Fighting For Eternity – အခန်း (၁၇၄) – လူသားတိုက်ကြီးမှ လူသားများ
သူ့စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အပူချိန်၊ ဖိအား သို့မဟုတ် စွမ်းအင်တို့ မှန်ကန်စွာဖြင့် မီးစိုင်အမှုန်အမွှားလေးများ တိုက်မိကြသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဖေး သည် ထိုအနုပညာသဘောတရားအကြောင်းကို သိရှိသော်လည်း သူသည် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရသဖြင့် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးပေ။
သူသည် အနုပညာသဘောတရားနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှမသိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင် ရှောင်ကျန်း နှင့် ချောင်ဘင် တို့ အနုပညာသဘောတရားကို အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သူတို့ကို မေးမြန်းရန် တွေးမိသည်။ သို့သော် စုလင်း ၏ အနုပညာသဘောတရားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ရုတ်တရက် နိုးကြားမှုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအနုပညာသဘောတရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။ တိတိကျကျပြောရလျှင် သူသည် ယခုအခါ 'ဥပဒေသ' နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် မီး၏ဥပဒေသအကြောင်းကိုသာ သင်ယူထားသည်။ သူသည် ဓားနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ရှောင်ကျန်း ကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူမျိုး မဟုတ်သလို၊ ရေခဲနှင့်ပတ်သက်၍လည်း အစွမ်းထက်သော အရည်အချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသည် အခြားမည်သူမျှ မလုပ်နိုင်သည့်အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ 'ဝါးမြိုခြင်း' ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဝါးမြိုနိုင်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ လှံအာရုံသည် ဓားအာရုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ 'နောက်ပြောင်ခြင်းဘုရား' က သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်မှာ သင်၏ လှံနယ်ပယ် မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ၊ ၎င်းသည် ဓားအာရုံကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။
လှံအတွက်မူ သင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် အနှစ်သာရ စွမ်းအားတို့ လိုအပ်သော်လည်း ဓားအတွက်မူ 'ဓား' တစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား သို့မဟုတ် အနှစ်သာရကို အားကိုးခြင်းမရှိဘဲ ဓားတစ်ချောင်းသာ လိုအပ်သည်။ သို့သော် ဓားသမားများ၏ အဆိုအရ သင့်တွင် 'ဓားစိတ်နှလုံး' ရှိမှသာ အရာအားလုံးသည် ဓားဖြစ်လာသည်။
ဓားနယ်ပယ်နှင့် ဓားသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့၏ ဓားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ၎င်းသည် လက်နက်တစ်ခုထက် တာအို တစ်ခုနှင့် ပို၍ဆင်တူသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လှံအာရုံကို ဓားအာရုံအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းသည် သူ၏ လှံကွက်များကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။ ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား လုံးဝမလိုတော့ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဓားသည် ဓားပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လှံ သို့မဟုတ် ဓားရှည်ကဲ့သို့သော သာမန်လက်နက်မျိုး မဟုတ်ပေ။
၎င်းကို နားလည်ရန် ခက်ခဲရုံသာမက လေ့ကျင့်ရန်လည်း ခက်ခဲသည်။ ဖေး အတွက်မူ သူသည် သူ၏ ဓားအာရုံကို ဖန်တီးပြီးဖြစ်သော်လည်း 'နောက်ပြောင်ခြင်းဘုရား' ၏ အဆိုအရ သူ၏ ဓားအာရုံမှာ ဓားအာရုံအတုသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် သူသည် ဓားအာရုံနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် မရောက်မချင်း ၎င်းကို အသုံးပြုခွင့် မရှိပေ။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဖေး သည် သူ၏ ကတိစကားအတိုင်း အမြဲတမ်း လိုက်နာနေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ လိုအပ်လာပါက သူအသုံးပြုကောင်း အသုံးပြုမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဓားအာရုံ၌ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ဝါးမြိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် ဓားဥပဒေသကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဝါးမြိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ဖေး သည် နိုးကြားမှုစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ 'ဓားစိတ်နှလုံး' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် 'ဓားစွမ်းအင်' နယ်ပယ်၏ အစတွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း နိုးကြားမှုကိုယ်တိုင်ကိုပင် ဝါးမြိုလိုက်နိုင်လျှင် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်တော့ဘူးလား။ ဟုတ်ပါသည်၊ လက်ရှိတွင် သူ၏ စိုးရိမ်မှုမှာ မီး၏ဥပဒေသနှင့် ပတ်သက်နေသည်။ သူသည် အနုပညာသဘောတရား နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလိုသဖြင့် သူ၏ ကွက်သစ်ကို ဖန်တီးရန် အာရုံစိုက်နေသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် မီး၏ဥပဒေသ၏ အစဦးအဆင့် ဖြစ်ပြီး သူသည် အနုပညာသဘောတရားကို မဖန်တီးရသေးသော်လည်း မီးကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ သူသည် မီး၏ဥပဒေသကို သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မီးစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် မသုံးနိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်ရှိသလောက် မီး၏ အပူချိန်ကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။
မီး၏ဥပဒေသ အစဦးအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် သင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်သလောက် မီး၏အပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ရေခဲ၏ ဥပဒေသအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင့်တွင် အထူးခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိပါက မီး၏ မြင့်မားသော အပူချိန်ကို ကိုင်တွယ်ရန် ပို၍ လွယ်ကူလိမ့်မည်။
ဖေး သည် သူ၏ 'ငါးမျိုးဆက် ဝါးမြိုခြင်း ခန္ဓာကိုယ်' ကြောင့် 'မီးနဂါးလက်သီး' ကို အလွန်ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ယခင်ကလည်း ဤအရာသည် သူ ထိုသူတော်စင်များကို ထိရောက်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖေး သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် မီး၏ မြင့်မားသော အပူချိန်ကို လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။
ဖေး သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံနှင့် လိုက်ဖက်ညီမည့် တစ်စုံတစ်ရာကို ဖန်တီးလိုသည်။ ထိုမီးစက်ကလေးများကို ဖန်တီးခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း သူသည် သူတစ်ပါးကို အတုခိုးရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ကောယန် နှင့် ချောင်ဘင် တို့ နိုးလာကြသည်။
ချောင်ဘင် သည် ကောယန် ကို မျက်ရည်များဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်။ သူတို့သည် ထိုအတိုင်း အချိန်အတော်ကြာ ထိုင်နေကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ ပထမထပ်တွင် ကျင့်ကြံနေသော ဖေး ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဖေး သည် ဤအရာကို သူ၏ 'အမြုတေဘုရားကျောင်း' ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သူသာလျှင် ဝင်နိုင်ပြီး လူများကို ခေါ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ကိုယ်တိုင် အပြင်သို့ ထွက်နိုင်ကြသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဘုရားကျောင်းက သူတို့ကို အသိအမှတ်ပြုမှသာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဝင်ရန်နှင့် ထွက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့ အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့၏ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့သည် လူသားအချို့နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလူသားအုပ်စုမှာ ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်သော်လည်း လက်ရှိတွင် သူတို့၏ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့မှာ အလွန်အားနည်းနေပြီး စုလင်း လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို ရှောင်ကျန်း" ကောယန် သည် ရှောင်ကျန်း က အမျိုးသားတစ်ဦးကို ဓားဖြင့် ခုခံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ဓားကို ကိုင်ထားသည်။ ဤအချိန်တွင် ရှောင်ကျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ဓားစွမ်းအင်ဟူ၍ မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။
အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင် အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသာမက ခွန်အားများပါ ကုန်ဆုံးနေသည်။
"ဒင်" "ကောယန်၊ မင်း သက်သာရဲ့လား" ရှောင်ကျန်း သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ကောယန် ဆီသို့ အမြန်သွားကာ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သက်သာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်နေတာလဲ" ကောယန် သည် ခေါင်းညိတ်ရင်း အပြစ်ကင်းစင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"သူတို့က လူသားတိုက်ကြီးက လူသားတွေ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ကျွန်တော်တို့ အားအနည်းဆုံးအချိန်မှာ တိုက်ခိုက်တာ" ရှောင်ကျန်း သည် အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရနေပြီး သွားများကို ကြိတ်ကာ ဖြေလိုက်သည်။
"သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်စက်ရတာလဲ" ကောယန် ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ ဤလူတို့သည် ဤမျှလောက် ရှက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
"လောကကြီးက ဒီလိုပဲ။ မင်း အားနည်းနေရင် အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုခံရလိမ့်မယ်" ရှောင်ကျန်း သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဤလူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းနေသည်။ ဤလူတို့သည် 'ဟိုထျန်း' နယ်ပယ်အဆင့် ရှိကြပြီး အနည်းဆုံး လူငါးဆယ်ခန့် ရှိသည်။ သို့သော် သူ၏ အကြည့်သည် ကောယန် ထံသို့ ပြောင်းသွားပြီး "ဒါပေမဲ့ အခု မင်းရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်တိုက်နိုင်ပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"စစ်သည်ဝိညာဉ် - သန့်ရှင်းသော ဘိုးဘေးသစ်ပင်"
"မွေးရာပါစွမ်းရည် - စွမ်းအင်အရွက်များ" ကောယန် ၏ အထက်တွင် ဧရာမ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အရွက်များနှင့် အကိုင်းအခက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်း၏ အရွက်များမှာ ကောယန် ၏ လက်ထဲသို့ ကျလာသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းယူပြီး ရှောင်ကျန်း ထံ ပေးလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရှေ့မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
"မိုက်ခ်၊ သူတို့ကို တားလိုက်။ အဲဒီအရွက်တွေကို သူတို့ စားသုံးခွင့် မပေးနဲ့" အလတ်စားအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စုလင်း ကို တိုက်ခိုက်နေရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူတို့ ပြန်လည်သက်သာလာလျှင် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်ကို သူသိသည်။ ဤသူတို့မှာ အလွန်သန်မာသဖြင့် သူတို့ ပြန်လည်သက်သာလာအောင် သူ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ၊ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးကြလိမ့်မည်။
သူသည် ထိုအရွက်များထဲတွင် ရှိနေသော ကြီးမားလှသည့် အသက်စွမ်းအားကို မြင်နိုင်သည်။ သူ၏ အမိန့်အရ အဝါရောင် တီရှပ်နှင့် အပြာရောင် ဘောင်းဘီ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး သူတို့ဆီသို့ အမြန်ပြေးလာသည်။ ဤလူမှာ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ကြွက်သားများ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကောယန် သည် အရွက်များကို ရှောင်ကျန်း ထံ ပေးလိုက်ပြီး "ပြန်လည်သက်သာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုဦးမယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုလူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားသည်။ သူတို့ ရောက်လာသည့်အချိန်အထိ ကောယန် မရှိခဲ့သဖြင့် သူသည် ကောယန် ကို မသိပေ။ သူသည် ကောယန် ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်ပြီး "ကောင်လေး၊ ဟိုဘက်ကို ဖယ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် သေလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ တာဝန်မှာ ထိုအရွက်များကို ဖျက်ဆီးရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ကောယန် ကို သတိပေးရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟမ့်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို သတ်ချင်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ထွက်ပြေးခိုင်းဦးမယ်ပေါ့။ မင်းက လူမိုက်လား" ကောယန် သည် မိုက်ခ်ဟု အမည်ရသည့် ထိုလူကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ သေလိုက်ပေတော့" မိုက်ခ်သည် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းထဲသို့ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည်။ သူသည် လေထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ သူ၏ လက်သီးမှ ကျားလက်သည်းပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေကို ခွင်းကာ ကောယန် ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ကျားဘုရင် - ရက်စက်သော လက်သည်း"
"နေလုံးသုံးလုံး ပေါက်ကွဲမှု" မီးစွမ်းအင်များသည် ကောယန် ၏ လက်သီးဆီသို့ စုစည်းသွားသည်။ သူသည် လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထိုကျားလက်သည်းဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
"ဗုန်း" "ဒိုင်း" "ဖတ်" နေလုံးပုံရိပ် သုံးခုသည် သူ၏ လက်သီးမှ ပွင့်ထွက်လာပြီး ကျားလက်သည်းနှင့် တိုက်မိကာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုသည် မိုက်ခ်ကို ဝါးမြိုသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှု ငြိမ်ကျသွားပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် အဝတ်အစားများ ပြာကျကာ အသားအရေတစ်ခုလုံး မည်းတူးနေသည့် မိုက်ခ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။
လူသားတိုက်ကြီးမှ လူများက အံ့အားသင့်လွန်၍ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်နေကြသော်လည်း အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များကမူ မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မပြပေ။ ဤသည်မှာ ဖြစ်လာမည့် ရလဒ်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။ မိုက်ခ်သည် ထူးချွန်သူတစ်ဦး မဟုတ်သလို ကောယန် ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုမြင့်သူလည်း မဟုတ်ပေ။
ကောယန် ၏ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုသည် ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဆိုးကိုပင် သတ်နိုင်သည်ကို သိထားကြသည်။ မိုက်ခ်မှာ 'ဟိုထျန်း' နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူမျှသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုအလတ်စားအရွယ် အမျိုးသားမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ 'ဟိုထျန်း' နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိကြသည်။
"သားရဲဗုံး" "ဒိုင်း" ရုတ်တရက် ဘယ်ကမှန်းမသိသည့် နေရာမှ အနက်ရောင် ဘောလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသားတိုက်ကြီးမှ လူနှစ်ဦးနှင့် တိုက်မိကာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် အရိုးပင် မကျန်ခဲ့တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် ချောင်ဘင် ၏ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"ဒင်" ရုတ်တရက် ဓားနှစ်လက် ထိခိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ကျန်း နှင့် အခြားဓားသမားတစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှောင်ကျန်း က သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို ဖိအားပေးကာ လုံးဝ အနိုင်ယူထားသည်။
မကြာမီပင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့မှ လူတိုင်းသည် ထိုအရွက်များကို စားသုံးလိုက်ပြီး ပြန်လည် သက်သာလာကြသည်။ ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလတ်စားအရွယ် အမျိုးသား၏ နဖူးတွင် အေးစက်သော ချွေးများ ပျံလာသည်။ သူသည် "အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စုလင်း ၏ လက်သီးကို အားကုန်ထုတ်ကာ ခုခံပြီးနောက် အမြန်ပင် ထွက်ပြေးတော့သည်။
"နောက်ဆုတ်မယ် ဟုတ်လား၊ မင်းတို့ ထွက်သွားနိုင်ပါ့မလား" ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေလောက်အောင် အေးစက်လှသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အဆင့်အတန်း ကွာဟမှု ကြီးမားလှသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင် မောက်မာသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ ဤမိန်းကလေးသည် ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဆိုးများကို ခေါင်းဖြတ်သတ်သည်ကို သူ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ 'မူလအသွင်ပြောင်း' နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ထို့အပြင် သူမမှာလည်း အပြည့်အဝ ပြန်လည် သက်သာလာပြီ ဖြစ်သည်။
"သောက်ကျိုးနည်း မိန်းကလေး၊ အဲ့လောက် မောက်မာမနေနဲ့" သူမ၏ အေးစက်သော ပုံစံကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူ ခေါင်းမူးသွားသည်။ သို့သော် အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သူသိသဖြင့် သူမ၏ အာရုံကို လွှဲရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို မီးရှို့လိုက်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
"အနုပညာသဘောတရား - တိုက်ခတ်သော လေပြင်း" ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် အားကောင်းသော လေပြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အဆမတန် တိုးတက်သွားသည်။ Qin HuiFang ပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ထိုလူမှာ သူ၏ လူများကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး အလွန်ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ သူ့ကို လိုက်ရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ် သူသည် လှေတစ်စင်း၊ ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် 'မျောလွင့်နေသော လှေ' တစ်စင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူသည် နောက်ကိုပင် ပြန်မကြည့်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရင်က မိန်းကလေးမှာ ပြန်လည် သက်သာလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသောကြောင့်ပင်။ သူ ပြောနေသည့် မိန်းကလေးမှာ စုလင်း ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် Qin HuiFang သည် ကျန်ရှိနေသော လူများကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပြီး "အခုတော့ အညံ့ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေမလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။