God Of Immortals – အခန်း (၁၀၀) - ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများ [IV]
ထိုနေရာတွင် အသက်ရှူရခက်ခဲလောက်အောင် လေထုက ထူထပ်လေးလံနေသည်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ နံရံများမှ စီးကျနေသော စိုစွတ်သည့်အငွေ့အသက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ပို၍ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖန်တီးထားသည်။ အလင်းရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် သူတို့၏ အရိပ်များသည် နံရံများပေါ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှည်လျားစွာ တွဲလောင်းကျနေကြသည်။
အရှေ့ဘက်မှ လေတိုးသံကဲ့သို့သော တိုးညင်းသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သာမန်လေတိုက်သံမဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော သတိပေးချက်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူများဖြစ်သည့်အလျောက်၊ သူတို့သည် ဤနေရာ၏ အန္တရာယ်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားကြသည်။
"သတိထားကြ၊ တစ်ခုခုတော့ လာနေပြီ" ဟု အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများအားလုံး အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အမှောင်ထုထဲမှ မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ အဆုံးသတ်မရှိသော အမှောင်ထဲမှ ထူးဆန်းသည့် အသံတစ်ခုက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အသက်ရှူသံမဟုတ်ဘဲ၊ သက်ရှိမဟုတ်သည့်အရာတစ်ခု၏ ရွေ့လျားသံနှင့် ပို၍တူနေသည်။
"ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွားကြမလား" ဟု အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာ ရပ်နေတာက ပိုအန္တရာယ်များတယ်။ အရှေ့ကိုပဲ ဆက်သွားရမယ်။ အဆင်သင့်ပြင်ထားကြ"
သူတို့သည် ခြေလှမ်းများကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းစီ တိုးဝင်သွားကြသည်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ လမ်းကြောင်းသည် ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး အသက်ရှူရ ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။ လေထုထဲတွင် သံချေးတက်နေသည့်အနံ့နှင့် ဆင်တူသော ထူးဆန်းသည့် အနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်နေသည်။ ထိုအနံ့သည် သူတို့၏ စိတ်ကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်သည်။
ရုတ်တရက်၊ သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်မှ အလင်းရောင်တစ်ခု ထိုးထွက်လာသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် သာမန်အလင်းရောင်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်စက် အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းရောင်အောက်တွင် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ နံရံများပေါ်၌ ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဟောင်းအက္ခရာများ ဖြစ်ဟန်တူပြီး တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။
"ဒါတွေက..." အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ထိုသင်္ကေတများ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤနေရာသည် ရိုးရှင်းသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ယခုအခါ အပြည့်အဝ နားလည်သွားကြသည်။ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိမ်းဆည်းထားသည့် ရှေးဟောင်းနေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
"ဆက်သွားကြရအောင်။ ဒီသင်္ကေတတွေကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ရင် အဖြေကို တွေ့ရလိမ့်မယ်" ဟု ခေါင်းဆောင်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
သူတို့သည် ထိုသင်္ကေတများ၏ အလယ်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားလိုက်ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။ အမှောင်ထုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏ ရှေ့တွင် လမ်းအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ပိုမိုအန္တရာယ်များသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် နောက်ပြန်လှည့်မည့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့၏ ခရီးသည် ယခုမှ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသော အပြိုင်ဝိညာဉ်များ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
အဓိကအနှစ်သာရ (Core) ပါဝင်သည့် လက်နက်များအတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ သို့မဟုတ် ယေဘုယျအားဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် လက်နက်များအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပါက ပိုင်ရှင်၏ မူလဝိညာဉ်အပေါ်တွင် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိစေသည်။
ထိုဓားကြီးသည် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသည့်လမ်းကြောင်းပေါ်၌ ရှိနေပြီး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည့် စွမ်းအားဖြင့် မောင်းနှင်ထားသောကြောင့် ကြီးမားသည့် လက်သည်းများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သေမင်းစားသုံးသူ (death-eater) ၏ နှလုံးသားနေရာ သို့မဟုတ် နှလုံးသားရှိသင့်သည့် နေရာတည့်တည့်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ယခုအခါ ဓားထိပ်ဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော အနက်ရောင်ဓားကြီး၏ အဓိကအနှစ်သာရသည် သေမင်းစားသုံးသူ၏ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ သေမင်းစားသုံးသူသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် အားထုတ်နေစဉ်တွင် နောက်မှ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသော ကျူးဖုန်း က ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက် အပေါက်မှတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းခွံကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
သူ ရောက်ရှိလာကတည်းက ထိုတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သေမင်းစားသုံးသူသည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်နေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဦးခေါင်းနောက်ဘက်သည် ၎င်း၏ အားနည်းချက်ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်များလှသော်လည်း သူသည် ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း (demigod) ကို ကူညီရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် မည်သည့်သတ္တဝါကိုမျှ အာရုံမစိုက်မိစေဘဲ ထိုနေရာကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်သန်းသွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သူ လိုချင်သည်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖွဲ့အစည်းကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းညွှန်ချက်များကို ရရှိထားသော်လည်း အကြောင်းရင်းမသိရသော အချက်အချို့ကြောင့် ရပ်တန့်နေခဲ့မိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတို့၏ စွမ်းအားကို ကြည့်ရှုလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို၊ သေမင်းစားသုံးသူတို့၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မြင်တွေ့လိုခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။ သို့သော် တစ်ခုမှာ သေချာသည်မှာ သူသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုထိ သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။
ခေါင်းနောက်ဘက်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီးနောက် ထိုသတ္တဝါသည် မျက်နှာအောက်ဘက်သို့ စိုက်ကျသွားပြီး ဓားကြီးပေါ်သို့ ပုံလျက်သား ဖြစ်သွားသည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပျက်စီးနေနှင့်ပြီးဖြစ်သော ဓားကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ သေမင်းစားသုံးသူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ တောက်ပနေသော အဖြူရောင် ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်တုံးတစ်တုံး ကျွံထွက်လာပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဆီသို့ လူးလိမ့်သွားသည်။ ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသည် သူ၏ ဦးထုပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချွတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာ အမှန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဖန်ဇဲ့တုန်းလား။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်တွေပဲ!"
ကျူးဖုန်း က သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်မိသည်။
"ဟေ့၊ ကျူးဖုန်း။"
သူသည် အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကျောက်တုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျူးဖုန်း ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း ကလည်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအတွင်း၌ သူ့လမ်းကြောင်းကို မပိတ်ဆို့ရန် ဖန်ဇဲ့တုန်း သတိပေးခဲ့သည့် စကားများကို သူ မေ့မသွားသေးပေ။ ထို့ပြင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ မှန်ကန်ပါက ဓားကြီးကွဲသွားချိန်တွင် ဖန်ဇဲ့တုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ ပြတ်တောက်ခြင်းသည် မော့ရှန်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ပြည့်စုံမှုမရှိဘဲနှင့်မူ နောင်တိုးတက်မှုများ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ဝိညာဉ်အပိုင်းအစများကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်သည့် ဆေးလုံးများနှင့် အသီးအနှံများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဈေးကြီးလွန်းပြီး ရှာဖွေရခက်ခဲလှသည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။
"ဒါတွေအားလုံး မင်းအတွက်ပဲ၊ ဖန်ဇဲ့တုန်း။"
ကျူးဖုန်း သည် ကျောက်တုံးမှ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က အကူအညီပဲ ပေးလိုက်တာပါ။ နောက်ပြီး ဒါက မင်းရဲ့ဓားနဲ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာလေ။ မင်း အဆင်ပြေနေသရွေ့ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှမဖြစ်ဘူး။"
ဖန်ဇဲ့တုန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ကျောက်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
"သန့်ရှင်းသော အမှတ်တံဆိပ် (Sacredcrest)။"
သူသည် နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူနှင့် တိုက်မိခဲ့သည့် ဓားအပိုင်းအစများပေါ်တွင် ကျောမှီထားလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်တုံးကို သူ၏ နေရာလပ်အိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံး ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထည့်လိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် ကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းမသွားမီ အသေအချာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ ၎င်း၏ ပုံစံကြောင့် စိတ်ဝင်စားမိသော်လည်း ကျောက်တုံးကိုယ်တိုင်ကြောင့်မူ သူ အံ့အားမသင့်ခဲ့ပေ။ ဒါဆိုရင် ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတွေက ထပ်ဆောင်း နတ်စွမ်းအားတစ်ခု ရဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်ကြတဲ့ သန့်ရှင်းသော အမှတ်တံဆိပ် ကျောက်တုံးပေါ့လေ။ ကောင်းပါပြီ၊ နတ်စွမ်းအားတစ်ခု ရနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ တန်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့အတွက်မူ ၎င်းသည် အသုံးမဝင်သလို သူ၏မိခင်မှာလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတို့၏ စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်သန်းပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်တော့ လိုအပ်ချက်မရှိပေ။ သူသာ အသုံးလိုလျှင်ပင် တစ်ခုအတွက်နှင့် သေမင်းစားသုံးသူကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေမည်လော။ သို့မဟုတ် ဤတစ်ခုကို လုယူမည်လော။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အဆုံးသတ်တွင် သူသာ အသက်ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးသူ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"ကျွန်တော် တိုက်ပွဲကို မြင်လိုက်ရတယ်၊ တချို့တစ်ဝက်ပေါ့။ မင်း တကယ်တော်တာပဲ။"
ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ ဓားကို ကိုင်ကာ သရုပ်ပြနေသည်။
"အနက်ရောင်ဓားနဲ့ အနက်ရောင် သံချပ်ကာနဲ့ဆိုတော့ မင်းက သေမင်းရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ၊ ဇဲ့တုန်း။"
"သေမင်းရဲ့ နတ်ဘုရားလား? မင်းဟာကလည်း နောက်နေတာလား။"
ဖန်ဇဲ့တုန်းက ခေါင်းခါရင်း မေးလိုက်သည်။
"မင်းသာ မရောက်လာရင် ငါ သေသွားနိုင်တာ မင်းလည်း သိမှာပါ။"
"ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ။"
ကျူးဖုန်း သည် ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ စမ်းသပ်မှု၏ စည်းမျဉ်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတစ်ဦးဦး ဆက်မသွားနိုင်တော့ပါက သေမင်းခံတပ် (Death-Keep) မှ ထွက်ခွာပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံဆိပ်ကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် မည်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းကများ တံဆိပ်ကို အသုံးပြုရန် ငြင်းဆန်ရသနည်း။ သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
"ဘာလို့ ဒီမှာပဲ ဆက်နေခဲ့တာလဲ။ တခြား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတွေလို ထွက်သွားလို့ ရသားနဲ့ မင်း မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ထာဝရ ဂုဏ်ကျက်သရေဆိုတာ အသက်ပေးရလောက်အောင် မတန်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တာ ငါ မှတ်မိသေးတယ်။ ဒါဆို ဘာလို့ မထွက်သွားခဲ့တာလဲ။"
ဖန်ဇဲ့တုန်းသည် လေဟာနယ်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ကျူးဖုန်း ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ လက္ခာ (Lakshas) တွေအတွက်ကတော့ အများကြီး ကွာခြားပါတယ်။ မင်းတို့ အာဆူရာ (Asuras) တွေက သန့်ရှင်းသော အမှတ်တံဆိပ်တွေအတွက် အဲဒီလောက် မပူပန်ကြဘူး မဟုတ်လား? မင်း လက်ခံချင်မှ လက်ခံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အမှန်တရားပဲ။ ကျွန်တော်တို့အတွက်၊ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဒါအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ။ ဒါမပါဘဲ အိမ်ပြန်ရတာက လုံးဝ မလာတာထက်တောင် ပိုဆိုးပါသေးတယ်။"
"ဟုတ်ပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ လိုက်နာတဲ့ ဓလေ့ထုံးစံတွေပေါ့။ အခုတော့ မင်းဆီမှာ ကျောက်တုံးရှိနေပြီ၊ ပျော်ရွှင်ပါတော့လား? ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ ဓားအတွက်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ တကယ့်ကို လှပတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပါ။"
"ဒါက တစ်ချိန်က ကျွန်တော့် အဘိုးပိုင်ခဲ့တာပါ။ သူ့ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ရှေးဟောင်း ဟူလီဂျင်း (Huli-jing) တစ်ကောင်ရဲ့ အနှစ်သာရ ရှိနေတာ။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ။"
ဖန်ဇဲ့တုန်းသည် ကွဲအက်နေသော သူ၏ဓားကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဓားရိုးမှာ သေမင်းစားသုံးသူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စိုက်ဝင်လျက် ရှိနေဆဲပင်။
"ဒါအတွက် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြင်ဆင်ခဲ့တာပါ။ ဒီ သံချပ်ကာ၊ ဓားနဲ့ တံဆိပ်တွေ အားလုံးက ကျွန်တော့် မိသားစုရဲ့ အသေးစား ရတနာတွေပါ။ ဓားနဲ့ တံဆိပ်တစ်ခု ဆုံးရှုံးရတာက ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဆိုးရွားမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကျောက်တုံးတော့ ရှိနေတယ်။ အဆုံးသတ်မှာ အရေးကြီးဆုံးက ဒါပဲလေ။"
သူသည် ကျူးဖုန်း ဆီသို့ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။
"မင်းကရော?"
"ကျွန်တော်က ရှေ့တည့်တည့်က တက်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားရမယ်။"
"အဲဒါက သေမင်းလိုဏ်ဂူဘက်ကို ဦးတည်နေတာလေ။ ဘာလို့လဲ?"
"ကျွန်တော် ရှာရမယ့် အရာတစ်ခု ရှိလို့ပါ။"
ထိုနှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်တွင် အာဆူရာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း သုံးဦးသည် ဝါးမြိုသကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ဘက်မှကြည့်လျှင် ကျူးဖုန်း နှင့် ဖန်ဇဲ့တုန်းတို့ကို မမြင်ရသေးပေ။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းများနှင့် သေမင်းစားသုံးသူများ၏ အလောင်းများကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း နှစ်ဦး သုံးဦးနှင့် သေမင်းစားသုံးသူ အနည်းငယ်၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ အာဆူရာတို့သည် အလောင်းများကို စစ်ဆေးနေရင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသည့် အနက်ရောင် သေမင်းစားသုံးသူ၏ အလောင်းရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ကျူးဖုန်း နှင့် ဖန်ဇဲ့တုန်းတို့ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ထိုအာဆူရာနှစ်ဦးသည် အနီးသို့ လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
"အာဆူရာတစ်ဦးနဲ့ လက္ခာတစ်ဦး။"
အာဆူရာတစ်ဦးက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးမှ မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်တောင် မကြာခဏ တွေ့ရတတ်သလဲ။"
"မင်းတို့။"
အာဆူရာတို့အထဲမှ မိန်းကလေးတစ်ဦးက ကျူးဖုန်း ကို ရည်ညွှန်းကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာ မြင်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ အဲဒီ လမ်းလွဲသူက မင်းကို နေ့လယ်စာအဖြစ် စားပစ်လိုက်ပြီ ထင်ခဲ့တာ။"
ကျူးဖုန်း သည် ရယ်မောလိုက်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဟိုဘက်မှာ ကူညီပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မင်းတို့ ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်သွားပြီ။"
"အို၊ တော်ပါပြီ။ အဲဒါတွေကို ထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က အာဆူရာတွေလေ၊ မဟုတ်ဘူးလား? တခြား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတွေလို နားမလည်တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။"
သူမသည် ဖန်ဇဲ့တုန်းဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားရာ ကျူးဖုန်းက ချက်ချင်းပင် ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"သူက တကယ်တော့ အားကစားကွင်းမှာ ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပါ။ သူသာ မရှိရင် ကျွန်တော် သေသွားမှာပါ။ ကျွန်တော် သူ့ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ရမှာ။"
"အဲဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ? လက္ခာတစ်ယောက်က အာဆူရာတစ်ယောက်ကို ကယ်တယ်တဲ့လား။ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"
ပထမဆုံး အာဆူရာက ဖန်ဇဲ့တုန်းကို မျက်ခုံးပင့်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကျူးဖုန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ကျူးဖုန်း၏ အနှစ်သာရ (Core) ရှိသင့်သည့် နေရာကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"မင်းကိုယ်တိုင်က နည်းနည်း အားနည်းနေပေမဲ့လည်းပေါ့ အာဆူရာ။ ကဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ။"
"ရှေးဟောင်း သေမင်းစားသုံးသူတစ်ကောင်လား? မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလား? တကယ်ကို ရူးသွပ်စရာပဲ။"
တတိယမြောက် အာဆူရာက ကြီးမားသည့် သေမင်းစားသုံးသူ၏ အလောင်းကို စစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့က တက်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားမှာ။"
"မင်းတို့က သေမင်းလိုဏ်ဂူဘက်ကို သွားမှာလား?"
"ဟုတ်တယ်။ ဘာလို့ မေးတာလဲ?"
"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီဘက်ကိုပဲ သွားမှာ။ အတူတူ သွားကြမလား?"
"အင်း... ခဏလေး စောင့်ဦး။"
အာဆူရာ သုံးဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုင်ပင်လိုက်ကြသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိန်းကလေးက ကျူးဖုန်းနှင့် ဖန်ဇဲ့တုန်းတို့ဆီသို့ လှည့်လာသည်။
"မင်းတစ်ယောက်တည်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်လုံးလား?"
ကျူးဖုန်းသည် ဖန်ဇဲ့တုန်း လိုက်လာလိုခြင်း ရှိမရှိ မသိပေ။ အကြောင်းမှာ သူ့တွင် သန့်ရှင်းသော အမှတ်တံဆိပ် ကျောက်တုံး ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူသည် လက္ခာကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖန်ဇဲ့တုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ဖန်ဇဲ့တုန်းသည် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျူးဖုန်းသည် ထို သတ္တုစွမ်းအားရှင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသည် မိမိကြောင့်သာ လိုက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ သူသည်လည်း ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ နှစ်ယောက်လုံးပါ။"
"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးရတဲ့ ကျောက်တုံးကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ပဲ ယူမယ်။ အဆင်ပြေလား?"
နှစ်ဦးစလုံးထံမှ သဘောတူသည့် ခေါင်းညိတ်မှုကို ရရှိပြီးနောက် သူမသည် ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါက ဖန်ရှင်းယီပါ။"
သူမသည် သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော ကြေးဝါရင်အုပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"ဒါက ကန်းယား။"
ထို့နောက် နောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသည့် သန့်စင်သော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ဒါက လျူလော့ယန်။"
ကျူးဖုန်းနှင့် ဖန်ဇဲ့တုန်းတို့သည် အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် လူငါးဦးသည် တက်သွားသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။
သန့်စင်သော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသည့် လူငယ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ဒါက လျူလော့ယန်။"
ကျူးဖုန်းနှင့် ဖန်ဇဲ့တုန်းတို့သည် အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် လူငါးဦးသည် တက်သွားသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။
ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြပါရှိသော အချက်အလက်များမှာ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အင်တာဖေ့စ် (UI) နှင့် စတစ်ကာများသာ ဖြစ်ပြီး ဇာတ်လမ်း၏ အကြောင်းအရာများ မပါဝင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ရန် အကြောင်းအရာ မရှိပါ။
ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြပါရှိသော အချက်အလက်များမှာ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အင်တာဖေ့စ် (UI)၊ အီမိုဂျီစတစ်ကာများနှင့် စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မီနူးများသာ ဖြစ်ပြီး ဇာတ်လမ်း၏ အကြောင်းအရာများ မပါဝင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ရန် အကြောင်းအရာ မရှိပါ။