“ဟူး၊ ဒီတာဝန်က တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတာပဲ။” ဖေး က အတွေးနက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီးမှ “ထားပါလေ၊ အလွန်အမင်း တွေးတောနေမယ့်အစား ငါ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပဲ အချိန်ဖြုန်းပြီး ပျော်ပါးလိုက်တာက ပိုကောင်းဦးမယ်” ဟု သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် သူသည် စေတီတော်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ပထမဆုံး စမ်းသပ်ရာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ သူ့ရှေ့တွင် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး စုဝေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားလုံးက သူ့ကိုမြင်သွားကြပြီး သူ ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြိုဆိုကြသည်။ ရုတ်တရက် လူသုံးယောက်သည် ဆာလောင်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။
“ဒုန်း” ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဖေး တစ်ယောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လဲကျသွားသည်။ သူက လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် မရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုဒဏ်ကြောင့် ဖေး က “အား၊ ဘယ်ဆင်က ငါ့အပေါ် လာဖိတာလဲ” ဟု ဟန်ဆောင်နာကျင်ဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် စနောက်လိုက်ခြင်းမှာ အနည်းငယ် လွန်သွားမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ပြီး ထိုမိန်းကလေးများ၏ မျက်နှာကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ရေခဲမတတ် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဝူး” “ကြွပ်” “ဒုန်း” “ဒုန်း” “ဒုန်း” “ဒုန်း” နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ပါးစပ်ဖွင့်၍ ပြင်ဆင်ပြောဆိုရန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ရေခဲသွားတော့သည်။ မီးတောက်များ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုရေခဲများကို အရည်ပျော်စေနိုင်သော်လည်း သူသည် မိန်းကလေးများ၏ ရိုက်နှက်မှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် မိန်းကလေး သုံးယောက်နှင့် ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်သည် ဖေး ကို ဝိုင်းရိုက်နေသည့် အလုံးအရင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားကြသည်။ နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေးများက သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး “ဟွန်း” ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။
ဖေး တစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလာသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ရောင်ကိုင်းနေပြီး မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးတွင် လက်သီးရာများ ထင်နေသည်။ မျက်လုံးများမှာလည်း အနီရောင်သန်းကာ ရောင်နေပြီး ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း အဖုအထစ်များ ထွက်နေသည်။ သူ့မျက်နှာကို မှတ်မိရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် အကူအညီတောင်းလိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ယောက်ျားလေးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ယောက်ျားလေးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ -
“အမိတာဘ”
De Lin မှာမူ “……”
သူသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို လေးစားမှု မရှိကြသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ သို့သော် သူသည် မေးခွန်းထုတ်မနေတော့ပေ။ သူသည် ဤအဖွဲ့ကို စိတ်ဝင်စားနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို မေးခွန်းမထုတ်ခင် အားလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုသည်။
ဖေး က သူတို့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သော်လည်း သူတို့က ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ထို့နောက် သူသည် မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ အကူအညီတောင်းသည့် မျက်နှာဖြင့် “ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါဦးလား” ဟု ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟွန်း”
“ဟွန်း”
“ဟွန်း” မိန်းကလေး သုံးယောက်လုံးမှာ ထိုအချိန်တွင် ဒေါသထွက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ဖေး က စနောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်မှန်း သူတို့သိသော်လည်း မိန်းကလေးများအတွက် ကိုယ်အလေးချိန်နှင့် အသက်အရွယ်ဆိုသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ငယ်ရွယ်သေးသော မိန်းကလေးများ ဖြစ်သည်ကို ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။ ရုတ်တရက် ဖေး က လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်ရာ အနီရောင် အဝတ်တံတိုင်းတစ်ခုက သူတို့ကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။
“ဟမ်!” လူတိုင်း ဘာတွေ ဖြစ်နေမှန်း နားမလည်လိုက်ကြပေ။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အသံအချို့ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထိုအသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ နီရဲသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် အဝတ်တံတိုင်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့အားလုံး လူအများရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာကြသည်။
မိန်းကလေး သုံးယောက်လုံး၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေကြပြီး ဖေး ကမူ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားနေသည်။ သူ၏ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် နှုတ်ခမ်းနီရာများ စွန်းထင်းနေပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာမူ သန့်ရှင်းနေသည်။ ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြေအနေမှာ အဆင်မပြေ ဖြစ်သွားသည်။
“အဟမ်း” ဖေး က အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး “အားလုံးရေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ အတူတူ အချိန်ဖြုန်းဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီ။ ဘာလို့ အောင်ပွဲမခံကြရမှာလဲ။ ဒီည ပါတီလုပ်ကြရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ” သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အားလုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ သူတို့သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ သူတို့ ခေါင်းဆောင်အကြောင်း သူတို့သိသည်။ ထူးထူးခြားခြား ပြောစရာ မရှိပေ။ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရှိလျှင် မည်သူမဆို မဆိုင်းမတွ တင်ပြကြလိမ့်မည်။
“ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော် တိုင်ပင်စရာ ရှိပါတယ်။ အဲဒါက…” ရုတ်တရက် ရှောင်ကျန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ဝက်တွင် အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
“ရှောင်ကျန်း၊ ပါတီက အရင်!” ဖေး က သူ့ကို စကားဆက်ပြောခွင့်ပင် မပေးဘဲ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားကြောင့် ရှောင်ကျန်း အနည်းငယ် လန့်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖေး ၏ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်လိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပိုအရေးကြီးသည်ဟု သူထင်သည့်အကြောင်းကို ပြောပြချင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဖေး ၏ စကားကို နားထောင်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထင်းမီးများ တောက်လောင်နေပြီး မီးဖိုပေါ်တွင် သားရဲသားများကို ကင်နေကြကာ လူတိုင်းက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားပြောဆိုနေကြသည်။
“ခေါင်းဆောင်၊ Stars Rising Field ထဲမှာ ခေါင်းဆောင် အဆင်ပြေပါ့မလား” စကားပြော ရယ်မောနေရင်းမှ ဇောင်ဆန်း က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဖေး လည်း ထိုမေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူစားနေသော အသားကို ချလိုက်ကာ “ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းတို့ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်သာ စိတ်ပူကြပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့အတွက်လား” ဇောင်ဆန်း က ပြန်မေးသည်။
“အေးလေ၊ မင်းတို့ အပြင်ထွက်သွားရင် Kailash တိုက်ကြီးက အစွမ်းထက်သူတွေနဲ့၊ ဖြစ်နိုင်ရင် Human တိုက်ကြီးက လူသားတွေကိုပါ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်” ဖေး က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံတွင် ရယ်မောသံအနည်းငယ် ရောယှက်နေသည်။
သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းက ရှောင်ကျန်း ကို ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“အဟမ်း! ဒီအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ခင်ဗျားတို့ သိထားသင့်လို့ ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ကို ပြောပြလိုက်တာပါ” ရှောင်ကျန်း က အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ သူသည် ဖေး ကို အားလုံးအကြောင်း ပြောပြခဲ့သလို ထိုလူသားများကို လွှတ်ပေးရန် သူတို့၏ အခြေအနေများကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ဖေး ကို ကြည့်ကာ “ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒါကို လုပ်ခဲ့တာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ဖို့ သက်သက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ မင်း ဘာလို့ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို အပြစ်တင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းလုပ်တာ မှန်ပါတယ်။ ငါတို့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း လိုအပ်တာ အမှန်ပဲ။ အဲဒါကိုပဲ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဆွေးနွေးကြမယ်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ရဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုင်းထဲကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ အဖွဲ့ဝင်သစ်တစ်ယောက် ခေါ်သွင်းထားတာ ငါတွေ့တယ်။ ရှောင်ကျန်း က မင်းအကြောင်း အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် မင်း ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး” ဖေး က De Lin ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စကားဆက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ အခု မင်းတို့ ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ တိုက်ကြီးကနေ ထွက်သွားပြီးရင် လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်တွေအကြောင်း ပြောကြရအောင်။ ငါ အရင်ဆုံး လုပ်စေချင်တာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကျန်းချီမင်းဆက် ထဲက မကောင်းဆိုးဝါး အင်အားစုအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ပါ။ မင်းတို့အတွက်တော့ ဒါက ဘာမှ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါပြီးရင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖြန့်ကျက်ပါ။ ငါတို့မှာ ကလေး ငါးရာလောက် ရှိသင့်တယ်။ သူတို့ထဲက တချို့က ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်လာနိုင်သလို တချို့လည်း မရောက်နိုင်ဘူး။ သူတို့ မလုပ်ချင်ရင် အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းပါနဲ့။”
“ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မင်းတို့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ Pavilion ကို တည်ထောင်ရမယ်။ ဒီ Pavilion က ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လိမ့်မယ်။ တပည့်တွေအတွက် အဆင့်သုံးဆင့်နဲ့ အကြီးအကဲတွေအတွက် အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိမယ်။ တပည့်တွေအတွက်ဆိုရင် ပြင်ပတပည့်၊ အတွင်းတပည့် ဒါမှမဟုတ် စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်ရမယ်။ အကြီးအကဲတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ပြင်ပတရားရုံး အကြီးအကဲနဲ့ အတွင်းတရားရုံး အကြီးအကဲပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါတို့ Pavilion မှာ တပ်မှူးလို့ ခေါ်တဲ့ သူတွေလည်း ရှိဦးမယ်။”
“တပ်မှူး ကိုးယောက် ရှိရမယ်။ တစ်ယောက်စီမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အလုပ်နဲ့ တာဝန်တွေ ရှိမယ်။ ဒီတပ်မှူး ကိုးယောက်ကို ငါတို့ရဲ့ အဓိက အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ထဲကနေ ရွေးချယ်ရမယ်။ ဒါကြောင့် Pavilion ကို တည်ထောင်ပြီးရင် လူသစ်တွေ ပိုခေါ်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ ငါတို့ရဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့က တခြားအချိန်တွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ပေမဲ့ ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်တဲ့အခါမျိုးမှာ အဲဒီနိုင်ငံ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီဒေသက လူတိုင်း ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့ကို မှတ်မိနေစေရမယ်။”
“နောက်တစ်ခု၊ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့အတွက် မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်အကြောင်း ပြောကြမယ်။ မင်းတို့ အကူအညီ လိုအပ်နေတဲ့၊ အလွန်အမင်း ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ လူတိုင်းကို ကူညီပေးစေချင်တယ်။ သာမန်လိုအပ်ချက် ရှိတဲ့သူတွေကို မကူညီပါနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ အကူအညီကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေတဲ့သူတွေကိုပဲ ကူညီပေးပါ။”
“ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ ကူညီပေးရမှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။ သူတို့က ခေါင်းဆောင်ကိုပဲ အမြဲ အားကိုးနေလို့ မရဘူးလေ။ ပြီးတော့ အဲဒီလို လုပ်ပေးလို့ ကျွန်တော်တို့ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ရမှာလည်း မဟုတ်ဘူး” ရုတ်တရက် ဖေး ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သော အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်သစ် De Lin က မကျေနပ်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်ကုန်သည်ဟု ခံစားနေရပုံရသည်။
“ဟေ့ လူသစ်” ဖေး က သူ့ကို ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး “ငါ စကားပြောနေတုန်း ကြားထဲက မဖြတ်とနဲ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အလွန်အားကောင်းသည့် ဖိအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုမျှ ရုတ်တရက်ဆန်သော စိတ်စွမ်းအား (Aura) ကြောင့် De Lin မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ မထိခိုက်ကြပေ။
“ဖုန်း”
De Lin မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် “အဘိုးကြီး၊ ဒါ ဘာကြီးလဲ” ဟု အော်ဟစ်နေမိသည်။
“ဒါက ‘အလိုတော်’ (Will) ပဲ။ သန့်စင်တဲ့ ‘အလိုတော်’ ပဲကွ။ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ သုံးတဲ့ အလိုတော်မျိုး မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ အမြုတေလူသားတွေရဲ့ ‘အလိုတော်’ နဲ့ ပိုတူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ‘အလိုတော်’ ကို ဖန်တီးနိုင်ရတာလဲ” ဟု အဘိုးအို၏ အသံက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဖေး က သူ၏ ‘အလိုတော်’ ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သဖြင့် De Lin ပြန်ထရပ်နိုင်သွားသည်။
“ကောင်းပြီ၊ လမ်းညွှန်ချက်တွေ လိုအပ်ရင် စည်းကမ်းတွေကို မေ့မသွားနဲ့။ ဇောင်ဆန်း ကို မေးလို့ရတယ်။ အခုတော့ ဆွေးနွေးတာကို ဆက်ကြရအောင်” ဖေး က ရှက်ရွံ့နေသည့် De Lin ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အခြားသူများဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ စကားဆက်သည်။ “သူ စကားဖြတ်ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူ မေးလိုက်တာက ငါ ပြောမယ့်အကြောင်းအရာပဲ။ ငါတို့ ဒီလို လုပ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်။”
“ငါတို့ ဒါကို လုပ်နေတာ ယုံကြည်မှုအတွက်ပဲ။ ငါတို့လို ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းမှာ လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ကမ္ဘာမှာ လူတွေက အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေကိုပဲ ကိုးကွယ်ကြတာ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ လုပ်ရမှာက မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းကို သက်သေပြဖို့ပဲ။ သူတို့ကို ငါတို့အဖွဲ့ကို ကိုးကွယ်လာအောင် လုပ်၊ ငါ့ကို ကိုးကွယ်လာအောင် လုပ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို နာမည်ကြီးဖို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းကြောင့် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုကြောင့် လုပ်နေတာ။”
“ပထမအကြောင်းရင်းက နောက်လာမယ့် အစီအစဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် အဲဒါကို အရင် ပြောပြမယ်။ သူတို့ကို ကူညီတာအပြင်၊ မင်းတို့ အရင်ဆုံး Kailash တိုက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ရမယ်။ ကျန်းချီမင်းဆက် ကနေ တစ်ဆင့်ချင်း တက်လှမ်းသွားမယ်ဆိုရင် အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်စဉ်ပညာရှင်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန်မာလာအောင် အချိန်အလုံအလောက် ရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်က Kailash တိုက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ဖို့နဲ့ နောက်ထပ် တိုက်ကြီးတစ်ခုကိုပါ သိမ်းပိုက်ဖို့ပဲ။”
“ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီအောက်ဘုံကနေ ငါတို့ မထွက်ခွာခင်မှာ အရာအားလုံးကို ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိစေချင်တယ်။ မင်းတို့က အစွမ်းပြရင်တောင် လူတွေက ငါတို့ကို ကိုးကွယ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်တယ်။ အဲဒါက မှန်ပေမဲ့ ငါတို့ လက်ထဲမှာ အသုံးချစရာ အပေါင်ပစ္စည်းတွေ ရှိပြီးသား။ ငရဲပြည်ကနေ လာတဲ့ Nether Beast တွေက ငါတို့ ကမ္ဘာထဲကို ဝင်လာဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ငါတို့ သူတို့ကို အစပိုင်းမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး၊ ဝင်လာအောင်လည်း မကူညီသလို တားဆီးလည်း မတားဆီးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီ Nether Beast တွေ ငါတို့ ကမ္ဘာမှာ ပျက်စီးခြင်းတွေ ဖန်တီးနေတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ လုပ်ဆောင်ရမယ့် တခြားတာဝန် တစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
“Nether Beast တွေ၊ အဲဒီ လူသတ်စက်တွေလေ။ သူတို့ကို ဒီကမ္ဘာထဲ ဝင်လာခွင့်ပေးတာက သူတို့ကို ကူညီပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ ဒီကမ္ဘာထဲ ဝင်လာတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက် အများကြီးနဲ့ ငါတို့ ကမ္ဘာကြီးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ကြလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိတယ်မလား” အနောက်ဘက်မှ De Lin က အခုလေးတင် ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဖေး က ဇောင်ဆန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ဇောင်ဆန်း၊ သူ့ကို ရိုက်လိုက်စမ်း” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“နေပါဦး၊ နေပါဦး၊ ကျွန်တော် မှားပြောမိတာပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်” ဇောင်ဆန်း ၏ လက်သီးချက်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသဖြင့် သူသည် တောင်းပန်စကားဆိုကာ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“ရပါတယ်၊ ငါ့စကားကို ထပ်ပြီး မဖြတ်တောက်ဖို့ပဲ လိုတာပါ။ ဟုတ်ပြီ၊ ဘယ်ရောက်သွားလဲ။ အော်! Nether Beast တွေ ကျူးကျော်လာမယ့်အကြောင်း ပြောနေတာ။” ဖေး က သူ့ကို ကြည့်၍ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စကားဆက်သည်။ “ဒါကို ငါ မကြာသေးခင်ကမှ သိလိုက်ရတာ၊ ဒါကြောင့် ငါ့အစီအစဉ်ထဲမှာ အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ် လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေတယ်။”
“ငါတို့ ကမ္ဘာက ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တွေက အဲဒီသားရဲတွေကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေချိန်မှာ မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့၊ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ပဲ။” ဖေး ၏ မျက်လုံးများက ထိုအရာကို တွေးတောရင်း တောက်ပလာသည်။ လူတိုင်းက သူ့ကို နားမလည်နိုင်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေကြသဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်သစ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပြောပြလိုက်သည်။
“Nether Beast တွေ ကျူးကျော်လာတဲ့အချိန်မှာ ကျန်ရစ်မယ့် လူအားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မယ့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မင်းတို့ တည်ဆောက်ရမယ်။”