အခန်း ၁၉၀- အမှန်တရားကို သဘောပေါက်ခြင်း၊ လာဗာခွေးကြီး သုံးကောင်ကို အနိုင်ယူခြင်း
ဖေး သည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏အာရုံများကို အစွမ်းကုန် စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော လာဗာခွေးကြီး သုံးကောင်သည် ပူပြင်းသည့် မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားလျက် အချိန်မရွေး ခုန်အုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ စနစ် ၏ သတိပေးချက်များအရ ဤသတ္တဝါများသည် သာမန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူသိထားသည်။
"အမှန်တရားက ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတာ..." ဖေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဗလာနယ်တံခါး ကို အသုံးပြု၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမများကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်နေသည်။ ဤလာဗာခွေးများသည် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အဓိက အနှစ်သာရမှာ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ကျန်း နှင့် စုလင်း တို့သည် အဝေးမှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဖေး ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ် လေ့လာနေကြသည်။
"ကြည့်စမ်း၊ ဖေး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံပဲ" ရှောင်ကျန်း က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖေး သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။ လာဗာခွေးကြီး သုံးကောင်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်အုပ်လာကြသည်။ သို့သော် ဖေး က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဗလာနယ်တံခါး ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အာကာသအတွင်းမှ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအက်ကြောင်းထဲသို့ လာဗာခွေးများ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။
လာဗာခွေးများသည် သူတို့၏ အဓိက စွမ်းအင်ရင်းမြစ် ပျောက်ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးတောက်များ မှိန်ဖျော့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြသည်။ ဖေး သည် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ သူ၏ လက်နက်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရ အချက်အချာကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
"ဒါပါပဲ၊ အမှန်တရားက စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုရဲ့ အချက်အချာနေရာမှာ ရှိနေတာပဲ" ဖေး အောင်ပွဲခံသည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
စုလင်း သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး "သူ အဲဒါကို တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်သွားတာလား" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
လာဗာခွေးကြီး သုံးကောင်သည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကျဆင်းလာသည်။ စနစ် မှ အောင်မြင်ကြောင်း အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖေး သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူတို့၏ ခရီးစဉ်တွင် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လာဗာခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် မီးပိုးစုန်းကြူးငယ်လေးများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖေး ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "အစ်ကိုမို၊ အခုပဲ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဖေး သည် ဤအကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိထားပြီးဖြစ်၍ နောက်ဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်မရွေး အသင့်ပြင်ထားဖို့ မိုဝမ်ကို တောင်းဆိုထားခဲ့သည်။ သူစီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းပင် မိုဝမ်သည် သူ၏ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မီးပိုးစုန်းကြူးများစွာကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သို့သော်လည်း ဤမီးပိုးစုန်းကြူးများသည် အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ၎င်းတို့သည်လည်း မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ရာ ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
သို့သော် မိုဝမ်သည် သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဓားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ပစ်မှတ်သည် အမြဲတမ်း တိကျသေချာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူ၏လက်များမှာမူ ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။
"ဝူး"
မီးပိုးစုန်းကြူးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အချိန်တွင် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ ထပ်မံလှုပ်ရှားလိုက်ပြန်သော်လည်း မလှုပ်ရှားလိုက်သည့်နှယ်ပင်။ သူ၏ဓားသည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်ထွက်လာကာ နောက်ထပ် မီးပိုးစုန်းကြူးတစ်ခုမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။
အသက်ရှူချိန် သုံးချက်အတွင်းမှာပင် သူ၏ဓားသည် ရပ်တန့်သွားပြီး မီးပိုးစုန်းကြူးများစွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖေး သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဓားကို အသုံးပြုရမည်လော သို့မဟုတ် မသုံးရမည်လောဟူ၍ အလွန်တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့မိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်နည်းပါးနေသေးသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မြေကြီးအဆင့် မီးစွမ်းအားမှာ ကြီးမားသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့လေသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ အဓိက ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမှာ မိုဝမ်၏လက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပထမဆုံး အကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်သာ ဖေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လာဗာခွေးကြီးကို သေစေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုဝမ်၏ ဓားစွမ်းအင်မှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဓားစိတ် (Sword Heart) နှင့် ပတ်သက်၍ သူ သိပ်မသိနားလည်သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကိုမူ အသုံးပြုနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ၏ မြေကြီးအဆင့် မီးစွမ်းအားမှာ မီး၏ နိယာမနှင့် အဆင့်တူညီနေသည်မှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ နှစ်ချက်မျှ တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ယခုမူ သူသည် သူ၏ဓားဖြင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အရည်များကို စုဆောင်းထားမှုမှာ ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲ၏ အခြားတစ်ဖက်၌—
"အနုပညာ အယူအဆ - ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးခြင်း မီးတံဆိပ်"
စုလင်း သည် သူမ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လာဗာခွေးကြီး၏ ကိုယ်အောက်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တံဆိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုတံဆိပ်သည် လေထဲတွင် ပေါ်လွင့်နေပြီး လာဗာခွေးကြီး၏ အောက်၌သာ ရှိနေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ယှက်နွယ်လိုက်ပြီး ထိုတံဆိပ်မှ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဤမီးတောက်များမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အပေါ်ရှိ လာဗာခွေးကြီးကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။ ဤမီးတောက်များ ပေါက်ကွဲလာသည်ကို မြင်သောအခါ လာဗာခွေးကြီးသည် မထိတ်လန့်ဘဲ ကာကွယ်မှုအဖြစ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးတောင်ချော်ရည် အထူကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း" ဝါးမြိုနေသော မီးတောက်များအတွင်း၌ သေးငယ်သော မီးလှိုင်းများက မီးတောင်ချော်ရည် အလွှာထူကြီးနှင့် ရိုက်ခတ်နေသည်။ မီးဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို အထောက်အပံ့ယူထားသဖြင့် ဤမီးတောက်များမှာ မီးတောင်ချော်ရည်ထက် မပိုလျှော့သော အပူချိန်ရှိသည်။
ရုတ်တရက် လာဗာခွေးကြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခင်မှာပင် သူ့အနီး၌ သေးငယ်သော မီးအစက်အပြောက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးအစက်အပြောက်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရိုက်ခတ်မိပြီးနောက် လူပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကျန်းကျူး ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အနုပညာမှ လှည့်ကွက်တစ်ခုဖြစ်သည့် 'မီးတောက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း' ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စေသည့် ရှေးဟောင်းလှည့်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အစွမ်းထက်ရုံသာမက အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။
ယခုအချိန်ထိ သူမသည် ဤနည်းစနစ်၏ အနှစ်သာရကို အနည်းငယ်မျှသာ သိရှိသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပါက မီးတောက်များမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မီးတောက်များအတွင်း ခရီးသွားနိုင်သည့် သို့မဟုတ် နေထိုင်နိုင်သည့် စွမ်းအားကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူမ၏ ပုံရိပ် ပေါ်ပေါက်လာသည့်အချိန်တွင် လက်ထဲ၌ အစိမ်းရောင် မီးတောက်ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် လာဗာခွေးကြီးသည် သူမ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ဓားသည် လာဗာခွေးကြီး၏ ကိုယ်နားသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူမ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ ဖီးနစ်ငှက်၏ စွမ်းအင်များမှာ သူမ၏ သွေးကြောထဲသို့ စီးဆင်းသွားပြီး သူမ၏ အစိမ်းရောင် မီးတောက်ဓားမှ ရှေးဟောင်းသားရဲတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် လာဗာခွေးကြီးမှာ သားရဲတစ်ထောင်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် 'သေခြင်း' ဟူသော စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ရှိတော့သည်။
"စပလပ်" သူမ၏ ဓားသည် ထူထဲသော မီးတောင်ချော်ရည် အလွှာကို အဆုံးထိ ထိုးဖောက်သွားသည်။ လာဗာခွေးကြီး၏ ထူထဲသော ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ ဓားဖြင့် မခုတ်ပိုင်းလိုက်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးတောင်ချော်ရည်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
'သံကို သံဖြင့်သာ ဖြတ်နိုင်သည်' ဆိုသည့်အတိုင်း ကျန်းကျူးက နောက်ဆုံးအချက်ကို သူမကို ပေးရန် စုလင်း ကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မီးကို မီးဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမဖြတ်လိုက်သည်မှာ မီးတောင်ချော်ရည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မီးတောက်ဓား၏ အပူချိန်မှာ နေ၏ အူတိုင်အပူချိန်ထက် မလျော့နည်းပေ။ အနည်းဆုံး သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမ၏ မီးတောက်ဓားသည် နေ၏ အူတိုင်အပူချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လာဗာခွေးကြီးမှာ ၎င်း၏ ချော်ရည်ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်၍ မီးပိုးစုန်းကြူးများအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ မီးပိုးစုန်းကြူးများသည် ချော်ရည်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ချော်ရည်များ လုံးဝလောင်ကျွမ်းသွားလျှင် မီးပိုးစုန်းကြူးများ မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။ နောက်ဆုံးတွင် ဤလာဗာခွေးကြီး နှစ်ကောင်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး တစ်ကောင်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဒယ်လင်သည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော လာဗာခွေးကြီးကို အနိုင်မနိုင် အရှုံးမရှုံး ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လောင်ကျွမ်းထားပြီး လာဗာခွေးကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဓားဒဏ်ရာများ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရရှိထားသည်။ ထိုအချိန်၌ မိုဝမ်နှင့် ဖေး တို့သည်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
မိုဝမ်သည် ခြေထောက်ဖြင့် လေကို ကန်ထုတ်ကာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေပြီး ဖေး ကမူ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချွေတာရန်အတွက် ပို၍ နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသည်။ သူသည် ခရီးသွားရန်အတွက် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အားပြုနေရသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြားသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အမှန်ပင် နိမ့်ကျလွန်းနေသည်။
သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ၏ အားနည်းချက်ကို သူ၏ အစွမ်းထက်သော တိုင်းတာမှုအချို့ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားနိုင်သည်။ သူ၏ မြေကြီးအဆင့် မီးစွမ်းအားမှာ အဓိက စွမ်းအားဖြစ်ပြီး သူသည် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာများအတွက် အနုပညာ အယူအဆများကို အသုံးပြုနေသည်။ စွမ်းဆောင်ရည်အပိုင်းတွင် သူ၏ ဤလှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုမှာ ဗလာနယ်တံခါး ထက် မလျော့နည်းပေ။ တစ်ခုမှာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ ရန်သူကို ထိုးနှက်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ဒယ်လင်သည် မိုဝမ် သူ၏ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလာသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် မီတာတစ်ရာခန့် နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်သည်။ မိုဝမ်သည် ဒယ်လင်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ သူ၏ အာရုံစိုက်မှု တစ်ခုလုံးကို သူ၏ဓားပေါ်တွင်သာ ထားရှိသည်။ သူသည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားလာပြီး လာဗာခွေးကြီး၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ၎င်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
"အနုပညာ အယူအဆ - တောင်နှင့်မြစ်ကို ခုတ်ပိုင်းသော ဓား"
ရုတ်တရက် သူ၏ဓားသည် လောကကိုပင် ခုတ်ပိုင်းမည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားတစ်လက်၏ အရှိန်အဝါကို ဆောင်ကြဉ်းလာသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လာဗာခွေးကြီး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ ပြင်းထန်သော မီးတောင်ချော်ရည်များဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းဓားသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပလာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ရွေ့လျားသွားသည်။
ဤရှေးဟောင်းဓားမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ဓားဖြစ်ပြီး လောက၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ဤဓားသည် လောကကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်မည့်အလား ထင်ရသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် လာဗာခွေးကြီး၏ ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
"ဝူး"
ဓားသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။ မီးတောင်ချော်ရည်များမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သွားသည်။ ဓား၏ စွမ်းအားကြောင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန့်ကျဲသွားသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် မီးပိုးစုန်းကြူးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကိုမြင်လျှင် မိုဝမ်သည် သူ၏ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် မီးတောက်လှိုင်းတစ်ခုသည် နဂါးတစ်ကောင်က ဝါးမြိုလိုက်သကဲ့သို့ ထိုမီးပိုးစုန်းကြူးများကို ဝါးမြိုသွားသည်။
"အနုပညာ အယူအဆ - မီးနဂါး ဖျက်ဆီးခြင်း လက်သီး"
ပြင်းထန်သော နဂါးမီးတောက် လက်သီးချက်တစ်ခုသည် ထိုမီးပိုးစုန်းကြူးများကို ဝါးမြိုသွားသည်။ တိုက်ခိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဖေး ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူပြောင်းလဲထားသည့် နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ 'မီးနဂါးလက်သီး- လောင်ကျွမ်းခြင်း' ထဲသို့ မီး၏ နိယာမကို ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟူး၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီအဆင့်ပြီးသွားပြီ" ဖေး သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လုံးဝကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ မီးစွမ်းအင်က အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ယှဉ်ရင် အနည်းငယ်လွန်ကဲမနေဘူးလား" ဒယ်လင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ဆီသို့ ပြေးလာသည်။ မူလအစ မှန်ဘီလူးထဲမှ အဘိုးအိုပင်လျှင် ထိုမီးစွမ်းအင်၏ မူလအစကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဒါ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေကြောင့်ပါ" ဖေး သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရိုးရှင်းသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စကားလုံးများ၏ စွမ်းအားကို အခြားသူများထက် ပို၍ နားလည်သည်။ ရှောင်ကျန်း နှင့် အခြားသူများ အဘယ်ကြောင့် အလွန်အစွမ်းထက်လာသနည်း၊ သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသနည်းဟူသည်မှာ သူ၏ စကားလုံးများနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။
သူသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းကို အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပါက ထိုသူ၏ ကံကြမ္မာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် ဆိုးကျိုးများလည်း ရှိသေးသည်။ အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းအတွက် သူ၏ ကံဇာတာမှာ လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် သူငယ်ချင်းများကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ကူညီပေးတတ်သော်လည်း သူသည်လည်း လောဘကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူသည် ထိုအဆင့်မြင့် ရတနာများကို သူ၏ လူများနှင့် မဝေမျှခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် လောဘကြီးသော်လည်း သူကိုယ်သူ အပြစ်မတင်ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လောဘကြီးရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး၌ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အခြားသူများကို ဆက်လက်ပြောပြနေပါက တစ်နေ့တွင် သူ၏ ကံဇာတာမှာ လုံးဝ ကုန်ခန်းသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုသို့သော အန္တရာယ်မျိုးကို မယူနိုင်ပေ။ သူသည် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် အမှားများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့မိကြောင်း၊ အချို့ကို ပြင်၍မရသော်လည်း အချို့ကိုသာ တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ကြောင်းနှင့် အချို့အမှားများကို စောစီးစွာ သိရှိခဲ့ရသဖြင့် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။
ယခုအခါ ဖေး သည် ပြောင်းလဲရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။ သူသည် အရာရာကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ လုပ်ဆောင်သွားလိုသည်။ သူ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေသရွေ့ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်၊ သူ၏ ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ဆင်နွှဲနိုင်မည်၊ သူ၏ မိန်းမပျိုများစုဝေးရာ ဟာရမ်ထဲတွင် အိပ်စက်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ယောက်မဟုတ်သော်လည်း သူတော်စင်တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ပေ။ သူ လိုချင်သောအရာ၊ မိန်းမများပဲဖြစ်စေ၊ ရတနာများပဲဖြစ်စေ သူ ရယူလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ထိုက်တန်မှုမရှိသူများထံမှသာ သူ ရယူလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် ဓားလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက လောကကြီးကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ယုံကြည်ချက်ဖြစ်ပြီး သူသည် ၎င်းကို အမှန်တကယ် ဖြစ်လာစေလိုသည်။ အမျိုးမျိုးသော အတွေးများ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေစဉ်မှာပင် သူသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အရည်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် စတင်လိုက်သည်။