အခန်း ၂၁၉ - မဟာဖျက်ဆီးခြင်း မီးနဂါးလက်သီး
ရှလုံဖေး သည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံများသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တာအို စွမ်းအားများကို ခံစားနေရသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ထက်မြက်နေသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်ပြီ။"
သူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးချက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မီးနဂါးတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဤသည်မှာ သူ ကြိုးစားလေ့လာနေခဲ့သော 'မဟာဖျက်ဆီးခြင်း မီးနဂါးလက်သီး' ပင် ဖြစ်သည်။
စနစ် ၏ အသံသည် သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
"သတိပေးချက် - အသုံးပြုသူ ရှလုံဖေး၊ သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်း ပူပြင်းသော စွမ်းအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။"
ဖေး သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ မှ လူများ သူ့ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် အချိန်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။
"စုလင်း၊ ငါတို့ သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"
စုလင်း သည် အနီးအနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်ကို ရှလုံဖေး။ ကျွန်မတို့ ဘယ်ကို သွားကြမှာလဲ။"
ရှလုံဖေး သည် အဝေးသို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အဓိဋ္ဌာန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို။ သူတို့ ငါ့ကို ရှာနေတာ ကြာပြီ။ အခုတော့ သူတို့နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"
သူတို့နှစ်ဦးသည် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ လေထုထဲတွင် ပူပြင်းသော အရှိန်အဝါတို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရှလုံဖေး ၏ လက်သီးချက်များသည် မည်မျှအားကောင်းသည်ကို သိရှိရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုတော့ပေမည်။
စမ်းသပ်မှုဆိုင်ရာ အဖြူရောင်နယ်မြေအတွင်း၌၊
လူငယ်ငါးဦးသည် လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အဖြူရောင်မြူခိုးရုပ်တုတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ အခြားသူများမဟုတ်၊ ရှလုံဖေး၊ စုလင်း၊ ဒီလင်၊ မိုဝမ် နှင့် ကျန်းကျူးတို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာနယ်မြေ (Stars Rising Field) သို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသော်လည်း၊ ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ အန္တရာယ်များကြောင့် အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေကြသည်။ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် ဖေး မှာမူ ထိုအထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
သူသည် ထိုအဖြူရောင်မြူခိုးရုပ်တု၏ စကားကို နားထောင်ရင်း အချိန်ပြည့် ပြုံးရွှင်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စက်ဝန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မြူခိုးရုပ်တုက "အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ မင်းတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖေး နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာ ထိုအဖြူရောင်နယ်မြေမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်လာသည့်နေရာမှာ မြေပြင်အလွန်ခြောက်သွေ့နေသော အရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အတူတကွ ရှိနေကြပြီး၊ ထိုအထဲတွင် 'ဖန်တီးခြင်း၏ အပြင်ဘက်' မှ လူငယ်တစ်ဦးလည်း ဖေး ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ ပါဝင်နေသည်။
နောက်ပြောင်ကျီစယ်ခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားက ထိုလူငယ်၏ ဝိညာဉ်ပုံစံအတွင်းသို့ ကျွန်ပြုခြင်းမျိုးစေ့ (Seed of Slavery) ကို ထည့်သွင်းပေးထားသည်။ ဤအရာက ဖေး အား ထိုလူငယ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်လာမှသာလျှင် သူသည် ထိုလူငယ်ကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ထိုလူငယ်၏အမည်မှာ မိုက်ခ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။
ကျွန်ပြုခြင်းမျိုးစေ့ကြောင့် မိုက်ခ်တွင် ဖေး နောက်သို့ လိုက်ပါရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ထိုကျွန်ပြုခြင်းမျိုးစေ့တွင် ကျွန်ဖြစ်သူ၏ ဆန္ဒနှင့်ပတ်သက်သော အခြေအနေတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။ မိုက်ခ်၏ အိပ်မက်မှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ အစွမ်းထက်ပြီး ထူးချွန်သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖေး တွင် အလွန်အမင်း ထူးချွန်သည့် အရည်အချင်းများ ရှိနေသည်ဟု ခံစားမိသဖြင့် ဖေး ၏ အသိစိတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖေး သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ငါးပါး၏ သွေးစွမ်းအားကို စုပ်ယူထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုခြောက်ကပ်နေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူတို့သည် အရင်ဆုံး ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြသည်။ ပို၍ တိတိကျကျပြောရလျှင် ဖေး က စတင်၍ စကားစမြည် ပြောလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဖေး သည် သူတို့၏ အလယ်တွင် ရပ်နေရင်း "ကောင်းပြီ၊ အခုတော့ ငါတို့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို လုယက်ဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ မကောင်းဘူး မဟုတ်လား" မိုဝမ် အနီးတွင် ရပ်နေသည့် ကျန်းကျူးက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောသည်။ လက်ရှိတွင် သူတို့သည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဖေး က သူအရင်က ပြောခဲ့သည်မှာ အလိမ်အညာသာဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံထားသော်လည်း သူတို့သည် ထိုအချက်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိနေကြပြီးဖြစ်၍ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုမှာ လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိပေ။
မိုဝမ် နှင့် ဖေး တို့သည် ဓားပညာဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ဖေး ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖေး အနေဖြင့် သူရရှိထားသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခွင့်ပေးသည့် ပြန်လည်ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင်မူ သူက လက်သီးချက် သုံးချက်အတွင်း အနိုင်ယူခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဖေး သည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့သော်လည်း အစီအစဉ်၏ နောက်ဆုံးရည်မှန်းချက်ကိုမူ မပြောပြခဲ့ပေ။ သူသည် သူတို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်မှာ တခြားသူများကို လုယက်ရန်၊ ရန်သူများ ဖန်တီးရန်နှင့် အချိန်တိုင်း တိုက်ခိုက်နေရန်သာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ သူတို့ ကြားဖူးသမျှထဲတွင် အထူးဆန်းဆုံး အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တင်မကဘဲ မည်သူမဆို ဤစကားကို ကြားပါက ထိုသို့ပင် တွေးမိကြလိမ့်မည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာနယ်မြေ (Stars Rising Field) တွင် လူများသည် ရန်သူများ ပိုမများလာစေရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခံရပါက အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အထူးသဖြင့် မိမိတို့၏ လူမျိုးစုချင်းကြားတွင် ရန်သူများ အလွန်အကျွံ မဖန်တီးကြပေ။ သို့သော် ဖေး ၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ သူသည် လူမျိုးစု မရွေး၊ ရန်သူများကိုသာ လိုချင်နေသည်။
"ဒီလောကရဲ့ စည်းမျဉ်းကို မမေ့နဲ့။ အစွမ်းထက်ခြင်းကပဲ အရာအားလုံးပဲ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မင်းတို့ ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေတာက သန်းပေါင်းများစွာသော အသက်တွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်လေ။ မင်းတို့ရဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ စိတ်နဲ့ အများကြီး တွေးမနေနဲ့၊ တာဝန်ကိုပဲ ပြီးအောင်လုပ်။ ငါတို့ ငါးယောက်လုံး အတူတူ သွားကြမှာပဲလို့လည်း ပြောပြီးသားလေ" ဖေး သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် သူတို့၏ ခွန်အားနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သိရှိပြီးဖြစ်သည်။ ဒီလင် ပင်လျှင် နတ်ဆိုးသခင်ကြီးအဆင့် (Demon Grandmaster Realm) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားသည် သာမန်လောက၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ သူတို့ထဲမှ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းပါက အစောပိုင်း သူတော်စင်အဆင့် (Early Saint Realm) ကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ခွန်အား ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့ဆင်းသက်လာသည့် နေရာ၏ အယူအဆအရ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာနယ်မြေ သည် ကြယ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုအထဲမှ ကြယ်ပေါင်း ငါးဆယ်သည် သာမန်လောက၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ အရင်းအမြစ် အကြွယ်ဝဆုံး ကြယ်မှာ သူတို့ ယခု ရပ်တည်နေသည့် ကြယ်ပင် ဖြစ်သည်ဟု အဖြူရောင်မြူခိုးရုပ်တုက ပြောပြခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းနောက်ကို လိုက်လာတာ မှားယွင်းတဲ့ အကြံအစည် မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်" မိုဝမ်က အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာ မျက်နှာပေးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ ဓားသမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် တခြားသူနောက်သို့ လိုက်ပါရခြင်းမှာ ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း၊ သူသည် ဖေး နှင့် လောင်းကြေးထပ်ထားခဲ့ပြီး လက်သီးချက် သုံးချက်အတွင်း မရှုံးနိမ့်စေရဟု ကတိပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟဲဟဲ၊ ဘာမှ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကဲ၊ ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာနယ်မြေ ကို လုယက်ကြရအောင်" ဖေး က လက်သီးကို မြှောက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မထွက်ခွာမီ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "ကိုယ်ပွား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄၊ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၈ နဲ့ ၉ တို့ ထွက်လာခဲ့ကြ!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ဖေး နှင့် အရွယ်အစား၊ ပုံသဏ္ဌာန် တူညီသော လူကိုးဦး သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုလင်း နှင့် တခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဖေး သည် စုလင်း ကို ကြည့်၍ "ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ လူတိုင်းကို လုယက်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ အထူးနည်းစနစ်နဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ကိုယ်ပွားတွေလေ။ ကုန်ကျစရိတ် များပေမဲ့ သူတို့က ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အကောင်းဆုံးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ကြတယ်" ဟု ပြောသည်။
"အော်!" စုလင်း က အံ့ဩသည့်ဟန်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ပြီး ထပ်မပြောတော့ပေ။
"ကောင်းပြီ၊ အခု သွားကြရအောင်" ဖေး သည် သူ၏ ကိုယ်ပွားများကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသည့်အတွက် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။ အဆုံးသတ်တွင်တော့ သူ၏ အစီအစဉ်ကို အမှန်တကယ် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး အချိန်ကမ္ဘာ (Time World) သို့လည်း ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာနယ်မြေ အတွင်းမှ အမှတ်ပေါင်းများစွာကို သူ ရယူရန် လိုအပ်နေသည်။
သူတို့သည် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုဘဲ ခြေလျင်သာ လျှောက်သွားကြသည်။ တစ်နာရီကြာသည်အထိ ခြောက်ကပ်နေသော မြေပြင်မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ ဗလာကျင်းနေသော မြေပြင်ကို ခံစားမိသဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်မိကြပြီး 'အဲဒီ ဝိညာဉ်က ငါတို့ကို လိမ်ပြောလိုက်တာလား' ဟု တွေးမိကြသည်။ သို့သော် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ကြပြီး သူတို့ဘာသာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကြသည်။
ရုတ်တရက် သူတို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး တစ်စုံတစ်ခု သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒိုင်း" "ဟိန်း"
ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ကြီးမားလှသော မျက်နှာကို ပြသလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမအရွယ်အစားနှင့် သံမဏိသွားများပါရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပိုးကောင်ကြီးဖြစ်သည်။
"ဒါက သံမဏိဧရာမပိုးကောင် (Steel Giant Worm) ပဲ။ သူတို့က ပိုးကောင်ငယ်လေးတွေအဖြစ် မွေးဖွားလာပေမဲ့ ဧရာမသတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးကို ဆက်ခံထားလို့ သံမဏိသွားတွေ ရဖို့အတွက် သတ္တုတွေကိုပဲ စားသုံးကြတယ်။ သူတို့က အစွမ်းထက်ရုံတင်မကဘူး၊ အထူးသဖြင့် မြေကြီးထဲမှာဆိုရင် အရမ်း မြန်ဆန်ကြတယ်" ဒီလင် က မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ရင်း စွယ်စုံကျမ်းတစ်စောင်ကဲ့သို့ ရှင်းပြလိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ သိနေတာလဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ" ကျန်းကျူးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးသည်။
"ဟဲဟဲ၊ အခုကစပြီး ငါ့ကို ပါမောက္ခဒီလင် လို့ ခေါ်လိုက်တော့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစကားလုံးက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲတော့ ငါလည်း မသိဘူး" ဒီလင်က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ဘယ်သူမှ အဲဒီကောင်ကို ကင်စားဖို့ မစဉ်းစားကြဘူးမလား" ဖေး က ရယ်မောရင်း အော်ပြောသည်။
"သေချာပေါက်ပေါ့၊ ဘယ်သူကများ ရွံစရာကောင်းတဲ့ အရာကို စားမှာလဲ" စုလင်း က သူ့ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ရင်း ပြန်ပြောသည်။
"ငါ့ကို မရိုက်ဘဲနဲ့ ပြောလို့ မရဘူးလား" ရှောင်တိမ်းရန် မစွမ်းသာဘဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်သည့် ဖေး သည် မျက်နှာပြင်၏ ထောင့်သို့ လျှောက်သွားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဟိန်း" သံမဏိဧရာမပိုးကောင်သည် သူတို့၏ စကားကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပုံရပြီး ၎င်း၏ အမြီးကို သူတို့ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
"ကောင်းပြီ၊ ငါ့အလှည့်ပဲ" မိုဝမ်သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပိုးကောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်သွားသည်။
"အနုပညာ အယူအဆ - နေနှင့်လ ဓားချက်"
မီးနှင့် ရေခဲ၏ စွမ်းအားများမှာ ဓားချက်တစ်ခုတည်းအတွင်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူသည် ဧရာမပိုးကောင်၏ ကိုယ်ထည်အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဧရာမပိုးကောင်သည် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသွားပြီး ပါးစပ်မှ အစွမ်းထက်သော မီးတောက်တန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ဒိုင်း"
မီးနှင့် ရေခဲတို့ ထိခိုက်မိပြီးနောက် ပျက်စီးသွားသော်လည်း သူ၏ ဓားမှာ ဓားစွမ်းအင်များ တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး အောက်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ အရာအားလုံးမှာ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တုနှစ်ခု ထိခိုက်မိသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"တင်း"
ထိုအချိန်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားပြီး မိုဝမ်မှာ လေထဲတွင် မျောနေရင်း သူ၏ ဓားမှာ ဧရာမပိုးကောင်၏ သွားများကြားတွင် ညပ်နေသည်။ သူ၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ သံမဏိကိုပင် မဖောက်နိုင်သည်ကို သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဧရာမပိုးကောင်သည် မိုဝမ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး 'ငါ့ရဲ့ သံမဏိသွားတွေက စကြဝဠာမှာ အသန်မာဆုံးပဲ၊ မင်းရဲ့ အားနည်းတဲ့ ဓားနဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး' ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ အထင်သေးစွာ ကြည့်နေသည်။
"အာ၊ ငါ ပြောဖို့ မေ့သွားတယ်။ သူက သံမဏိဧရာမပိုးကောင် လို့ ခေါ်ဆိုရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သတ္တုတွေကို စားလို့မဟုတ်ဘူး၊ အခွံအမာဆုံးရှိတဲ့ ဧရာမလိပ်တွေကို အဆာပြေအဖြစ် စားတတ်တဲ့ သူရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သဘာဝကြောင့်ပဲ" ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒီလင်က ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သွားတွေကလွဲရင် သူ့မှာ ထူထဲတဲ့ အရေပြားရော ရှိသေးလား" ဖေး က တစ်ဖက်မှနေ၍ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။
"မရှိဘူး၊ အကယ်၍ မင်းသာ သူ့အရေပြားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်လောက်တဲ့ အရှိန်ရှိမယ်ဆိုရင် မင်း အနိုင်ရလိမ့်မယ်" ဒီလင်က ခေါင်းခါရင်း ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆိုရင် ငါ့အလှည့်ပဲ" ဖေး က ပြောလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"အာကာသ လျှပ်တစ်ပြက် (Space Blink)" သူသည် မိုဝမ်၏ နောက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
"အာကာသ လျှပ်တစ်ပြက် (Space Blink)" သူသည် မိုဝမ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"အာကာသ လျှပ်တစ်ပြက် (Space Blink)"
ဖေး ၏ ပုံရိပ်သည် ဧရာမပိုးကောင်၏ အထက်တွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး "ငါ့သွေးကြောထဲမှာ စီးဆင်းနေတဲ့ မီးစွမ်းအား၊ ငါ့လက်သီးကို ပူလောင်စေမယ့် မီးရဲ့ဥပဒေသ၊ စိမ်းလန်းသော နဂါးမီးတောက်နဲ့ မီးဖီးနစ်မီးတောက်တို့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ ငါ့ရဲ့ လက်သီးကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်စမ်း" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မဟာ ဖျက်ဆီးခြင်း မီးနဂါးလက်သီး (Great Destruction Fire Dragon Fist)"
"ဟိန်း" "ဒိုင်း"
ဧရာမ မီးနဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်ရင်း သူ၏ လက်သီးချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင်နှင့် အနီရောင် မီးတောက်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသည်။ ထိုအနီရောင်-အစိမ်းရောင် မီးနဂါးကြီးသည် သံမဏိဧရာမပိုးကောင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။
"ဘုန်း"
ဧရာမပိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီးနောက် ပြာကျနေသော အရိုးမည်းများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားတော့သည်။
"အာကာသ လျှပ်တစ်ပြက် (Space Blink)"
ဖေး သည် သူ၏ တာအို ကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုကာ သူတို့အနီးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ အရင်ဆုံး ပြုလုပ်လိုက်သည့်အရာမှာ သူ၏ အခြေအနေပြ မှန်ဘီလူး (Status Panel) ကို ဖွင့်ကြည့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။