မိုင်ပေါင်းများစွာ အဆုံးအစမရှိ ပျံ့နှံ့နေသော ငရဲကဲ့သို့ မိုက်မှောင်သည့် ရှုခင်းကြီးသည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ကြီးမားလှသော တံခါးကြီးများ သူ့နောက်ဘက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားသည်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ငေးကြည့်နေမိ၏။ ထိုအမှောင်ထုသည် ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော သဘောသဘာဝကြောင့် ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။ သူရပ်နေသည့် ပတ်လည် ပေအနည်းငယ်အကွာအဝေးတွင်သာ အလင်းရောင် အနည်းငယ်ရှိပြီး၊ ထိုအလင်းရောင်စက်ဝန်းကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုကြီးကသာ လွှမ်းမိုးထားတော့သည်။
သူသည် အမှောင်ထုကို စိုက်ကြည့်ရင်း သေချာနားစွန့်ကာ လက်ရှိအခြေအနေကို ပိုမိုနားလည်နိုင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျူးဖုန်း သည် မူလဇာတိဘဝ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကာ ရင်တမမဖြင့် တံခါးပိတ်ကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထိုစူးရှသော အမှောင်ထုကြီးက သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေသည့် အရင်းအမြစ်မဟုတ်ဘဲ၊ အမှောင်ထုထဲတွင် သူမှုန်ဝါးဝါး ခံစားမိလိုက်သည့် အရာကသာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ကို မမြင်ရသလို မကြားရသော်လည်း၊ အမှောင်ထုထဲရှိ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ရပ်ကိုမူ အာရုံခံနေမိသည်။
ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် ဧရာမအရိပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ဒေါသတကြီး လှုပ်ရှားနေသည်မှာ သေချာသည်။ ဤလောကကြီးထဲတွင် ဤအမှောင်ထုထဲသို့ သူဝင်ရောက်သွားရမည့် အကြောင်းရင်းဟူ၍ လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။ အမှောင်ထုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသေချာပေါက် သေဆုံးရလိမ့်မည်ကို သူသိ၏။ သူသည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ခရီးထွက်လာသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ ရာဒီယာ၏ အလင်းရောင်ဆီသို့၊ သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက်ပြန်လည်ဝင်စားမည့်ဘဝဆီသို့သာ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ယူရမည့် သင့်လျော်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။
ကျူးဖုန်း က သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ရှုခင်းကြီးကို ဆက်လက်တွေးတောနေဆဲတွင် သူ့ဘေးနားမှ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝိညာဉ်-ဘီလူးများ။"
"ဟင်?"
ကျူးဖုန်း က အသံလာရာ ညာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်ဖြူဖြူ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်ငယ်လေး တစ်ခုသည် သူ၏ဘေးနားတွင် လေပေါ်၌ ပျံဝဲနေ၏။ သူသည် ဤတည်ရှိမှုအသစ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဆန်းစစ်ရင်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ မသိလိုက်ဘဲ သူ့ဘေးသို့ မည်သို့ရောက်လာပါသနည်း။ ထို့ပြင် ထိုခန့်ညား၍ ရှေးကျသော မျက်နှာထားကိုလည်း တွေ့ရ၏။ ကျူးဖုန်း က ထိုတည်ရှိမှုထံမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတိပေးချက်ကို ကြိုတင်ခံစားမိသည်။ အနီးကပ် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကျူးဖုန်း သည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ နဖူးပေါ်တွင် လုံးဝန်းသော လဆန်းစက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် သဘောပေါက် နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်မိသည်။
ရက်ချာဆန်နန် နတ်ဘုရားတစ်ပါး!
ထိုလစက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရက်ချာဆန်နန်တို့၏ သင်္ကေတ ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားများအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် မွေးရာပါ နဖူးတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် လစက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် သင်္ကေတဖြင့် ဖွားမြင်လာကြသည်။ ဤသင်္ကေတသည် နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် အပြည့်အဝ စက်ဝိုင်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ရက်ချာဆန်နန်တို့သည် စိတ်နေသဘောထား အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကျော်ကြားကြသည်။ ယခုမူ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးက သူနှင့် မဝေးလှသော လေထုထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံဝဲနေပေသည်။ သတိထားရန် လိုပေသည်! သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုသည် ရက်ချာဆန်နန် နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ရက်စက်ကြမ်းတမ်း၍ တည်ကြည်ပြီး အလင်းယိုင်နေသော မျက်ဝန်းများပင်။ ဤသည်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်သော်လည်း အလွန်အမင်း သေစေနိုင်စွမ်းရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုပုံရိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျူးဖုန်း အား မြေမြှုပ်ပစ်ချင်လောက်အောင် ခံစားရစေသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားပုံစံဖြင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏စွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ လွှမ်းခြုံလာသည့် စွမ်းအင်ခံစားချက်မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ ထိုမျှကြီးမားသော တည်ရှိမှုရှေ့တွင် ကျူးဖုန်း အနေဖြင့် ဦးညွှတ်ရမည့် တာဝန်ဝတ္တရား ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဂါရဝပြုပါတယ်၊ အကြီးအကဲခင်ဗျာ။"
ကျူးဖုန်း က လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ဆုပ်ကိုင်ကာ အနိမ့်ဆုံး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ လုံးဝမသိသော်လည်း သတိထားရပေမည်။ သူ၏ အသက်ရှင်ရေးသည် ဤအချက်ပေါ်တွင် မူတည်နေပေလိမ့်မည်။ သူသည် ခေါင်းမထောင်မီ ရက်ချာဆန်နန် နတ်ဘုရားက သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုရန် စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။
"အင်း။"
ရက်ချာဆန်နန် နတ်ဘုရားက ကျူးဖုန်း အား အနီးကပ် ဆက်လက်စစ်ဆေးရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်-ဘီလူးများ၊ အဲဒါတွေက အမှောင်ထုထဲမှာ ရှိနေတာပေါ့။ သူတို့က စကြာဝဠာမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရမ်ဘူလမ်နယ်မြေ၏ စောင့်ရှောက်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဆမ်မာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။ မဟာစစ်ပွဲကြီးအတွင်းက ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့ အရိပ်တည်ရှိမှုတစ်ခုပေါ့။ အလွန်တရာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ အဲဒီလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရမယ့် အကြောင်းရင်း မရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး မင်းအနေနဲ့ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။"
ညင်သာသော သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ သူက ကျူးဖုန်း အား တည်ကြည်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။
"အဲဒါတွေနဲ့တော့ တော်ကြပါစို့။ ဒီကိုလာတာက အန္တရာယ်များတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းတာပဲ လူငယ်လေး။ အမတ္တတရားရဲ့ လမ်းစဉ်ကို စတင်စ လူသားတစ်ယောက်အတွက် အန္တရာယ်များတဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခုပေါ့။ မင်းက အပေးအယူတစ်ခုကို သဘောတူခဲ့တယ် ထင်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါရဲ့လား။"
ကျူးဖုန်း ၏ အတည်ပြုသည့် ခေါင်းညိတ်မှုကို လက်ခံရရှိလိုက်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောလေသည်။
"မျက်စိမှိတ်ပြီး အပေးအယူလုပ်တာက ပညာမရှိတာပဲ လူငယ်လေး၊ ပညာမရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းအားထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုရှေ့မှာတော့ မင်း ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုထိ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးတာက မင်းအတွက် တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ တကယ်ကို ကံကောင်းတာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကမ္ဘာပေါ်ကို မင်းရောက်လာတဲ့ တစ်ခဏချင်းမှာပဲ တခြားသူတွေရဲ့ အနံ့အသက်ကို ငါရလိုက်တယ်။ အဲဒါက သူတို့တွေ အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဟာ၊ တကယ်ကို ကြာခဲ့ပြီပဲ။"
ထိုနတ်ဘုရားက အမှောင်ထုကို ကျော်လွန်ကာ အတိတ်ကို ငေးကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ကျူးဖုန်း ထံသို့ လှည့်လာကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ကဲ၊ လူငယ်လေး၊ ငါ့အတွက် ဘာတွေ ယူလာခဲ့သေးလဲ။"
"ဒီလူငယ်လေးရဲ့ မိုက်မဲမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော်သာ အမှောင်ထုထဲမှာ ရောက်သွားခဲ့ရင် ဘယ်ကိုသွားရမလဲနဲ့ ဘယ်သူ့ကို သွားမေးရမလဲဆိုတာကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုဖို့လာတာပါ။"
"မင်းအနေနဲ့ မီးခဲကင်းမဲ့တဲ့ တောအုပ်ဆီကို သွားပြီး ရီဂါလက်ရှ်ကိုပဲ သွားမေးရမယ်။"
"ကျွန်တော့်ကို သည်းခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ။ ဒီကျမ်းလိပ်ကို ပြသဖို့ ကျွန်တော် လာခဲ့တာပါ။"
"အင်း။"
အသိစိတ်ကျမ်းလိပ်ကို ဖတ်ရှုပြီး ကျူးဖုန်း ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရှေ့ဘက်ရှိ အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုဘက်သို့ ပြန်လည်လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် ထိုနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ စွဲမြဲနေခဲ့ပြီးမှ သူ၏အသံက ညင်သာသော်လည်း ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာတုန်းက တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရား လေးပါး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ နှင်း-အိပ်မက်ဖန်တီးသူ။ ရေခဲ၊ အိပ်မက်နဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု စွမ်းအင်တွေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တဲ့ ယက်ခာဆန်နန် တစ်ပါး။ ကမ္ဘာ့လေကြောင်းသွား။ လေနဲ့အရိပ်စွမ်းအင်တွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ လက်ခ်ျဆန်နန် တစ်ပါး။ အရုဏ်ဦး-ငေးကြည့်သူ။ မီးနဲ့အလင်းရောင် စွမ်းအင်တွေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တဲ့ အဆူရာ တစ်ပါး။ ပြီးတော့ သတ်သတ်မှတ်မှတ် ဝိညာဉ်-ထုဆစ်သူ တစ်ပါးတို့ပဲ ဖြစ်ကြတယ်။"
ညင်သာသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထာဝရကာလကဲ့သို့ ရှည်လျားပုံရသော ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခြင်းက လိုက်ပါလာသည်။
"ဟုတ်တယ်။ ဝိညာဉ်-ထုဆစ်သူဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်တယ်။"
သူက ကျူးဖုန်း အား အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ရှေ့ဘက်ရှိ ရှုခင်းဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"သူတို့က ငါတို့ကို ကိုယ်ခံပညာနဲ့ မှော်ပညာရဲ့ ပညာရှင်တွေလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ငါတို့အနေနဲ့ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရပါဘူး။ ငါတို့ဟာ နတ်ပြည်ပေါ်က နတ်ဘုရားအသစ်စက်စက်တွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့လည်း အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရား အများစုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြပြီး စွမ်းအားပိုင်းမှာဆိုရင် သူတို့နဲ့တောင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ခဲ့ကြတယ်။"
လှည့်လာပြီးနောက် သူက ကျူးဖုန်း အား ခေါင်းခါယမ်းလျက် မျက်နှာမူလိုက်သည်။