ခေါင်းစဉ်း- ထာဝရအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း – အခန်း ၂၈း ထွက်ခွာခြင်း
ကျောက်ရွာ ၏ မနက်ခင်းလေနုအေးသည် ဖေး ၏ ပါးပြင်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ ရွာလေးသည် ပုံမှန်အတိုင်း အေးချမ်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင်မူ ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခု စတင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ အာကာသလက်စွပ် အတွင်း၌ ခရီးအတွက် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများနှင့် အဖိုးတန်အရင်းအမြစ်များ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဖေး သည် သူ၏ ဒန်တျန် ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ စွမ်းအင်များက ပြည့်ဝကြံ့ခိုင်နေပြီး ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးအတွက် အသင့်ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။
"ဒီကနေ စပြီး ထွက်ခွာရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီပဲ" ဟု ဖေး က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင် ဇောင်ဆန်း နှင့် ရှောင်ကျန်း တို့က ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုရော ထွက်ခွာမည့်သူအတွက် ဂုဏ်ယူအားပေးသည့် အရိပ်အယောင်များပါ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ဖေး၊ မင်း သေချာစဉ်းစားပြီးပြီပေါ့ ဟုတ်လား?" ဟု ဇောင်ဆန်း က သက်ပြင်းချကာ မေးမြန်းသည်။
ဖေး က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဟုတ်ပါတယ် ဦးလေး။ ကျွန်တော် ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတာ ဦးလေးလည်း သိပါတယ်။ ကျန်းချီတိုက်ကြီး ရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ကျွန်တော် လုပ်စရာရှိတာတွေ ရှိသေးတယ်" ဟု ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ဖြေကြားသည်။
ရှောင်ကျန်း ကလည်း ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဖေး ၏ ပခုံးကို ပုတ်ရင်း "ဂရုစိုက်သွားပါ။ မင်းရဲ့ ခရီးလမ်းက လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါတို့ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ ယုံကြည်တယ်" ဟု အားပေးစကား ဆိုသည်။
ထိုစဉ် ချင်းဟွေဖန်း လည်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို ဖေး ရိပ်မိလိုက်သည်။
"အကိုကြီး... သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့နော်" ဟု ချင်းဟွေဖန်း က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
ဖေး က နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး "အင်းပါ၊ ငါ ကတိပေးပါတယ်။ မင်းတို့အားလုံးလည်း ဒီမှာ ကျန်းမာစွာနဲ့ နေခဲ့ကြပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
စနစ် ၏ အသိပေးသံသည် ဖေး ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် တိုးဝင်လာသည်။ [အိမ်ရှင်၊ ထွက်ခွာရန် အချိန်ကျရောက်ပါပြီ။ ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဦးတည်ကြပါစို့။]
ဖေး သည် နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ကျောက်ရွာ မှ ကျန်းချီတိုက်ကြီး ၏ ပိုမိုကြီးမားသော ကမ္ဘာကြီးဆီသို့ ပြတ်သားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် စတင်ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။
"ဘယ်လိုလုပ်..."
အနက်ရောင်အဝတ်စဖြင့် လူသည် ဖေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ အပြင်းထပ်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံသာမက သူ့ကိုပါ သေလုနီးပါး ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေလေသည်။ ဘယ်ဘက်လက်တွင် வா (ဓား) ကို ကိုင်ကာ သူ၏အနားသို့ တိုးလာနေသော ဖေး ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီလာပြီး အော်ဟစ်တော့သည်– "မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး။ ငါက သွေးထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သားပဲ။ မင်းသာ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် သွေးထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း ရဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေလည်း အကုန်သေရလိမ့်မယ်။"
ဖေး သည် ဤသူက သူ့မိသားစုကိုပါ ခြိမ်းခြောက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် စကားပြောဆိုဆွေးနွေးရန် စဉ်းစားထားရာမှ သူ့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ရှိ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ကာ ထိုသူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချပစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ အနက်ရောင်အဝတ်စဖြင့် လူသည် အခြားသူများကို သူတို့၏ မိသားစုဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မိခဲ့ခြင်းအတွက် အဆုံးမရှိ နောင်တရသွားလေတော့သည်။
ဖေး ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အနက်ရောင်အဝတ်စဖြင့် လူထံမှ အာကာသလက်စွပ် ကို ယူလိုက်ပြီး သူတို့အုပ်စုထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သတိလစ်တော့မည့်ဆဲဆဲ အခြေအနေတွင် လက်နှစ်ဖက်က သူ့ကို လာရောက်ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။ ဖေး သည် သတိလက်လွတ် မနေဘဲ မျက်လုံးများကို အသာအယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို ထိန်းကိုင်ထားသည်မှာ ဇောင်ဆန်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဖေး သည် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ ချင်းဟွေဖန်း မှလွဲ၍ ကျန်မိန်းကလေးများမှာ မျက်ရည်များပင် ဝဲနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဖေး သည် ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးချနေစဉ် သူတို့က ထိုနေရာတွင် ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် အဆုံးမရှိသော အားငယ်မှုကို ခံစားနေကြရသည်။ ဖေး သည် သူတို့အတွက် အရာရာကို ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖေး အသက်ကို ရဲရဲစွန့်ကာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို အားနာပါးနာဖြင့် ငေးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသောအခါ ၎င်းတို့ကိုယ်ကို အလွန်တရာ အသုံးမကျဟု ခံစားနေကြရလေသည်။
ဖေး သည် ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပြတ်ရှဒဏ်ရာကြောင့် သူ၏အသက်ကို ရဲရဲစွန့်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခဲ့ရသဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ ပိုမိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးများလည်း ပိုမို စီးကျလာခဲ့သည်။ ရန်သူကို သတ်ပြီးမှသာ ဖေး သည် ၎င်းကို သတိထားမိခဲ့ပြီး ထိုဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ကြောင့်ပင် သတိလစ်တော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မိတ်ဆွေများ စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်ပိတ်ချလိုက်ပြီး သတိမေ့သွားခဲ့လေသည်။
ကြီးမားသော တောင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌—
"ဘုန်း"
လက်တစ်ဖက်က အနီးရှိ ကျောက်တုံးကြီးကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားလေသည်။ ထိုသူမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ရူပအရောင်အဝါများ ဝန်းရံနေပြီး အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော အလယ်အလတ်အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက "ငါ့သားကို ဘယ်သူသတ်တာလဲ။ သူ့ကို ရှာပြီး အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းခဲ့ကြ။ မိသားစုကိုလည်း အကုန်ဖမ်း။ သူ့အသားတွေကို ခွာထုတ်ပြီး သူ့ရှေ့မှာတင် သူ့မိသားစုကို သတ်ပြမယ်" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလယ်အလတ်အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးအချို့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်ရီလျက် "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊ လူငယ်သရုပ်ဆောင် (ဂိုဏ်းချုပ်သား) က သာမန်လူတွေရဲ့ သွေးတွေကို စုဆောင်းတဲ့ တာဝန်နဲ့ ထွက်သွားခဲ့တာပါ" ဟု လျှောက်တင်ကြသည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းတို့က သာမန်အမှိုက်တွေက ငါ့သားကို သတ်လိုက်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား" အလယ်အလတ်အမျိုးသားမှာ သွေးထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး ဖေး ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသူမှာ ဤသူ၏ သားပင်တည်း။ အလယ်အလတ်အမျိုးသားက ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းတွေအများကြီးက တာဝန်တွေ ထုတ်ပြန်ထားကြတော့ ဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က လူငယ်သရုပ်ဆောင်ကို သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဂိုဏ်းချုပ်အနီးရှိ အလယ်အလတ်အမျိုးသားတစ်ဦးက ကြောက်လန့်တကြား လျှောက်တင်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဘယ်သူသတ်တာလဲဆိုတာကို ရှာထုတ်စမ်း" အလယ်အလတ်အမျိုးသားက အမျက်ဒေါသဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး" အားလုံးလည်း ကြောက်ရွံ့တုန်ရီလျက် ထွက်သွားကြသည်။
အလယ်အလတ်အမျိုးသားသည် ကွဲအက်နေသော ကျောက်စိမ်းတုံးကို ကိုင်ရင်း တောင်အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်ကာ "သုအို... မင်းကို သတ်တဲ့လူကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းတုံးသည် လူတစ်ယောက်၏ အသက်ကို ကိုယ်စားပြုပုံရပြီး လူသေဆုံးသွားပါက ကျောက်စိမ်း ကွဲအက်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်စိမ်းကွဲရုံဖြင့် လူသေသွားမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ဤအချိန်တွင် ကျောက်ရွာ ၌ အဝါရောင်တဲတစ်လုံးအတွင်းရှိ ပြူတင်းပေါက်ငယ်လေးမှနေ၍ နေရောင်ခြည် တန်းတစ်တန်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။
တဲအတွင်း၌ လူငယ်တစ်ဦးသည် အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက် အနက်ရောင်အဝတ်စဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်။ သူ့ရင်ဘတ်တစ်ဝိုက်တွင် ပတ်တီးစည်းထားပြီး အနည်းငယ် ဖျော့တော့နေပုံရသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရင်း "ဒါ တဲထဲမှာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး ဖေး နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ အပြင်ဘက်သို့ "အကိုကြီး ဖေး နိုးလာပြီ" ဟု အသံကုန် အော်ပြောလိုက်သည်။
မိန်းကလေး၏ အသံကို ကြားရသည်နှင့် အပြင်ဘက်ရှိ လူအားလုံး တဲထဲသို့ အလုအယက် ဝင်ရောက်လာကြပြီး ဆိုးသွမ်းသော ကောင်လေးတစ်ဦးက ဖေး အနားသို့ တိုးလာကာ ဝက်ဝံတစ်ကောင်လို ဖက်တွယ်ရင်း "ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျား တကယ် နိုးလာပြီပဲ" ဟု ပြောသည်။
ထိုဆိုးသွမ်းသော ကောင်လေးမှာ ဇောင်ဆန်း ဖြစ်ပြီး ဖေး ကို ဖက်ဝံ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။ ဖေး က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို တွန်းထုတ်ကာ "ငါက မိန်းမတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မှသာ အခြားသူများက ဖေး အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းနေသည်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။ ယောက်ျားလေးများက ဟားတိုက် ရယ်မောကြပြီး မိန်းကလေးများကမူ ရှက်ရွံ့သွားကြသည်။ ဖေး တီရှပ်တစ်ထည် ထုတ်ယူဝတ်ဆင်သည်အထိ ၎င်းတို့သည် ဖေး ဘက်သို့ မကြည့်ရဲကြပေ။ ထို့နောက် သူက "ငါ သတိလစ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျား သတိလစ်နေတာ သုံးရက်ရှိပြီ" ဟု ဇောင်ဆန်း က ချဲ့ကားပြောဆိုဟန်ဖြင့် ဖြေကြားသည်။
"သုံးရက်တောင်" ဟု ဖေး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် "ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်သေးလဲ" ဟု ဆက်လက် မေးမြန်းသည်။
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ခေါင်းဆောင်၊ သားရဲလှိုင်း လက္ခဏာလည်း လုံးဝမရှိပါဘူး။ ဒီမှာတော့ သားရဲဒီလှိုင်း မရှိတော့ဘူး ထင်ပါတယ်။ ကဲ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ ခေါင်းဆောင်" ဟု ဖြေကြားသူမှာ ရှောင်ကျန်း ပင်တည်း။
"သားရဲဒီလှိုင်း ရပ်သွားပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြတာပေါ့" ဟု ဖေး က အေးအေးဆေးဆေး ဖြေကြားလိုက်သည်။
ဖေး ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံး စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖေး နှင့် အချိန်ဆက်ဖြုန်းလိုသေးသော်လည်း ဖေး က ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ ငြင်းဆန်ခွင့်မရှိကြတော့ပေ။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများကို မြင်တော့ ဖေး က ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ ခဏလောက်ပဲ ခွဲကြမှာပါ။ မကြာခင် ပြန်ဆုံကြမှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တစ်ခုလုံးဖြစ်တဲ့ ကျန်းချီတိုက်ကြီး ကို ငါတို့ ခေါင်းလှန်ခြေထိုး လုပ်ပစ်ကြမယ်" ဟု ပြောဆိုသည်။
ဖေး ၏ စကားကို တစ်ခါပြန်ကြားလိုက်ရသောအခါ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားလုံး၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးကိုယ်စီ ပေါ်လာကြသည်။ ထို့နောက် ဖေး က ဆက်လက်၍ "ဒါပေမဲ့ ပြန်ဆုံပြီး ငါတို့အဖွဲ့ကို စတင်ဖို့ဆိုရင် အခွင့်အရေးတွေ ရယူရမယ်။ လျို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုတာကလည်း အဲဒီထဲက တစ်ခုပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အားလုံး တက်ရောက်စေချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါင်းဆောင်" ဟု အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"ကဲ ဒါဆိုရင် အခု ပြန်ကြရအောင်" ဟု ပြောဆိုလျက် ဖေး နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် တဲထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ရွာသူရွာသားများကို နှုတ်ဆက်ကြပြီး ရွာမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဖေး ၏ လမ်းကြောင်းသည် တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အဖွဲ့၏ လမ်းကြောင်းမှာလည်း တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်လအတွင်း ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ရန်၊ အတွင်းတပည့် ဖြစ်လာရန်နှင့် လျို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ပါဝင်ရန် လိုအပ်သည်။
စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် ဖေး သည် မိုးထိတောင်တန်း သစ်တောဆီသို့ ချီတက်သွားလေသည်။
သူသည် အလွန်လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားနေသည်။ လမ်းခရီးတွင် မတူညီသော သားရဲအုပ်စုများကို တွေ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။ သူ အပြေးသွားနေစဉ် အလွန်မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်သည်။
အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ခရမ်းရောင် အသီးတစ်သီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အနီရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည့် ခရမ်းရောင်အသီး ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် ထိုကဲ့သို့သော အသီး၏ အမည်ကို မမှတ်မိသော်လည်း ရနံ့နှင့် ၎င်းမှ ပচ্ছထွက်နေသော စွမ်းအင်တို့အရ ဤအသီးသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အဖိုးတန်အသီးတစ်သီး ဖြစ်ရမည်ဟု ဖေး ခန့်မှန်းမိသည်။ ဖေး သည် တိတ်ဆိတ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် အသီးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ရှုး"
ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖေး ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ စူးစမ်းရှာဖွေရေး စိတ်ဝိညာဉ်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖေး သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုအချို့ကြောင့် သူ၏လက်မောင်းများတွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာ အချို့ ရရှိသွားခဲ့သည်။
"ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးမြွေ"
ဖေး သည် ၎င်း၏အမည်ကို ရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။ နာမည်အတိုင်းပင် ဤမြွေသည် မွေးရာပါ မိုးကြိုးဓာတ်သတ္တိရှိသော ခရမ်းရောင်ရှိသည့် မြွေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်ကိုး သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ရုံသာမက ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ အဆင့်တစ် အလယ်အလတ် သားရဲများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ယခုအချိန်အထိ ဖေး သည် အဆင့်နိမ့် သားရဲများနှင့်သာ ကြုံဖူးလေသည်။
ယခုအခါ အဆင့်နိမ့်သားရဲနှင့် အမြန်နှုန်းချင်း ယှဉ်နိုင်သော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ရသဖြင့် ဖေး အဖို့ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ရသည်။ တိုက်ခိုက်မှု၊ ခုခံမှု၊ ဉာဏ်ရည်၊ ခံနိုင်ရည်နှင့် အမြန်နှုန်းတို့အနက် အမြန်နှုန်းတစ်ခုတည်းသာလျှင် ဖျက်ဆီးမရနိုင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးတွင် အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းရှိနေပါက မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို တုံ့ပြန်နိုင်ရုံသာမက အခက်အခဲမရှိဘဲ ရှောင်တိမ်းနိုင်ပေသည်။
သို့သော် သူက ထပ်မံတွေးတောမိသည်မှာ အဆင့်ကိုး သားရဲတစ်ကောင်က အသီးတစ်သီး၏ အနီးတွင် နေထိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုအသီးသည် မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်တင်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ အဆင့်ကိုး သားရဲတစ်ကောင်ကိုပင် အလွန်အမင်း သတိထားနေစေရန် ပြုလုပ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုအသီးသည် ထူးကဲလွန်ကဲသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
ဖေး သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကော့ညွတ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကြေးဝါအရေပြားကို ဖော်ထုတ်ကာ သားရဲဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဖေး သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ခရမ်းရောင်မြွေဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း လေဟုန်ကိုသာ ထိုးမိလိုက်သည်။
"ဘုန်း" "ဖုန်း"
ခရမ်းရောင်မြွေ၏ အမြီးသည် ဖေး ကို မိုးကြိုးအမြန်နှုန်းဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် ဖေး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူသွေးထွက်စေရန် လုံလောက်မှု မရှိသေးသော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို နှေးကွေးသွားစေနိုင်သည်။ ဖေး သည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို မြောကမြင်လိုက်ရသည်။
သူ့ကျောပြင်တွင် တောင်ပံတစ်စုံ ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းကာ ဖေး သည် ဓားမြောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူ၍ တန်းတိုးထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ဓားမြောင် မထိုးသွင်းရသေးမီပင် ခရမ်းရောင်မြွေက ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။
"တောင်ခွဲမီးတောက်" ဖေး သည် ခရမ်းရောင်မြွေဘက်သို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ဓားမြောင်ကို လွှဲယမ်းလျက် အောက်သို့ အပြင်းအထန် ခုတ်ချလိုက်သည်။
"ရှီး" ခရမ်းရောင်မြွေသည် စိတ်တိုနေပုံရပြီး ၎င်း၏အမြီးကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ အမြီးပတ်လည်တွင် မိုးကြိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည်လည်း ဖေး ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချဉ်းကပ်လာသည်။
"နဂါးဆဲလ် သုံးခု" မိမိရှေ့တွင် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံစားမိလိုက်သဖြင့် ဖေး သည် သူ့ရင်ဘတ်အတွင်းရှိ နဂါးဆဲလ် သုံးခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ကြေးဝါအရေပြားနှင့်အတူ စုစုပေါင်း ခွန်အားမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။
"ဘုန်း"
မိုးကြိုးအမြီးနှင့် မီးတောက်ဓားမြောင်တို့ တိုက်ခိုက်မိကြရာ သစ်ပင်အချို့ ကျိုးပရမ်းပရက် ဖြစ်ကုန်သည်။ ဖေး ၏ ဓားမြောင်သည် မြွေကို လောင်ကျွမ်းစေသော မီးတောက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြွေ၏မိုးကြိုးကလည်း ဖေး ကို တိုက်ခိုက်နေသည်။
သို့သော် မြွေမိုးကြိုးအတွက် အမျှော်လင့်ဆုံးအရာမှာ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်– ဖေး သည် ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် ခုခံရန် မလုပ်ခဲ့ဘဲ သူ၏ ကြေးဝါအရေပြားကိုပင် ပိတ်ထားလိုက်ကာ မိုးကြိုးကို သူ၏အရေပြားနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့စေခဲ့သည်။ "ဗုန်း"
မိုးကြိုးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အမြစ်များဆီသို့ တစ်စထက်တစ်စ ဖြတ်သန်းသွားကာ အလွန်ကြီးမားသော အမြန်နှုန်းဖြင့် လည်ပတ်လာကြသည်။ "ယားဟူ" ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မိုးကြိုးများအားလုံးသည် သူ၏ မီရီဒီယန်များမှတစ်ဆင့် သူ၏ ဒန်တျန် ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ်အမြစ်က ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်လေတော့သည်။
မိုးကြိုးဓာတ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် ဖေး သည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဟန်ဖြင့် မတ်မတ်ရပ်နေလေသည်။ ခရမ်းရောင်မြွေမှာ အဘယ်အရာများ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရှာသည်။ သို့သော် ၎င်း၏မိုးကြိုးစွမ်းအင်မှာ ဖေး အပေါ်တွင် မည်သို့မျှ အလုပ်မဖြစ်တော့ကြောင်းကိုမူ ၎င်း ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။
ဖေး သည် မြွေ၏ အံ့သြထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာထားကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏ဓားသွားပေါ်သို့ စိမ်းလန်းသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာစေလိုက်သည်။ ဖေး သည် မြွေကို စိုက်ကြည့်လိုက်စဉ် သူ၏ခြေဖဝါးများအောက်တွင် လေပြင်းများ ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခရမ်းရောင်မြွေ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်မြွေ၏ အမြန်နှုန်းမှာ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် လာမည့်တိုက်ခိုက်မှုကမူ ၎င်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
"မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုဓား"