အခန်း ၂၃၁ - ပထမဆုံးသားဦးရတနာ ပေါက်ဖွားခြင်း (အပိုင်း ၂)
ဖေး သည် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏နှလုံးသားမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒိန်းဒိန်းနှင့် ခုန်ပေါက်နေသည်။ အချိန်ကာလများစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး အန္တရာယ်ပေါင်းစုံနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို သူတစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။ သူ၏လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးစို့နေပြီး သူ၏အာရုံငါးပါးအားလုံးသည် အခန်းတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် အသံတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ စုစည်းထားမိသည်။
ယန် က သူ၏ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ "စိတ်အေးအေးထားပါ ဖေး။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"
ဖေး သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ပူပန်မှုမှာ လျော့ကျသွားခြင်းမရှိပေ။ သူသည် အမတမြေ ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အသက်တစ်ချောင်း စတင်ဖြစ်တည်လာမည့် အရေးပါသောအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။
ရုတ်တရက် အခန်းတွင်းမှ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အားပါးတရ ငိုသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖေး ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် အခန်းတံခါးဝသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြေးသွားမိသည်။ စုလင်း ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ရင်ထဲ၌ ပျော်ရွှင်မှုတို့ လှိုင်းထန်လာသည်။
"အောင်မြင်သွားပြီ..." ယန် က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဖေး သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်တို့သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် နွမ်းနယ်စွာ လှဲလျောင်းနေသည့် စုလင်း ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမ၏လက်မောင်းကြားတွင် ပုခက်တွင်းမှ ကလေးငယ်လေးတစ်ဦးသည် လှုပ်ရှားနေသည်။ ထိုကလေးငယ်သည် ဖေး ၏ သွေးသား၊ သူ၏ပထမဆုံးသော သားဦးရတနာ ဖြစ်သည်။
သူသည် အိပ်ရာဘေးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တုန်ရီနေသော လက်ဖြင့် ကလေးငယ်၏ ပါးပြင်နုနုလေးကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ ကလေးငယ်သည် မျက်လုံးများကို ခပ်ဖွဖွဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် တာအို ၏ အရိပ်အယောင်များ၊ တာအို ၏ နက်နဲမှုများ မပါဝင်သေးသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဖေး အတွက်မူ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတောက်ပဆုံးသော အရာဖြစ်နေသည်။
စုလင်း သည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည့်တိုင် သူမ၏မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ကြည့်ပါဦး... သူက ရှင်နဲ့ တူလိုက်တာ"
ဖေး သည် မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။ သူသည် ဆေးလုံး များကို အသုံးပြု၍ အသက်ကို ရှည်စေနိုင်သည်၊ အနန္တသက်တမ်းတံခါးများ များကို ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်ကဲ့သို့သော နွေးထွေးမှုမျိုးကိုမူ မည်သည့်အရာနှင့်မျှ လဲလှယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဖေး က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
စနစ် သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဤနေရာတွင်မူ စနစ် ၏ စက်ရုပ်ဆန်သော အသံများထက် ကလေးငယ်၏ အသက်ရှူသံ၊ မိခင်၏ မေတ္တာနှင့် ဖခင်၏ ပီတိတို့ကသာ လွှမ်းမိုးထားသည်။
သူ၏သားလေး... သူ၏ကမ္ဘာသစ်။ ဖေး သည် သူ၏သားငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း အနာဂတ်တွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်လာပါစေ၊ ဤကလေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားမည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးလိုက်တော့သည်။
သူသည် သွေးမျိုးဆက်အကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏အာရုံစိုက်မှုတစ်ခုလုံးမှာ သွေးမျိုးဆက်အပေါ်တွင်မဟုတ်ဘဲ ကလေးငယ်အပေါ်၌သာ အပြည့်အဝရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးငယ်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားမိပြီး မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အားနည်းနေရှာသော စုလင်း ကို တုန်ရီနေသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏အရိုးအဆစ်များထဲမှပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ချစ်သူ... အခုတော့ ရှင်က မိခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီနော်။" ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ခံစားချက်များကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးများပင် မလုံလောက်တော့ပေ။
"ပြီးတော့ ရှင်ကလည်း ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီပေါ့။" စုလင်း က သူ့ကို အားနည်းစွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ရင်သွေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူမကိုယ်တိုင် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။
"ဟဲဟဲ..." ဖေး ကမူ မိုက်မိုက်မဲမဲ မျက်နှာပေးဖြင့် ပြုံးနေမိမြဲပင်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျိန်းသည် ဂျက်ထံသို့ တိုးကပ်သွားပြီး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဂျက်ကလည်း သူမကို ပြန်လည်၍ ခါးသီးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးတွင် အလားတူ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ ထိုလူသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်ဖွယ်အခိုက်အတန့်မျိုးကို လွန်ခဲ့သည့်အချိန်များစွာကတည်းက ပိုင်ဆိုင်ပြီးဖြစ်နေကြမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဖေး နှင့် စုလင်း တို့အတွက် သီးသန့်အချိန်ပေးရန် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဖေး နှင့် စုလင်း တို့မှာမူ ကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ရယ်မောလိုက်၊ ငိုကြွေးလိုက်နှင့် ရှိနေကြသည်။ ကြာမြင့်စွာ အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် စုလင်း သည် ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ သူ့ကို သူတို့လက်ထဲ အပ်လိုက်ရမှာလား။"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မတို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ဒီ အမတမြေ ထဲက ခရီးစဉ်က မကြာခင် ပြီးဆုံးတော့မှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော် အနန္တသက်တမ်းတံခါးများ ဆီ ထွက်ခွာရတော့မယ်။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ခေါ်ထားမယ်ဆိုရင် သူလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ကံကြမ္မာဆိုးတွေကို ခါးစည်းခံရလိမ့်မယ်။ သူ အချိန်ပြည့် ကျင့်ကြံနေရပြီး သူ့ဘဝကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ကျွန်တော်တို့ဘဝက ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတယ်၊ ကျွန်တော့်သားလေးရဲ့ဘဝကိုတော့ အဲဒီလို ခက်ခဲစေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" သူ စကားကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်သားလေး ဘယ်လိုဘဝမျိုးနဲ့ နေစေချင်လဲဆိုတာ စုလင်း သိလား။"
"ဘယ်လိုမျိုးလဲရှင်။" စုလင်း သည် သူ့စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားဘဝမျိုးနဲ့ နေစေချင်တာ။" ဖေး က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ဖြေလိုက်သည်။ ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုလင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟီးဟီး၊ ဟီးဟီး၊ ရှင် တကယ်ပဲ အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာတွေကို တွေးနေတာလား။"
"ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ ဒုတိယမျိုးဆက်ရဲ့ ဘဝပဲ။ သူက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာနဲ့ 'ငါ့အဖေက အရမ်းတော်လွန်းလို့ ငါ့ကို အပြစ်ပေးပြီး နှိမ့်ချနေရတာ' လို့ ပြောစေချင်တာ။" ဖေး က သူမ၏စကားကို ပြန်လည်ချေပရင်း ဂုဏ်ယူသည့်မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ရှင် တကယ်ပြောနေတာလား။" ဖေး က သူ့စကားကို ပြန်ပြောနေသည်ကို မြင်တော့ စုလင်း သည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"တကယ်ပြောနေတာပေါ့။ ကျွန်တော် မဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ဘဝမျိုးကို သူ ဖြတ်သန်းစေချင်တာ။" ရုတ်တရက်၊ အချိန်နှင့် အရာအားလုံး၏ ကြီးမားသော ဖိအားများက သူ့ကို ဖိစီးလာသဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှိုင်းညှိုးသွားသည်။
သူ၏ ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုလင်း က ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး "ရှင် ဘာပဲရွေးချယ်ပါစေ၊ ကျွန်မ အမြဲနောက်က လိုက်ပါမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အရင်းအမြစ်တွေအတွက် အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်ပါနဲ့။ ရှင်ဟာ ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း၊ ကျွန်မရဲ့ အရာအားလုံးပါပဲ။ ကျွန်မတို့သားကို စွန့်လွှတ်ရတော့မယ်လို့ တွေးလိုက်ရုံနဲ့တင် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားနေရပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ ရပ်တည်ပေးသွားမှာပါ။"
သူမ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာမှာ နူးညံ့သွားပြီး သူမ၏ ဆံပင်များကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို စွန့်လွှတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့နဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ဘဝမျိုးကို ပေးလိုက်တာပါ။ တစ်နေ့ကျရင် သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကြောင့် ကံကောင်းခြင်းတွေ၊ အကျိုးကျေးဇူးတွေအားလုံးက သူ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်။"
"ရတနာမျိုးစုံ၊ အရင်းအမြစ်မျိုးစုံက သူ့ရှေ့မှာ တန်းစီနေလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့သားလေးရဲ့ ဘဝပဲ။" ဖေး က အလွန်ယုံကြည်မှုရှိရှိ၊ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏သားလေး၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
"ဟွန်း၊ သူက ကျွန်မရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။" စုလင်း က ကျားမတစ်ကောင်လို သူ့ကို နှာခေါင်းရှုံ့ပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ သူက အစွမ်းထက်တဲ့ 'ရှေးဟောင်းဦးခေါင်းကိုးလုံးပါ ဟိုက်ဒရာ' သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ။" ဖေး က ထိုသတ္တဝါအကြောင်းကို ရှင်းပြရင်း ရယ်စရာ မျက်နှာပေးလေး လုပ်လိုက်သည်။
"ဟေ့၊ ဒီသွေးမျိုးဆက်ကို အထင်မသေးပါနဲ့နော်။ သူက သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းကိုးလုံးနဲ့ တာအို တွေကိုတောင် ချုပ်နှောင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်ရှင်။" စုလင်း က အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသလိုဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။" ဖေး သည် ထပ်မံ၍ ငြင်းခုံမနေတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူလည်း ဒီသွေးမျိုးဆက်အကြောင်းကို အနည်းငယ် နားလည်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဟိုက်ဒရာသည် နဂါးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ဦးခေါင်းကိုးလုံးပါသော ရှေးဟောင်းသတ္တဝါဖြစ်သည်။ ဟိုက်ဒရာတွင် တာအို များကို ကျွန်အဖြစ် ဖမ်းဆီးနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်၊ ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ တာအို ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖေး သည် သူမ၏ စွမ်းအားအခြေအနေများကို သိရှိရန် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"နာမည် - စုလင်း အသက် - ၂၂ နှစ် ကျင့်စဉ်အဆင့် - နက်စင့်ဆိုးလ်အဆင့် (ဒုတိယအဆင့်) ကျင့်စဉ် - အနန္တသက်တမ်းတံခါးများ သွေးမျိုးဆက် - မဟာသက်တမ်းအရင်းအမြစ်သွေးမျိုးဆက်၊ ရှေးဟောင်းဦးခေါင်းကိုးလုံးပါ ဟိုက်ဒရာသွေးမျိုးဆက်၊ စီလက်ရှယ်ဝိညာဉ်သွေးမျိုးဆက် သစ္စာရှိမှု - ၉၇"
ဤသည်မှာ ကိုးလအကြာတွင် သူမ၏ စွမ်းအားအခြေအနေများဖြစ်သည်။ သူမသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်အားလုံးကိုလည်း သူ မြင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် နက်စင့်ဆိုးလ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သာမန်လူသား မဟုတ်တော့ပေ။
နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့သည် ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့ကို ခေါ်လိုက်သည်။
"အစ်ကို ဂျက်၊ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးနဲ့ တိုင်ပင်စရာရှိလို့ပါ။" ဖေး သည် ကလေးကို ချက်ချင်းစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မတောင်းဆိုဘဲ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် စကားစမြည် ပြောလိုက်သည်။
"မောင် ဖေး၊ ဘာမဆို ပြောပါ။" ဂျက်က မဆိုင်းမတွပင် ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော်တို့သားကို နှစ်ယောက်သား စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မလား။" သို့သော် ဒုတိယစကားမှာမူ မဆိုင်းမတွပင် တည့်တည့်မတ်မတ် ပြောလိုက်သည်။
"ဟင်။" ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့သည် အံ့အားသင့်ကာ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ကြသေးပေ။
"အင်း၊ အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ့မယ်။ အခု ကျွန်တော့်စွမ်းအားတွေက တရိပ်ရိပ် တိုးတက်လာနေတယ်၊ ကျွန်တော့်ရန်သူတွေကလည်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတော့မှာ။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၊ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။ အချုပ်အားဖြင့် ပြောရရင် ကျွန်တော့်စွမ်းအား တိုးလာတိုင်း ကျွန်တော့်ရန်သူတွေကလည်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမှာပါ။"
"ဒါတွေက မကြာခင် ပြီးဆုံးသွားမယ့်ပုံ မပေါက်ဘူး။ တစ်သက်လုံး တိုက်ခိုက်နေရမလား ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်သားကိုတော့ ကျွန်တော့်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်စေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဘဝကို ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးပြင်းစေချင်တယ်၊ အချိန်ဆိုတဲ့ ပြဿနာမရှိတဲ့ ကမ္ဘာမှာ ကြီးပြင်းစေချင်တယ်။"
"ကျွန်တော့်လိုမျိုး လျင်မြန်စွာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရတနာတွေကို သုံးနေစရာ မလိုဘဲပေါ့။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်သားကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စကြာဝဠာထဲ ခေါ်သွားပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သားလိုမျိုး စောင့်ရှောက်ပေးပါ။ ဒါက အစပိုင်းမှာ နာကျင်ရလိမ့်မယ်၊ သူ အမှန်တရားကို သိတဲ့အခါ ပိုလို့တောင် ခံစားရနိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပေမဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စကြာဝဠာထဲမှာပဲ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"သူ့ကို ပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝနဲ့ နေစေချင်တာပါ။" ဖေး သည် သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့အား မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဂျက်သည် ဖေး ပြောသမျှကို ဆင်ခြင်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သို့သော် ဂျိန်းကမူ လုံးဝမတူပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာပြီး ဖေး ကို မကြည့်ဘဲ စုလင်း ကို ကြည့်ကာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် "အစ်မ လင်း၊ ဒါ တကယ်ပဲလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။
စုလင်း သည် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ လင်း။" ဂျက်နှင့်မတူဘဲ ဂျိန်းသည် စုလင်း ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
"ရပါတယ်၊ ကျွန်မတို့သားကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ပဲ လိုပါတယ်။" စုလင်း သည် ဖေး ပေးထားသော ဆေးလုံး များကြောင့် သူမ၏ အားနည်းချက်များ အတော်အတန် လျော့ပါးသွားပြီဖြစ်၍ ယခင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်နေသည်။
"ကျွန်မ သူ့ကို အကောင်းဆုံး စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်။" ဂျိန်းက ပြန်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးငယ်ထံ တိုးကပ်သွားသည်။ ဂျိန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်ပျော်နေသော ကလေးငယ်ကို သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်ရာ မျက်ရည်များက စီးကျလာသည်။
သူမသည် သူမ၏ ကလေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတော့ တစ်ယောက် ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ဖေး စနစ်ထံမှ ဝယ်ယူပေးခဲ့သော ဆေးလုံး ကြောင့် သူမ ကျန်းမာလာပြီဖြစ်၍ ကလေးကိုယ်တိုင် မွေးဖွားနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ဤကလေးငယ်သည် သူမအတွက် အဖိုးတန်လှသည်။
ကလေးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ဂျက်ဆီသို့ သွားကာ သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဝေမျှလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ကြာရှည်စွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြသည်။ ဖေး နှင့် စုလင်း တို့မှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေကြသော်လည်း ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့ကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာပေးကို ပြသထားကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဖေး ထံသို့ သူ၏ကိုယ်ပွားထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုအတွင်း၊ သူ၏ ပဉ္စမမြောက် ကိုယ်ပွားသည် အမတမြေ သုံးခု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရတနာအဆောင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤ အမတမြေ သုံးခုသည် တကယ်တမ်းတွင် အမတမြေ ဂိုဏ်းသုံးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နိုင်ငံကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဤဂိုဏ်းသုံးခုသည် 'ငါးမျိုးဆက်'၊ 'မဟာခန္ဓာနှင့်ဝိညာဉ်'၊ 'အမတဓား' တို့၏ စွမ်းအားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ငါးမျိုးဆက်ဂိုဏ်းသည် အမတအဆင့် ငါးမျိုးဆက်စကြဝဠာ နိယာမများကို ကိုယ်စားပြုပြီး ငါးမျိုးဆက်၏ နိယာမအရင်းအမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူ့ဘေးတွင်ရှိသော မဟာခန္ဓာနှင့်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသည် အမတအဆင့် ခန္ဓာနှင့် အမတအဆင့် ဝိညာဉ် (သန်းပေါင်းများစွာသော တွေးခေါ်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်) ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤဂိုဏ်းသည် စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် တပည့်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ခုအနေဖြင့် အမတဓားဂိုဏ်းသည် အမတဓားကျင့်ကြံသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းမှာ ထိုသူ၏ဓားသည် အမတဘဝအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံထားနိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ထူးခြားသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုဂိုဏ်းတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူမှာ ငါးဦးထက်မပိုသောကြောင့် အခြားဂိုဏ်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤဂိုဏ်းမှာ ပိုမိုယုတ်လျော့လာနေသည်။
သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင် ဖေး သည် ထိုအရာများကို အာရုံစိုက်မနေတော့ပေ။ သူ့တွင် အာရုံစိုက်စရာ နောက်ထပ်အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်၊ ၎င်းမှာ သူ၏သားအတွက် အမည်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ဖေး သည် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ "ဒါဆိုရင် သူ့ကို ဘာနာမည် ပေးကြမလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကို ဖေး၊ ကျွန်မ သူ့ကို နာမည်ပေးခွင့် ပြုပါလားရှင်။" ဂျိန်းသည် ဖေး ကို တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် မျက်လုံးလေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ပြလိုက်သည်။ ဖေး သည် ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုးကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းပြချက် မရှိသည့်အတွက် "သူက ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်နဲ့အတူ နေသွားရမှာဆိုတော့ သူ့နာမည်ကလည်း ခင်ဗျားတို့နဲ့ ဆင်တူတာမျိုး ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားပဲ နာမည်ပေးလိုက်ပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အထင်းသား ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကလေးငယ်၏ ချစ်စရာကောင်းကာ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ "သူ့နာမည်က ဂျော်နီ ဖန်တန် (Johnny Fenton) ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော အကြောင်းအရာများမှာ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုဆိုင်ရာ စာသားများ၊ အီမိုဂျီများ၊ စတစ်ကာများနှင့် မှတ်ချက်ပေးသည့် စနစ်တို့သာ ဖြစ်ပါသည်။ ဤအရာများသည် ဝတ္ထု၏ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် ဘာသာပြန်ရန် လိုအပ်သော စာပေအကြောင်းအရာများ မဟုတ်သည့်အတွက် ချန်လှပ်ထားပါသည်။
(ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော အကြောင်းအရာများမှာ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုဆိုင်ရာ စာသားများ၊ အီမိုဂျီများ၊ စတစ်ကာများနှင့် မှတ်ချက်ပေးသည့် စနစ်တို့သာ ဖြစ်ပါသည်။ ဤအရာများသည် ဝတ္ထု၏ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် ဘာသာပြန်ရန် လိုအပ်သော စာပေအကြောင်းအရာများ မဟုတ်သည့်အတွက် ချန်လှပ်ထားပါသည်။)