"မျိုးရိုးနာမည်က တူနေတာလား။ ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က မောင်နှမတွေ ဖြစ်နေတာပေါ့" ဖေး က ဂျွန်နီနှင့် ဂျိန်းတို့ကို ထူးဆန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ မောင်နှမအရင်းအချာ ဖြစ်နေခြင်းသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စရာ မဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏ အခြေအနေမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။
"အဟမ်း! ခင်ဗျား နားလည်မှု လွဲနေပြီ။ သူမရဲ့ မူလမျိုးရိုးနာမည်က ကျွန်တော်တို့ မလက်ထပ်ခင်တုန်းက ဆူဘီဒီပါ။ ကျွန်တော့်ကို လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမက မျိုးရိုးနာမည်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တာပါ" ဖေး ၏ နားလည်မှုလွဲနေသည့် အခြေအနေကို မြင်သော် ဂျက်က အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အော်! စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ။ မိန်းကလေးတွေက အိမ်ထောင်ပြုပြီးရင် မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းကြတာပေါ့လေ" ဖေး သည် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "ကျွန်တော့်နာမည်က ရှလုံဖေး ပါ။ ပြီးတော့ သူမက စုလင်း ပေါ့။ သူမလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော် ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ကလေးအကြောင်းကို သူတို့ လုံးဝ မပြောချင်ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လေထု၏ အဆင်မပြေမှုကို ခံစားမိသဖြင့် ဖေး က "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကရော ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စကြာဝဠာအကြောင်းကို ကျွန်တော် ပိုသိချင်တယ်" ဟု ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"အမ်၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့စကြာဝဠာအကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း သိပ်မသိကြပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာမှာ ကျင့်စဉ်စနစ်က အခုမှ စတင်တာမို့လို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့က စကြာဝဠာထဲမှာ ရှိတဲ့ မှောင်မိုက်စွမ်းအင်တွေကို ကျင့်ကြံကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂြိုဟ်အများစုနဲ့ နေအဖွဲ့အစည်း အတော်များများကတော့ အချိန်-အာကာသ သဘာဝအစီအရင်တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ခံထားရတယ်။ အဲဒီအစီအရင်တွေက မှောင်မိုက်စွမ်းအင်တွေ မဝင်ရောက်နိုင်အောင် သဘာဝအတားအဆီးတစ်ခုလို လုပ်ဆောင်ပေးနေတာပါ"
"မှောင်မိုက်စွမ်းအင်တင်မကဘူး၊ သက်ရှိသတ္တဝါတွေလည်း အဲဒီနေအဖွဲ့အစည်းတွေထဲကို ဝင်လို့မရဘူး။ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့စကြာဝဠာမှာ နေရာလွတ်က နည်းပြီး လူဦးရေက များပြားနေတာ။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့စကြာဝဠာက လူတွေက ဒီစကြာဝဠာကို ကျူးကျော်ချင်နေကြတာပေါ့"
"အားကောင်းတဲ့ ဥပဒေတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဟာ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့နဲ့ အပြစ်မဲ့တဲ့လူထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်တွေကို နုတ်ယူဖို့ အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခံနေရတယ်။ မှောင်မိုက်စွမ်းအင်ကို မရရှိနိုင်တဲ့ ဂလက်ဆီပေါင်း သန်းချီပြီး ရှိနေသေးတယ်။ လက်ရှိမှာတော့ ကျွန်တော်တို့က ကမ္ဘာလို့ခေါ်တဲ့ ဂြိုဟ်တစ်ခုမှာ နေထိုင်နေကြတာပါ"
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်စနစ်က ခင်ဗျားတို့နဲ့ အများကြီး ကွာခြားပါတယ်။ အချိန်-အာကာသ အစီအရင်တွေ ပျက်စီးသွားတဲ့အချိန်မှာ အမွေအနှစ်တွေကို လက်ခံရရှိတတ်ကြတယ်။ အဲဒီအမွေအနှစ်တွေကပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပေးတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေကတော့ ဂျူနီယာ ဝါရီယာ၊ ဝါရီယာ၊ ဝါမာစတာ၊ ဝါဂရန်းမာစတာ၊ ဝါရီယာဆိုးလ်မာစတာ၊ ဝါလော့ဒ်၊ ဝါကင်း၊ ဝါစိန်နဲ့ ဝါအင်ပါယာဆိုပြီး ရှိပါတယ်"
"ကျွန်တော်က အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အဆင့် မှောင်မိုက်ဒြပ်စင်နဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တာမို့လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိအသက် ၁၉ နှစ်မှာပဲ ဝါကင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အဖေက ဝါအင်ပါယာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နေတဲ့ အင်ပါယာတွေကို မထည့်တွက်ရင်တောင် လက်ရှိ ကမ္ဘာမြေကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ အင်ပါယာ ခုနစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အဖေ့ကိုတော့ အဲဒီစာရင်းထဲ မထည့်ထားပါဘူး"
"ကျွန်တော့်အဖေက ငယ်စဉ်က စစ်ပွဲတွေမှာ လူအများကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ နှစ်တစ်ရာကြာပြီးတဲ့အခါမှာတော့ အမေနဲ့အတူ ပြန်ပေါ်လာပြီး တခြားအင်ပါယာတစ်ယောက်နဲ့ ပူးပေါင်းကာ ဖန်တန်မိသားစုကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအင်ပါယာက သူမရဲ့အဖေမို့လို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က မွေးကတည်းက စေ့စပ်ပေးခံထားရတာပါ။ ကျွန်တော်က မောင်နှမတွေထဲမှာ အငယ်ဆုံးပါ"
"ကျွန်တော် ပျော်ရွှင်စရာ ဘဝတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ သူမရဲ့ အလှတရားက တခြားလူတစ်ယောက်ကို မနာလိုဖြစ်စေခဲ့တယ်။ သူက လိုက်အင်ပါယာလို့ လူသိများတဲ့သူပါ။ သူက ကာမဂုဏ်ကို လိုက်စားတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူမကို မျက်စိကျနေခဲ့တာ။ သူက သူမကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခဲ့ပေမဲ့ သူမက ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ လူအများရှေ့မှာတော့ သူ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခပေါင်းစုံ ပေးခဲ့တယ်"
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူက သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာကို သိသွားခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်တော်တို့ကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ လာခဲ့ပြီး အဲဒီ ဆေးလုံး က လက်ဆောင်တစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော်က လူမိုက်ပီသစွာနဲ့ သူ့ကို ယုံမိခဲ့ပြီး အခုတော့ နောင်တရနေရပြီ။ ကျွန်တော့်အဖိုးရဲ့ ရတနာသာ မရှိရင် ကျွန်တော် သေသွားလောက်ပြီ"
ထိုအချိန်တွင် ဂျိန်းက ဂျက်၏ လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဂျက်တစ်ယောက် သူမကြောင့်သာ ဒုက္ခအမျိုးမျိုးကို ခံစားနေရသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း သိနေသည်။
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်စနစ်ကို ကျွန်တော် သိပ်နားမလည်ပေမဲ့ 'ကြယ်တာရာထွန်းကားရာနယ်မြေ၏ ၄၉-ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး' အကြောင်းကို ကြားဖူးလား" ဖေး သည် အချက်အလက်များကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ခဏတာ စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည်။
"၄၉-ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး... ကြယ်တာရာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေမှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ကပ်ဘေးလား" ဂျက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တုန်ရီစွာဖြင့် "မ-မင်း အဲဒီကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟားဟား၊ အဲဒီကပ်ဘေးကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားက ဝါအင်ပါယာထက် သာလွန်နေသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" ဖေး က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြွားဝါလိုက်သည်။ အဲဒီကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက် စစ်သည်ဝိညာဉ်၊ သွေးမျိုးဆက်၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ဘုရားသခင်၏ စွမ်းအား စသည်တို့ကဲ့သို့သော အရည်အချင်းတွေကို သူ ဘယ်လောက်အထိ အားကိုးခဲ့ရသည်ကို သူသာလျှင် အသိဆုံးဖြစ်သည်။
သူ၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသော် ဂျက်သည် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ကာ ခေါင်းကို ငုံ့၍ "ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးပါ!" ဟု တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အကူအညီကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ဤအကူအညီသည် သူ့ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အရာဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့က ဒီလိုမျိုး တောင်းဆိုလာမှတော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားတို့ဆီက အကူအညီတစ်ခု လိုချင်တယ်" ဖေး က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာအကူအညီလဲ။ ခင်ဗျားအတွက်ဆိုရင် ဘာမဆိုလုပ်ပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ" ဂျက်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့လည်း သူတို့က သူ့ရဲ့ အသက်ကယ်ရှင်တွေ ဖြစ်ပြီး ဒီလူက သူတို့အတွက် ၄၉-ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကိုတောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါလား။
"အခုတော့ မမေးပါနဲ့ဦး။ ကျွန်တော့်မှာ အကြံအစည်တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာမို့လို့ အခုချက်ချင်း မပြောပြနိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဘက်က အချက်လေးတစ်ခုတော့ ရှိတယ်" ဖေး သည် သူ၏ အခြေအနေကို အမြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီး အဖြေတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။
"ဘာအချက်လဲ" ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်ကြသည်။
"ခင်ဗျားတို့ ကိုးလလောက် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရှိနေပေးရမယ်။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အနာဟောင်းတွေကို ပြန်ဆွပေးသလို ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးမွေးတဲ့အထိ သူမကို ဒီမှာပဲ နေစေချင်တယ်" ဖေး က သူမကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းပြီး တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ရှင်းပြသည်။
ဂျက်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဘေးနားမှ ဂျိန်းက သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း "ကျွန်မ ကလေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူမကို ကျွန်မ ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အနည်းငယ် စကားပြောလို့ရမလား" ဖေး က စုလင်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။
ဂျက်နှင့် ဂျိန်းတို့က ခေါင်းညိတ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဖေး သည် စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် တိတ်ဆိတ်သည့် အစီအရင်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖေး သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိတွေ့ကာ "ဘာများ ခံစားရလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ရှင်ကလည်း၊ တစ်လပဲ ရှိသေးတာကို။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်မရှည်ရတာလဲ" စုလင်း က သူ၏ ပါးပြင်ကို ထိတွေ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ချစ်သူ၊ ကျွန်တော် ပြောမယ့်အရာတွေက ရှင်ကို အရမ်း ထိခိုက်စေနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြောကို ပြောရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ပြီးဆုံးတဲ့အထိ သည်းခံပေးပါနော်" ဖေး သည် သူမ၏ မျက်ဝန်းကို ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်မ သိပါတယ်၊ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ရှင်က အများကြီး ရင့်ကျက်သွားပြီ။ ရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က ဖေး မဟုတ်တော့ဘူး။ ရှင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်မ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပါတယ်" စုလင်း က သူ့ကို ဖက်တွယ်ထားရင်း နူးညံ့သည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် သူ၏ ပွေ့ဖက်မှုထဲတွင် ကြီးမားသော လုံခြုံမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ဘဝတွင် အိပ်မက်မက်သည့် အရာမှာလည်း ဒါမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် ကိုင်တွယ်ရမည့် လက်တစ်စုံ၊ ဖြည့်ဆည်းပေးမည့် ပွေ့ဖက်မှု၊ နူးညံ့ပြီး ပူနွေးသည့် အနမ်းများ၊ သူတို့ အားနည်းနေသည့်တိုင် လုံခြုံမှုပေးနိုင်သည့် ခံစားချက်တို့ကို အိပ်မက်မက်တတ်သည်။ အချစ်ဆိုသည်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိသလို မည်သို့ အဆုံးသတ်မည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။
အချစ်တွင် နယ်နိမိတ်မရှိ၊ ကန့်သတ်ချက်မရှိ၊ အသက်မရှိ၊ သေဆုံးခြင်းမရှိ၊ ချစ်သူတို့အတွက် နှလုံးသားတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖေး က လေးနက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်က သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံးသော ဖျက်ဆီးခြင်းကို လိုချင်တာ။ ဒီကြယ်တာရာထွန်းကားရာနယ်မြေကို စကြာဝဠာပေါင်းစုံထဲကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ပြီး အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ကျွန်တော့်အတွက် သိမ်းပိုက်လိုက်မှာ"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့အတွက် ဒီ စစ်သည်ဝိညာဉ် နယ်မြေထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်ရလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက တန်ဖိုး အရမ်းကြီးတယ်။ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် ရှင့်ကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ ခေါ်သွားလို့ မရဘူး။ အခုနက မြင်ခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်တော် ဘာအန္တရာယ်မှ မယူရဲတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်လူတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ ကျရှုံးခြင်းဆိုတာ အောင်မြင်မှုရဲ့ သော့ချက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကျရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းတွေနဲ့အတူ မွေးဖွားလာတဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံးသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်တော် ဒုက္ခမခံနိုင်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ခွင့်မပြုဘူး။ ကျွန်တော် ကျရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ခွင့်မပြုဘူး။ ကျွန်တော် ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ခွင့်မပြုဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ပိတ်ဆို့ခံထားရတယ်"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အပြည့်အဝ ပြန်မဖွင့်နိုင်ခင်အထိ ကျွန်တော် ရှုံးနိုင်တယ်၊ ဒုက္ခခံနိုင်တယ်၊ ကျရှုံးနိုင်တယ်။ ဒါတွေက ကျွန်တော် ကြုံတွေ့ချင်တဲ့ ဘဝအတွေ့အကြုံတွေပဲ။ ကျွန်တော့် အရည်အချင်းတွေ ပွင့်သွားတဲ့အခါမျိုးမှာတော့ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်ခြင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာပဲ အဲဒါတွေကို ရင်ဆိုင်ချင်တာ"
"ကျွန်တော်က သာမန်လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်၊ သာမန်လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မသေမျိုးတွေကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်၊ သာမန်လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်၊ ပြီးတော့ သာမန်လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကောင်းကင်ကိုးထပ်နဲ့ မြေကြီးဆယ်ထပ်ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်"
"စစ်သည်ဝိညာဉ် နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က စကြာဝဠာနှစ်ခုကြားက သန်းပေါင်းများစွာသော အသက်တွေကို ကယ်တင်ပေးလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပေမဲ့ ကံတရား (Karma) ကိုတော့ ကျွန်တော် ထိန်းညှိနိုင်တယ်။ အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော် လုပ်ချင်တာ။ ဘာလို့ ဒီလို ခံစားနေရလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်စဉ်စတင်ခဲ့တဲ့အချိန်ကစပြီး ကံတရားဆိုတာ ကျွန်တော်နဲ့ အရမ်း နီးကပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကျွန်တော် အဲဒါကို ဟန်ချက်ညီအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်သာ ဒီ စစ်သည်ဝိညာဉ် နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် လူတွေကို ကယ်တင်ရာ ရောက်ပေမဲ့ ဒီစကြာဝဠာထဲက လူတွေအတွက်တော့ နေထိုင်ရ ခက်ခဲသွားစေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအတွေးက ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲ ရောက်လာတာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကလေးကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေ့အကြုံအတိုင်း လေ့ကျင့်ပေးချင်တယ်"
သူ့စကားတစ်ခွန်းချင်းစီတိုင်းသည် စုလင်း ၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဖေး သည် ဤမျှအထိ တွေးတောတတ်လိမ့်မယ်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိရန်သာ လိုလားသူဖြစ်ပြီး ထိုအတွက်ကြောင့်ပင် လူများကို လုယက်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုအရာများသည် အကာအကွယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေပုံရသည်။
အထူးသဖြင့် သူ၏ နောက်ဆုံးစကားက သူမကို ခဏတာ မျက်ရည်ကျသွားစေခဲ့သည်။ သူမ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ငိုကြွေးရင်း ကလေးကိုသာ တင်းတင်းပွေ့ဖက်ထားမိသည်။ ဖေး က သူမကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်နာရီခန့် အကြာ၌ သူမက "ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ ကလေးနဲ့ ခွဲခွာဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘာထိခိုက်မှုမှ မဖြစ်စေရဘူးဆိုတာကိုတော့ ရှင် တာဝန်ယူရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ စကားသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေမှန်း သူမကိုယ်တိုင် သိသော်လည်း မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိကလေးအတွက် မပူပန်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။ ထိုအချိန်တွင် ဖေး သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်ကာ အနမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ချောင်းကို တစ်ချက်တောက်လိုက်ရာ အားလုံးကို စေတီတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားစေပြီး အိမ်အပြင်ဘက်တွင် အိပ်စက်ရန်အတွက် အိပ်ရာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူမကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ တိုက်ပွဲသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ စတင်လာတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း ပြင်းပြနေကြသည်။