"ဗုန်း"
မိုးကြိုးသံသည် ကောင်းကင်မှ ဟိန်းထွက်လာပြီး ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။ သို့သော် သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ မထိတွေ့မီမှာပင် မိုးကြိုး၏တစ်ဝက်ကို အနက်ရောင်တွင်းနက်နှင့် စစ်သည်ဝိညာဉ် တို့က မျိုချလိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော မိုးကြိုးတစ်ဝက်မှာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြန်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ ထူးဆန်းသောစာလုံးအမွှမ်းများက တားဆီးထားလိုက်သည်။
ထိုထူးဆန်းသော စာလုံးအမွှမ်းများသည် ရွှေရောင်စာလုံးများနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးများကို ချက်ချင်းပင် မျိုချပစ်လိုက်ကြသည်။ စစ်သည်ဝိညာဉ် နှင့် စစ်သည်ဝိညာဉ် ပင်လျှင် မိုးကြိုး၏တစ်ဝက်ကိုသာ အနိုင်နိုင်မျိုချနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤထူးဆန်းသောစာလုံးများမှာမူ မိုးကြိုးအားလုံးကို အကုန်အစင် မျိုချပစ်နိုင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးဆန်းပြီး အေးမြသောစွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏အသက်လမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးလာသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသောအသံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ 'တာအို ခန္ဓာကိုယ်၊ တာအိုသုံးထောင်ဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး စာလုံးအမွှမ်းသုံးထောင်အတွင်း၌ တည်ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွမ်းအင်များဖြင့် အားဖြည့်ပေးသည်။ အနန္တတိုးပွားနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၊ အနန္တအားကောင်းလာနိုင်သော အနှစ်သာရ၊ လမ်းစဉ်အားလုံး လက်ခံနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်။'
သတင်းအချက်အလက်မျိုးစုံတို့သည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ တာအို ခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အမြုတေကိုယ်ခန္ဓာ၏ အခြေခံအဆင့်ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓ သည် တစ်ချိန်က စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သည့် တရားရှုမှတ်ခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အစပိုင်းတွင် ဗုဒ္ဓ သည် ၎င်းကို သာမန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဤတရားရှုမှတ်ခြင်းနည်းလမ်း၌ အကန့်အသတ်မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကောင်းကင်မျိုနဂါးကိုယ်ခန္ဓာကဲ့သို့ပင် ၎င်းတွင်လည်း အကန့်အသတ်မရှိ ပြောင်းလဲတိုးတက်နိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေများ ရှိနေသည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် အဆင့်များလည်း ကွဲပြားနေသည်။ ဗုဒ္ဓ သည် ထိုသို့သော တရားရှုမှတ်ခြင်းကို ဖန်တီးခဲ့သည့်အတွက် သူ၏ဖန်တီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကိုလည်း သူသိသည်။ သူသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို မြတ်နိုးသူဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းစေရန်သာ လိုလားသူဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤတရားရှုမှတ်ခြင်းနည်းလမ်းမှတစ်ဆင့် ပထမဆုံးသော သတ္တဝါကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ထိုတရားရှုမှတ်နည်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းက သူ၏တရားရှုမှတ်နည်းပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်အတိုင်းရှိသော လူတစ်ယောက်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ဖေး သည် တာအို နှင့် တာအို တို့မှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ဗုဒ္ဓ အတွက်မူ တာအို ဆိုသည်မှာ သူရယူလိုသောအရာဖြစ်ပြီး တာအို ဆိုသည်မှာ အခြားသူများ လိုလားသောအရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ခုစလုံးသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် လမ်းစဉ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
တာအို တွင် ကျောက်မျက်သုံးပါး ရှိသည်။
၁- ကရုဏာ၊ မေတ္တာနှင့် ချစ်ခြင်း
၂- အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်၊ ရိုးရှင်းမှုနှင့် ချွေတာမှု
၃- နှိမ့်ချမှုနှင့် ရိုးသားမှု။
ဗုဒ္ဓ သည် တာအို ဝါဒလမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းလိုသည်။ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းခြင်း၏ အဆုံးစွန်သောပန်းတိုင်မှာ တာအို ကို ရရှိခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ သူ၏နှလုံးသားတွင် ကရုဏာ၊ မေတ္တာနှင့် ချစ်ခြင်းတို့ ရှိသည်။ သူသည် ရိုးသားပြီး ရိုးရှင်းကာ နှိမ့်ချမှုကို သည်းခံနိုင်သူဖြစ်သည်။
ဤဖန်တီးမှုကြောင့် ဗုဒ္ဓ သည် လက်ရှိ ဖေး မသိရှိသေးသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုနယ်ပယ်သည် အနည်းဆုံး 'ဖန်ဆင်းခြင်းလွန်' နယ်ပယ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အရာအားလုံးကိုမူ မသိပေ။ ဗုဒ္ဓ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် သူနေထိုင်လိုသည့်နေရာ၌ မနေနိုင်တော့သည့်အတွက် ဗုဒ္ဓ ဘာသာ၏ အမြင့်ဆုံးရာထူးမှာ လစ်လပ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဗုဒ္ဓ သည် အိပ်မက်ကမ္ဘာ ဟု လူသိများသော သူ၏ကိုယ်ပွားကို ဗုဒ္ဓ ဘာသာလောက၌ ထားရစ်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် အိပ်မက်ကမ္ဘာ သည် ဗုဒ္ဓ ထားရစ်ခဲ့သော အမြင့်ဆုံးရာထူးကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် ဗုဒ္ဓ ၏ ဖန်တီးမှုသည် ဗုဒ္ဓ ကို ပြန်လည်တော်လှန်ခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓ သည် တာအို ကို ရရှိရန် လိုလားသော်လည်း သူ၏လမ်းစဉ်မှာ သူပြောင်းလဲ၍မရသော ဗုဒ္ဓ ဘာသာလမ်းစဉ်ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် တာအို ဝါဒလမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနိုင်သည့် တရားရှုမှတ်ခြင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦးကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ဖန်တီးမှုသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို မှားယွင်းစွာ နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ဖန်တီးမှုသည် ဗုဒ္ဓ ဘာသာ၏ ဝတ်ရွတ်စဉ်ခြောက်ပါးထက် သာလွန်သော တာအို ဝါဒ၏ နည်းလမ်းကိုးသွယ်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓ ဘာသာကို တာအို ဝါဒအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသွားခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ ဗုဒ္ဓ လိုလားသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာပင် သူသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ကိုယ်တိုင်ဆင်းလာ၍မရသဖြင့် သူတို့လက်ထဲတွင်သာ ထားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် တာအို ဝါဒ၏ အရှင်သခင်သည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြေခံ၍ တာအို ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်သည့်အနုပညာကို ဖန်တီးကာ ဗုဒ္ဓ ဘာသာအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။
အိပ်မက်ကမ္ဘာ အရာအားလုံးကို မသိရှိမီမှာပင် တာအို ဝါဒ၏ အရှင်သခင်သည် ဗုဒ္ဓ ဘာသာရဟန်းတော်တစ်ဝက်ကို သူ၏လမ်းစဉ်နောက်သို့ လိုက်ပါစေပြီး ဗုဒ္ဓ ဘာသာမှ ခွဲထွက်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏တော်လှန်ရေး အောင်မြင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ တာအို ဝါဒ၏ အရှင်သခင်သည် ဆိုးဝါးသူ သို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ တာအို ရွေးချယ်ထားသော လမ်းစဉ်မှာ ကွဲပြားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဤလမ်းစဉ်သည် ဂရုစိုက်မှု၊ နှိမ့်ချမှု၊ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ချစ်ခြင်းနှင့် အပြုသဘောဆောင်သည့် ခံစားချက်များအပေါ် ပိုမိုအလေးပေးသော်လည်း ၎င်းက သူတို့ကို အကန့်အသတ်မရှိ တိုးတက်စေသည်။
သူရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤစွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ တာအို ဝါဒ၏ အရှင်သခင်နောက်သို့ အစောဆုံးအချိန်မှစ၍ လိုက်ပါခဲ့သော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓ ၏ သွေးကို ရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် မိုးကြိုးကို မျိုချခြင်းဖြင့် တကယ်ပင် အားကောင်းလာနေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။
"ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း" "ဗုန်း"
မိုးကြိုးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက်ကျရောက်လာပြီး အသက်ရှူရန်ပင် အခွင့်အရေးမပေးပေ။ သို့သော် မိုးကြိုးထိမှန်တိုင်း သူသည် ပိုမိုအားကောင်းလာနေသဖြင့် သူအဆင်ပြေနေဆဲဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးကို စုပ်ယူလိုက်တိုင်း သူသည် အတွင်းဒဏ်ရာအချို့ကို ရရှိနေသော်လည်း ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူသည် အသက်စွမ်းအားအစေ့ကို ရရှိထားပြီး ၎င်းက မြှင့်တင်ထားသော ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းဖြင့် ထိုဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနေသည်။ သူ၏ကိုးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးကြိုးကို စုပ်ယူ၍ တိုးတက်ရန်ပင် အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။
သို့သော် မိုးကြိုးအချက် နှစ်ဆယ်ကျော်သွားပြီးနောက် အခြေအနေမှာ ပြင်းထန်လာသည်။ နောက်ထပ်ကျရောက်လာသော မိုးကြိုးများကြောင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ကိုးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျန်ရှိနေသော မိုးကြိုး၏စွမ်းအားကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားနိုင်တော့သည်။
သူသာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု မရှိခဲ့ပါက သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သူသည် လုံးဝပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ မိုးကြိုး၏စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူခြင်းသာ ပြုလုပ်နေသည်။ အကယ်၍ သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ခုခံခဲ့မည်ဆိုပါက ဤမျှလောက် ဒုက္ခရောက်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသည် ထိုသို့လုပ်၍မရပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် မိုးကြိုးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိုးကြိုးအချက် သုံးဆယ်ကျော်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းဖြင့် မတားဆီးနိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် ကိုယ်ခံပညာကို ဆက်လက်အသုံးမပြုတော့ပေ၊ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အများကြီးလှုပ်ရှားရသည့် အရာမျိုးကို လက်ရှိအချိန်တွင် အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။
သူ၏ရွှေရောင်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းမှာပင် ကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးအချက်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်ရာ မိုးကြိုးတစ်ချက်ချင်းစီအတွက် ငါးမိနစ်ကျော် ကြာမြင့်သည့်အတွက် ရွှေရောင်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းမှာ မည်သို့ပင် ဆက်ရှိနေနိုင်ပါမည်နည်း။ သို့သော် တစ်ခုခုတော့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ရုတ်တရက် သူက "အိပ်မက်ကမ္ဘာ ပွင့်စေ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နတ်သမီးတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် နတ်သမီးကိုယ်တိုင်အပါအဝင် အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ သို့သော် သူမသည် "ယောင်အာ၊ ဝေးဝေးသွားနေ" ဟူသော အသံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။
သူမသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြေးထွက်သွားပြီးနောက်မှသာ ဖေး သည် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်အောက်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤအချက်က သူမကို လုံးဝတွေဝေသွားစေသည်။ ဤမျှပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ရရှိရန် သူဘာများလုပ်ခဲ့မိသနည်း။ ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်မှုမတိုင်မီက သူမသည် သူ၏သွေးသားနေရာလွတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် အရာအားလုံးကို သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း ပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အချိန်အချိုးအစားမှာ ၅:၁ အထိ တိုးတက်သွားပြီး အတွင်း၌ ငါးရက်နေလျှင် အပြင်၌ တစ်ရက်နှင့် ညီမျှသည်။ သူသည် သူမအား နတ်ဘုရားကျောက်တုံးအချို့ ပေးခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူထိုသို့လုပ်ရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏သစ္စာရှိမှုကို စစ်ဆေးရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏သွေးသားနေရာလွတ်မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု ရှင်းပြထားသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူမ၏အသက်နှင့်သေခြင်းမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သာမန်လူများဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သူမျှ လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် သစ္စာရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သလို ဖေး သည် သူမ၏သစ္စာရှိမှုကို စစ်ဆေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်းလည်း နားလည်ထားသဖြင့် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ငါ့မှာရှိသမျှ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးတော့မယ်။" ဖေး သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မာနာစွမ်းအားများကို စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မိုးကြိုးဒဏ်ကို လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။
"ရေခဲနဂါးလှောင်အိမ်" သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရေခဲမာနာများ စီးဆင်းထွက်လာပြီး မိုးကြိုးကို ချုပ်နှောင်ရန် လှောင်အိမ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ရေခဲမာနာများဖြင့် ပုံဖော်ထားသော ရေခဲနဂါးသည် မိုးကြိုးကို ရည်ရွယ်၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ရေခဲနဂါးသည် သူ၏လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ လှောင်အိမ်ပုံစံ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုရေခဲလှောင်အိမ်သည် မိုးကြိုးကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သော်လည်း ဤသည်မှာ မိုးကြိုးအချက် (၃၁) ချက်မြောက်ဖြစ်သည့်အတွက် ချုပ်နှောင်ရန်မှာ လွယ်ကူသည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
"ဗုန်း" မိုးကြိုး၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် စွမ်းအားကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သော်လည်း လှောင်အိမ်မှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။
"ဗုန်း" မိုးကြိုးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာသည်။
"ဂူး" ဤသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူ၏ စစ်သည်ဝိညာဉ် မှာ အလင်းရောင်မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ၏နဂါးဝိညာဉ်မှာလည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ တာအို ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး ထိုဒဏ်ကြောင့် သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်မိုးကြိုးမျိုး လုံးဝမဟုတ်ပေ။
ဖေး သည် မျက်လုံးများကို လှိမ့်ကြည့်ကာ သူ၏လက်ရှိစွမ်းအားများကို ပြသထားသည့် စာရင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း - ၁၄၀၀ ခုခံနိုင်စွမ်း - ၁၃၀၀ ခံနိုင်ရည် - ၁၂၀၀ ခွန်အား - ၁၀၀၀
"စွမ်းအားတွေ ဒီလောက်တောင် တိုးလာပြီဆိုမှတော့ ငါ့ဘာသာပဲ ရင်ဆိုင်တော့မယ်။" ဖေး သည် ပါးစပ်မှသွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် တာအို ခန္ဓာကိုယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကြယ်တာရာစွမ်းအားများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှိုင်းထန်နေကာ သူ၏လက်သီးဆုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တုန်ခါနေသည်။ သူသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လာတော့မည့် မိုးကြိုးကို ရည်ရွယ်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ ငါးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားများမှာ သူ၏လက်သီးဆုပ်အတွင်း စုစည်းလာသည်။
ငါးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် တရားလမ်းစဉ်သည် သူ၏လက်သီးတစ်ဝိုက်တွင် လည်ပတ်နေပြီး သူခုန်တက်လိုက်သည့်အခါ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပုံဖော်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"ကိုးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် နဂါး ကိုးကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ခြင်း - နဂါးတစ်ကောင် ပျံသန်းခြင်း" ဖေး သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ငါးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် နဂါးဘုရား စစ်သည်ဝိညာဉ် သည် ဖေး ၏နောက်တွင် ပေါ်လာပြီး ဖေး သည် မိုးကြိုးကို လက်သီးဖြင့် အားကုန်ထိုးလိုက်သည်။
"ငါးမျိုးစုံ ရှုပ်ထွေးမှုမျိုချသည့် နတ်ဘုရားလက်သီး"
"ဗုန်း"
သူ၏လက်သီးသည် မိုးကြိုးကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေပြီး မီးပွားများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုမီးပွားများသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူက ထိုသို့ဖြစ်ခွင့်ပေးမည်လော။ တာအို ခန္ဓာကိုယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်များဖြင့် အားကောင်းနေသည့် ကမ္ဘာကို ဖိနှိပ်ထားသော လက်များဖြစ်ပြီး ၎င်းကပင် မိုးကြိုးကို ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူဤအရာကို အမှတ်ရနေရခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။
"အိပ်မက် တာအို - အိပ်မက်ကမ္ဘာ"
ထိုအချိန်တွင် သူ၏အိပ်မက် တာအို သည် အိပ်မက်သွေးသားနှင့်အတူ စတင်အလုပ်လုပ်သည်။ သူဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ အိပ်မက်ကမ္ဘာ ၏စွမ်းအားကို လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးပြုလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အိပ်မက် တာအို သည် အိပ်မက်ကမ္ဘာ အတွက် လွှဲပြောင်းပေးသည့် ကြားခံပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စစ်သည်ဝိညာဉ် မှာ ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ ယခုအခါ သူအသုံးပြု၍မရတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤလှည့်ကွက်ကိုသာ သုံးနိုင်တော့သည်။
"အိပ်မက်ကမ္ဘာ - မျိုချ"
တရားလမ်းစဉ်အမျိုးမျိုးနှင့် အိပ်မက်ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အိပ်မက်ကမ္ဘာ ၏ စည်းမျဉ်းဖြစ်ပြီး ယခုလက်ရှိတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာမှာလည်း ထိုအရာပင်ဖြစ်သည်။
"ဝူး" သို့သော် ၎င်းမှာ တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်သည်။ သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုမှာ ဤလှည့်ကွက်ကို အပြင်ဘက်တွင် တစ်စက္ကန့်ထက်ပို၍ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သို့သော်လည်း ထိုအချိန်သည် အလွန်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအင်များအားလုံးသည် သံလိုက်ဓာတ်ကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ စီးဝင်လာသည်။
ဤမျိုချနိုင်သည့် စွမ်းအားမှာ စစ်သည်ဝိညာဉ် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍အားကောင်းသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထိုထူးဆန်းသော သင်္ကေတများကို မိုးကြိုး၏ သန့်စင်သောစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူစေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုးတက်စေနေပြီး စွမ်းအင်အများစု ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသည့် စွမ်းအင်များသည် ပထမဆုံးမိုးကြိုးထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆမျှ ပို၍သန့်စင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဤစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ဖေး သည် မိုးကြိုးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ပူတွမ်" သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသူအားလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သားလဲကျသွားကြတော့သည်။