Fighting For Eternity – အခန်း (၂၁၅) - လူသားနှင့် သူတော်စင်တို့၏ ထပ်မံတွေ့ဆုံမှု (အပိုင်း ၂)
ဖေး ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏စိတ်အာရုံမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ဗုဒ္ဓ မှာ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်နေရသည်။ ဤမျှလောက်သော အရှိန်အဝါမျိုးကို မည်သည့်လူသားကမှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။
"မင်း..." ဗုဒ္ဓ ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။ "မင်းက တကယ့်ကို ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေတာလား။"
ဖေး က စကားမပြောဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာပင် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် အာကာသလက်စွပ် မှ အလင်းရောင်တချို့ ဖြာထွက်လာသည်။ ထိုခဏ၌ပင် အသူရာနဂါးလှံ သည် လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲကာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ လှံ၏အရှိန်အဝါကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် တုန်ခါသွားရသည်။
အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖေး ၏ လက်ထဲရှိ အသူရာနဂါးလှံ ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၌ပင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းခြုံလာကြသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိရှိကြသည်။
ဖေး က အသူရာနဂါးလှံ ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ဗုဒ္ဓ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ငါတို့ရဲ့ ရှင်းလင်းစရာတွေ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။"
စနစ် ထံမှ အချက်ပေးသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖေး ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် အချက်အလက်များ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းလာသည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓ ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓ က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တောင်တစ်လုံးကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည့် ဖိအားမျိုးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သို့သော် ဖေး ကတော့ လှုပ်တောင်မလှုပ်ပေ။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာပင် ရပ်နေပြီး အသူရာနဂါးလှံ ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ချလိုက်သည်။
"လာခဲ့လေ။" ဖေး ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ တိုက်ပွဲမှာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း ဤတိုက်ပွဲအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။
"ဘုန်း"
ဗုဒ္ဓ ၏ လက်တစ်ထောင်အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည့် လှံဖျားတစ်ခုက ဗုဒ္ဓ ကို ထိုးခွဲပစ်လိုက်သည်။ အသူရာနဂါးလှံ ၏ စွမ်းအားမှာ ထိုရဟန်းကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပျက်စီးသွားပြီး လက်သီးဆစ်များမှ သွေးများ စီးကျလာကာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးသွားတော့သည်။
ဤအချိန်၌ သူမှာ အလွန်ပင် အရှက်ရနေရသည်။ "ဒါယကာကြီးက အတော်လေး အစွမ်းထက်ပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့တော့ အကြံပေးချင်ပါသေးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်တစ်ခဏမှာ ငါက ငါ့ရဲ့စွမ်းအားအကုန်လုံးကို သုံးတော့မှာမို့လို့ပဲ။"
"ဟဲဟဲ၊ မင်း မေ့နေပုံရတယ်။ ငါက ငါ့ရဲ့စွမ်းအားအပြည့်ကိုတောင် မသုံးရသေးဘူးလေ။" ဖေး က ထိုရဟန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုရဟန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ထိုရဟန်းမှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဖေး သည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကိုဖြစ်စေ၊ စစ်သည်စိတ်ဝိညာဉ်ကိုဖြစ်စေ၊ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်မျိုးမျိုးကိုဖြစ်စေ အသုံးမပြုရသေးကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရဟန်းမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ အလေးအနက်ထားလာတော့သည်။ သူတော်စင်၏ စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရုတ်တရက်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တရားဥပဒေစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ဗုဒ္ဓ ၏ တရားတော် ခြောက်ပါး"
"အုံ"
ကြီးမားလှသည့် တရားဥပဒေစွမ်းအားများမှာ သူ၏ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤစွမ်းအင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စာလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖေး ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် စွမ်းအားမှာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ထိုစာလုံးတစ်လုံးတည်းပင်လျှင် ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
"သတ္တမမြောက်ဟန် - ရွှေရောင်နဂါးမှာ အချုပ်အခြာဖြစ်သည်"
ဖေး သည်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏လှံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း လည်ပတ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နဂါးစွမ်းအင်များမှာ လှံဖျားဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး ငါးမျိုးဆက်စွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုရွှေရောင်နဂါးမှာ ဆယ်မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ခြေသည်းမှာ ငါးချောင်းဖြစ်သည်။ ထိုရွှေရောင်နဂါးသည် အားပါးတရ အော်ဟစ်လိုက်သော 'အုံ' ဟူသည့် တရားစကားလုံးကြီးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"ဘုန်း"
သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင်နဂါး၏ စွမ်းအားမှာ ဗုဒ္ဓ ကို ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။ အချုပ်အခြာအာဏာမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး နဂါး၏ဂုဏ်အရှိန်အဝါက ဗုဒ္ဓ ၏ တရားဥာဏ်အလင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ နဂါးစွမ်းအင်က ဗုဒ္ဓ ၏ ရွတ်ဖတ်သံကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
"မာ" သို့သော် ထိုရဟန်းမှာ နောက်မဆုတ်ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ပါးစပ်ကို ထပ်မံဖွင့်ဟကာ အားကောင်းလှသည့် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ 'မာ' ဟူသော စကားလုံးမှာ 'အုံ' ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယခင်စကားလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်မျိုးရှိသည်။
"ဂူး" သို့သော် သူစကားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ စကားလုံးနှစ်လုံးမြောက်မှာပင် သူသည် ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများကို ရရှိသွားပုံရသည်။
"အဋ္ဌမမြောက်ဟန် - ငါးမျိုးဆက်စွမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာလောကကို အမြစ်ဖြတ်ခြင်း"
လှံထက်ပိုသည့် အရှိန်အဝါမျိုးမှာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တို့မှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုစကားလုံး၏ အရှိန်အဝါထက်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လေဟာနယ်ကို တစ်ကိုယ်တည်း တုန်ခါသွားစေသည်။ သို့သော် ဤအရာကလည်း သူ့ကို ထိုမျှလောက်သော အားကို မခံနိုင်စေတော့ပေ။
"ရွှေရောင်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း" ဖေး သည် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ လူသားပုံစံ နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် အရှိန်အဝါမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရွှေရောင်နဂါး၏ စွမ်းအားများမှာ သူ၏သွေးကြောထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ရွှေရောင်အကြေးခွံများမှာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် ဖြာထွက်လင်းလက်စေသည်။
ငါးမျိုးဆက်စွမ်းအားများမှာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တရားဥပဒေစွမ်းအားများမှာ သူ၏လှံနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး နဂါးအကြေးခွံများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော ခုခံကာကွယ်မှုဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
"ဗြန်း" "ဘုန်း" "ဒုန်း"
ငါးမျိုးဆက်စွမ်းအားများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားပြီး နဂါးစွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏လှံတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ လှံသည် လေထဲတွင် ဟိန်းထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှံဖျားသည် သူတော်စင်စကားလုံးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မည့်အလား ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုပေါက်ကွဲမှု၏ အရှိန်ကြောင့် ဖေး နှင့် ရဟန်းတို့မှာ အတင်းအကျပ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သို့သော် ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာမရှိသည့် ရဟန်းမှာ ထိုဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ကြီးမားသည့် ဒဏ်ရာများ မရရှိသေးဟု သူထင်လိုက်မိသည်။
"နဝမမြောက်ဟန် - နဂါးဘုရားရှင်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်"
လှံဖျားမှ နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ခြေသည်းမှ ငါးမျိုးဆက်စွမ်းအားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဒြပ်စင်များကို အုပ်စိုးသူ နဂါးသည် သူ၏ခြေသည်းဖြင့် ရဟန်းကို လှမ်းခြစ်လိုက်သည်။ ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရဟန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူတော်စင်၏ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ဖေး အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည့် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်း အကာအကွယ်နှင့် ဆင်တူသည့် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းတစ်ခုက ရဟန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လေးလက်မ သို့မဟုတ် ငါးလက်မခန့် ထူထဲသည့် ရွှေရောင်အကာအကွယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
"ဗြန်း" နဂါးခြေသည်းမှာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ဖေး သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် တွေးတောနေမိသော်လည်း နဝမမြောက် တိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားမှာ သူ့ကို အရှက်ရစေခြင်း မရှိပေ။ ၎င်း၏ စွမ်းအားအချို့မှာ ရွှေရောင်အကာအကွယ်ကြောင့် ပြန်လည်ကန်ထွက်သွားသော်လည်း နဂါးခြေသည်းမှာ အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် နဂါးခြေသည်း၏ စွမ်းအားမှာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ဖေး အလွန်အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ရဟန်းက ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းအတတ်ပညာမှာ သူတော်စင်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံထားခြင်းမရှိသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူတော်စင်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာဖြစ်နေပြီး ထိုအရာက ကောင်းကင်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာကို ရှုံးနိမ့်သွားသည်မှာ သူ မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။
အခြားတိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း သူတော်စင်အဆင့် ပညာရပ်များပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အဆင့်နိမ့်ပညာရပ်များသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤပညာရပ်မှာ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ဖေး ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရှိန်အဝါများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤအချိန်တွင် ဖေး သည် ရဟန်းကို ထိုးဖောက်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ရဟန်း၏မျက်လုံးများထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးဖြစ်၍ သူ့ကို အလွတ်ပေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ရဟန်းက အနီရောင် ပုတီးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုပုတီးလုံးမှာ ကြက်ဥအရွယ်အစားခန့် ရှိသည်။
"သူတော်စင်ဖျက်ဆီးခြင်းပုတီး - အစွန်းရောက်ပေါက်ကွဲမှု"
ရဟန်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ထိုပုတီးလုံးကို ဖေး ဆီသို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုနှင့်အတူ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ထိုမျှပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဖေး မှာ ခုခံရန်သာ အခွင့်အရေးရှိသည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓ သွေးမျိုးဆက်ကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး "ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓ သွေးမျိုးဆက် - ဗုဒ္ဓ ၏ လက်ဝါး" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကြီးမားလှသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ပေါက်ကွဲမှုကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ထိုလက်ဝါးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရဟန်းမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် "ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဟုသာ ရေရွတ်နိုင်တော့သည်။
"ဘုန်း"
ဗုဒ္ဓ ၏ လက်ဝါးက ပေါက်ကွဲမှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်သော်လည်း မီးတောက်များမှာ ရွှေရောင်လက်ဝါးမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဖေး ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်လှိုင်းများမှာ သူ၏ရွှေရောင်အကြေးခွံများပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
"အမှောင်ထုက လွှမ်းခြုံခြင်း" သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အမှောင်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင်အဝတ်လွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"ဘုန်း" သူ၏ရွှေရောင်အကြေးခွံများမှာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း မီးတောက်များမှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားနည်းသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အားနည်းနေသော မီးတောက်များက အမှောင်ထုကို လောင်ကျွမ်းရန် ထိတွေ့လိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အမှောင်ထုထဲသို့ ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားသည်။
ထိုမီးတောက်များက သူ့ကို မထိခိုက်စေခဲ့သော်လည်း ဖေး မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။
ဤစမ်းသပ်မှုက မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို သူ နားမလည်သော်လည်း ဤကောင်မှာ ယခင်တစ်ယောက်နှင့် မတူကြောင်း သူသိသည်။ သူသည် ဤကောင်ကို သတ်ကိုသတ်ရမည်။
"လူသားဧကရာဇ်လှံနည်း - နတ်ဘုရားတို့ကို ထိုးဖောက်သည့် လှံချက်"
"ဖျတ်" ထိုလှံချက်မှာ ယခင်လှံချက်များကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသော်လည်း ရဟန်းမှာ ဤတိုက်ကွက်ရှေ့တွင် လှုပ်ရှားမှုပင် မပြုနိုင်တော့ပေ။ လှံမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး ရဟန်း၏နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
"ဂူး" နောက်ဆုံးတွင် ရဟန်းမှာ သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မကျေနပ်ချက်များဖြင့် သေဆုံးသွားသည်။ သူတော်စင်အဆင့် အဆင့်မြင့်လက်နက်မှာ ဖေး ကို ဘာမျှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုကောင်မှာ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားနှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဤသည်မှာ သူတော်စင်လောကတွင်ပင် ရှာဖွေရခက်ခဲလှသည်။ သူသေဆုံးသွားသည့်အခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိဘဲ သွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ရဟန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ဤအချိန်တွင် ဤစမ်းသပ်မှု၏ စိတ်ဝိညာဉ်က အလေးအနက်ထားသည့် လေသံဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ "မင်း သူ့ကို မသတ်သင့်ခဲ့ဘူး။ အခုဆိုရင် မင်းကို အရဟတ္တကျောင်းတော်က အဆုံးမရှိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်တော့မှာပဲ။"
သူပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဖေး မှာ ပြန်မဖြေဘဲ အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် ရဟန်း၏ အလယ်လက်ချောင်းတွင်ရှိနေသော အာကာသလက်စွပ် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖေး သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ၎င်းကို ဆွဲယူကာ တိုက်ပွဲ၏ အောင်လံအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ ပျင်းရိသည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ ငါလိုချင်တာပဲ မဟုတ်လား။"
သူပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့သည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထို့နောက် ဖေး က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာ နယ်မြေက အဲဒီရတနာတွေကို သူ့အထဲမှာပဲ သိမ်းထားတာလား၊ အပြင်မှာလား။"
"ဟွန်း! မင်းက အဲဒါတွေကို ခိုးဖို့ ကြံနေတာလား။ မိုက်မဲတဲ့ ကောင်လေး မလုပ်နဲ့။ တကယ်လို့ ဒါက ဒီလောက်လွယ်ရင် အဲဒီနတ်ဘုရားတွေက ကြာလှပြီ ခိုးယူသွားကြမှာပေါ့။ မင်းက စကြဝဠာအဆင့် သခင်ဖြစ်နေရင်တောင် အဲဒီရတနာတွေကို ခိုးယူဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာ နယ်မြေ ရှိနေသရွေ့ အဲဒီရတနာတွေကို ခိုးယူလို့မရဘူး။" စိတ်ဝိညာဉ်က မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ဖေး ၏ အပြုအမူနှင့် မာနထောင်လွှားမှုတို့ကြောင့် အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။
တကယ်တော့ သူလည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖေး သည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ ပါရမီရှင်ဟူသော အတိုင်းအတာကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထိုသို့တွေးတောမိသူတိုင်းက ဖေး ကို လူမိုက်တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဖေး ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြားသော အကြံအစည်များ ရှိနေသည်။
သူ့အနေဖြင့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများ သို့မဟုတ် မသေမျိုးကျောက်တုံးများ လိုအပ်နေပြီး ထိုအရာများသာ ရရှိမည်ဆိုပါက သူလိုချင်သည့်အရာအားလုံးကို သေချာပေါက် ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် အောင်မြင်မှုရရှိရန်မှာ သေချာသလောက်ရှိသည်၊ အစီအစဉ်က အလုပ်ဖြစ်ဖို့တော့ လိုအပ်ပေမည်။
သို့သော်လည်း တစ်နှစ်အတွင်း စစ်သည်အင်အား အနည်းငယ်ဖြင့် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အမှန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ပထမဆုံးရည်မှန်းချက်မှာ စစ်သည်အင်အားကို စုဆောင်းရန်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သူခိုးများကို ပြန်လည်လုယက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
မျိုးဆက်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာသည့် စကားပုံတစ်ခုကို သူ ယုံကြည်သည်။ ထာဝရရန်သူ သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေဟူ၍ မရှိ၊ ထာဝရအကျိုးအမြတ်သာ ရှိသည်ဟူသော စကားပင်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤပြဿနာကို စနစ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်လေသည်။
ကလုန်း (Clones) တစ်သန်းမှာ သူ၏လက်ရှိပြဿနာအတွက် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည့်၍ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ငါတို့ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို မေ့မသွားနဲ့ဦး။" သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ကြံစည်မှုများနှင့် အကွက်ချမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။