Fighting For Eternity – အခန်း (၂၃၇) - ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးခြင်း၏ ဓားအသိစိတ်
ဖေး သည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ထိုင်နေရင်း သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တာအို ၏ အနှစ်သာရများ လည်ပတ်နေပြီး၊ ထိုအချိန်တွင်ပင် စနစ် ထံမှ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သတိပြုရန်၊ တာအို ၏ နက်နဲသော အသိစိတ်ကို ထိတွေ့မိနေသည်။"
ဖေး သည် မျက်လုံးကို အသာအယာဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် အလွန်ပင် ထက်မြက်နေပြီး အရာရာကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်မည့်အလား ရှိနေသည်။ ဘေးတွင်ရှိနေသော ရှောင်ကျန်း သည် ဖေး ၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဖေး၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ မင်းရဲ့ ဓားအသိစိတ်က အရင်ကနဲ့ မတူတော့သလိုပဲ။"
ဖေး သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်၊ ငါ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်သလိုပဲ။ ကောင်းမြတ်ခြင်းနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးခြင်းဆိုတာ တကယ်တော့ တာအို ရဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးပဲ။"
ထိုအချိန်တွင် လော့ရှီ သည် အနီးသို့ လျှောက်လာသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။ သူမသည် ဖေး ကို ကြည့်ကာ "ဒီ ဆေးလုံး က မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ကို အကောင်းဆုံး ထိန်းချုပ်ဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်။"
ဖေး သည် ဆေးလုံး ကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဓားအသိစိတ်ကို ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ရတော့မယ်။"
သူသည် နေရာမှ ထလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တည်ငြိမ်မှုနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။ ရှောင်ကျန်း နှင့် လော့ရှီ တို့သည် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဖေး ၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ ဘဝသစ်တစ်ခု၏ အစပျိုးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဘဝကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက် သေခြင်းတရားကို ရောက်ရှိအောင် ကြိုးပမ်းရမည်။ ဘဝနှင့် သေခြင်းတရားတို့သည် အတူယှဉ်တွဲနေကြသော်လည်း သေခြင်းတရားကသာ ဘဝ၏ အစကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သေခြင်းတရားသည် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ ဖြစ်ပျက်လာမှသာ သိရှိနိုင်ပြီး ဖြစ်ပျက်လာမှသာ တားဆီး၍မရနိုင်ပေ။ တည်ရှိမှုတစ်ခုခု ပျက်သုဉ်းသွားမှသာလျှင် ကုစား၍မရနိုင်တော့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။"
"သေခြင်းတရားသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ လူတိုင်းသည် သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် မိမိတို့အတွက် အဖိုးတန်လှသော အရာတစ်ခုခုကို ဆွဲယူသွားနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သေခြင်းတရား၏ တာအို သည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားသည်။"
ထိုအချိန်တွင် ဖေး သည် အာကာသအတွင်း၌ ထိုင်နေရင်း သေခြင်းတရား၏ တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်း၏ တာအို နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ အောင်မြင်စွာ ရရှိခြင်း မရှိသေးပေ။ လော့ရှီ နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံမှု မပြုလုပ်မီကပင် သူသည် သေခြင်းတရား၏ မျက်လုံးများ (Eyes of Death) ကို နိုးထစေခဲ့သည်။
သူမနှင့် အတူနေခဲ့စဉ်က သူသည် ကံကြမ္မာ၏ မျက်လုံးများ (Eyes of Destiny) နှင့် သေခြင်းတရား၏ မျက်လုံးများ (Eyes of Death) ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ မျက်လုံးများ (Eyes of Destruction) မှာမူ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာ၏ သွေးမျိုးဆက်ကြောင့် ကံကြမ္မာ၏ တာအို ကို နားလည်ရန် သူအတွက် လွယ်ကူခဲ့သော်လည်း သေခြင်းတရား၏ တာအို မှာမူ ခက်ခဲလှသည်။
တစ်လပင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် သေခြင်းတရား၏ တာအို ကို အနည်းငယ်မျှသာ ထိတွေ့နိုင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆက်လက်၍ ကျင့်ကြံနေရသည်၊ အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိပေ။ သူ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူ၏ ပုံတူကိုယ်ပွားများမှာမူ ကျင့်ကြံသူများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း တိုက်ပွဲစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူသည် သူ၏ ပန်းတိုင်သို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ အချိန်ကမ္ဘာ (Time World) ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီတွင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ထိပ်တန်း တာအို ဆယ်ပါးကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး မသေမျိုးနယ်ပယ် (Immortal Realm) သို့ ရောက်ရှိရန်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊
နဂါးကမ္ဘာ (Dragon World) အတွင်း၌။
လူတစ်ယောက်သည် ဒူးထောက်ထိုင်နေသည်။ သူ၏အထက်တွင် ရွှေရောင်ဓားတစ်လက်သည် မသေမျိုးတို့ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားလောက်သော အရှိန်အဝါကြီးမားစွာဖြင့် ဝဲပျံနေသည်။ ထိုဓား၏ စွမ်းအားတို့မှာ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး ဓား၏ပတ်လည်တွင် အဖြူရောင်နှင့် အနက်ရောင် ဓားအလင်းတန်းများမှာ အချိန်နှင့်အမျှ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။
ရှောင်ကျန်း သည် တစ်လအတွင်းမှာပင် ဓားအသိစိတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးခြင်း ဓားအသိစိတ်ကို နိုးထစေခဲ့သည်။ ကောင်းမြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ မကောင်းဆိုးဝါးခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် သူသည် ထိုသို့ ထူးဆန်းသော ဓားအသိစိတ်ကို နိုးထစေခဲ့သနည်း။ မည်သူမျှ မသိကြပေ။ ဤအရာသည် အသက်နှင့်သေခြင်း ဓားနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သူတစ်ဦးတည်းသာ သိရှိသည်။
အသက်နှင့်သေခြင်း ဓားဆိုသည်မှာ တစ်ချက်ခုတ်လိုက်လျှင် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သော ဓားဖြစ်သည်။ လူသတ်ရန် တစ်ချက်၊ အသက်ကယ်ရန် တစ်ချက်၊ ကျင့်ကြံရန် တစ်ချက်၊ အရာရာကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓား၊ အာဏာစက်ကြီးမားသော ဓား၊ အစွန်းရောက်သော ဓားပင်ဖြစ်သည်။
သူသည် အသက်နှင့်သေခြင်း ဓားကို စုစည်းရင်း သူ၏ဓားကို အစွန်းရောက်အောင် ကျင့်ကြံနေသည်။ သို့သော် ဤအရာသည် သူ၏ ပန်းတိုင်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ဓားဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ယခု သူသည် ဓားသူတော်စင်အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန် ကြိုးပမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်တွင် သူသည် သူ၏ဓားဖြင့် တရားဥပဒေများနှင့် တာအို များကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ တာအို များမှာမူ သူနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း သူ၏ဓားဖြင့် မည်သည့် တရားဥပဒေကိုမဆို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ ဓားသူတော်စင်တစ်ဦးသည် တရားဥပဒေများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ရုံသာမက ဓား၏လမ်းစဉ်အတိုင်း တရားဝင် လျှောက်လှမ်းနိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဓား တာအို ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ ဓားကို ကျင့်ကြံနေစဉ် အခြားသူများလည်း ကျင့်ကြံနေကြသည်။
သို့သော် လူတိုင်းတွင် ရည်ရွယ်ချက်ချင်း မတူညီကြပေ။ လူတိုင်းသည် မတူညီသော တာအို အမျိုးအစားများကို ကျင့်ကြံနေကြသော်လည်း တူညီသောအချက်မှာ သူတို့အားလုံး သူတော်စင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊
ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏ ဓားကိုယ်ပွားကို မြောက်ဘက်တိုက်ကြီး သို့မဟုတ် အနက်ရောင်လိပ်တိုက်ကြီးဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် နေရာသို့ လှည့်လည်သွားလာစေသည်။ ကျယ်ပြောလှသော တောအုပ်ကြီးထဲတွင် လူတစ်ယောက်သည် ဓားတစ်လက်ကို နင်းလျက် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။
အခြေခံအကျဆုံး ဓားခြေလှမ်းသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဓားစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ ရှောင်ကျန်း ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတင်မကဘဲ အခြားသူများလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပွားများကို အောက်ဘုံတွင် ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ အလုပ်ကို အပြီးသတ်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤကိုယ်ပွားများကို "အိပ်မက်ကိုယ်ပွားပညာ" ဟုခေါ်သော အထူးအနုပညာဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အိပ်မက်နဂါးဟု လူသိများသော ရှေးဦးနဂါးများထဲမှ တစ်ဦး၏ အဓိကပညာရပ်ဖြစ်သည်။ သူမသည် အိပ်မက်၏ တာအို ကို ကျင့်ကြံထားပြီး အိပ်မက်နဂါးစွမ်းအင်ဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ချက်ချင်း သက်ဆင်းစေနိုင်သည်။
အိပ်မက်ကိုယ်ပွားပညာဖြင့် သူတို့သည် ကိုယ်ပွားသုံးခုအထိ ဖန်တီးနိုင်ပြီး ထိုကိုယ်ပွားများမှာ မူလကိုယ်ခန္ဓာကဲ့သို့ပင် ပိုမိုအားကောင်းလာနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် မူလကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ပေါင်းစပ်နေစရာမလိုဘဲ တစ်ကြိမ်ပေါင်းစပ်ခြင်းကပင် လုံလောက်သည်။ လူတိုင်းသည် အိပ်မက်ကိုယ်ပွားပညာကို ကျင့်ကြံကြပြီး သူတို့၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ကိုယ်ပွားများကို အောက်ဘုံသို့ စေလွှတ်ကြသည်။
ရှောင်ကျန်း သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော်လည်း ရုတ်တရက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ရှည်လျားသော လက်သည်းများနှင့် နောက်ကျောတွင် တောင်ပံများပါသော လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ ဤအသွင်အပြင်ကြောင့် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီပင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်လိုက်သည်။
"လူသား၊ မင်း မြောက်ဘက်တိုက်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ခွင့်မရှိဘူး!" ထိုသားရဲလူသားက အသံဩဇာဖြင့် ပြောသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်သန်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို သတ်ပေးပါ!" ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏ ငွေရောင်ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ တောင်းဆိုသည်။
"မင်းက အရူးလား?" သားရဲလူသားက ခေါင်းရှုပ်သွားသည့်ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ငါ မြောက်ဘက်ကို ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုနဲ့ လာတာ။ တစ်ခုက ငါ ရှုံးနိမ့်ချင်တယ်။ နောက်တစ်ခုက ငါ မိုးကြိုးဧကရာဇ်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ချင်လို့။" ရှောင်ကျန်း သည် သူ့စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယဉ်ကျေးသော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။
"ငါ အသက်ရှင်လာတာ ကြာပြီ၊ အခုလို မောက်မာတဲ့ လူသားမျိုးကို အခုမှပဲ တွေ့ဖူးတယ်။ မင်း ကိုယ့်အသက်ကို မချစ်ဘူးလား? မင်းမှာ အတူနေဖို့ မိသားစု မရှိဘူးလား?" သားရဲလူသားက သနားစိတ်ဖြင့် ပြောသည်။
"ငါ့မှာ လိုအပ်တာ အကုန်ရှိတယ်။ အတူနေဖို့ မိသားစုလည်း ရှိတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘဝက ဓားပဲ၊ ငါ့ရဲ့ တာအို က ဓားပဲ၊ ငါ့ဓားနဲ့ဆိုရင် ငါက အနိုင်မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ရှာဖွေနေတာ။" ရှောင်ကျန်း သည် အရာအားလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။
"ဟိတ်! ငါ ဒီလောက် မောက်မာတဲ့လူမျိုးကို မတွေ့ဖူးဘူး။ မင်း အားကောင်းရင်တောင် ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင်ရှိသေးတယ်၊ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်မရှိသူလို့ ပြောရတာလဲ?" သားရဲလူသားက အားမလိုအားမရဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ကန်ဒို (ဓားပညာ) က အနိုင်မရှိလို့ ငါက အနိုင်မရှိသူလို့ ယုံကြည်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ကန်ဒို ယုံကြည်ချက်တွေက အနိုင်မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ငါနဲ့ ငါ့ဓားက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ရှာဖွေနေတာ။" သူ၏စကားများက သားရဲလူသားကို ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် တိုက်ကြတာပေါ့" သားရဲလူသားသည် တစ်နယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားသမားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မသဘောထားရဲပေ။ သူ၏ လက်သီးထဲတွင် သားရဲစွမ်းအင်များ စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ရှောင်ကျန်း ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သားရဲ၏ စွမ်းအင်မှာ ထူထဲလှပြီး သူ၏လက်သီးကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းထားကာ စွမ်းအင်အနည်းငယ်မျှပင် ပေါက်ထွက်မသွားစေရပေ။ လက်သီးမှ စွမ်းအင်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားမာန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင် တုန်ခါသွားသည်။
ဓားစွမ်းအင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် သူ၏ဓားထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ၎င်းက အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။ ဓားစွမ်းအင်၏ စွမ်းအားတို့သည် ဓားထဲတွင် စုစည်းသွားပြီးနောက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
"ဘုန်း" လက်သီးနှင့် ဓား ထိမိကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမဟုတ်ဘဲ ဓားစွမ်းအင်နှင့် သားရဲစွမ်းအင်တို့သာ ဖြစ်သည်။ ဤထိတွေ့မှုကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များပင် ပြတ်ထွက်ကုန်သည်။ သားရဲတိရစ္ဆာန်များစွာ အော်ဟစ်ကာ နေရာအနှံ့သို့ ပြေးလွှားကြသည်။
"ဖြတ်" ရုတ်တရက် သားရဲစွမ်းအင်သည် ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ဓားက သူ၏လက်သီးကို ထိမှန်သွားသည်။ ဤကြောင့် သွေးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ စင်ကျလာသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျန်း သည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရထားသော သားရဲလူသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း ရှောင်ကျန်း မှာမူ စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ မင်းကို ငါ အထင်ကြီးမိသွားတယ်။ မင်းက အားနည်းလွန်းတယ်" ရှောင်ကျန်း သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဓားစွမ်းအင်ကို ခြေထောက်ဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
"ဟေ့၊ စောင့်ဦး၊ ဒီအတိုင်းသွားရင် မင်း သေလိမ့်မယ်" သားရဲလူသားသည် သူ၏စကားကို မနာလိုခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဒဏ်ရာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နောက်ကျောမှ တောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ သူ၏နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
"ဟေ့၊ ဟေ့၊ ရပ်လိုက်၊ မင်း ဒီထက်ပိုသွားရင် ဒေါသကြီးတဲ့ ရွှေရောင်မျောက်တွေရဲ့ နယ်မြေထဲ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့က ငါ့လို မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့က အရမ်းအားကောင်းတယ်၊ မင်း သေသွားနိုင်တယ်" သားရဲလူသားသည် သူ၏ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
သူ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ကျန်း သည် ဤသားရဲက အဘယ်ကြောင့် သူ့အပေါ် ဤမျှ ကောင်းနေရသနည်းဟု နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူ သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူမရှုဘဲ "ငါက အရမ်းအားကောင်းတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ လူအင်အားရှိတယ်" သားရဲလူသားက ထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ကျန်း က "မင်းက သားရဲမျိုးနွယ်စုကပဲ။ ဘာလို့ ငါ့အပေါ် ဒီလောက် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သားရဲလူသား၏ အမူအရာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ မည်သို့ ပြန်ဖြေရမှန်း မသိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလာကာ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ လူသားမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားလို့ပဲ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
"ဖူး။ ဟားဟား၊ ဟားဟား၊ တကယ်ပြောတာလား?" သူ၏ အဖြေသည် ရှောင်ကျန်း အတွက် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အဖြေကို ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ဟေ့၊ မရယ်နဲ့။ သူမကို ချစ်မိသွားတာ ငါ့အမှားမဟုတ်ဘူး" သားရဲလူသားက ရှက်ရွံ့စွာ နီရဲနေပြီး ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ငါ ဒီအကြောင်းကို ရယ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သားရဲတစ်ကောင်က လူသားတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ထိ ချစ်မြတ်နိုးတာက မမျှော်လင့်ထားစရာလေးမို့လို့ပါ" ရှောင်ကျန်း သည် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို အမှန်တကယ်ပင် မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။
"အဲဒီအချိန်တုန်းက သူမက မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်၊ ငါကလည်း သားရဲငယ်လေးတစ်ကောင်ပေါ့။ ငါ ဒဏ်ရာရပြီး အခက်အခဲဆုံးကာလကို ဖြတ်သန်းနေရချိန်မှာ သူမက ငါ့ကို ကူညီခဲ့တယ်။ သူမက ငါ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ငါ သူမကို ချစ်မိသွားခဲ့တာ။ ငါ ဆယ့်ငါးနှစ်လုံးလုံး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဝိညာဉ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်လာကာ လူသားပုံစံကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တယ်" သားရဲလူသားသည် မျက်နှာများ နီရဲလျက် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ရှောင်ကျန်း သည် အလေးအနက်ရှိသော အမူအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး "သူမက တခြားလူသားတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုသွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
သားရဲလူသားသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားဟန်ရှိပြီးနောက် သူက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာရင် ငါ သူမကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ သူမရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကိုပဲ လိုလားတယ်။ သူမက တခြားသူတစ်ယောက်နဲ့ ပျော်ရွှင်နေတယ်ဆိုရင် ငါ သူမကို အဝေးကနေပဲ စောင့်ကြည့်နေမှာပါ။ ငါက သားရဲတစ်ကောင်ပဲ၊ လူသားတွေရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံနဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အချစ်ကတော့ စစ်မှန်ပါတယ်။"
သားရဲလူသား၏ စကားသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း အလွန်ပင် ခိုင်မာပြတ်သားနေသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် သူ့ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဓားကိုသာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသူ ဖြစ်သည့်အတွက် လူသားတို့၏ အချစ်ရေး ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ မရှိသလောက်ပင်။ သို့သော်လည်း ဤသားရဲလူသား၏ စိတ်ထားမှာ သူတွေ့ဖူးသမျှသော လူသားအချို့ထက်ပင် ပို၍ ရိုးသားဖြူစင်နေသေးသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
"မင်းက တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲပဲ" ရှောင်ကျန်း က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက စိတ်ရင်းစေတနာပဲ" သားရဲလူသားက ပြန်ပြောသည်။
ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ခါလိုက်ပြီး ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ငါ နားထောင်ပြီးပြီ။ အခုတော့ ငါ့လမ်းကို ငါ ဆက်လျှောက်တော့မယ်။ မင်းရဲ့ မိန်းကလေးကို သွားရှာတော့။"
"နေပါဦး!" သားရဲလူသားက သူ့ကို ထပ်မံ တားဆီးလိုက်ပြန်သည်။ "မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီ ရွှေရောင်မျောက်တွေရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားမှာလား? သူတို့က တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ မင်းရဲ့ အသက်ကို မစွန့်စားပါနဲ့။"
ရှောင်ကျန်း က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "ငါ့ဓားက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ရှာဖွေနေတာ။ သူတို့က ငါ့ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဒါက ငါရှာနေတဲ့ အဖြေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက အနိုင်မရှိသူဖြစ်နေရင်တော့ ငါ သူတို့ကိုပဲ အနိုင်ယူရမှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သားရဲလူသားသည် ရှောင်ကျန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှိနေသော မီးတောက်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ဆက်လက် တားဆီးရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ခိုင်မာနေမှတော့ ငါ မတားတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သတိထား၊ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
ရှောင်ကျန်း သည် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားတော့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လျင်မြန်ပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။ သားရဲလူသားသည် သူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် လမ်းခွဲကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ရှောင်ကျန်း သည် တောအုပ်ထဲသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်လာပြီး လေထုထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ တိုးပွားလာသည်။ သူသည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တာအို တာအို နှင့် ပတ်သက်သော နက်နဲသည့် အတွေးများ စီးဝင်လာသည်။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ အနိုင်မရှိသူဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဤမေးခွန်းများက သူ့အား ရှေ့ဆက်ရန် တွန်းအားပေးနေသည်။
ရုတ်တရက် ရှေ့တွင် ရှိသော သစ်ပင်ကြီးများ တုန်ခါသွားသည်။ ကြီးမားလှသော အရိပ်တစ်ခုက သူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ရှောင်ကျန်း သည် တောအုပ်ထဲသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်လာပြီး လေထုထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ တိုးပွားလာသည်။ သူသည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တာအို တာအို နှင့် ပတ်သက်သော နက်နဲသည့် အတွေးများ စီးဝင်လာသည်။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ အနိုင်မရှိသူဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဤမေးခွန်းများက သူ့အား ရှေ့ဆက်ရန် တွန်းအားပေးနေသည်။
ရုတ်တရက် ရှေ့တွင် ရှိသော သစ်ပင်ကြီးများ တုန်ခါသွားသည်။ ကြီးမားလှသော အရိပ်တစ်ခုက သူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။