"ငါဟာ လူသတ်သမားတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ သာမန်လူတွေကို စနောက်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ငါသတ်လိုက်တဲ့လူတွေကတော့ တောခွေးတွေထက်တောင် ပိုဆိုးတဲ့သူတွေမို့လို့ပါ" ဟု ဖေး က အေးစက်စက် ပြောဆိုပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို လူအများအပြား မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။
လမ်းလျှောက်ရင်း ဖေး က တွေးတောမိသည်မှာ 'ဒီဝိညာဉ်က ငါနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ ဒီလောကကြီးက ရာဇဝတ်မှုတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ သာမန်လူတွေ အတူတကွ နေထိုင်နိုင်တဲ့အထိ ဘယ်လောက်တောင် စည်ပင်သာယာနိုင်လဲဆိုတာကို ငါသဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို နောက်ဆုံးတော့ ငါတွေ့ပြီ။ သာမန်လူတွေက စိုက်ပျိုးသူတွေနဲ့အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ငါဖန်တီးချင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါလုပ်ကိုရမယ်။'
'ငါက စိုက်ပျိုးသူတစ်ယောက်၊ ငါက ထာဝရအသက်ကို ရဖို့အတွက် စိုက်ပျိုးနေတာ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု ဖြစ်နေရင်တောင် ငါဒါကို စွန့်လွှတ်လို့မရဘူး။ ငါလုပ်နိုင်တာက အရာအားလုံးကို မျှတအောင် လုပ်ပေးဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို မျှတစေဖို့အတွက် ဒီလောကကြီးကို မျှတအောင် လုပ်ရမယ်။' သူက အတွေးများစွာ တွေးနေသော်လည်း သူ့ခြေလှမ်းများကတော့ နှေးကွေးခြင်း မရှိပေ။
ယခုအချိန်အထိ ဖေး သည် အတွင်းပိုင်းဇုန်၏ အလွန်နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကျောက်ရွာ သို့ သွားရန် ဖြတ်လမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်ရွာ သည်လည်း ရှူပြည်နယ် ရှိ ရွာများထဲမှ တစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ကျောက်ရွာ တွင် စိုက်ပျိုးသူများ များစွာမရှိသောကြောင့် သားရဲများ အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လာပါက လူအများအပြား သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
ဖေး သည် တောအုပ်၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ပိုင်းမှတစ်ဆင့် ကျောက်ရွာ ဆီသို့ အပြေးသွားနေသည်။
သူသည် သားရဲအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အဆင့် ၃ သာဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်အများကြီး မပေးခဲ့ပေ။
ဖေး သည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြေးနိုင်ရန် လျှပ်စီးခြေလှမ်းကို အသုံးပြုနေသည်။ ယခု သူသည် အဓိကဇုန် (Core Region) ကို ဖြတ်သန်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း မမြင်နိုင်သော အမှတ်အသားတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။
အကယ်၍ အဓိကဇုန်ကို ဖြတ်သွားမှသာ ကျောက်ရွာ သို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါက သူသည် ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းရန် အားထုတ်မည်ပင် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ရွှေရောင်မျောက်လက်သီး (Golden Ape Fist) ကို စနစ် ထံတွင် ဒိဗ္ဗေပိုင် (Divine Points) ၅၀ ဖြင့် ပြန်လည်ရောင်းချလိုက်ပြီး မမြင်နိုင်သော ပယောဂစာတမ်း (Invisible Talismans) နှစ်ခုကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။
တစ်ခုလျှင် ဒိဗ္ဗေပိုင် ၇၅ ပိုင်နှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရွှေရောင်အနှစ် (Golden Core) စိုက်ပျိုးသူများ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့်အပြင် အသက်ရှူသံနှင့် အငွေ့အသက်များကိုပါ ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သဖြင့် အဓိကဇုန်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဂူတစ်ခုအနီးတွင် သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ထိုအလင်းတန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သို့သော် ဟိန်းဟောက်သံ နှစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူရပ်တန့်သွားသည်။
"ဟိန်း"
"ဟိန်း"
ဧရာမ ရေနဂါး (Flood Dragon) နှစ်ကောင်သည် ရင့်မှည့်တော့မည့် အသီးတစ်လုံးအတွက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
အဓိကဇုန်သည် အလွန်ဝေးကွာပြီး ဖေး ရောက်ရှိရန် ၇ ရက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည့်အတွက် ထိုနေရာတွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။
ထိုမျှသာမက အခြားသော သားရဲများပင် ကြောက်လန့်ပြီး ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
ထိုသို့သော ရေနဂါးတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း တိုက်ပွဲကြောင့် နဂါးနှစ်ကောင်စလုံးမှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေကြသည်။
"ဟိန်း" အနက်ရောင် ရေနဂါးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အခြားနဂါးတစ်ကောင်ဆီသို့ မီးတောက်များ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဟိန်း" အနက်ရောင် ရေနဂါးနည်းတူ အဖြူရောင် ရေနဂါးကလည်း ရေခဲအသက်ရှူသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ရာ တိုက်မိပြီး နှစ်ကောင်စလုံး ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။
အနက်ရောင် ရေနဂါးသည် ငှက်ကဲ့သို့ မပျံသန်းနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ပျံသန်းနိုင်သည်။
၎င်းသည် အမြင့်သို့ ပျံတက်ပြီးနောက် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာကာ ၎င်း၏ လက်သည်းများကို အဖြူရောင် နဂါးဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
အဖြူရောင် ရေနဂါးသည် မပျံသန်းဘဲ ရေခဲအသက်ရှူသံဖြင့် ဧရာမ ရေခဲတောင်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
နှစ်ကောင်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားကြပြီး ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်နိုင်သဖြင့် အနက်ရောင် ရေနဂါးသည် ရေခဲတောင်ကို အရည်ပျော်စေရန် အစွမ်းကုန် မီးမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ လက်သည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အားမကောင်းတော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင် ရေနဂါးကလည်း ၎င်း၏ လက်သည်းကို မြှောက်ကာ အနက်ရောင် ရေနဂါးကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လက်သည်းနှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မထိမိဘဲ တစ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို တစ်ကောင်က အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
"ဘုန်း"
ထိုတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် နှစ်ကောင်စလုံး မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျကာ သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အရိပ်တစ်ခုက အဖြူရောင် ရေနဂါးကို ကျော်ဖြတ်ကာ အနက်ရောင် ရေနဂါးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
သူသည် ဖေး ဖြစ်ပြီး သူ့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် စနစ် ထံမှ အရေးကြီးသော အကြောင်းကြားချက်အချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း သူက လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
သူသည် အဖြူရောင် ရေနဂါးကို ကြည့်လိုက်ပြီး စနစ် ထံတွင် ဒိဗ္ဗေပိုင် ၅ ပိုင်ဖြင့် ဝယ်ယူထားသော ဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူကာ အဖြူရောင် ရေနဂါး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး "မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ပေမယ့် လိုအပ်မှသာ မဟုတ်ရင် မိန်းမသားတွေကို ငါမသတ်ဘူး။ ဒီအသီးကိုတော့ ငါ့ရဲ့ လျော်ကြေးအဖြစ် ယူသွားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် သက်တံရောင်အသီးကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် အဖြူရောင် ရေနဂါးထံမှ စိတ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ခဏလေးပါ အရှင်"
သူ့စိတ်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသော အရာမှာ "တယ်လီပသီ" (စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ခြင်း) ဖြစ်သည်။
သူသည် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "မင်း ဒီအသီးကို ပြန်တောင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ အရှင် နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ။ ကျွန်မ အရှင်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ချင်လို့ပါ၊ အရှင်နဲ့အတူ အပြင်ကို လိုက်သွားချင်ပါတယ်" ဟု အဖြူရောင် ရေနဂါးက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုသည်။
"ဘာ? မင်း အရူးလား? အဆင့်မြင့် သားရဲတစ်ကောင်က ငါ့ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား?" ဖေး က အဖြူရောင် ရေနဂါးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ လိမ်မပြောပါဘူး။ ကျွန်မနဲ့ အနက်ရောင် ရေနဂါးတို့က သက်တံရောင်အသီးအတွက် တိုက်ခိုက်နေတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်ပေးပြီး ပျံသန်းနိုင်တဲ့ နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ကူညီပေးနိုင်လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်မမှာ အသီးမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်မက အသက်ငယ်ပေမဲ့ နောက်ထပ် သက်တံရောင်အသီး ရဖို့ နှစ် ၃၀၀ လောက် စောင့်မနေချင်တော့ဘူး။ ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး အခွင့်အရေးတွေကို ရှာဖွေချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက သားရဲတစ်ကောင်မို့ လူတွေက ကျွန်မကို ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ဖမ်းဆီးဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ အရှင်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်နေရင်တော့ ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး အခွင့်အရေးတွေကို ရှာဖွေနိုင်မယ်။ ပြီးတော့... ပြီးတော့ အရှင်က လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်" ဟု အဖြူရောင် ရေနဂါးက အကြောင်းစုံ ရှင်းပြသည်။ နောက်ဆုံး စကားလုံးကို ပြောစဉ်တွင် သူမ ရှက်ရွံ့နေသည်။
ဖေး သည် နဂါးမလေး ရှက်ရွံ့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သက်တံရောင်အသီးကို ထုတ်ကာ အဖြူရောင် ရေနဂါးဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
အဖြူရောင် ရေနဂါးမှာ အသီးကို ဖမ်းမိလိုက်ချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး 'ဘာလို့ ဒီလူသားက ငါ့အပေါ် ဒီလောက်တောင် ကောင်းပေးရတာလဲ' ဟု တွေးမိသည်။
သူမသည် အသီးကို ဖမ်းမိပြီး "ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒါပေးရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မင်းက အရူးလား? မင်းပြောတာကို ငါယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား? မင်းက အဆင့်မြင့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ငါယုံပေမဲ့ မင်းကို ငါ့ရဲ့ သားရဲအဖြစ် ခေါ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား? ငါက သားရဲထိန်းမှ မဟုတ်တာ။ မင်း အဆင့်မြင့်သွားပြီးရင် ငါ့ကို ပြန်သစ္စာဖောက်ပြီး လူတွေကို တိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?" ဖေး က တင်းမာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အဖြူရောင် ရေနဂါးသည် သူ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ "ကျွန်မ သိတာပေါ့၊ အရှင်က သားရဲထိန်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ နဂါးစာချုပ် ရှိပါတယ်။ အဲဒါက ကျွန်မကို အရှင်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်စေမှာဖြစ်ပြီး အရှင်ကို သစ္စာဖောက်လို့ မရတော့ဘူး" ဟု ပြောကာ သူမ၏ သွေးစက်တစ်ခုကို ချလိုက်ပြီးနောက် စာချုပ်စာတမ်းကို သူ့ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေတာကို ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ချင်ရတာလဲ" ဖေး သည် စာရွက်ကို မကြည့်ဘဲ သူမကို တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရှင်က လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ကျွန်မ ခံစားရလို့ပါ" ဟု အဖြူရောင် ရေနဂါးက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။
'ပြန်ပြီးတော့ အကြောင်းပြချက် အတူတူပဲ' ဖေး သည် ဤနဂါးက သူ့ကို ဘာကြောင့် လိုက်ချင်နေရသလဲဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စာချုပ်ကို ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မဖတ်ရသေးခင်မှာပင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် စနစ် ကို စတင်သတ်မှတ်ခြင်း"
"အရှင်သခင်၏ အတည်ပြုချက် လိုအပ်သည်"
"အဖြူရောင် ရေနဂါးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ထားရှိရန် သဘောတူပါသလား?"
ဖေး သည် မသိစိတ်ထဲမှ သဘောတူလိုက်ရာ နောက်ထပ် မျက်နှာပြင်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
အဖြူရောင် ရေနဂါး အမည် - အမည်မရှိ အဆင့် - အဆင့်မြင့် အဆင့် ၇ သွေးမျိုးဆက် - နှင်းနတ်သမီးနဂါး၊ အာဏာရှင်လျှပ်စီးနဂါး (သော့ခတ်ထားသည်) အသက် - ၇၅ (လူသားအရွယ် ၁၂) စွမ်းရည် - ရေခဲစေခြင်း၊ ရေခဲဓား၊ ရေခဲဗုံး၊ ရေခဲနယ်ပယ်
'အံ့ဩစရာပဲ' ဖေး သည် သူမ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူမှားသွားသည်။ လူသားအရွယ် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် သူမသည် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။
'သူမရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က အလွန်ကို အစွမ်းထက်မှာပဲ' ဖေး သည် တွေးတောရင်း သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သခင်၊ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲကို အံ့ဩစရာ အတတ်ပညာတစ်ခု ရောက်လာတယ်။ အခုဆိုရင် ကျွန်မ လူ့ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီ" ဟု အဖြူရောင် ရေနဂါးက သူ့စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ လုပ်လိုက်လေ" ဖေး ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် မီးခိုးငွေ့များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။
မီးခိုးငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သူ့ရှေ့တွင် ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရောက်ရှိနေသည်။
သူမ၏ အသားအရေမှာ လှပလွန်းသည်။ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်း၊ နားရွက်နှင့် မျက်လုံးတို့မှာ သေးသွယ်နူးညံ့နေပြီး လက်နှင့် ခြေထောက်တို့မှာလည်း သေးငယ်ဖြူဖွေးနေသည်။
သူမ၏ ဝိုင်းစက်နေသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အညိုရောင် ဆံပင်များနှင့် မျက်လုံးများက ပို၍ လှပနေစေသည်။
"ဖျတ်"
သူမမှာ အဝတ်အစား မပါရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖေး ၏ နှာခေါင်းထဲမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။
ဖေး သည် အလျင်အမြန်ပင် အဝတ်အစားများကို ထုတ်ယူကာ သူမထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ဖေး ၏ တုံ့ပြန်ပုံကို မြင်သောအခါ သူမက ခစ်ခစ်ရယ်မောကာ အဝတ်အစားများကို စတင် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စနစ်ထဲတွင် အမျိုးသမီး အဝတ်အစားများကိုလည်း ရောင်းချပေးထားရာ သူကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံး ဒိဗ္ဗေပိုင် ၂ ပိုင်ဖြင့် အချိန်မီ ဝယ်ယူလိုက်ရသည်။
'ဒါပေမဲ့ သူမကို ဘယ်မှာထားရမလဲ' ဟု ဖေး တွေးတောလိုက်စဉ် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်"
"အဖြူရောင် ရေနဂါး၊ မင်းမှာ နာမည်ရှိလား" ဖေး က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"သခင်၊ ကျွန်မမှာ ဘယ်နာမည်မှ မရှိပါဘူး" ဟု သူမက ဝမ်းနည်းသော အသံဖြင့် ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းကို နာမည်တစ်ခု ပေးမယ်။ ကြာပန်းဖြူ လို့ ခေါ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ" ဖေး က မေးလိုက်သည်။
"သခင် သဘောကျပါတယ်။ အခုကစပြီး ကျွန်မက ကြာပန်းဖြူ ပါ"
သူမ၏ နာမည်သည် စင်ကြယ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူမ၏ စင်ကြယ်လှသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ဤနာမည်ကို ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကြာပန်းဖြူ၊ မခုခံနဲ့နော်" သူမ၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဖေး က ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်" ဟု ကြာပန်းဖြူ က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခရမ်းချဉ်သီးကဲ့သို့ နီရဲနေသော မျက်နှာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေသည်။
ရုတ်တရက်ပင် သူမသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေရောင်ခြည် လင်းလက်နေသော၊ မြစ်ရေများ စီးဆင်းနေပြီး ငှက်များ တေးဆိုနေသည့် ဥယျာဉ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဝါး" ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးသာ သူမ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည်။
သူမသည် လှပသော မြေပြင်၊ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်၊ တေးဆိုနေသော ငှက်များနှင့် အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမသည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် နေရာတွင် စိတ်နှစ်ထားမိသည်။ သို့သော် သူမ မထွက်ခွာမီကပင် သက်တံရောင်အသီးကို ဖေး ထံသို့ ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူမကို ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့သဖြင့် သူမကို ပျံသန်းနိုင်သော နဂါးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်စေမည့် အရာတစ်ခုခု ရှာပေးမည်ဟု သူမအား ကတိပေးလိုက်ရသည်။
'ဒီအသီးကို ဘယ်မှာ စုပ်ယူရမလဲ' ဟု ဖေး စတင် တွေးတောလိုက်စဉ် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အမြင့်မြတ်ဆုံးအမတစေတီ အဆင့် ၀ အကြောင်း ရောက်လာသည်။
"စနစ်၊ ငါ အမြင့်မြတ်ဆုံးအမတစေတီ ရဲ့ အဆင့် ၀ မှာ နေလို့ရမလား" ဟု ဖေး မေးလိုက်သည်။
"ရပါတယ် အရှင်၊ နောက်ပြီး ဒီလို ကိစ္စမျိုးတွေအတွက် စနစ်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့" ဟု စနစ် က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
ဖေး သည် စနစ်၏ တုံ့ပြန်ပုံကြောင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသော်လည်း ထိုကိစ္စကို သိပ်ပြီး အလေးမထားတော့ပေ။
အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖေး သည် သူရှိနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင် အာကာသတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤသည်မှာ အဆင့် ၀ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကြည်လင်သော အနက်ရောင် အာကာသ ဖြစ်သော်လည်း သူ လိုချင်သမျှကို အနည်းဆုံးတော့ မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။
သူသည် ညာလက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သက်တံရောင်အသီးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှပင် မတွေးတောဘဲ တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။
"ဘုန်း"