Fighting For Eternity – အခန်း ၃၃: အာကာသမျက်လုံး၊ လွတ်မြောက်ခြင်း
ဖေး သည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ကာ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့် အခွင့်အရေးသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ စနစ် ၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ကျန်းချီတိုက်ကြီး ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို တစ်စွန်းတစ်စ မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် လှိုင်းဂယက်ထသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဖေး သည် အာကာသလက်စွပ် ကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ အထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ခုကို သူ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။
"ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဗလာနယ်တံခါး ကို ဖွင့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း ရဲ့ လူတွေက ဒီနားကို ရောက်လာတော့မှာ။"
ဖေး ၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အာကာသ၏ တုန်ခါမှုများကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တောက်ပသောကျောက်စိမ်းမြို့ ၏ လေထုအတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော စွမ်းအင်များနှင့် ထပ်တူကျနေသည်။
သူသည် ဗလာနယ်တံခါး ကို ဖန်တီးရန်အတွက် လိုအပ်သော လက်ဟန်အမူအရာများကို စတင်လုပ်ဆောင်သည်။ စနစ် ၏ အချက်ပေးသံများက သူ၏ဦးခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"သတိပေးချက် - စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု မြင့်တက်နေသည်။ အာကာသ တည်ငြိမ်မှု ကျဆင်းနေသည်။"
ဖေး သည် သွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကို အသုံးပြုကာ ဒန်တျန် ကို အားဖြည့်လိုက်သည်။
"အခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ရှိ လေထုကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဗလာနယ်တံခါး သည် တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်များ အော်ဟစ်သံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဟိုမှာ! ဖေး ကို ဖမ်းမိပြီ!"
ဖေး သည် နောက်ကို လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ပွင့်နေသော ဗလာနယ်တံခါး ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အာကာသ၏ လှိုင်းဂယက်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်များ ရောက်လာချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ မရှိတော့ချေ။ လေထုသည် အေးစက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဗလာနယ်တံခါး လည်း ပိတ်သွားခဲ့သည်။
ဖေး သည် လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာလဲ။ မင်းက ငါပြောတာကို မယုံဘူးပေါ့" ဖေး ကလည်း သူ့ကို ပြန်လည်ရယ်မောလိုက်သည်။ သူတို့က သူ့ရဲ့နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်မလာသရွေ့ သူတစ်ပါးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။
"လူတိုင်းက သူတို့လို အမှိုက်တွေပဲလို့ မင်းထင်နေတာလား" ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် ရယ်မောခြင်းကို မရပ်တန့်သေးပေ။
"လူတိုင်းတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ သူတို့နဲ့ အတူတူပဲ" ဖေး က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း သေချင်နေတာလား" ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ ရယ်သံ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားသည်။
"မသေချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ ငါ သတ်ချင်တယ်" ဖေး က မောက်မာစွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သေလိုက်တော့" ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ အားကောင်းသည့် လက်သီးချက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဖေး ကလည်း ထို့အတူပင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ကိုသာ အသုံးပြုလျက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေရန် ထိုးနှက်ကြသည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း"
တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်၊ သူတို့သည် လက်သီးချက်များကို မရပ်မနား ထိုးနှက်နေကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုနေကြပြီး ဖေး မှာမူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသာစီးရမည့် အခြေအနေမှ လျော့ကျလာသည်။
"ကြေးရောင်အသားအရေ" ဖေး သည် သူ၏ ကြေးရောင်အသားအရေကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး အားကောင်းသည့် လက်သီးချက်တစ်ခုကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဖေး ၏ ခွန်အား တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ထိုလူငယ်လေးသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးသည် ငွေရောင်အမည်းရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ငွေရောင်အမည်းရောင် အလင်းတန်းများသည် သူ၏ လက်သီးတစ်ဝိုက်တွင် ပတ်လည်ရစ်သိုင်းလျက် ခွန်အားကို တိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည်။
"သံမဏိလက်သီး" ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ ငွေရောင်အမည်းရောင် လက်သီးချက်သည် အားကောင်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖေး ၏ ကြေးရောင်အသားအရေနှင့် လက်သီးနှစ်ခု ထိခိုက်မိသွားသည်။
"ဘုန်း" "ဝှီး"
ဖုန်မှုန့်များ ထကြွလာပြီး ရုပ်သွင်နှစ်ခုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြွေကျနေသော ကြယ်တံခွန်များကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းများသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်။ သူ့နှင့်မတူဘဲ ဖေး ၏ ကြေးရောင်အသားအရေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ သိပ်မရရှိခဲ့ပေ။
"ကောင်လေး၊ ငါ မင်းကို သတ်မယ်။" ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရှက်ကွဲရခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ထက် နယ်ပယ်ခုနစ်ဆင့်နိမ့်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ ဤမျှလောက် ဒဏ်ရာပြင်းထန်ဖူးသည်မှာ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ပိုဆိုးသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကြီးမားသည့် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး၏ ကွာခြားချက် ရှိနေသေးခြင်းပင်။
သူသည် သူ၏ ကိုယ်ကျင့်ပညာကိုပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုမူ သူသည် ဒဏ်ရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဖေး ကမူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ပေ။
"တောင်နှင့်မြစ် ကိုယ်ခန္ဓာ" ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် သူ၏ ကိုယ်ကျင့်ပညာကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ အားကောင်းသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏ ခွန်အားသည် ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ နည်းပါးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ မူလရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုယ်တိုင်က ဖေး ထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ် ထပ်မံတိုးလာခြင်းကြောင့် သူ၏ စုစုပေါင်းခွန်အားသည် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဖေး ၏ ကြေးရောင်အသားအရေမှာမူ ဒဏ်ရာများကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ၎င်းကို မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ ချက်ချင်းပြန်လည် မခေါ်ယူနိုင်တော့ပေ။
"ဟွန့်! ငါ့ရှေ့မှာ ကိုယ်ကျင့်ပညာကို သုံးပြချင်နေတာကိုး။ နဂါးဆင် ဖန်ဆင်းရှင်" ဖေး က မာန်တင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ကျင့်ပညာကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ နဂါးဆင် ဖန်ဆင်းရှင်စွမ်းအင်သည် တလက်လက် တောက်ပလာပြီး မှော်စွမ်းအားများသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ ခွန်အားကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။
"သံမဏိလက်သီး" ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ လက်သီးကို ငွေရောင်အမည်းရောင် အလင်းတန်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"မည်းနက်သောနဂါးလက်သီး" ဖေး သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှ နဂါးမည်းတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝဲပျံနေသည်။
"ဘုန်း"
လက်သီးနှစ်ဖက် တိုက်မိသွားပြီး လူတစ်ဦးမှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲစိုလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်စင်ကျသွားသည်။
"ချောင်း" ၎င်းမှာ ချောမောသည့် လူငယ်လေးဖြစ်ပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ဖေး ကမူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ ဆက်လက်ရပ်တည်နေဆဲပင်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်လေ။ ဘာလို့ ဘယ်သူမှန်းမသိတဲ့ ကောင်စုတ်လေးတစ်ယောက်ကို ရှုံးရတာလဲ။ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်။" ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ရူးသွပ်နေကာ မည်သည့်ဈေးနှင့်မဆို ဖေး ကို သတ်ပစ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် တူတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခွန်အားရှိသမျှ အကုန်သုံးကာ ဖေး ထံသို့ ပစ်လဲတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာ" ဖေး ၏ မျက်နှာ တည်ကြည်သွားသည်။ မည်သို့ဆိုစေ ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာများသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။ သို့သော် ဖေး က မည်သူနည်း။ သူသည် ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာကို ကြောက်ရွံ့မည့်သူ လုံးဝမဟုတ်ပေ။
ဖေး သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်အတွင်းရှိ နဂါးဆဲလ် သုံးခု တောက်ပလာပြီး သူ၏ ခွန်အားများ ပြည့်ဝလာသလို ပြင်းထန်လှသည့် ဖိအားများကိုလည်း ခံစားနေရသည်။
"နဂါးတစ်ရာ့လက်သီး - နဂါးသုံးကောင် တစ်ပေါင်းတည်း"
ဖေး သည် နဂါးသုံးကောင်၏ ခွန်အားများကို နဂါးတစ်ကောင်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။
"သေစမ်း တောင်ပြိုကျခြင်း" အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် ပျံတက်လာပြီး ကြီးမားသည့်တူကြီးဖြင့် ဖေး ကို အားကုန်လွှဲ၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဖေး သည်လည်း ချောမောသည့် လူငယ်လေးထံသို့ တိုက်ခိုက်မှုကို လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးမှ အဝါရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတူကြီးနှင့် အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်မိသည်။
ထိုအချိန်တွင် ချောမောသည့် လူငယ်လေးက ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟားဟား! လက်သီးတစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာကို တားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ ပြလိုက်မယ်။ မီးစာပိတ်စ ပွင့်စေ" ဟု အော်လိုက်သည်။
ကြီးမားသည့် တူကြီးထဲမှ မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသည့် တူကြီးသည် ဖေး ထံသို့ ဦးတည်လျက် ရှိနေသည်။
"လေ၏တောင်ပံများ"
လေတို့ဖြင့် ဖန်တီးထားသော တောင်ပံများသည် ဖေး ၏ ကျောဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး ထိုတူချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ထိခိုက်မိသွားသည်။ ဖေး ၏ တောင်ပံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ကျဆင်းသွားသည်။
"ဖုန်း"
ဖေး သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက် သွေးအနည်းငယ် အန်ထုတ်လိုက်သည်။ မည်သူကမှ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ဘဲ ထိုသို့ ဒဏ်ရာပေးသူမှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပေသည်။ သူ လူကို အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ ယခုအခါတွင် သူ အလေးအနက်ထားတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ထားဝယ်ဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဟားဟား သေပေတော့" ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဖေး ထံသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ ဖေး သည် နောက်မဆုတ်ဘဲ သူ၏ ဓားပညာဖြင့် ချောမောသည့် လူငယ်လေးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
"မြွေနဂါးသတ်ဓား" ဓားအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆင့်ခြောက်ပိုင်ဆိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အနီရောင်ဓားစက်ဝိုင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ဓားစက်ဝိုင်းသည် မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြီးမားသည့် တူကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
၎င်းသည် ဖေး ၏ ဒုတိယမြောက် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုက သူ၏ ရန်သူကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသလို ဖေး ထင်မြင်သည်မှာလည်း မှန်ကန်နေပေသည်။
ဓားစက်ဝိုင်းသည် မီးတောက်နေသော တူကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်ပြီး ချောမောသည့် လူငယ်လေးထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် အမုန်းတရားများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဓားစက်ဝိုင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှီးဖြတ်သွားပြီး သေးငယ်သော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ထိုဒဏ်ရာသည် သေးငယ်သော်လည်း အချိန်မီ မကုသပါက လူတစ်ဦး သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် ဤအချိန်တွင် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီး ဖေး သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြီးမားသည့်တူကြီးမှာ ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာဖြစ်သောကြောင့် ဓားစက်ဝိုင်းက ၎င်းကို မဖြတ်နိုင်ဘဲ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသည့်တူကြီးမှာ ချောမောသည့် လူငယ်လေးနှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးသောနေရာတွင် လွင့်စင်နေသည်။
ဖေး သည် သူ့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဓားဖြင့် အဆုံးသတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည် - "ငါ့ကို မသတ်နဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်နဲ့။ ငါက တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ သားပဲ။ မင်းသာ ငါ့ကို သတ်ရင် မင်းရဲ့ဂိုဏ်းက ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ အဆုံးမရှိသော လိုက်လံနှိမ်နင်းမှုကို ခံရလိမ့်မယ်။"
ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် ဖေး ကို ခြိမ်းခြောက်စပြုလာသော်လည်း ၎င်းက ဖေး အပေါ်တွင် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ "ငါသာ မင်းကို မသတ်ရင် မင်းရဲ့ မာန်မာနနဲ့၊ မင်းကို လာသတ်ဖို့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်ပညာရှင်တွေကို မင်း လွှတ်မှာပဲ။ ဒါကြောင့် သေလိုက်တော့။"
ဖေး က ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ဆိုစေ တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း မှာ အလွန်ဝေးကွာလှပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ လူများ လှုပ်ရှားလာရန် အနည်းဆုံး လအနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖေး သည် သတ်ရဲသတ်ဝံ့ပေသည်။
ဖေး ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံအော်ဟောက်လိုက်သည် - "မင်း ငါ့ကို မသတ်ရဘူး။"
သို့သော် ဖေး က ဓားကို အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ဓားသည် ချောမောသည့် လူငယ်လေးနှင့် အလွန်နီးကပ်သွားသောအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည် - "သတ္တိရှိလှချည်လား ကောင်လေး၊ သေပေတော့။"
အထက်မှနေ၍ အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားပါသည့် လက်သီးချက်တစ်ခု ဖေး ထံသို့ ကျဆင်းလာသည်။ သို့သော် ဖေး လည်း နားလည်ထားသည်မှာ အောက်တွင် ချောမောသည့် လူငယ်လေး ရှိနေသောကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုသည် ဤမျှ မပြင်းထန်နိုင်ပေ၊ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်မှုသာ အလွန်ပြင်းထန်ပါက လူနှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ဖေး မှာ ဆက်လက်ကစားနေလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ သူသည် ဓားကို ခုတ်ချလိုက်သော်လည်း မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းကို တားဆီးလိုက်သည်။ ဖေး သာ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးပြုပါက ထိုမမြင်ရသော အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကောင်း ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဖေး လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။
ဖေး သည် ဓားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ လက်ချောင်းပေါ်မှ အာကာသလက်စွပ် ကို ဖြုတ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်ပသွားသည်။ ဖေး သည် ကျန်ရှိနေသေးသော ကိုယ်ကျင့်စွမ်းအား အားလုံးကို စုစည်းကာ သူ၏ နည်းပညာအသစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စမ်းသပ်အသုံးပြုလိုက်သည်။
"ဗလာနယ်၏ မျက်လုံးများ - ဗလာနယ်တံခါး"
ဖေး သည် ဗလာနယ်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ မပျောက်ကွယ်မီ လက်သီးချက်က သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးပါရှိပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ အနီးတွင် ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်လူ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကို အစွဲပြု၍ သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ထိုသူကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ကြောင်း သူ အသေအချာ သိရှိနေသည်။ သူသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး "သခင်လေး၊ နောက်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး မပြေးပါနဲ့တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ချောမောသည့် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အဘိုးအို၏ အသံကို ကြားကာ အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ "သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မသတ်နိုင်လိုက်ဘူး၊ သူ့မှာ အာကာသ အမျိုးအစား သွေးကြောပါရှိနေတယ်။ သူ အဲဒါကို သုံးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို ထိမှန်ခဲ့ပါတယ်" အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုသည် မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွတ်! ဒါဆိုရင် သွားပြီး သတ်ခဲ့လေ" မာန်မာနတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ချောမောသည့် လူငယ်လေးက အဘိုးအိုကို ရူးသွပ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
အဘိုးအိုသည် သူ၏ လေသံကို မကြိုက်ပေ။ သူသည် ချောမောသည့် လူငယ်လေးကို ဆွဲကိုင်ကာ ထိုနေရာမှ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖေး မှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုအတွင်း၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် စားပွဲနားတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ အနီးတွင် အခြားအဘွားအိုတစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။ ဖေး ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားကြသော်လည်း ဖေး ၏ မျက်နှာကို သေချာကြည့်မိသောအခါမှသာ စိတ်အေးသွားကြသည်။
၎င်းမှာ တောက်ပသောကျောက်စိမ်းမြို့ ရှိ တောက်ပသောကျောက်စိမ်းစားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် ဖေး အမြဲတမ်းလိုလို လာရောက်လေ့ရှိသော စားသောက်ဆိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အာကာသလက်စွပ် ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲစိုနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှလည်း သွေးများ စီးကျနေသည်။
သူသည် နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ကာ "ငါးရက်စာ အခန်းတစ်ခန်းပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖေး သည် ဒုတိယထပ်ဆီသို့ တန်း၍ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ့ကို ကြည့်နေကြသော အခြားသူများကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ အမျိုးသမီးလေးမှာ ကျောက်တုံးငါးခုကြောင့် စဉ်းစားမရ ဖြစ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနီးရှိ အဘွားအိုကို "မေမေ! ဘာလို့ သူက ကျောက်တုံးငါးခုပဲ ထုတ်ပေးလိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
အဘွားအိုလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဖေး ၏ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတို့ဖြင့် ရွှဲစိုနေသောကြောင့် သူမ မတားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဖေး ထုတ်ပေးခဲ့သော ကျောက်တုံးငါးခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ အပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။ သူမ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူမ၏ အသံမှာ အလွန်တိုးသည်။ သူမ၏ အနီးရှိ အမျိုးသမီးလေးနှင့် အခြားသူများလည်း ကြားလိုက်ရသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။
ကျန်းချီတိုက်ကြီး တွင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး အချို့သော အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုကြီးများသာ အနည်းငယ် ထုတ်ယူနိုင်ကြပေသည်။ သူတို့သည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ချက်ချင်းပင် သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသော်လည်း အချို့ကမူ တွေ့ရှိသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘဇောများ အပြည့်ဖြင့် တောက်ပလာကြသည်။
သို့သော် တောက်ပသောကျောက်စိမ်းမြို့ ၏ မြို့စိုး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် တောက်ပသောကျောက်စိမ်းစားသောက်ဆိုင် အတွင်း၌မူ မည်သူမျှ မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ရဲဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။