တောရိုင်းတိုက်ကြီး၏ တောအုပ်အတွင်း၌—
“ငါ ပြန်လာပြီ။ နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ ပြန်လည်ဝင်စားလာနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဟားဟား၊ ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေ ပြန်မရခင်မှာတင် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အဲဒီသေခြင်းတရားကြောင့်ပဲ ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒီကောင်နဲ့ သူ့လူတွေကို တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ သတ်ပစ်မယ်။”
“နေဦး၊ ဒီကောင်လည်း အရိုက်ခံထားရပုံပဲ။”
“အင်း၊ နေဦး... သူက ရှောင်မျိုးနွယ်စုက ရှောင်ကျန်း လို့ ခေါ်တဲ့သူပုံပဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ကို ရိုက်သတ်သွားတဲ့သူက ရှောင်ကျန်း ရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက်ပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်က ငါ့စကားတွေကြောင့် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။”
“ငါ ဘာတွေ ပြောခဲ့မိတာလဲ? အော်... ဒီခန္ဓာကိုယ်က ရှလုံဖေး ကို မုန်းတီးနေတာကိုး။ သူ့ရဲ့ ရန်ငြိုးတွေနဲ့ မှားယွင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သူ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတာ။ သူက ပြိုင်ဘက်က ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ နေဦး... ဒီကောင်က ကောင်းကင်မြင့်မားတောအုပ် မှာ ငါ့ကို သတ်ခဲ့တဲ့ကောင်နဲ့ လူတူကြီး မဟုတ်လား။”
“ဒါဆိုရင် ငါ့ကို အရင်ဆုံး သတ်ခဲ့တာက သူ၊ ပြီးတော့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူခဲ့တဲ့သူကို သတ်ခဲ့တာက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေက အစွမ်းထက်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်ကျန်း လို့ ခေါ်တဲ့ ဓားသမားက ပိုလို့တောင် အစွမ်းထက်သေးတယ်။ ဓားသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတစ်ပါးနောက်ကို လိုက်နေရတာဟာ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ တခြားတစ်ဖက်က အလွန်အစွမ်းထက်တာ ဒါမှမဟုတ် ပါရမီထူးချွန်တာမျိုး မဟုတ်ရင် သူတို့ ဘယ်တော့မှ နောက်လိုက်ဖြစ်မလာဘူး။”
“ဒါဆိုရင် အဲဒီကောင်လည်း ပါရမီထူးချွန်သူ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့် သူ့နာမည်က ရှလုံဖေး ပေါ့၊ ငါ့ရဲ့ ရန်သူတော်ကြီးနဲ့ တူလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေ ပြန်ရပြီ၊ ငါ သူ့ကိုရော၊ သူ့လူတွေကိုပါ သတ်ပစ်မယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ လုယူလိုက်တဲ့အတွက် မင်းကို သတ်ခဲ့တဲ့သူကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပေးမယ်။” လူငယ်တစ်ယောက်သည် ကြာရှည်စွာ ရေရွတ်နေမိပြီး သူ အရာအားလုံးကို အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များနှင့် မြင်ကွင်းများစွာ လည်ပတ်နေသည်။ သူ၏ မူလနာမည်မှာ ဂျီအူဟိုဖြစ်သည်။ သူသည် ‘ကိုးနှလုံးသား ကိုးဘဝပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ကျမ်း’ ဟုခေါ်သော အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းပညာကို ကျင့်ကြံသည့်အတွက် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ နတ်ဘုရားဟုလည်း ခေါ်တွင်သည်။
ဤကျမ်းသည် လူတစ်ယောက်ကို ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ဝင်စားစေပြီး ဘဝပုံစံအမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းစေနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်။ ပြန်လည်ဝင်စားတိုင်း သူသည် အဆင့်အတန်း၊ ခံစားချက်နှင့် ကျင့်ကြံမှုပုံစံတို့တွင် မတူညီသော အတွေ့အကြုံများကို ရရှိသည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ကိုးကြိမ်စလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူ၏ ဒသမမြောက်ဝင်စားခြင်းတွင် ‘အစမရှိ အဆုံးမရှိ’ ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဤခန္ဓာကိုယ်အကြောင်းကို စကြဝဠာ၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များပင် မသိကြပေ။ ရှေးခေတ်ကာလများတွင်သာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ပြီး သူသည် ရှေးခေတ်ကာလမှ ဖြစ်သောကြောင့်နှင့် ဤနည်းပညာဖြင့် ယနေ့ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့်သာ သူ သိရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။
‘အစမရှိ အဆုံးမရှိ’ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် အနှစ်သာရပိုင်းဆိုင်ရာ မည်သည့်ဘက်မှကြည့်ကြည့် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်တွင် အားသာချက်များစွာရှိသော်လည်း အဓိကအားသာချက်များမှာ အဆုံးမဲ့ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်၊ နိဗ္ဗာန်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတားအဆီးမဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
အဆုံးမဲ့ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်- ဤအရာသည် လူတစ်ယောက်၏ အဆင့်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းထက် ကျော်လွန်သွားစေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အလွှာကိုးခုရှိသော်လည်း ဤခန္ဓာကိုယ်ရှိသူသည် ၎င်းကို အကန့်အသတ်မရှိနီးပါး မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ကျော်လွန်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။
နိဗ္ဗာန်ခန္ဓာကိုယ်- မွေးဖွားခြင်းမရှိ၊ သေဆုံးခြင်းမရှိ၊ နိဗ္ဗာန်သာရှိသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အနှစ်သာရတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာမှမဆို အသက်ပြန်ရှင်နိုင်စေသည့် အထူးခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းစွာဆိုရသော် ဤသုံးခုထဲမှ တစ်ခုခုကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်သည်။
အတားအဆီးမဲ့ခြင်း- ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အတားအဆီးဟူ၍ လုံးဝမရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အဆင့်တက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြစ်စေ ဤခန္ဓာကိုယ်မျိုးရှိသူသည် သန့်စင်ခြင်းနှင့် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းတွင် အတားအဆီးဟူ၍ ဘယ်တော့မှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။
ဤသည်မှာ သူ၏ ဒသမမြောက်ဝင်စားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အမှတ်တရများကို စောစောက မပြန်ရခဲ့ပေ။ ကံကောင်းသည်ဟုဆိုရမလား၊ ကံဆိုးသည်ဟုဆိုရမလား၊ ဖေး က သူ့ကို သတ်လိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ အမှတ်တရများ ပြန်ရလာခဲ့သည်။ ထိုအမှတ်တရများနှင့်အတူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မကြုံစဖူးအဆင့်ထိ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် နေရာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တောရိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်မသေဆုံးသေးသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်သေဆုံးနေသည့်သူကို ရှာဖွေလိုခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ဂူဒေါင်ဟိုင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဇောင်တန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူ့၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားခဲ့ရာ နေရာတွင် ဂျီအူဟိုက အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဂျီအူဟိုသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် သုံးလကြာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ သေဆုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သူမျှ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ဂျီအူဟိုသည် မှုန်မှိုင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟမ့်! ငါ ဒီနေရာကနေ အခုပဲ ထွက်သွားတော့မယ်။ ‘အစမရှိ အဆုံးမရှိ’ ရဲ့ စွမ်းအားကို နားလည်သွားတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တက်လာလိမ့်မယ်။” ဟု နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ထလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများကို ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မကြာမီ ပွင့်တော့မည့် ပေါ်တယ်ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံကာ လက်စားချေရန် စိတ်ကူးထားသည်။
ကြယ်တာရာကောင်းကင်တွင်၊
ရှမေရွှီ သည် အောက်ဘက်ကမ္ဘာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။ “နောက်ထပ် ကံကြမ္မာတစ်ခု ပေါ်လာပြန်ပြီ။ သူ မကြီးထွားလာခင်မှာပဲ ငါတို့ ဖယ်ရှားပစ်သင့်တယ်။”
သူမအနီးတွင် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်က အောက်ဘက်ကမ္ဘာကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ သူသည် ပျင်းရိသည့် အမူအရာဖြင့် ဟာခနဲ သမ်းဝေလိုက်ပြီး “စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီလို လူမိုက်တွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ငါတို့မှာ အချိန်မရှိဘူး။ သူ အတိတ်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးခဲ့ပါစေ၊ အခုတော့ သူက သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့သားက သူ့အဆင့်နဲ့တင် သူတော်စင်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်နေပြီလေ။”
“အဲဒီအစား ငါတို့က မကြာခင် ဖြစ်လာမယ့် ဒရာမာကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။ သူ ‘ကြယ်တာရာများ ထွန်းတောက်ရာ နယ်မြေ’ ထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်။ ပြောရဦးမယ်၊ သူကိုယ်တိုင် အောက်ကို ဆင်းသွားတာကို ခွင့်ပြုလိုက်တာလား?”
“ဟုတ်တယ်၊ သူ ငါ့သားကို နည်းနည်းတော့ ကူညီနိုင်လိမ့်မယ်။” လောင်ဘိုင်ထျန်က ဖေး ၏ ပုံတူအကြောင်း ပြောလိုက်သည့်အခါ ရှမေရွှီ ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အေးစက်သွားသည်။ သူမသည် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အေးစက်မနေပါနဲ့၊ သူက ငါတို့ရဲ့ သားတစ်ပိုင်းပဲဟာ။” လောင်ဘိုင်ထျန်က သူမ၏ အမူအရာကို မြင်ပြီး နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။
“ငါ့မှာ သားတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ သူ့နာမည်က ရှလုံဖေး။” ရှမေရွှီ သည် ထိုစကားကို ပြောလိုက်စဉ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“အဲဒီ အနာဂတ်ကောင်ရဲ့ စကားတွေကို အလေးအနက် မထားပါနဲ့။ သူ ငါတို့ကို သတိမပေးခဲ့ရင်တောင် ငါတို့က သူ့ကို အဲဒီတံဆိပ်ကို ကျော်လွန်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ပေးမှာပဲ။” လောင်ဘိုင်ထျန်က သူမကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အထက်ရှိ ကြယ်များကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေသည်။
ရှမေရွှီ လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူမ ဘာတွေ တွေးနေမှန်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ရွှေရောင်နန်းတော်တစ်ခုအတွင်းတွင်၊
“အစ်မလင်း၊ ဒီကိစ္စကို နည်းနည်း ပိုပြီး အလေးအနက် မထားလွန်းဘူးလား?” ဖေး ၏ ပုံတူဖြစ်သူ လောင် ဖေး က လင်ယန်ကို ကြည့်ကာ မတတ်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လင်ယန်သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ပဒုမ္မာ ပုံစံထိုင်နေသည်။ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လိုးရှင်းများနှင့် ဆေးလုံး များ ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။
“ဟမ့်! အဲဒီ မိန်းမပျက်လေးတွေကို အတန်းအစားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သင်ပေးချင်လို့။ ငါ အောက်ကို ဆင်းသွားတဲ့အခါ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးလို ဖြစ်နေချင်တာ။” လင်ယန်သည် လိုးရှင်းဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်ကို နှိပ်နယ်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဤလိုးရှင်းမှာ နှင်းဆီအမျိုးအစား အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ‘နှင်းဆီနီရာကျော် လိုးရှင်း’ ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာအသားအရေကို တောက်ပစေသည့် အစွမ်းထက်သော အာနိသင်ရှိသည်။
“အစ်မလင်း၊ အစ်ကို ဖေး က အစ်မရဲ့ အလှအပကို စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့။ သူ အစ်မကို နှလုံးသားထဲကကို ချစ်တာပါ။” လောင် ဖေး က သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြည့်ကာ မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါက သူ အပြင်ပန်းအလှရော၊ နှလုံးသားကိုပါ စိတ်ဝင်စားစေချင်တာ။ သူက သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ နောက်ခံကို သိသင့်တယ်။ သူက ရှေးခေတ်ကာလကနေ အနာဂတ်ကာလအထိ အမြင့်ဆုံး ပါရမီရှိတဲ့ လူသားတွေထဲက နဂါးတစ်ကောင်ပဲ။ အဲဒီလိုလူက ဘာလို့ အားနည်းတဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေနောက် လိုက်ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေရမှာလဲ?” လင်ယန်က ခေါင်းမာစွာ ရှင်းပြလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းလည်း ငါနဲ့အတူ လိုက်မှာမလား?”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ ငါလည်း လေ့ကျင့်မှုတွေ လိုအပ်သလို ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကိုလည်း မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီ ပေးပို့နိုင်တယ်။ ငါ အစ်ကို့အတွက် အကူအညီ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အစ်မလင်းအတွက်ကတော့ အစ်မက ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပဲ။”
“ကောင်းပြီလေ၊ ကောင်းပြီ။” လင်ယန်က သူ့စကားကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေလေသည်။
တောရိုင်းတိုက်ကြီးတွင်၊
လူငယ်အချို့နှင့် နတ်ဆိုးအချို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်ရပ်နေကြသည်။ ဒယ်လင်မှာ သူ့ရှေ့မှလူများကို ကြည့်ရင်း အမောတကော အသက်ရှူနေရသည်။ သူသည် ဤအဖွဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဤအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က သူတို့သည် သူ့ကို စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့ထဲမှ လူငါးဦးကို အနိုင်ယူရသည်မှာ သူ့အတွက် လွယ်ကူသည်ဟု ထင်ရသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။ လူဆယ်ဦးထဲမှ ငါးဦးကို အနိုင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက အဓိကအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်မရပေ။ ဤစည်းမျဉ်းကို စုလင်း က ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမသည် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အတွင်း ဟန်ချက်ညီစေရန် ဤစည်းမျဉ်းကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက လမ်းဘေးက ခွေးရူး၊ ကြောင်ရူးများပါမကျန် အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည်။ အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးကို အနိုင်ယူနိုင်မှသာ အဓိကအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ပြင်ပအဖွဲ့ဝင်အဖြစ်သာ နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဒယ်လင်သည် လူငါးဦးကို အနိုင်ယူခဲ့သော်လည်း အခြားသူများကိုမူ အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေ။ သူအနိုင်မယူနိုင်ခဲ့သည့် ငါးဦးမှာ ရှောင်ကျန်း၊ ချင်ဟွေဖန်း၊ ဇောင်တန်၊ ကောယန် နှင့် ကွန်ချီတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်ပညာပိုင်းတွင် သူတို့နှင့် တန်းတူ သို့မဟုတ် ပိုသာလွန်နေသော်လည်း အရည်အချင်း ချို့တဲ့မှုကြောင့် အနိုင်မရနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ စကြဝဠာမျက်ဝန်းများမှာ ပွင့်မလာသေးသဖြင့် သူသည် အားသာချက် လုံးဝမရှိပေ။ သူသည် လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်စာချုပ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် သူသည် စာချုပ်ကို စတင်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ကောင်လေး၊ သေချာစဉ်းစားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ မင်းရဲ့ ပုန်ကန်တတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြောင့် မင်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကို ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေ စောင့်ကြိုနေလိမ့်မယ်။”
“ကောင်းချီးမင်္ဂလာလား? မူလမှန်ထက် ပိုသာတဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဘာရှိလို့လဲ?” ဒယ်လင်၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးနွမ်းသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဖန်တီးခြင်းရဲ့ အပြင်ဘက်မှာမှ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာပေါ့။ အခုလောလောဆယ်တော့ မင်း ဘာမှသိစရာမလိုသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေချာစဉ်းစားပါ၊ မူလမှန်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင် ဒီစာချုပ်ကို မင်း ဘယ်တော့မှ ဖျက်သိမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။” ထိုအဘိုးအို၏ အသံမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်လာသည်။
“ဘာ? အဲလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလား?” ဒယ်လင်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်” ထိုအဘိုးအို၏ အသံမှာ တိုးဝင်သွားပြီး ဒယ်လင်မှာ အတွေးနက်သွားသည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူသည် လက်ညှိုးကို ကိုက်လိုက်ပြီး သွေးဖြင့် သူ၏ နာမည်ကို ရေးထိုးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ရွှေရောင်စာချုပ်မှာ တောက်ပလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အချက်အလက်များမှာ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး စာချုပ်၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ဖော်ပြပေးနေသည်။
သူသည် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်းပင် နားမလည်တော့ပေ။ ရုတ်တရက် ရှောင်ကျန်း သည် သူ့အနီးသို့ ရောက်လာပြီး သွေးများပြည့်နေသည့် ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ပေးကာ “ဒါက မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရပဲ။ ဒါမှာ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပါဝင်ပြီး မင်းအတွက် အလွန်အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုပုလင်းကို ပေးပြီးနောက် ရှောင်ကျန်း သည် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူသည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင် အားမနာတမ်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် စာချုပ်၏ စွမ်းအားအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
ဒယ်လင်သည် ကြောင်အမ်းနေသော အမူအရာဖြင့် ပုလင်းကို ကိုင်ထားမိသည်။ ခံစားချက်လှိုင်းတံပိုးများမှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် တရိပ်ရိပ်တက်လာပြီး 'ယုံကြည်မှု' ဟုခေါ်သော အရာကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခံစားလိုက်ရသည်။ မသေမျိုးဘုရင်၏ သွေးအနှစ်သာရမှာ စကြဝဠာမျက်ဝန်း သို့မဟုတ် မူလမှန်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း အောက်ဘက်ကမ္ဘာ သို့မဟုတ် အထက်ဘက်ကမ္ဘာတွင်သာ ပစ်ချလိုက်ပါက ကမ္ဘာစစ်ပင် ဖြစ်ပွားသွားနိုင်သည်။
သို့သော် သူသည် အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးချင်းမှာပင် ဤအရာကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သာမန်အဖွဲ့မဟုတ်ဘဲ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။