God Of Immortals – အခန်း ၁၁၇: ဆာယုံ [၁]
ကောင်းကင်ထက်ရှိ အမည်းရောင်တောင်စွယ်များပေါ်တွင် အပြာနှင့်အဖြူရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ယှက်နွယ်နေသည်။ ကျူးဖုန်းတစ်ယောက် မှောင်မိုက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့သည့် မြေပြန့်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ဤနေရာ၏ အသွင်အပြင်မှာ ၎င်း၏အမည်နှင့်ပင် လိုက်ဖက်လှပေသည်။ ကောင်းကင်ထက်တွင် လျှပ်စီးများ ပြိုးပြက်နေသော်လည်း မိုးခြိမ်းသံမရှိသည့်အတွက် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုမှာ စိတ်ကို လှုပ်ခတ်ခြောက်ခြားစေသည်။ ညဉ့်ယံ၏ တိတ်ဆိတ်မှုတွင် လေတိုးသံပင် မကြားရဘဲ သဲကန္တာရမြေပြန့်မှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ လှိုင်းလုံးများ အခါအားလျော်စွာ ရိုက်ခတ်သံနှင့် သူ၏နှလုံးခုန်သံများသာ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်တောက်နေသည်။
ဆာယုံ။
၎င်းမှာ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသော ဝိညာဉ်များ ခိုအောင်းရာ လောကနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ညဉ့်ယံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေသော ကျူးဖုန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အရိပ်များထက်၌ လှပ်ဟနေသည့် လျှပ်စီးများနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် နင်ဘတ်စ်အလင်းတန်းများသာ အလင်းရောင် ရရှိရာအရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အနီ၊ အပြာ၊ အစိမ်းနှင့် အဝါရောင် ရောယှက်နေသည့် သူ၏ နင်ဘတ်စ်အလင်းတန်းမှာ သူသည် ကျူကျီကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ မီးခိုးရောင်သစ်ပင်ကြီး၏ အဆိုအရ ဤသည်မှာ ဤနယ်မြေ၏ အားနည်းချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ နင်ဘတ်စ်အလင်းတန်းမှာ လူတိုင်းမြင်နိုင်ပြီး ၎င်းက လောကနယ်မြေတစ်ခု၏ လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ အဆင့်အတန်းကို သတ်မှတ်ပေးသည်။
လောကနယ်မြေတစ်ခုတွင် အရာအားလုံးမှာ ထင်သလို ဖြစ်မလာတတ်ပေ။ ဤသို့သော ညမျိုးတွင် နားကွဲမတတ် ဆူညံနေသင့်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့ပြင် ညဉ့်တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း မတွေ့ရပေ။ ဝိညာဉ်လောကတစ်ခုတွင် သူသည် မည်သည့်သတ္တဝါမျိုးကိုများ မျှော်လင့်နေမိပါသနည်း။ ဝိညာဉ်ငှက်များလား။ ကျူးဖုန်း သည် ထူးဆန်းသော ဤကမ္ဘာကြီးကို လေ့လာဆန်းစစ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏နောက်ဘက်မှ ဒေါသထွက်နေသည့် အသံနှစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"အာဟ။"
"ငါတို့ မင်းကို တွေ့ပြီ၊ လူသားအယုတ်မာ။ မင်း ငါတို့ဆီကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
ကျူးဖုန်း သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရွှေဝါရောင် နင်ဘတ်စ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး အဖြူရောင်စက်ဝိုင်းအလင်းတန်းကို အရောင်ကွဲထွက်စေသည့် ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကြီး နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ကား 'ဟီးဗ်စပရစ်' (Heave-Spirits) များပင်။ သူ မည်သည့်အခါကမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ထိုသစ်ပင်ကြီး၏ ပြောစကားအရ ဤလောကရှိ သတ္တဝါအားလုံးမှာ ဟီးဗ်စပရစ်များဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ဤအန္တရာယ်များပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လောကတွင် ပိတ်မိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှာ ဝိညာဉ်များ အဆက်မပြတ်နှင့် အဆုံးမရှိသော ဆိုးရွားသည့် အခက်အခဲများကြားတွင် ရုန်းကန်နေရပြီး လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးမှာလည်း အလွန်နည်းပါးလှသည်။ နတ်ဘုရားများ၊ အင်မော်တယ်များ၏ ဝိညာဉ်များပင်လျှင် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။
ရုပ်ဝတ္ထုလောကသို့ ပြန်သွားလိုလျှင် ဤနေရာ၌ သူသေဆုံး၍မဖြစ်ပေ။
ကျူးဖုန်း သည် ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမိသည်။ အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သောအခါ သူတို့၏ ပုံစံမှာ နဂါးလူသားများနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ကြီးမားသည့် လူပုံသဏ္ဌာန်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရွှေရောင်အကြေးခွံများက ခေါင်းမှခြေဖျားအထိ သံချပ်ကာကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူတို့၏ ကျောပြင်တွင်လည်း ရွှေရောင်အတောင်ပံများကို ခေါက်သိမ်းထားကြသည်။
ရွှေရောင်အနှစ်သာရရှိသော နဂါးများ။
သို့မဟုတ်ပါက ရွှေရောင်အနှစ်သာရ နဂါးများ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခု၏ နင်ဘတ်စ်အလင်းတန်း ပြန့်ကွဲပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် အနည်းဆုံး ရွှေရောင်အနှစ်သာရရှိသည့် အစွမ်းထက် နတ်ဒေဝါအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်း ဒေါသထွက်နေသည့် နတ်ဒေဝါနှစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သူလုံးဝမလိုလားသည့် အခြေအနေပင်။ သူဘာကြောင့်များ ဤနေရာသို့ ရောက်နေရသနည်း။ သူသည် 'ဝိညာဉ်နှင်ထုတ်သည့် ကျမ်းလိပ်' (Soul Banishing Scroll) ကို ရယူရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ထိုအရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကိုမူ မမှတ်မိပေ။ အတိအကျဆိုရသော် သူသည် ထိုအရာကို ဘာအတွက် လိုအပ်နေသနည်း။
"ဒါမှမဟုတ် မင်းကို 'အင်မော်တယ်လူယုတ်မာ' လို့ ခေါ်ရမလား။ မင်းဆီကနေ အင်မော်တယ်နံ့လေး ရနေသလိုပဲ။"
ဝိညာဉ်သတ္တဝါတစ်ကောင်က ကျူးဖုန်း ကို လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။
"အင်မော်တယ်ဟုတ်လား။ ငါတော့ သူ့ဆီကနေ သေမျိုးနံ့ကိုတောင် ရနေသေးတယ်။"
အခြားဝိညာဉ်တစ်ကောင်က ပြန်ပြောသည်။
"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပုပ်သိုးနေတဲ့ အသားစတွေရဲ့ အမှတ်တရကိုပဲ မင်း အရသာခံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို သံသယဝင်နေတာလား ညီအစ်ကို။"
"မင်းကလည်း ငါ့ရဲ့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းကို သံသယဝင်နေတာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ငါလည်း မင်းကို သံသယဝင်တာပေါ့။"
"ငါက ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ခံစားနေရတာလဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပုပ်သိုးနေတဲ့ အသားစထဲက ဆူးတစ်ချောင်းလိုပဲ။"
"မင်းကြောင့် ငါလည်း ဝမ်းနည်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်နေရတယ်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဆူးထဲက ပုပ်သိုးနေတဲ့ အသားစလိုပဲ။"
"ဒါဆိုရင် ငါတို့က လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ဆုံနေကြတာပေါ့ ညီအစ်ကို။"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က လမ်းဆုံလမ်းခွမှာပါ။"
ဝိညာဉ်သတ္တဝါနှစ်ကောင် အချင်းချင်း ငြင်းခုံနေစဉ် ကျူးဖုန်း သည် တိတ်တဆိတ် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။ အခြေအနေကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်ကာ လျင်မြန်သောခြေလှမ်း (Swiftsteps) ကို သုံးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုဝိညာဉ်နှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူတို့၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် သူ နောက်သို့ လန့်ဖျပ်ကာ ယိုင်သွားသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လျင်မြန်သောခြေလှမ်းကို သုံးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ခြေထောက်များမှာ ရပ်နေသည့်နေရာတွင် ကပ်တွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ခြေထောက်ကို ငုံ့ကြည့်သော်လည်း သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည့်အရာကို မမြင်ရပေ။ သူ့ကို ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း။ သူခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ ထိုဝိညာဉ်နှစ်ကောင်က သူ့ကို အေးစက်စက်နှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အင်မော်တယ် သေမျိုး။"
"ငါတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ဖို့ မေ့သွားပုံရတယ်။"
"ငါက ရော်ရွန်၊ မွေးဖွားစ ဝိညာဉ်အဆင့် ကောင်းကင်ရွှေနဂါးပဲ။"
ထိုဝိညာဉ်နှစ်ကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ဖြန့်ကာ ပြောသည်။
"ပြီးတော့ ငါက ဒေါရွန်၊ ငါလည်း မွေးဖွားစ ဝိညာဉ်အဆင့် ကောင်းကင်ရွှေနဂါးပဲ။"
ဒုတိယဝိညာဉ်က ကျူးဖုန်း ကို တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့ ရွှေနဂါးတွေဟာ ကိုယ့်မှာရှိတာနဲ့ပဲ ကျေနပ်တတ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာရှိတာကို ငါတို့ ကာကွယ်တယ်။ တခြားသူတွေလိုပဲပေါ့။ အဲဒီ အမှတ်အသားတွေကို မြင်လား။ ဒါက ငါတို့နယ်မြေဆိုတာ ပြတာပဲ။"
"ငါတို့နယ်မြေထဲမှာ ငါတို့ သိမ်းထားတဲ့အရာဟာ ငါတို့ပိုင်တယ်။ ငါတို့ပိုင်တာ။ မင်း နားလည်လား။"
ကျူးဖုန်း သည် ထိုဝိညာဉ်နှစ်ကောင်၏ ပြောစကားများကို နားထောင်ရင်း ကြောက်လန့်တကြား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ငါတို့နယ်မြေထဲကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ ခိုးဝင်လာတဲ့ သံသယဖြစ်ဖွယ်လူတွေကို ငါတို့ မကြိုက်ဘူး။"
"အထူးသဖြင့် ငါတို့ရဲ့ ရတနာကို ခိုးယူမယ့် ရုပ်ဆိုးတဲ့ကောင်မျိုးပေါ့။"
ထိုနတ်ဒေဝါနှစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်များက ဒေါသကြောင့် တောက်ပလာပြီး မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်သန်းလာကာ နှာခေါင်းမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်လာသည်။
"နေပါဦး၊ ဘယ်ရတနာကို ပြောတာလဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရတနာကို မခိုးခဲ့ပါဘူး။"
"ဟုတ်လို့လား။ ငြင်းဆန်နေတာက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အတွက် ပိုတောင် ဆိုးကျိုးဖြစ်စေလိမ့်မယ်။"
"မင်း ငါတို့ရတနာကို အခုချက်ချင်း ပြန်ပေးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်ပစ်ရမလား။"
"ဝါး! ထာဝရမီးတောက်ကို တိုင်တည်ပြီး ပြောရဲပါတယ်၊ ကျွန်တော် တကယ်မဟုတ်ပါဘူး။"
"ထာဝရမီးတောက်ကို တိုင်တည်တယ်ဟုတ်လား။ တကယ်လား။ ဒါဆို မင်းရဲ့နှလုံးခုန်သံက ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်နေရတာလဲ။"
"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်ရွံ့နေရတာလဲ။"
ဤသတ္တဝါများမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့လာသည်။ သူ အမြန်ဆုံး စဉ်းစားရမည်။ သူတို့သည် ရွှေနဂါးများဖြစ်ပြီး ရတနာတစ်ခုကို ရှာနေကြသည်။
"ခင်ဗျားတို့ ရှာနေတဲ့ ရတနာက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ။"
"အာဟ။ အပြစ်ရှိတဲ့သူက သေခါနီးမှ ဝန်ခံတော့တာပဲ။"
"တောက်ပတဲ့အရာ၊ ရွှေရောင်အရာပေါ့။ အခုတော့ မြင်ဖူးတယ်ဆိုတာ သတိရပြီလား။"
"ရွှေရောင်အရာလား။"
ကျူးဖုန်း က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၌ တောက်ပသော ရတနာမရှိကြောင်း ပြောပြရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် 'စပရိန်ဖလေမ်' (Springflame) ထံမှ ရရှိခဲ့သော 'အိုင်ရီယမ်' (Irrium) ရွှေဒင်္ဂါးများကို သတိရသွားသည်။
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရတနာနေရာမှာ အစားထိုးနိုင်မယ့် အရာတစ်ခု ကျွန်တော့်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်တယ်။"
သူက အကြံတစ်ခုရသွားသည်။ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အိုင်ရီယမ် ရွှေဒင်္ဂါးများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုဝိညာဉ်နှစ်ကောင်ရှေ့တွင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက မှောင်မိုက်နေသော ထိုနေရာတွင် တောက်ပသွားသည်။
"ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ဒီမှာ ခင်ဗျားတို့ ရှာနေတဲ့ ရတနာနဲ့ ဆင်တူတဲ့အရာ ရှိမလားလို့ပါ။"
ရော်ရွန်နှင့် ဒေါရွန်တို့၏ မျက်လုံးများမှာ ရွှေဒင်္ဂါးများကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရောင်တောက်သွားသည်။ သူတို့၏ အငြိုးထားသော အကြည့်များမှာ စိတ်ဝင်စားမှုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါ... ဒါက အိုင်ရီယမ် ရွှေဒင်္ဂါးတွေပဲ!"
ရော်ရွန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ ဒေါရွန်ကလည်း သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျူးဖုန်းဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးကပ်လာသည်။
"မင်း... မင်းမှာ ဒီလိုအရာမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ရှိနေတာလဲ။ ဒါက ငါတို့ ရှာနေတဲ့ ရတနာနဲ့ တူရုံတင်မကဘူး၊ ဒါက ပိုတောင် တန်ဖိုးရှိသေးတယ်။"
ကျူးဖုန်းက သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်မှ ရွှေဒင်္ဂါးများဆီသို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျားတို့အတွက်ဆိုရင် ဒါကို ပေးဖို့ ကျွန်တော် ဝန်မလေးပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဒီနေရာကနေ လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင်ပေါ့။"
ဝိညာဉ်နှစ်ကောင်သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခက်ထန်သော အမူအရာများမှာ လျော့ကျသွားပြီး အပေးအယူလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ကျူးဖုန်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ အသက်ဆက်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို မင်း တကယ်ပဲ လုပ်ရဲတာလား။"
ရော်ရွန်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိတော့ဘဲ စိတ်ဝင်စားမှုတို့ဖြင့် ရောယှက်နေသည်။
"ကျွန်တော် အသက်ရှင်ချင်တာပါ။ ဒီရွှေဒင်္ဂါးတွေက ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပေးအပ်မှာပါ။"
ကျူးဖုန်းက တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အသည်းအသန် တုန်လှုပ်နေရသည်။ အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်နှစ်ကောင်သာ ဒင်္ဂါးတွေကို ယူပြီးနောက် သူ့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။
ဒေါရွန်က ကျူးဖုန်းလက်ထဲမှ အိုင်ရီယမ် ရွှေဒင်္ဂါးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရော်ရွန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီဒင်္ဂါးတွေရဲ့ စွမ်းအင်က သန့်စင်လွန်းတယ်။ ဒါတွေက ငါတို့ရှာနေတဲ့ ရတနာထက်တောင် ပိုကောင်းနေနိုင်တယ်။ ဒီကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင်ရော..."
"မင်းပြောတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူသားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ။ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။"
ရော်ရွန်က သံသယဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်များကမူ ဒင်္ဂါးများကို လိုချင်တပ်မက်စွာဖြင့် တုန်ရီနေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် သူတို့၏ တွန့်ဆုတ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ပိုမိုစည်းရုံးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က တခြားနေရာကနေ ရလာတာပါ။ ခင်ဗျားတို့သာ ကျွန်တော့်ကို ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ဒီဒင်္ဂါးတွေအားလုံးကို ခင်ဗျားတို့ပဲ ယူလိုက်ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက်က အသက်ရှင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးလို့ပါ။"
ရော်ရွန်နှင့် ဒေါရွန်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
"ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ စိတ်ရင်းကို ယုံကြည်ပေးမယ်။ မင်းရဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးတွေကို ပေးလိုက်။ ပြီးရင် ငါတို့ မင်းကို ဒီနေရာကနေ ထွက်ပေါက်ရှိတဲ့ နေရာဆီ ပို့ပေးမယ်။"
ကျူးဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ၏ အသက်ကို ဒင်္ဂါးပြားအနည်းငယ်ဖြင့် ပြန်ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းလွန်းလှသည်။ သူသည် အိုင်ရီယမ် ရွှေဒင်္ဂါးများကို သူတို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်နှစ်ကောင်သည် ရွှေဒင်္ဂါးများကို ရယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တောက်ပလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်မိုက်မှုများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာတော့သည်။