ဖေး သည် ကိုးထပ်ကောင်းကင်နှင့် ဆယ်ပါးမြေကြီးတို့အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာမျှ မသိပေ။ တကယ်တမ်းတွင် ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်ပိုင်း၌ပင် သူသိသည့် အမြင့်ဆုံးနယ်မြေမှာ မသေမျိုးနယ်မြေ (Immortal Realm) သာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ မသေမျိုးကမ္ဘာ၏ အောက်ဘက်ရှိ နယ်မြေများအကြောင်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းသော အသေးစိတ်အချက်အလက်များဖြင့် သူသိလာရပြီ ဖြစ်သည်။
အခြေခံအားဖြင့် သူယခုလက်ရှိ နေထိုင်နေသော ကမ္ဘာကြီးမှာ အောက်ကမ္ဘာ (Lower Realm) ဖြစ်ပေသည်။ ဤအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းတွင်ပင် ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားကမ္ဘာ (Martial World) ဖြစ်၏။ အောက်ကမ္ဘာ၏နောက်တွင် စိန့်ကမ္ဘာ (Saint World) ဟုခေါ်ဆိုသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းသာရှိသော အထက်ကမ္ဘာ (Upper Realm) ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးကမ္ဘာ ရှိသော်လည်း ဤနယ်မြေ၏ အမည်ကိုသာ သိထားပြီး အခြားအသေးစိတ်ကိုမူ သူ မသိပေ။
ကိုယ်ကျင့်တရားကမ္ဘာသည် ဖေး ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ကမ္ဘာမြေနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက အဆတစ်ရာမျှ ပိုကြီးမားပေသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကမ္ဘာကို တိုက်ကြီးခုနစ်ခုနှင့် သမုဒ္ဒရာလေးစင်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။ တိုက်ကြီးခုနစ်ခုမှာ ကေလာသတိုက်ကြီး (Kailash Continent)၊ ရိုင်းစိုင်းသောတိုက်ကြီး (Wild Continent)၊ မီးတိုက်ကြီး (Fire Continent)၊ ရေခဲတိုက်ကြီး (Ice Continent)၊ လူသားတိုက်ကြီး (Human Continent)၊ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး (Northern Continent) နှင့် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး (Southern Continent) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ သမုဒ္ဒရာလေးစင်းမှာ မြောက်ပိုင်းသမုဒ္ဒရာ၊ တောင်ပိုင်းသမုဒ္ဒရာ၊ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာနှင့် နီမြန်းသောမိစ္ဆာသမုဒ္ဒရာ (Red Demon Sea) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကေလာသတိုက်ကြီးသည် သူယခုလက်ရှိ နေထိုင်ရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အဆင့်နိမ့်မင်းဆက် တစ်ရာ၊ အဆင့်လတ်မင်းဆက် ငါးဆယ်နှင့် အဆင့်မြင့်မင်းဆက် ဆယ်ခုဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။ အဆင့်နိမ့်မင်းဆက်က လူများကို အခြေခံနယ်မြေ (Foundation Realm) ၏ အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံစေနိုင်ပြီး၊ အဆင့်လတ်မင်းဆက်က ဟောက်ထန် အထွတ်အထိပ်နှင့် အောက်ရှန်ထန်နယ်မြေ (Lower-Xiantian Realm) အထိသာ ကျင့်ကြံပေးနိုင်ကာ၊ နောက်ဆုံး အဆင့်မြင့်မင်းဆက်များကမူ မူလအသွင်ပြောင်းနယ်မြေ (Origin Transformation Realm) အထွတ်အထိပ်အထိသာ ကျင့်ကြံစေနိုင်ကြသည်။
တိုက်ကြီးများကိုလည်း အဆင့်နိမ့်တိုက်ကြီးနှင့် အဆင့်မြင့်တိုက်ကြီးဟူ၍ အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ခွဲခြားထားသည်။ အဆင့်နိမ့်တိုက်ကြီး သုံးခုနှင့် အဆင့်မြင့်တိုက်ကြီး လေးခု ရှိသည်။ အဆင့်နိမ့်တိုက်ကြီး သုံးခုမှာ ကေလာသတိုက်ကြီး၊ ရေခဲတိုက်ကြီးနှင့် မီးတိုက်ကြီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်မြင့်တိုက်ကြီး လေးခုမှာ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ ရိုင်းစိုင်းသောတိုက်ကြီးနှင့် လူသားတိုက်ကြီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
လူသားတိုက်ကြီးတွင် နေထိုင်ကြသူ အများစုမှာ လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများစွာက ဤလူသားများကို အခြားသော လူမျိုးစုများထံမှ ကာကွယ်ပေးကြသည်။ ရိုင်းစိုင်းသောတိုက်ကြီးတွင် မိစ္ဆာများ နေထိုင်ကြသည်။ ဤလူမျိုးစုက ရိုင်းစိုင်းသောတိုက်ကြီးကို စိုးမိုးထားသော်လည်း ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသော လူသားအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ဘီလူးတိရစ္ဆာန်လူမျိုးစုက စိုးမိုးထားသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ရေစုန်းများ၊ ပဒတ္ထာများ (minks)၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ၊ ဘီလူးကြီးများနှင့် အခြားဒဏ္ဍာရီလာ လူမျိုးစုကဲ့သို့သော မတူညီသည့် လူမျိုးစုများ နေထိုင်ကြသည်။
သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် လူသားများနှင့် မိစ္ဆာလူမျိုးစုများကို ပုံမှန်အခြေအနေအောက်တွင် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုပေ။ သမုဒ္ဒရာများနှင့် ပတ်သက်၍ မြောက်ပိုင်းသမုဒ္ဒရာသည် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကဲ့သို့ပင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တောင်ပိုင်းသမုဒ္ဒရာသည် ရေခဲတိုက်ကြီးကို ဝန်းရံထားပြီး အလွန်အမင်း အေးမြလှပေသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ကျင့်တရားကမ္ဘာတွင် အကြီးဆုံးသမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပင်လယ်မိစ္ဆာများ နေထိုင်ရာ နီမြန်းသောမိစ္ဆာသမုဒ္ဒရာ ရှိပေသည်။
ဤကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်တွင် နေတစ်စင်းနှင့် လတစ်စင်းလည်း ရှိသေးသည်။ ဤကမ္ဘာသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပြီး ကမ္ဘာမြေနှင့် မတူကွဲပြားပေသည်။ အထက်ကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဖေး သည် ကြီးမားလှသော အချက်အလက်များကို မှတ်ထားခြင်းဖြင့် မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမှ မရှိကြောင်း သိထားသည်ဖြစ်ရာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ယခင်က သူငယ်စဉ်ကတည်းက ဤကမ္ဘာ့ပထဝီဝင်အကြောင်းအရာများကို သူဘယ်သောအခါမျှ စစ်ဆေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ့၏ အဓိကအာရုံစိုက်မှုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို၍ ပိုမို၍ သန်မာလာစေရန် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဝိညာဉ် (Martial Spirit) ကို ရရှိပြီးနောက်ပိုင်း၌ပင် သူကျင့်ကြံစဉ်ကကဲ့သို့ ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အခြားသောကဏ္ဍများကို အာရုံစိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မည်သို့မျှ ဆက်လက်မကျင့်ကြံနိုင်တော့သည့်နောက်တွင် သူယခင်က ဇန်ချီတိုက်ကြီး (Zhen Qi Continent) ဟု ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည့် ဇန်ချီမင်းဆက်၏ သန်မာသော ကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချန်ရစ်ခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းမှတ်စုများကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ သင်သည် အသက် ഇരുဆယ်ငါးနှစ်အောက်တွင် အခြေခံနယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပါက အဆင့်လတ်မင်းဆက်မှ ဂိုဏ်းများထဲသို့ မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်ဂိုဏ်း၏ အထောက်အပံ့မှမပါဘဲ အဆင့်လတ်မင်းဆက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားမည့်အစား လူအများစုမှာ ဇန်ချီမင်းဆက်တွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဖေး ထွက်ခွာသွားပြီး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ သင်သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးအခြေအနေမှာ အဆင့်လတ်မင်းဆက်ရှိ မိသားစုများ၏ ကျွန်ဘဝသို့ ရောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ အိပ်မက်များစွာရှိသော လူတစ်ဦးသည် ကျွန်ဘဝကို ရောက်ရှိရန်အတွက်သာ မိမိမွေးရပ်မြေကို စွန့်ခွာသွားခြင်းကို သူတို့ မည်သို့ လက်ခံနိုင်ကြမည်နည်း။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဆင့်မြင့်မင်းဆက်မှ လူများသည် မည်သည့်အလုပ်အတွက်မဆို အဆင့်နိမ့်မင်းဆက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည့်အခါ အဆင့်နိမ့်မင်းဆက်မှ လူများကို အနိုင်အထက် မပြုလုပ်နိုင်ကြပေ။
ဤကဲ့သို့သော စည်းမျဉ်းများကို လူသားတိုက်ကြီး၏ သတ်မှတ်ထားသော အဖွဲ့အစည်းအချို့က ပြုလုပ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ကလေးသူငယ်များနှင့် အမျိုးသမီးများကို မှောင်ခိုကူးသည့် ရာဇဝတ်မှုမျိုးမှာ ဤကမ္ဘာတွင် အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သည်။ အဆင့်နိမ့်မင်းဆက်မှ လူများသည် အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးများနှင့် ဇနီးသည်ကို ရောင်းချကြသည်။ ဤသည်မှာ ဤကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုပင်တည်း။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူသည် ဤကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်သည့် အရာများစွာကို သိရှိထားသော်လည်း အအရေးအကြီးဆုံးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ သင်မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်သည်ဖြစ်စေ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မရှိပါက သင်သည် အနိုင်ကျင့်ခံရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။
"ဟေး" ဖေး သည် ဖေး သည် စုအမေနှင့် နိုလန်တို့၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို နှိုးလိုက်သည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရဘဲ ထွက်သွားလိုရုံသာ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှင့် မပတ်သက်မိခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤသို့တွေးတောရင်း သူတို့နှစ်ဦးကို သူနှိုးလိုက်သည်။
"အင်း! ဖေး အစ်ကို၊ ဘာတွေဖြစ်လို့လဲရှင်" စုအမေသည် ချစ်စရာမင်းသမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ သူမ၏မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း နှေးကွေးစွာ နိုးထလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း သတိလစ်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မတော်တဆမှု အချို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အခွင့်အကောင်းတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါကြောင့် သွားကြရအောင်" ဟု ဖေး က ပြောလိုက်ပြီး နိုလန်လည်း နိုးလာကာ ထျန်လုံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် "သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
"ဇာတ်လမ်းထဲမှာ သူပါသွားပြီလေ။ သွားကြရအောင်" ဖေး က ရှင်းပြရမည့်နည်းလမ်းကို မသိသောကြောင့် ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောဘဲ ကျော်သွားကာ လုံမျိုးနွယ်စု ၏ တည်ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လမ်းလျှောက်နေစဉ်အတွင်း စုအမေက "ဖေး အစ်ကို၊ အစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အዚህလောက်အထိ သန်မာလာရတာလဲဟင်" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
"ငါ မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အနုပညာကို ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် မင်းလည်း ငါ့လိုပဲ သန်မာလာလိမ့်မယ်" ဟု ဖေး က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သော်လည်း မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို သူ အတိအကျ မသိပေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် အနုပညာများစွာကို ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးကြောင်း သူသိသော်လည်း သူ၏ ပင်မကျင့်ကြံခြင်း အနုပညာသုံးခုမှလွဲ၍ အခြားအနုပညာများကို အသုံးပြုသည့်အခါတိုင်း တစ်စုံတစ်ရာ မူမမှန်သလို ခံစားရတတ်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ မူလသွေးစပ်နှင့် တစ်ဝက်သွေးစပ်တို့အကြားတွင် သူ၏ မူလသွေးရင်းမြစ်များ၏ ဆန့်ကျင်တွန်းလှန်မှုကို ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလာရသည်။
သူ့အနေဖြင့် ဤကိစ္စအတွက် တစ်ခုခုကို အလေးအနက် လုပ်ဆောင်ရပေမည်။ ဖေး သည် တောအုပ်တစ်ခုထဲဖြတ်၍ လျှောက်သွားရင်း တွေးတောနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် တောအုပ်၏ အဆုံးနီးပါးသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုနေရာတွင် ဖေး က နှုတ်ဆက်စကား ဆိုတော့မည် ဖြစ်သည်။
"သခင်ကြီး၊ ကျုပ်တို့ ဘယ်ကိုသွားကြမှာလဲ" ဟု နိုလန်က ဤမေးခွန်းကိုပင် အကြိမ်များစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်။
ဖေး သည် တောအုပ်၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ "ကဲ, ဒီကစပြီး ငါတို့ လမ်းခွဲကြရတော့မယ်။ မင်းတို့တွေ မင်းတို့ရဲ့ဂိုဏ်းကိုသွားပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံသင့်တယ်။ ဘယ်လိုဈေးနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ (Secret Realm) ကို မင်းတို့အားလုံး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကြဖို့ ငါလိုချင်တယ်" ဟု ပြင်းထန်သောလေသံဖြင့် ဖြေကြားခဲ့သည်။
သူတို့အထဲတွင် စုအမေ၏မျက်ဝန်းများ၌ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အချို့ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ဖေး နှင့်အတူ ဆက်လက်နေလိုသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ လမ်းခွဲကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဖေး သည် ကျောက်စိမ်းဖြူ နှစ်တုံးကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်းတို့အား ပေးအပ်လိုက်ကာ "ဒါက မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက်ပဲ။ ငါ့အမြင်မှာတော့ ခန္ဓာကိုယ်က အရာရာရဲ့ အခြေခံဖြစ်တာကြောင့် မင်းတို့တွေ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှုကို အဓိကထားဖို့ တကယ်လိုအပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဤကျောက်စိမ်းဖြူတွင် အစိမ်းရောင်နဂါး တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ် အနုပညာ (Green Dragon Battle Body Art) နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ ပါဝင်နေပေသည်။ ယခု သူစဉ်းစားမိသည်မှာ၊ 'ထို ဆေးလုံး များပေါ်မှာ ရေစက်များ ထွက်လာသင့်တယ် မဟုတ်ပါလား' ဟူ၍ပင်တည်း။
'ငါ့မျိုးနွယ်စုဆီကို အမြန်ဆုံး သွားမှဖြစ်မယ်။ အချိန်ရှိမှပဲ ပြန်စစ်ဆေးတော့မယ်' ဟု ဖေး က တွေးတောရင်း ဖေး ၏ ကျောက်စိမ်းဖြူပေါ်သို့ နိုလန်နှင့် ထျန်လုံတို့ သွေးစက်ချနေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ မျက်ခုံးစပ်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဖေး ပေးထားသည့် အစိမ်းရောင်နဂါး တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ် အနုပညာ၏ ပထမအလွှာကို ရရှိသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်သွားကာ ဖေး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ကဲ, ငါတို့တပ်ဖွဲ့က လူအများစုက ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားဂိုဏ်း မှာ ရှိနေကြတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ရောက်သွားတဲ့အခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ (Secret Realm) ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ လူတိုင်းကို အကြောင်းကြားပေးကြပါ၊ ဟုတ်ပြီလား။ ယ... ဒါနဲ့ တစ်ခုပြောဖို့ မေ့နေတာ, အဲ့ဒီ ရွှေရောင်စာချုပ်နဲ့ဆိုရင် မင်းတို့ ဘယ်အချိန်မဆို ငါ့နဲ့ စကားပြောလို့ရတယ်။ အဲ့ဒါကို အာရုံစိုက်လိုက်ုံနဲ့ ရပါပြီ" ဟု ဖေး က ရှင်းပြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် "လျှို့ဝှက်နယ်မြေ (လျှို့ဝှက်နယ်မြေ) ပွင့်လာတဲ့အထိ ငါ မရှိတော့ဘူး၊ လူတိုင်းကို သေချာဂရုစိုက်ပြီး အချင်းချင်း ကူညီစောင့်ရှောက်ကြပါ" ဟု မှာကြားခဲ့သည်။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လေပွေတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ထျန်လုံ၊ နိုလန်နှင့် စုအမေတို့၏ အမြင်အာရုံမှ တစ်ဖျတ်ခနဲအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် ငှက်တွန်သံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ကြီစူး..."
အလွန်လျှင်မြန်သော အမြန်နှုန်းရှိသည့် လေပွေလင်းယုန်တစ်ကောင်သည် သူ၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အခြားသူမဟုတ်, သူ၏ကိုယ်ပိုင် လေပွေလင်းယုန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ လေပွေလင်းယုန်၏ နောက်တွင်မူ ကျိုးကန်းဖြူ (White Crane) တစ်ကောင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ လေပွေလင်းယုန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖေး ဝမ်းသာသွားပြီး ၎င်းတို့နှစ်ကောင် အချင်းချင်း ကင်းကွာသွားသည်အထိ စောင့်ဆောက်နေခဲ့သည်။
"လာပါ သူငယ်ချင်းရေ, သွားကြစို့" ဟု ဖေး က လင်းယုန်၏ကျောကို ပုတ်ယင်း ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏လင်းယုန်မှာမူ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် ကျိုးကန်းဖြူဆီသို့ အာရုံရောက်နေခဲ့သည်။
"ကြီစူး..." လေပွေလင်းယုန်က အော်မြည်လိုက်ကာ ၎င်း၏ စွန့်စားခန်းအကြောင်းအရာ အားလုံးကို ဖေး အား ပြောပြနေခဲ့သည်။
ဤကောင်လေးများမှာ အလွန်တရာ ပျော်စရာကောင်းသော အချိန်များကို ကုန်ဆုံးခဲ့ကြပုံရပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပထမဦးစွာ ကြီးမားသောတောင်တန်းကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းလာခဲ့ကြပြီး လှပသော ရေတံခွန်တစ်ခုထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြကာ ဘီလူးတိရစ္ဆာန် ဘာသာစကားဖြင့် အချင်းချင်း စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုမျှသာမက သူ၏ ဤလေပွေလင်းယုန်သည် ပြင်းထန်သောလေကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းရင်း ကျိုးကန်းဖြူအတွက် နီမြန်းသော နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်ကို ရှာဖွေပေးခဲ့သေးသည်။
ဤအချက်ကြောင့် ဖေး ပင်လျှင် အရှက်ရသွားခဲ့ရသည်။ အချစ်ရေးနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် မိမိ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ထက်ပင် အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်နေကြောင်း သူ သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး တကယ်တမ်းတွင် အဖြူရောင်ကြာပန်း (White Lotus) ပင်လျှင် သူ့အပေါ်၌ ခံစားချက်များရှိနေကြောင်း သူ သိပြီးသားပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ထိုခံစားချက်များကို ရှာဖွေရန် မကြိုးစားဘဲ သူမအား ညီမငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကဲပါလေ, ဒီကစပြီး ငါ မင်းဆီကနေ သင်ယူတော့မယ်" ဟု ပြောဆိုရင်း ဖေး သည် သူ၏ လေပွေလင်းယုန်ပေါ်သို့ တက်ထိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏အိမ်ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။
တောအုပ်၏အဆုံးတွင်မူ၊
နိုလန်၊ ထျန်လုံနှင့် စုအမေတို့သည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးရင်း မိတ်ဆက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် စုအမေသည် ငှက်တွန်သံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျိုးကန်းဖြူသည် သူမထံသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးကန်းဖြူသည် သူမရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လေပွေလင်းယုန်နှင့်အတူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် စွန့်စားခန်းအကြောင်းကို စုအမေအား တတွတ်တွတ် အော်မြည်ပြောပြနေခဲ့သည်။
"ငါ့မှာ စီးနင်းစရာ ရသွားပြီထင်တယ်၊ ငါအရင်သွားနှင့်တော့မယ်၊ လမ်းမှာ ဂရုစိုက်ကြပါဦး" ဟု စုအမေက သူမ၏ ကျိုးကန်းဖြူကို ပုတ်ယင်းပြောကာ ကျောပေါ်သို့ တက်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် နိုလန်နှင့် ထျန်လုံကို လှမ်းကြည့်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးကန်းဖြူသည် စုအမေကို တင်ဆောင်လျက် ပျံသန်းထွက်သွားခဲ့လေသည်။
"ကဲ, နိုလန်အစ်ကိုရေ, ငါတို့ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်တွေ့ကြဦးမယ်" ဟု ထျန်လုံက ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်သော ခံစားချက်အချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
"ကဲ, အိမ်ပြန်ချိန်ရောက်ပြီပဲ" နိုလန်က တောအုပ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းအားလုံးကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အမွေအနှစ်ကို မရရှိခဲ့ကြသော်လည်း ထိုထက်ပို၍ ကောင်းမွန်သည့် အရာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူလည်းပင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။