"ရှူး"
ယန်ချူဖုန်နှင့် အခြားသူများမှာ ကိုးဆယ့်ကိုးထစ်မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာကြသည်မှာ လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း မကြာမီ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် အစီအရင်တစ်ခု ပါရှိနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။
"အဟမ်း"
သူတို့ အတွေးထဲတွင် နစ်မြောနေစဉ် နောက်ဘက်မှ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ပါးက သူတို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားရန် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ သူသည် ယန်ချူဖုန်တို့အရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး "မင်းတို့လေးယောက်က ငါတို့ရဲ့ ကျန်းချီတိုက်ကြီး ရဲ့ ကိုးဆယ့်ကိုးထစ်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာဟာ ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် အရမ်းကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ။ အခု မင်းတို့လေးယောက်အနေနဲ့ တခြားစမ်းသပ်မှုတွေမှာ ဆက်ပြီးပါဝင်စရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်းတို့လေးယောက်ဟာ ဒီနေ့ကစပြီး ကျန်းချီတိုက်ကြီး ရဲ့ တကယ့်တပည့်ရင်းတွေ ဖြစ်လာပြီ။ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲကြီး ငါးယောက်ရှိတယ်။ မင်းတို့လေးယောက် သဘောကျရာကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ဆုလာဘ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒုဂိုဏ်းချုပ်ကို မေးမြန်းနိုင်တယ်" ဟု ပြောလေသည်။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် အနည်းငယ် ခပ်ခွာခွာသို့ လျှောက်သွားကာ ဖေး ရှိရာ သန့်ရှင်းသောတောင်ထိပ်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုကြေးတံခါး ကျိုးပဲ့သွားစဉ်က တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ဂိုဏ်းချုပ် ထွက်သွားသည်ကို မြင်ကြသောအခါ သူတို့လေးယောက်သား ဒုဂိုဏ်းချုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒုဂိုဏ်းချုပ်မှာ ပိန်ပိန်ပုပုနှင့် ကောက်ကြောင်းပေါ်နေသော နှုတ်ခမ်းမွှေးကြီးကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူက ၎င်းတို့ကို ပြန်ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ— "မင်းတို့လေးယောက်ဟာ ကိုယ်ခံပညာကျမ်းပြုခန်းမကနေ ဝိညာဉ်အဆင့် ထိပ်သီးကျင့်စဉ်နဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့် ရရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ပရာနနဲ့ ဝိညာဉ် အနှစ်သာရ ဆေးလုံး တစ်ထောင်စီကိုလည်း တစ်ယောက်ချင်းစီ ရရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။ အလယ်အလွှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်၊ နိုးထခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးနဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလွှာ လက်နက်တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ရမှာပါ" ဟူ၏။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏မျက်နှာများတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြပြီး အခြားသူများက မနာလိုဖြစ်လာကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဘာမှမပြောကြပေ။ ဤသည်မှာ ဒုဂိုဏ်းချုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ပါလော။
ဤအချိန်တွင် သန့်ရှင်းသောတောင်ထိပ်ပေါ်၌—
ဖေး သည် တိမ်တိုက်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်။
"ဗန်း" "ဗန်း" "ဗန်း" "ဗန်း" "ဗန်း"
တိုက်မိသံ ငါးချက်နှင့်အတူ မတူညီသော စာလုံးငါးလုံးသည် သူ၏ရှေ့လေထွက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ လွင့်မျောနေကြသည်။ မီး၊ ရေ၊ လေ၊ မြေနှင့် သတ္တုဟူသော စာလုံးတို့မှာ နက်နဲသိမ်မွေ့ပုံ ပေါ်နေသည်။ စာလုံးများဆီမှ အလွန် အရင်းမြစ်နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဖေး သည် အနီးကပ် စိုက်ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ချက်တစ်ခု ချလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤစာလုံးများကို အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသော စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအင်ဖြင့် ရေးထိုးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤစိတ်ဆန္ဒစွမ်းအင်များမှာ ဓားစိတ်ဆန္ဒများနှင့် တူညီကြသော်လည်း ပို၍မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
သာမန်ဓားစိတ်ဆန္ဒများကို ကျင့်ကြံသူ၏ ဓားရောင်ဝါ၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်မှုဖြင့် ဖန်တီးကြသည်။ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ထိုသုံးပါးစလုံးကို ဟန်ချက်ညီစေနိုင်မှသာလျှင် ဓားစိတ်ဆန္ဒကို စစ်မှန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
သာမန်ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာ သဘောတရားအဆင့်တွင် တည်ရှိသည်။ သဘောတရားဆိုသည်မှာ မီး၊ ရေ စသည့် မည်သည့်ဒြပ်စင်အမျိုးအစားမဆို ရုပ်ဝတ္ထုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဓားစိတ်ဆန္ဒဆိုသည်မှာ ဓားရောင်ဝါ၏ ရုပ်ဝတ္ထုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းပင်တည်း။ သဘောတရားသည် တိုက်ရိုက် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် သဘောတရားသည် ဓားရောင်ဝါထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်ဟု အများသိကြသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ဓားကဲ့သို့သော လက်နက်မဟုတ်ဘဲ အခြားဒြပ်စင်များ၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပေသည်။ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဆန္ဒဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။ ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဆန္ဒပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ရှိပြီး ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခြင်းသည် စစ်မှန်သော တရားသဘောကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်တည်း။ တရားသဘောများသည် ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဆန္ဒ၏ ပိုမိုမြင့်မားသော ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း တရားသဘောကို သင်ယူရန် အဆင့်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။
တရားသဘောများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မီးတရားသဘောကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူတိုက်ခိုက်နေသည့်နေရာကို မီးပင်လယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး ထိုကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကဖြစ်စေ ထိုမီးကို မငြှိမ်းသတ်သမျှ ကာလပတ်လုံး မည်သည့်အရာကမျှ ထိုမီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အမှန်စင်စစ် ဖေး သည် တရားသဘောကို နားမလည်ဘဲ သဘောတရားကိုသာ နားလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နေနှင့်လ ပေါက်ကွဲခြင်းဓားပညာကို မကျင့်ကြံမီအထိ စိတ်ဆန္ဒအကြောင်းကို လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။ နေနှင့်လ ပေါက်ကွဲခြင်းဓားပညာ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်မှာ မီးနှင့် ရေခဲစိတ်ဆန္ဒတို့ လိုအပ်ကြောင်းကိုသာ သူ နားလည်ထားခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူသည် လှုပ်ရှားမှုသုံးခုစလုံးကို ဖော်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း စုံလင်သည့်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် ဖေး အနေဖြင့် ဤပညာရပ်ကို ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဆန္ဒအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်နေသည်မှာ ပြောဖွယ်ပင် မလိုပေ။
ယခုအခါ သူသည် ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ရေးထိုးထားသော စာလုံးများကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကာ ခွေခွေထိုင်ချလိုက်ပြီး ငါးပါးဒြပ်စင်တို့၏ သဘောတရားကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။ သူသည် ဦးစွာပထမ မီးကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ 'မီး' ဟူသော စာလုံးကို နားလည်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ သူ၏ဝိညာဉ်မှာ 'မီး' စာလုံးအတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။
မီးသည် မြေနှင့် သတ္တုများအပါအဝင် မိမိသွားရာလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာရာတိုင်းကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ မီးသည် ဤနေရာတွင် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လောင်ကျွမ်း၍ ပေါက်ကွဲနေသည်။ ဖေး သည် မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီး 'မီး' ဟူသော စာလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ လောင်ကျွမ်းခြင်းပင်တည်း။ မီးသည် မိမိသွားရာလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို လောင်ကျွမ်းစေသည်။
ဤသည်မှာ မီး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်က မီးကို နားလည်သဘောပေါက်နေစဉ်မှာပင် ဖေး ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး နီရဲတောက်လောင်နေသော မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မီး၏ သဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နီရဲသောမီးတောက်မှာ ပို၍ ပို၍ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ မီးသဘောတရားမှာ စက္ကန့်နှင့်အမျှ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ မီးသဘောတရားမှာ အဆင့်ခုနစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အဆင့်ရှစ်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလေလေ ဖောက်ထွက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလေလေ ဖြစ်ပြီး လမ်းညွှန်ပြသမှု မရှိပါက ပြင်ပအကူအညီ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိဘဲနှင့် လုံးဝဥဿုံ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မီးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခုအခါ မည်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုမျှ သူ့ကို ထိခိုက်နာကျင်စေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ မီးဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးတောက်မှာ သဘောတရားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နီရဲသောမီးကို လောင်ကျွမ်းစေနေသည်။ သူ၏ မီးကိုယ်ခန္ဓာမှာ အဝါရောင်နှင့် ဖျော့တော့သော အနီရောင်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ မီးသဘောတရားမှာမူ လုံးဝနီရဲနေပေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမီးက သူ၏ မီးသဘောတရားကို လောင်ကျွမ်းစေနေသည်။
ဖေး ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မီးကိုယ်ခန္ဓာက သူ၏ မီးသဘောတရားကို လောင်ကျွမ်းပစ်ရန်အတွက် ရူးသွပ်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဖေး က "ရပ်လိုက်စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သေစမ်း! ရပ်လိုက်"
"ရပ်စမ်း" "ရပ်စမ်း" "ငါပြောနေတယ် ရပ်လိုက်လို့"
သူ မည်မျှပင် အော်ဟစ်စေကာမူ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမီးမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ သူ၏ မီးသဘောတရားကို ဆက်လက်၍ လောင်ကျွမ်းစေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူ၏ နီရဲသောမီးတောက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
"ဘုန်း"
၎င်းသည် ဖေး ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်း မရှိဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ သို့သော် လောင်ကျွမ်းစရာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိဘဲ တိမ်တိုက်များသာ ရှိနေပြီး အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ သဘောတရားအဆင့်ဖြင့် တိမ်တိုက်များကို လောင်ကျွမ်းစေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
မှီခိုအားထားရာ ကင်းမဲ့နေချိန်တွင်မှ ဖေး သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
မီးသဘောတရား အဆင့်ရှစ်
သူ၏ မီးကိုယ်ခန္ဓာမှာ မီးသဘောတရားကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် မီးကို လောင်ကျွမ်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်အတွက် မီးပရာနများကို ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဖေး သည် သူနားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သမျှ အရာရာတိုင်းမှာ ဘာမှမဟုတ်သေးကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မီးကိုယ်ခန္ဓာကို အသုံးပြု၍ ဖောက်ထွက်ရန် စဉ်းပင်မစဉ်းစားခဲ့ရဘဲ သူ၏ မီးကိုယ်ခန္ဓာက သူ့အလိုလို လုပ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ဖေး အတွက် အလွန်ပင် ရှက်စရာကောင်းလှသော်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အလွန်အကျွံ စဉ်းစားမနေတော့ပေ။
ယခုအခါ မီးသဘောတရားတွင် ဆက်လက်၍ ဖောက်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည့်အတွက် သူသည် သဘောတရားကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ရေကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ရေသည် အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး မာလည်းမာ၊ ပျော့လည်း ပျော့ပေသည်။ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်၊ တန်ပြန်ရန်နှင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ရေသည် မီးအတွက် ရန်သူတော်ကြီးဖြစ်ပြီး လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ ဖေး သည် ရေ၏သဘောတရားကို မိမိ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြင့် နားလည်လိုစိတ် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ရေခဲ၏သဘောတရားကို သူ နားလည်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် အလွန်အမင်းလည်း မခက်ခဲလှပေ။ ကြန့်ကြာနေစရာ မလိုဘဲ သူသည် ရေ၏သဘောတရားကို စတင်လေ့လာတော့ရာ သဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်အကြာကြီး မယူလိုက်ရပေ။
ဖေး သည် ရေ၏သဘောတရားကို လျင်မြန်စွာပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရေစက်များက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဤသည်တို့မှာ ရေ၏သဘောတရားပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုရေစက်များသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုကြီးမားလာကြသည်။ သူ၏ ရေသဘောတရားမှာ ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရပ်တန့်သွား၏။ ရေအတွက်မူ သူသည် ဖောက်ထွက်ရန်အတွက် ပြင်ပအကူအညီ အရင်းအမြစ် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့သဖြင့် ထိုတွင် ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရေပြီးနောက်တွင် သူသည် အခြားဓာတ်များကို ဆက်မကြိုးစားတော့ဘဲ ရေ၏သဘောတရား အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အသုံးပြု၍ ရေခဲ၏သဘောတရားကို စတင်နားလည်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ရေခဲသည် မာကျောပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် လုံးဝ မကွဲအက်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် အဆင့်သာ မြင့်မည်ဆိုပါက မီးကိုပင် မည်သည့်အရာမဆို အေးခဲစေနိုင်သည်။ ထို့အတူပင် မီးသဘောတရားသာ အဆင့်မြင့်မားနေမည်ဆိုပါက မည်သည့်ရေခဲမျိုးကိုမဆို အရည်ပျော်စေနိုင်ပေသည်။
ရေခဲသဘောတရား အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ့အတွက် အချိန်အကြာကြီး မယူလိုက်ရပေ။
ရေခဲပြီးနောက် သူသည် လေကို စတင်လိုက်သည်။ သူသည် လေ၏သဘောတရားတွင် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရန် အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ပေ။ လေသည် မြန်ဆန်ကာ မိမိသွားရာလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာရာတိုင်းကို လွင့်စင်သွားစေနိုင်သည်။ လေနှင့်အတူ ပူးတွဲပါရှိခြင်း၊ လေကဲ့သို့ ပျံသန်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ လေခြေထောက်များနှင့် လေတောင်ပံများဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုများလည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။
လေပြီးနောက် ဖေး သည် မြေကြီးကို စတင်နားလည်လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏အတွက် အလွန်တရာ အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ငါးပါးဒြပ်စင်သီး၏ မှော်ဆန်သော အာနိသင်သာ မရှိခဲ့ပါက ဖေး သည် မြေကြီးဝိညာဉ်အမြစ်များကိုပင် နိုးထလာစေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဝါးမြိုခြင်းဝိညာဉ်အမြစ်မှာ မည်သည့်စွမ်းအင်အမျိုးအစားကိုမဆို ဝါးမြိုနိုင်ပြီး ထိုစွမ်းအင်၏ ဂုဏ်သတ္တိကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်တွင် ပေါင်းထည့်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ငါးပါးဒြပ်စင်သီးတွင် ကွဲပြားခြားနားသော စွမ်းအင်ဒြပ်စင်ငါးခု ပါဝင်နေသောကြောင့်ပင် ဖေး သည် ၎င်းကို နိုးထစေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များတွင် ဂုဏ်သတ္တိခြောက်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ခုနစ်ခုအထိ ရှိနိုင်သေးသော်လည်း ရေဂုဏ်သတ္တိကိုမူ မနိုးထစေခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပေ။ လူတစ်ဦးချင်းစီ နိုးထနိုင်သည့် ဂုဏ်သတ္တိအရေအတွက်အများဆုံးမှာ နှစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အချို့လူများတွင် ငါးပါးဒြပ်စင်ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိကြသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အမြစ်မျိုးကို အမှိုက်ဝိညာဉ်အမြစ် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ဖေး ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းကို ဆတက်ထိုးကျစေသည့် ဒြပ်စင်ကျီ (Qi) အမျိုးအစား ငါးခုလုံးကို ချိန်ခွင်လျှာညီစေရန်အတွက် ကျင့်ကြံရပေမည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အဆင့် မာကျူရီဝိညာဉ် (ဝိညာဉ်စွမ်းအား) ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မရှိပါက ဤကဲ့သို့ ကျင့်ကြံရခြင်းသည် အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်အဆင့် မပြောနှင့်၊ ကျန်းချီတိုက်ကြီး တွင် ဝိညာဉ်အဆင့် မာကျူရီဝိညာဉ်ပင်လျှင် ရှားပါးလှပေသည်။
ဖေး သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များမှာ ယခုအခါ ဝါရင့်အဆင့် (အဝါရောင်အဆင့်) ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့အကြောင်းကို အလွန်အကျွံ မတွေးတောတော့ပေ။ ဖေး သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်အမြောက်အမြား လိုအပ်နေသဖြင့် သူ၏ မာကျူရီဝိညာဉ်များနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အနုပညာများကိုသာ မှီခိုအားထားရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ငါးပါးဒြပ်စင်နဂါး မာကျူရီဝိညာဉ်မှာ ဝါရင့်အဆင့် တစ်ကြယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းမှာ ဝါရင့်အဆင့် နှစ်ကြယ်တို့ထက် မည်သို့မျှ မညံ့ပေ။
ဖေး တွင် ဆုလာဘ်များ မရရှိမီ နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သော ဒြပ်စင်နှစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် အချိန်အလဟဿ မဖြုန်းဘဲ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။