ခေါင်းစဉ် - ထာဝရအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း – အခန်း ၈၉ - ပိုမိုသန်မာလာရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခု
ဖေးသည် သူ၏ အာကာသလက်စွပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤပစ္စည်းအားလုံးသည် လုံမျိုးနွယ်စု၏ အမွေအနှစ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ သူရရှိခဲ့သော ရတနာများပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏မျက်လုံးများသည် အတွင်းရှိ ဆေးလုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
"ငါ့မှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ရှိနေတာပဲ။"
ဖေးသည် အနည်းငယ် တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်သည်။
သူ၏လက်ထဲတွင် ဆေးလုံး တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို ဆေးလုံးသည် စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကိုင်ထားရုံဖြင့်ပင် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ခံစားရစေသည်။
"ဒီ ဆေးလုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက အများကြီး ပိုမြန်လာမှာ သေချာတယ်။"
သို့သော် ဖေးသည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
"မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီ ဆေးလုံးတွေချည်းပဲ အားကိုးလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ ငါ့မှာ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။"
လော့ရှီနှင့် ရှမေရွှီတို့က သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖေး၊ မင်းမှာ ဘယ်လိုအကြံကောင်းများ ရှိလို့လဲ" ဟု လော့ရှီက မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဖေးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဖြေကြားလိုက်သည် - "ငါ့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။"
"မေမေ၊ အလွန်အကျွံ မလုပ်နဲ့တော့" ဇင် သည် သူ၏လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော ဓားတစ်လက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သူမထံသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် နောက်ထပ် လူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဇင်၏ ကျောဘက်တွင် ပေါ်လာသဖြင့် သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူက ရပ်တန့်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ဘဲ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားသံအချို့ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုလို တန့်သွားခဲ့သည် — "ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"
ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲလှည့်ကာ သူ့နောက်ဘက်တွင် လေထဲ၌ ပျံဝဲနေသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤသူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ဖေး ၏ ဖခင် လုံပိုင်ထျန်ပင်တည်း။ သူသည် ပြုံးနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အပြုံးသည် ဇင်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေခဲ့သည်။ ရှမေရွှီ က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ရှင် အချိန်တော်တော်ကြာတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိုမရောက်ခင် ငါ ရှင်းထုတ်ရမယ့် အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ" လုံပိုင်ထျန်က သူ၏နှာခေါင်းကို တို့ထိရင်း အားနာနေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လော့ရှီ နှင့် ဖေး ၏ ကိုယ်ပွားကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "သူတို့ အခြေအနေ မှန်ရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သူမက အခြေအနေကောင်းပါတယ်။ ငါ ဒီကို အမီရောက်လာခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူမ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ" ရှမေရွှီ က သူမ၏ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ရှင် သူ့ကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာ မလိုချင်ဘူးပေါ့လေ" ဖေး ၏ ကိုယ်ပွားကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သနားကြင်နာမှုများဖြင့် လုံပိုင်ထျန်က မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည် - "သူက ကိုယ်ပွား ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖေး ဘာမှ မဖြစ်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တည်ရှိမှုနဲ့ သီးခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့နဲ့အတူ ရှိနေမှတော့ သူ့မှာ ဘယ်လိုဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာနိုင်လို့လဲ။ ဖေး ကို လွမ်းတယ်လို့ မပြောဘူးလား၊ ဒါဆိုရင် သူ့ကို ကိုယ့်ရဲ့ မွေးစားသားအသစ်တစ်ယောက်လို သဘောထားလိုက်ပေါ့ကွယ်"
"ရှင်ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက သူ့ကို အဲ့ဒီအတိုင်း လက်ခံလို့ မရနိုင်ဘူးလေ" ရှမေရွှီ က ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အမူအရာဖြင့် ဖေး ၏ ကိုယ်ပွားကို ကြည့်ရင်း လုံပိုင်ထျန်အား အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
'ငါတို့နှစ်ယောက်က ဘာတွေ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ၊ ပြီးတော့ ငါရော ဒီကို ဘာလို့ ရောက်နေတာလဲ' ဟု လုံပိုင်ထျန်၏ လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရသော ဇင်က သူတို့ပြောဆိုသည်များကို ကြားပြီးနောက် တွေးတောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စကို နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ အဲဒီ အမှိုက်ကောင်က ငါတို့နေရာကို မတွေ့ခင် ဒီကနေ အရင်ထွက်ကြရအောင်" လုံပိုင်ထျန်က ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားလုံးများသည် ဇင်ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူက ကောင်းကင်ကို အမှိုက်ကောင်ဟု ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေခြင်းကြောင့်ပင်တည်း။
"ရှင်က သူတို့ကို တကယ်ကို လေးစားမှု တစ်စက်မှ မရှိဘူးပဲ" သို့သော် ရှမေရွှီ ၏ စကားကြောင့် ဇင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြောင်အသွားရပြန်သည်။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဟူသည်မှာ အမြဲတမ်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလော၊ သို့ဆိုလျှင် သူတို့ဆိုသည်မှာ မည်သူများကို ဆိုလိုပါသနည်း။ ဤမေးခွန်းသည် သူ့ခေါင်းထဲတွင် အမြဲတမ်း လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ရှမေရွှီက ဇင်ကို ငေးကြည့်လိုက်ပြီး "ကဲ၊ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူမ၏ စကားကြောင့် ဇင်မှာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ — "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မပေးပါနဲ့ ဘုရား။ ကျွန်တော်က လူမိုက်တစ်ယောက်လိုနဲ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ချွေးမကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်မိခဲ့ပါတယ်။ ဒီလို အမှားမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မလုပ်တော့ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ" ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။
"မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အကယ်၍သာ ငါ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်း သူမကို သတ်လိုက်မှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို နာကျင်မှု မရှိဘဲ သေဆုံးခြင်းကိုပဲ ငါ ပေးနိုင်တော့မယ်" ဟု ရှမေရွှီက ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ နောက်လာမည့် 'ဖျက်ဆီးခြင်း' ဟူသော စကားလုံးမှာ လေထုထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းလာခဲ့သည်။ စကားလုံး ပြည့်စုံသွားသည့် ထိုခဏ၌ပင် ဇင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံး အကြွင်းမဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
"ရှင်က တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ" လုံပိုင်ထျန်က သူ၏ဇနီးဖြစ်သူ၏ နည်းလမ်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ် အပါအဝင် တည်ရှိမှု တစ်ခုလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သောကြောင့်ပင်တည်း။ အကယ်၍သာ သူ့ကို သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် သတ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဝိညာဉ်လေး ပင်လျှင် ဆက်လက် အသက်ရှင်နေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ဘာတစ်ခုမှ ကျန်ရစ်မနေတော့ပေ။
"ကျွန်မ ဒီလိုလုပ်ရမှာပေါ့။ သူက သင့်ရဲ့ သားနဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်တူတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ဒီအကြောင်းကို သူသာ သိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သားကိုပါ သတ်ဖို့ ကြိုးစားလာနိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေး ကို အချိန်တိုင်း မစောင့်ရှောက်ပေးတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော်တို့ ကတိပေးထားပြီးသားပဲ။ သူက သူ့ဘာသာပဲ ကြီးပြင်းလာရမှာ၊ ဒါကြောင့် သူ့မှာ ရန်သူ နည်းလေလေ၊ သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက ပိုပြီး ချောမွေ့လေလေ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု ရှမေရွှီက မျက်နှာကို တင်းမာစေလျက် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
---
အခြားသော နေရာတစ်နေရာတွင်မူ -
ရှေးဟောင်း တရုတ်စတိုင် ကြီးမားသော အိမ်ကြီးတစ်หลัง အတွင်း၌ —
"ဘုန်း"
လက်သီးတစ်ချက်က စားပွဲပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ထုချလိုက်သဖြင့် အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီဖြစ်သော လူကြီးတစ်ဦးမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အမျက်ဒေါသများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည် — "ဒီလူတွေ အားလုံး ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ။ အဲဒီ သူတောင်းစားလေးကို ဘာလို့ ရှာမတွေ့သေးတာလဲ" ဤအိုအိုကြီးကား အခြားသူ မဟုတ်ပေ၊ ဇောက်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ပင်တည်း။
ခရမ်းရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်က — "ဖေဖေ၊ စိတ်ကိုလျှော့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သတ်ပစ်ဖို့ လူအချို့ကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ အားလုံး သေဆုံးသွားကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီ သူတောင်းစားလေးကို အထင်အသေး သတ်မှတ်မိပုံ ရပါတယ်။ ပြီးတော့ အဆင့်မြင့် မင်းဆက်က လူတွေလည်း နောက်ဆုတ်သွားကြပါပြီ။ လုံမျိုးနွယ်စု ကလည်း သူ့ကို လိုက်လံရှာဖွေတာ ရပ်တန့်ဖို့ ဖိအားပေးနေပါတယ်။
ယခုအချိန်က သူ့အကြောင်းကို တွေးတောရမည့် အကောင်းဆုံးအချိန် မဟုတ်သေးပါဘူး" ဟု ပြောဆိုပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ အရှေ့ဘက်မှ နေထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည် — "မနက်ဖြန်ကျရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ တံခါး ပွင့်လာပါတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဇောက်မျိုးနွယ်စုက စေလွှတ်မယ့် လူတွေအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ရပါမယ်။ ငါးပါးဓာတ်ဂိုဏ်းက အဲဒီ သူတောင်းစားလေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်တဲ့အတွက် သူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်လို့မရတော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူသာ တခြားသူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး မျက်နှာပြောင်းလဲကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် တခြားသူတွေ အထူးသဖြင့် ဇောက်မျိုးနွယ်စုအတွက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးရေးပိုင်းမှာ သေချာ ဂရုစိုက်ကြရပါမယ်။ ကျွန်တော်က လုံမျိုးနွယ်စု၊ လုံမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဆူမျိုးနွယ်စုတို့ ဖွဲွ့စည်းထားတာကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေဖြစ်တဲ့ ရှောင်းမျိုးနွယ်စု၊ တူမျိုးနွယ်စု၊ ရှင့်မျိုးနွယ်စု၊ ရှီမျိုးနွယ်စု အပါအဝင် တခြား မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ပါ ဆွေးနွေးပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်ခိုင်းထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိတဲ့သူတွေကို ရှာဖွေပြီး အဲဒီမျိုးနွယ်စုတွေထဲက တစ်ခုခုမှာ လက်ခံစေဖို့ လုပ်ဆောင်နေပါတယ်"
"မင်း လုပ်တာ တော်ပါတယ်ကွာ။ အခုတော့ အဲဒီ သူတောင်းစားလေးကို ဖမ်းဆီးဖို့ ဒါမှမဟုတ် သတ်ပစ်ဖို့ပဲ လိုတော့တာပေါ့" ဟု အိုမင်းသူကြီး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဖေဖေ၊ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်" ဟု ဆိုကာ ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် လူသည် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားရင်း — "ဇီရှင်း၊ မင်းအနေနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲက အမွေအနှစ်ကို သေချာပေါက် ရယူနိုင်ရမယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေလေသည်။
---
အခြားသော နေရာတစ်နေရာရှိ ဂူအတွင်း၌ —
"အစ်မကြီး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နေရာတစ်ခုကို ခေါ်သွားမယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပါ" ဟု ဖေး က အစ်မကြီး၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ အစ်မကြီးမှာ ရှက်သွေးဖြာကာ နီရဲနေသော်လည်း ခေါင်းကိုသာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် နောက်တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် သူတို့နှစ်ဦး ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး မသေမျိုး တာဝါ၏ ပြင်ပ အာကာသနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤနယ်မြေ၏ ရှေ့တွင် တံခါးငါးပေါက် ရှိနေသည်။ အစ်မကြီးမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိဘဲ — "မင်းမှာ တခြား အာကာသပုံစံ ရတနာတစ်ခု ထပ်ရှိသေးတာလား" ဟု သေချာအောင် အတည်ပြု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဒါက အာကာသပုံစံ ရတနာတစ်ခုထက်ကို ပိုပါတယ်။" ဖေး က ရိုးအတဲ့ အပြုံးလေးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး တတိယအခန်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏နောက်မှ လိုက်လာရင်း အစ်မကြီးက — "ငါ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာ သေချာရဲ့လား" ဟု မေးမြန်းလေသည်။
"ရပါတယ်၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အသက်ကို နှစ်ကြိမ်တောင် ကယ်ခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော်က နည်းနည်း လောဘကြီးတော့ ဒါကို ခင်ဗျားကို ပေးလို့တော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား စိတ်ကြိုက် အခန်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကိုတော့ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်" ဟု ဖေး က ရယ်မောရင်း သူမအား ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားများထဲတွင် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမျှ မရှိပေ။ သူက အလွန်ပင် ပွင့်လင်းရိုးသားစွာ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
"မင်းက တကယ် ရိုးသားတာပဲ" ဟု အစ်မကြီးကလည်း သူ၏စကားကြောင့် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် တတိယအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ တိုင်လုံးသုံးတိုင်အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီးနောက် ဖေး က သူ၏ အစ်မကြီးကို ငေးကြည့်ကာ — "အစ်မကြီး၊ အဲဒီ တိုင်လုံးသုံးတိုင်ထဲက သွေးစက်တွေကို တစ်စက်မှ မလေလွင့်စေဘဲ သွေးတွေ အကုန်လုံးကို ထုတ်ယူလို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိသေးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ရှိတယ်" ဟု အစ်မကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ထိုလက်စွပ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် လက်စွပ်မှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုင်လုံးသုံးတိုင်စလုံးကို စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေသည်။ အစ်မကြီးက ဖေး ကို ကြည့်ကာ — "အခု ငါတို့ လုပ်ရမယ့်အရာက ဒီတိုင်လုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး သွေးတွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"သေချာလို့လား" ဖေး က ဤအကြံအစည်နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သွေးများသည် လေနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မိပါက အများစုမှာ ခဲသွားတတ်ကြပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော သွေးများသာလျှင် လေထဲတွင် ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်ကြသောကြောင့်ပင်တည်း။
"မစမ်းသပ်ကြည့်မချင်း ဘယ်သိမလဲ" ဟု အစ်မကြီးက ပြောဆိုရင်း သူမ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ တိုင်လုံးဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည် — "ဘုန်း။" တိုင်လုံး ပျက်ဆီးသွားပြီးနောက် သွေးများ အားလုံး လွင့်စင်သွားခဲ့ကြသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခြင်း မရှိဘဲ လေထဲတွင်သာ မျောလွင့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ခဲသွားခြင်းလည်း မရှိသလို နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားခြင်းလည်း မရှိပေ။
"အမြန် စုဆောင်းလိုက်တော့၊ ဩော်... မင်းမှာ အဲဒါတွေ မရှိဘူးဆိုတာ ငါ မေ့နေတာပဲ" ဟု အစ်မကြီးက ဖေး ထံသို့ အလ급အလော အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ ကြောင်အနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အာကာသလက်စွပ် ထဲမှ ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် ဖေး အား မပေးမီ သူမက ရှေ့ပြေးအနေဖြင့် လက်တွေ့ပြသလိုက်သည်။ သူမသည် အဆို့ရှင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သွေးစက်များကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ထိတွေ့ပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ပုလင်းထဲသို့ စုပ်ယူသွားကြလေသည်။ သွေးပမာဏမှာ ကြီးမားလှပြီး ပုလင်းမှာ သေးငယ်သော်လည်း ၎င်းမှာ လုံးဝ ပြည့်သွားပုံ မပေါ်ပေ။
သူမ စုဆောင်းပြီးနောက် သာမန်သွေးစက်များထက် အရွယ်အစား ပိုကြီးသော နက်မှောင်သော အနီရောင် သွေးစက်အချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက — "သာမန်သွေးစက်တွေထဲမှာ ကွဲပြားပြီး စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ သွေးစက်တွေကို မင်း တွေ့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"တွေ့တယ်၊ ဒါတွေက စိမ်းလန်းသော နဂါး (Green Dragon) ရဲ့ အစွမ်းထက် အနုပညာရပ်တွေ ပါဝင်နေတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ သွေးတွေပဲ။ ဒီလိုမျိုး ဆယ်စက်ပဲ ရှိရမယ်" ဟု ဖေး က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် အစ်မကြီးက တခြားပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဤသွေးစက်များကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ထိုသွေးပုလင်းကို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။
ဖေး သည် သူ၏ ကိုယ်ပွားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ထိုကိုယ်ပွားမှာ အဝတ်အစားများ အပါအဝင် သူ့အတိုင်းပင် တိကျစွာ တူနေခဲ့သည်။ သူသည် အနက်ရောင် ဘောင်းဘီ၊ အနက်ရောင် တီရှပ်နှင့် အနက်ရောင် ကုတ်အင်္ကျီရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဖေး က စိမ်းလန်းသော နဂါး၏ သာမန်သွေးစက်များ ပါဝင်သော ပုလင်းကို သူ့အား ပေးအပ်လိုက်ပြီး — "မင်းအတွက် အဝက်ကို သုံးပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို တခြားသူတွေအတွက် သိမ်းထားလိုက်။ သူတို့ကြားမှာ တူညီစွာ ခွဲဝေပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အစ်မကြီးက ကျန်ရှိနေသော တိုင်လုံးများကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ကာ သွေးစက်များကို စုဆောင်းလိုက်သည်။ ဖေး က သာမန်သွေးများကို သူ၏ ကိုယ်ပွားထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး မြင့်မြတ်သော သွေးများကိုမူ သူကိုယ်တိုင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ အစ်မကြီးက — "မင်းက တကယ်ကို လောဘကြီးတာပဲ" ဟု ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
ဖေး က သူမ၏စကားကြောင့် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူမကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်ကာ — "ပထမအခန်းထဲမှာဆိုရင် အတွင်းပိုင်း ငါးရက်က အပြင်ပိုင်း တစ်ရက်နဲ့ ညီမျှတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အဲဒီမှာ ကိုယ့်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ချင်တယ်။ ခင်ဗျားသာ ဆန္ဒရှိရင် လိုက်ခဲ့လို့ရတယ်။ ပြီးတော့ တရားသေဥပဒေတွေနဲ့ အနုပညာရပ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်တဲ့ ဒုတိယအခန်းလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒါက ခင်ဗျားကို အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာစေမှာတော့ မဟုတ်ပေမယ့် တိုက်ကွက်အသစ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်လာဖို့တော့ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့အစ်မကြီးထံမှ အဖြေစကားကို ရရှိပြီးနောက် သူက ပထမအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏အစ်မကြီးကမူ ဒုတိယအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ အခန်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူသည် ပုလင်းသုံးလုံးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆွဲထားလိုက်ကာ — "ဒီတစ်ခါတော့ အပင်ပန်းခံပြီး ကျင့်ကြံတော့မယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။