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်ရှိအခြေအနေကို တွေးတောပူပန်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
ကျန်းရှုယင်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်မှာ တစ်ပတ်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် လီကျန်းတိုက်ကြီးပြင်ပသို့ ဘယ်သောအခါမှ ထွက်ခွာခြင်းမရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေသည့်အချိန်တိုင်းတွင် သူမ၏မိဘများနှင့် အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ်ရနေလေ့ရှိသည်။ မိသားစုနှင့် ဝေးကွာသည့် အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုသို့ ခရီးထွက်ရန် အကြောင်းပြချက် သူမတွင် မရှိပေ။ အကယ်၍ ခရီးသွားရန် အစီအစဉ်ရှိလျှင်ပင် သူမသည် မိဘများကို ကြိုတင်အသိပေးမည်ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အနှစ်ချုပ်အဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏စိတ်အာရုံဆက်သွယ်မှုသည် လီကျန်းတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျယ်ပြန့်နိုင်ကြောင်း သူတို့သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်အာရုံဆက်သွယ်မှု ရုတ်တရက်ပြတ်တောက်သွားရခြင်းအတွက် သူတို့အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းက အဘယ်အရာ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ကျန်းလီချန်းသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဇနီးဖြစ်သူအား မေးလိုက်သည်။
"ဒါက ထူးဆန်းနေတယ်။ ရှုယင်းနဲ့တော့ မတူဘူး။"
"ငါတို့သမီးလို နတ်ဘုရားမတစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"
ကျန်းဝမ်ကျင်းက အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သူမ တခြားတိုက်ကြီးကို ရောက်သွားတာမဟုတ်ရင်တော့ အကွာအဝေးက သူမရဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ။"
"ငါတို့ကို အသိမပေးဘဲနဲ့ တခြားတိုက်ကြီးကို ရောက်သွားနိုင်မလား။"
"ငါတော့ မထင်ဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသလိုပဲ။ ငါခံစားမိနေတယ်။"
"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"
"ငါလည်း ဘာတွေးရမှန်း မသိတော့ဘူး။"
ကျန်းဝမ်ကျင်းနှင့် ကျန်းလီချန်းတို့သည် ဂူအပြင်ဘက်တွင် စိုးရိမ်သောကမျက်နှာများဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကျန်းရှုယင်နှင့် သူတို့၏စိတ်အာရုံဆက်သွယ်မှု ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"ရှုယင်း!"