အခန်း ၂၄ - ဓားကိုပေးအပ်ခြင်း၊ သူ ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း
ဖေး သည် သူ၏ဓားကို ဇောင်ဆန်း ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စနစ် ၏ အသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
"တာဝန်ပြီးဆုံးပါပြီ။ ဇောင်ဆန်း အား သင်၏ဓားကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် သင်သည် ဖခင်တစ်ယောက်၏ တာဝန်ကို စတင်ထမ်းဆောင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။"
ဖေး သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ဓားကို ပေးလိုက်ခြင်းသာဖြစ်သော်လည်း စနစ် က ၎င်းကို ဖခင်တစ်ယောက်၏ တာဝန်ဟု သတ်မှတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဇောင်ဆန်း သည် ဓားကို လက်ခံရရှိလိုက်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ သူသည် ဓား၏ အေးစက်စက် အထိအတွေ့ကို ခံစားရင်း ဖေး ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဖေး။ ကျွန်တော် ဒီဓားကို တန်ဖိုးထားပြီး သုံးပါ့မယ်။"
ဖေး သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ရှောင်ကျန်း၊ ဇောင်တန်၊ ချင်းဟွေဖန်း၊ လော့ရှီ၊ ယန် နှင့် ယန်ငယ် တို့ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေကြသည်။
တာအို လမ်းစဉ်တွင် ဓားတစ်လက်ကို ပေးအပ်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော အပြုအမူတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ယုံကြည်မှုနှင့် တာဝန်ယူမှုတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဖေး သည် ဇောင်ဆန်း အပေါ်တွင် ထိုသို့သော ယုံကြည်မှုကို ပြသလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒါက မင်းအတွက် အစပဲရှိသေးတယ်။ ဇောင်ဆန်း၊ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် ဆက်လျှောက်ပါ။"
ဖေး ၏ စကားများသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ယခုအခါ ဖခင်တစ်ယောက်၏ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဇောင်ဆန်း သည် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။"
လေပြေအေးလေး တိုက်ခတ်လာပြီး ဖေး သည် ဝေးကွာသော အရပ်ကို ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ၏ ခရီးလမ်းသည်လည်း အသစ်တစ်ဖန် ပြန်စတင်နေပြီဖြစ်သည်။
"ပထမဆုံး တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
'ဆုလာဘ် ၁ - ၅၀၀ မြောက်မြတ်သော အမှတ်များ (Divine Points) ကို လက်ခံမလား။'
'ဆုလာဘ် ၂ - ရှစ်ခုမြောက် အတွင်းပုန်းတံခါးများ (Eight Inner Hidden Gates) အတတ်ပညာကို လက်ခံမလား။'
'ဆုလာဘ် ၃ - ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်ခြင်း (Observation Spirit Art) အတတ်ပညာကို လက်ခံမလား။'
ဖေး သည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသော မတူညီသည့် စနစ် ၏ ပြတင်းပေါက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "အားလုံးကို လက်ခံတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"၅၀၀ မြောက်မြတ်သော အမှတ်များ ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
"ရှစ်ခုမြောက် အတွင်းပုန်းတံခါးများ အတတ်ပညာ ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
"ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်ခြင်း အတတ်ပညာ ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
"အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ရှစ်ခုမြောက် အတွင်းပုန်းတံခါးများ အတတ်ပညာကို လေ့လာလိုပါသလား။"
"အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်ခြင်း အတတ်ပညာကို လေ့လာလိုပါသလား။"
ဖေး သည် သူ၏မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ပွတ်သပ်ရင်း ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် "ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်ခြင်း အတတ်ပညာကို လေ့လာမယ်၊ ရှစ်ခုမြောက် အတွင်းပုန်းတံခါးများ အတတ်ပညာကိုတော့ သိမ်းထားလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ညွှန်ကြားချက်နှင့်အတူ သတင်းအချက်အလက် အစီအရီသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်ခြင်း အတတ်ပညာအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိသော ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ပါက လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီ (qi) စီးဆင်းမှုကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဤပညာရပ်၏ အထက်တွင် အဆင့်မြင့် စောင့်ကြည့်ခြင်း အတတ်ပညာ ရှိသေးပြီး၊ ထိုပညာဖြင့်ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာအချို့ကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြိုတင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုပညာရပ်မှာ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။
ယခုအခါ ဖေး သည် ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်ခြင်း အတတ်ပညာ၏ အစပြုအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ ငါးမီတာပတ်လည်အတွင်းရှိ မည်သူ့၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အဆင့်တစ်ခုစီ တက်လှမ်းတိုင်း စောင့်ကြည့်နိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာလည်း တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ရှစ်ခုမြောက် အတွင်းပုန်းတံခါးများ အတတ်ပညာအတွက်မူ သူ နောက်မှသာ လေ့ကျင့်ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဖေး သည် ထိုပညာရပ်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေသည်။ သူသည် မိမိ၏အဖွဲ့ရှိရာဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်"
"အစ်ကို ဖေး"
"သူရဲကောင်း"
လူတိုင်းက သူ့ကို အားပေးအော်ဟစ်နေကြသည်။ ယောက်ျားလေးများက သူ့ကို ခေါင်းဆောင်ဟု ခေါ်ကြပြီး မိန်းကလေးများကမူ အစ်ကို ဖေး ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ သူသည် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ထင်ရှားနေလေပြီ။
"မင်းတို့ အခု ဘယ်လိုနေကြလဲ" ဖေး က လူတိုင်း၏ အခြေအနေကို ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒဏ်ရာတွေ အတော်လေး သက်သာနေပါပြီ" ဇောင်ဆန်း က အရင်ဆုံး ထွက်ပြောလိုက်ပြီး နောက်ပြောင်သည့်အသံဖြင့် ဆက်ပြောသည် - "ခေါင်းဆောင်က တိုက်ပွဲမှာ တကယ့်ကို အကြမ်းစားပဲ။ အဆင့် (၇) ရှိတဲ့ သားရဲတောင် ခေါင်းဆောင်ရှေ့မှာ ဘာမှမဟုတ်သလိုပါပဲ။"
ဇောင်ဆန်း ၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဖေး ကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဟဲဟဲ၊ ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို ပိုပြီး သန်မာလာအောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မင်းတို့ ယုံကြည်ကြလား" ဖေး သည် သူတို့ကို ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ပါတယ်" လူတိုင်းက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီဆိုတော့ တစ်ခုတော့ နားလည်ထားရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ အကန့်အသတ်တွေကို မကျော်လွန်နိုင်သရွေ့ တခြားသူတွေကို ဘယ်တော့မှ ကျော်တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါက မင်းတို့ကို အရင်းအမြစ်တချို့ပဲ ပံ့ပိုးပေးနိုင်မယ်၊ ကျန်တာကတော့ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ ကြိုးစားရလိမ့်မယ်" ဖေး ၏ မျက်နှာသည် ထိုစကားကို ပြောစဉ် တည်ကြည်သွားသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါင်းဆောင်။ ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်" လူတိုင်းက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"အခုလောလောဆယ်တော့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲလိုက်ကြ။ တစ်ဖွဲ့က အခုသေဆုံးသွားတဲ့ သားရဲတွေကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းထားပေးပါ။ နောက်တစ်ဖွဲ့ကတော့ ရွာသူရွာသားတွေကို သူတို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ အမိုးအကာတစ်ခု ဆောက်လုပ်ပေးဖို့ ကူညီပေးပါ။ ညကျရင် မင်းတို့အတွက် လက်ဆောင်တချို့ ငါပေးမယ်" ဖေး က ပြောပြီးနောက် တဲတစ်ခုဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။
လမ်းတွင် သူသည် လော့ရှီ ကို ယန် နှင့်အတူ လိုက်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ဖေး တဲထဲသို့ ဝင်သွားရာ လော့ရှီ နှင့် ယန် တို့က နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့ အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အဖွဲ့သားများက စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
"ခေါင်းဆောင်က အဲဒီအမျိုးသမီးနဲ့ပဲ ထပ်ပြီး အတူရှိနေပြန်ပြီ" ဇောင်ဆန်း က ခေါင်းခါယမ်းရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဟေ့၊ ငါတော့ ဘာလို့လဲမသိဘူး၊ သူက သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တော့ လုံးဝမဟုတ်ဘူး" ရှောင်ကျန်း က တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သူက ဘာလို့ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့အသက်ကို စတေးပြီး အန္တရာယ်ခံခဲ့တာလဲ" ဇောင်တန် က သူ့ကို ပြန်မေးသည်။
"မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေတာ သေချာတယ်" ရှောင်ကျန်း က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် စဉ်းစားဟန် ပြုလိုက်သည်။
"သူ့အကျင့်အတိုင်းပဲ" လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
အမှန်စင်စစ် ရှောင်ကျန်း တွင် အရာရာကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အောင် ပြုလုပ်တတ်သည့် အကျင့်ရှိပြီး သူ့အဖွဲ့က သူ့ကို အကောင်းဆုံး သိရှိထားကြသည်။
"ဟွန်း" ချင်းဟွေဖန်း က ဤဆွေးနွေးချက်ကို မနှစ်မြို့ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မည်သူမှ မသိနိုင်သော ခံစားချက်တချို့ ရှိနေပုံရသည်။ သူမသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
လူတိုင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြပြီး မိမိတို့တာဝန်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဖေး အတွက်မူ သူသည် လော့ရှီ နှင့် ယန် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စေတီတော်၏ ပထမထပ်သို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
ယန် သည် ယခုဖြစ်ပျက်နေသမျှကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ဖေး က သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ငါ့ကို မှတ်မိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယန် သည် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ မျက်နှာကို ကုတ်ခြစ်နေသည်။ သားဖြစ်သူ၏ တွန့်ဆုတ်နေမှုကို မြင်သောအခါ လော့ရှီ က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး "သူက မင်းရဲ့ အဖေလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဗျာ" ယန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် "အဖေ၊ တိုက်ခိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ အရမ်းမိုက်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သားဖြစ်သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖေး သည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေမိသည်။ သူသည် ချောင်းအနည်းငယ်ဟန့်လိုက်ပြီး "မင်း တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့" သားငယ် ယန် က ခွေးပေါက်စလေးကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ လော့ရှီ က သူ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
ဖေး သည် လုပ်သင့်မလုပ်သင့် မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီး Space-Time တာအို အတတ်ပညာ၏ ပထမအဆင့်၊ ပထမအလွှာကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။
"တစ်ကြိမ်သုံး လျှော့စျေးကတ်ကို အသုံးပြုဖို့ သေချာပါသလား" စနစ် ၏ အသံ ပေါ်လာသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဖေး က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"Space-Time တာအို ကျမ်းကို ဝယ်ယူရန် မြတ်သော အမှတ် ၁၀၀၀ သုံးစွဲလိုက်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
"စနစ်၊ ဒါကို ကျောက်ပြားတစ်ခုမှာ မှတ်တမ်းတင်ပေးပါ" ဖေး က စနစ်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
သာမန်အားဖြင့် အမွေဆက်ခံသည့် ပညာရပ်များကို ကျောက်ပြားပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားလေ့ရှိပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင်များအနေဖြင့် ထိုကျောက်ပြားကို လက်ခံရယူပြီးနောက် အစပြုအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနိုင်သည်။
ဖေး သည် Green Dragon Battle Body Art အတွက် ကျောက်ပြား ၁၅ ခုနှင့် Immortal Phoenix Fire Rebirth Art အတွက် ကျောက်ပြား ၅ ခုကိုလည်း ပြုလုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ဤကျောက်ပြားများကို ယန် ထံ မပေးအပ်မီ သူသည် တစ်ဖန်ပြန်မေးလိုက်သည် - "မင်း တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံချင်တာလား။ ဒီလမ်းကို ရွေးလိုက်ရင် မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်သလို နောက်ပြန်လှည့်လို့လည်း မရတော့ဘူး။ မင်းရဲ့ အမေနဲ့ အဖေကိုလည်း အချိန်အတော်ကြာ ခွဲခွာနေရနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မေးပါရစေ၊ မင်း တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံချင်တာလား"
"ဟုတ်ကဲ့ အဖေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ၊ ကျွန်တော် အဖေ့လို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အမေကိုလည်း ကာကွယ်ပေးချင်တယ်" ယန် က ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သားဖြစ်သူ၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ သို့သော် သူမသည် သားဖြစ်သူအတွက် ဂုဏ်ယူမိသည်။
"ကောင်းပြီ" ဖေး ပြုံးရင်း သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "ဒီထဲကို သွေးတစ်စက် ချလိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။
ယန် သည် ဖခင်၏ အမိန့်အတိုင်း သွေးတစ်စက် ချလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျောက်ပြားသည် အရောင်တောက်လာပြီး သူ့နဖူး၊ မျက်ခုံးကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထိုအခါ Space-Time တာအို ကျမ်း၏ ပထမအဆင့်၊ ပထမအလွှာနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များအားလုံးသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ပထမအလွှာကို 'No Divine but Spirit' ဟု ခေါ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ Space-Time ရုပ်ခန္ဓာကို ပိတ်လှောင်ထားပြီး အမည်မသိ ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထိုသူသည် ဝိညာဉ်ရတနာများ ပိုင်ဆိုင်ထားပါက သူတို့ရယူထားသော ဝိညာဉ်ရတနာများနှင့် ဆက်စပ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဖေး သည် သူ၏ အနက်ရောင်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူသည် ယန် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ဒီဓားက အဖေ့ဆီမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာ။ ဒါက ကျိုးသွားလိုက်၊ ပြန်ပြင်လိုက်နဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ သူက သားရဲတွေရဲ့ သွေးနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် အစာကျွေးခံထားရတယ်။ ဒါဟာ ဓားတစ်လက်တင်မကဘူး၊ အဖေ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက အဖေ့ကို အထောက်အပံ့ပေးနိုင်တာထက် မင်းကို ပေးအပ်ချင်တယ်။ ဒါက မင်းဆီမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒီထဲမှာ အဆင့် (၁၀) ဓားအရှိန်အဝါ ပါဝင်တယ်။ မင်း ပထမအလွှာကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ပြီး ပေါင်းစပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားအရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်ပြီး မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို လျှောက်ပါ။ သာမန်လူတွေကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်စေရဘူး။ မင်းဟာ အခုကစပြီး နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သားဖြစ်တယ်၊ မင်းရဲ့ နာမည်က Long Yan ဖြစ်ရမယ်။ မင်း လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ အဖေ မရှိခဲ့လို့ အဖေ့ရဲ့မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူဖို့ မင်း သဘောမတူချင်တာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ အခုကစပြီး အဖေက မင်းနဲ့ အမြဲတမ်း အတူရှိနေမှာပါ။"
ဤစကားများသည် ယန် ကိုသာမက လော့ရှီ ကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ဓားအရှိန်အဝါကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ သိသည်။ အခုကစပြီး သူသည် ဓားအရှိန်အဝါကို ထပ်မံ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ယန် သည် အများကြီး နားမလည်သော်လည်း မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းလဲသည့် အချက်တွင် သူ့အမေကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အခုကစပြီး ကျွန်တော့်နာမည်က Long Yan ပါ" သားငယ် ယန် က ဂုဏ်ယူသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဖေး နှင့် လော့ရှီ တို့သည် ကြိုတင် ဆွေးနွေးထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဓားနှင့် ပတ်သက်သော အပိုင်းကိုမူ သူမ မသိခဲ့ပေ။
"ခင်ပွန်း၊ ဒါဆိုရင် ရှင်ရဲ့ ဓားလမ်းကြောင်းက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ရှင်ရဲ့ ဓား တာအို ကို တစ်ခါတည်း စွန့်လွှတ်လိုက်တာက ရှင် ဓားလမ်းကြောင်းကို ပြန်ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့တာမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်" လော့ရှီ ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလျက် စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖေး ကို ချစ်မြတ်နိုးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်၌ ယန် သည် သူမ၏ ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးလူဖြစ်ပြီး အခုအခါ သူက ဖေး ကို အဖေအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူမလည်း ဖေး ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် လက်ခံရတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့ထက်ပို၍ ပြီးခဲ့သည့်ညက ဖေး ၏ ရဲရင့်မှုက သူမ၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
သားငယ် ယန် လည်း သူ့အမေ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်စဉ်မှာပင် ဖခင်၏ လက်ထဲတွင် လက်နက်နှစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့ညာဘက်လက်တွင် ဓားရှည်တစ်လက်၊ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ဓားတစ်လက် ရှိသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် သာမန်ဖြစ်သလို ထူးခြားလှသည်။ မည်သူမျှ သူတို့ဆီမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို မခံစားရသော်လည်း သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အမှတ်အသားများက သူတို့ကို ထူးခြားစေသည်။
"ငါ့လမ်းကို ငါကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်တယ်" ဖေး က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ! အခု ဒီတံခါးထဲကို ဝင်သွားလိုက်။ တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားရမှပဲ အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီပညာရပ်ကို အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်မချင်း ဘယ်မှမသွားနဲ့။ မင်းက ဒီနေ့မှ ခုနစ်နှစ်ပြည့်တာ။ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားကြည့်" ဟု ဖေး က ပြောဆိုပြီး ယန်ငယ် ကို တာအို ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ဖေး နှင့် လော့ရှီ တို့သည် ပထမအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဖေး သည် စနစ် ထံမှ အိပ်ရာတစ်ခုကို ဝယ်ယူထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် လော့ရှီ ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အိပ်ရာဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါ စားတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"လူဆိုးကြီး၊ ရှင်က ဒီနှစ်မှ ၁၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာကို" လော့ရှီ က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
"မင်းကို ငါ ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်သရွေ့ အသက်က အရေးကြီးလို့လား" ဖေး က ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။
သူသည် လျှာကို ဖြည်းညှင်းစွာ သွတ်သွင်းကာ သူမနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ ချိုမြိန်သော နှုတ်ခမ်းအရသာကို ခံစားရင်း သူမကို အိပ်ရာပေါ်သို့ တွန်းလှဲလိုက်သည်။
"လူဆိုးကြီး၊ လာလေ" လော့ရှီ က အရင်ဆုံး နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီးနောက် ဖေး ကို လက်ဖြင့် ဆွဲယူကာ အိပ်ရာပေါ်သို့ အတူတူ လဲကျသွားကြသည်။
ထို့နောက် ဖေး ၏ ပထမဆုံးသော ဒဏ္ဍာရီဆန်သည့် တိုက်ပွဲ စတင်တော့သည်။