Fighting For Eternity – အခန်း ၁၃၉: အဖွဲ့ဝင်သစ်
ဖေး သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသူအား စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဇောင်ဆန်း ပင်ဖြစ်သည်။
"မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ထဲကို ဝင်ချင်တာလား" ဖေး က အသံကို တိုးတိုးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဇောင်ဆန်း က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်။ ငါ စဉ်းစားပြီးပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက အလားအလာရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့အတွက်လည်း အကျိုးရှိမယ်လို့ ယူဆတယ်။"
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ရှောင်ကျန်း က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သူက တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းတဲ့သူပဲ။ သူသာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားက အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်။"
ဖေး သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် စနစ် မှ ပေးအပ်သော တာဝန်များကို ပြန်လည်တွေးတောနေမိသည်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာ အတွင်း၌ ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်များမှာ များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် အဖွဲ့ဝင်သစ်တစ်ဦး ရွေးချယ်ရာတွင် အလွန်သတိထားရန် လိုအပ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖက်တီးလူ သည် အနီးအနားသို့ လျှောက်လာပြီး ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဘာတွေများ သဘောထားကွဲလွဲနေကြတာလဲ။ ဇောင်ဆန်း က အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် လက်ခံလိုက်ပေါ့။ သူက အရင်ကတည်းက စွမ်းရည်ရှိမှန်း လူတိုင်းသိတာပဲ။"
ဖေး သည် ဖက်တီးလူ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ မင်းတို့အားလုံးက သဘောတူတယ်ဆိုရင် ငါလည်း ငြင်းစရာမရှိပါဘူး။ ဇောင်ဆန်း... မင်းကို အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ကြိုဆိုပါတယ်။"
ဇောင်ဆန်း ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မဖျက်ဆီးပါဘူး။"
ရှောင်ကျန်း က ရှေ့တိုးလာပြီး ဇောင်ဆန်း ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ အခုကစပြီး ငါတို့က တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ။ နောက်ထပ် လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။"
ဖေး သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာ ၏ လေထုမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် အဖွဲ့ဝင်သစ် ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။ သူတို့၏ ခရီးမှာ အခုမှ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
"ချီးပဲ! မင်းက ငါနဲ့ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆိုးရွားဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးလိုက်တာပဲ" ဖေး က သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော ရေနဂါးကို ကြည့်၍ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ထိုသားရဲမှာ မြွေကဲ့သို့ ရှည်လျားသောကိုယ်ထည်ရှိပြီး လင်းယုန်ခြေသည်းနှင့်တူသော ခြေသည်းနှစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းတွင် ရှည်လျားသော နားရွက်နှစ်ခုနှင့် နှုတ်ခမ်းမွေးနှစ်ခုလည်း ရှိနေကာ အပြာရောင်အဆင်းရှိသည်။
"ဟိန်း!"
မာနကြီးလှသော ဖေး ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နဂါးပုံစံသို့ ပြောင်းလဲထားသော မောင်ယင်းကျဲမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်ကိုမော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဧရာမလေဆင်နှာမောင်းကြီး နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤလေဆင်နှာမောင်းတို့မှာ ရေနဂါး၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။
"နဂါးအသွင်ပြောင်း" ဖေး က ထိုလေဆင်နှာမောင်းများကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူ့လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များပေါ်တွင် ရွှေရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်သွားပြီး နောက်ကျောတွင်လည်း တောင်ပံတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။
"မင်းနဲ့ ကစားချင်ပေမယ့် ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး။ မင်းက အင်မတန်မှ ဆိုးဝါးတဲ့သူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အနာကျင်ဆုံးနည်းလမ်းနဲ့ မသတ်နိုင်တော့မှာကိုတော့ ငါစိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်" ဖေး က မောင်ယင်းကျဲကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ယာလက်မောင်းထဲတွင် စွမ်းအားများ ပြည့်လျှံနေသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရပ်တစ်ခု စတင်လည်ပတ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ 'နတ်နဂါးလက်သီးပညာ' ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်သီးကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် သူ၏ ကြယ်စေ့များထဲမှ ကြယ်စွမ်းအင်များကို ဆွဲထုတ်နေသည်။
"အရူးမလုပ်နဲ့" မောင်ယင်းကျဲက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆောင့်တိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုတိုက်မိမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရိုက်ခတ်မှုအရှိန်ကြောင့် လေဆင်နှာမောင်းများမှာ ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အန္တရာယ်အရှိဆုံးပုံစံဖြင့် လည်ပတ်နေကြသည်။ ထိုလေဆင်နှာမောင်းများ၏ လည်ပတ်မှုကြောင့် အနီးအနားရှိ သစ်ပင်ရာပေါင်းများစွာမှာ အမြစ်ပါမကျန် ပြိုလဲသွားကြသည်။
၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များကိုပါ လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။ သို့သော် ဖေး သည် ထိုအဖြစ်ကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။ ဤစွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသော ရှောင်ကျန်း မှာ စွမ်းအားမဲ့နေရသည့်အဖြစ်ကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။
"နတ်နဂါးလက်သီးပညာ - စစ်မှန်သော နဂါးလက်သီး"
"ဟိန်း!"
ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုနဂါးမှာ ကိုယ်ထည်ရှည်လျားပြီး ခြေသည်းလေးချောင်း ပါရှိသည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းတစ်ချောင်းမှာ အားကောင်းမောင်းသန် လက်သီးဆုပ်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ ဖေး ကိုယ်တိုင် အော်ဟစ်ခြင်းမပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ နဂါးပုံရိပ်က ကောင်းကင်ကို ရည်ရွယ်၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
စစ်မှန်သော နဂါး၏ အရှိန်အဝါက လူတိုင်းရှေ့တွင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ရေနဂါးပင်လျှင် စွမ်းအားများ လျော့ကျသွားရသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ လုံးဝလက်မြှောက်လိုက်ခြင်းတော့ မဟုတ်သေးပေ။ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် ရေနဂါးထံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး လေဆင်နှာမောင်းများကို ရင်ဆိုင်ရန် လက်သီးကို မြှောက်လိုက်သည်။
ရေနဂါးတစ်ရာ၏ စွမ်းအားတို့သည် ထိုလက်သီးထဲတွင် စုစည်းနေသည်။ သူ၏ 'ကောင်းကင်နဂါးဧကရာဇ်သွေးမျိုးဆက်' နှင့် 'ရှေးဟောင်းပရမ်းပတာနဂါးနတ်ဘုရားသွေးမျိုးဆက်' တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနေကြသည်။ 'နတ်နဂါးလက်သီးပညာ' ၏ အသိပညာနှင့် 'နဂါးအသွင်ပြောင်း' ၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစပ်ကာ စစ်မှန်သော နဂါးလက်သီးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ဘန်း!" "ဗုန်း!"
စစ်မှန်သော နဂါးလက်သီး၏ စွမ်းအားသည် လေဆင်နှာမောင်းများကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားစေပြီး ဘာမျှမကျန်ရစ်တော့ပေ။ ထိုလက်သီးချက်သည် ရေနဂါး၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လူသားအသားတုံးများအဖြစ် ကြေမွသွားစေသည်။
ဤလက်သီးချက်ကြောင့် ရေနဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ပြန်လည်ပျက်ပြယ်သွားရုံသာမက ဖေး ၏ လက်သီးချက်အောက်တွင် အရိုးအဆစ်တိုင်း ကျိုးကြေကာ ဖေး က မောင်ယင်းကျဲကို သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအခါမှသာ ဖေး သည် မူလပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။ သူသည် မောင်ယင်းကျဲ၏ ရုပ်အလောင်းနားသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး သူ့အား အိပ်မက်ကမ္ဘာ အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်ကာ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ သူပြန်လျှောက်လာစဉ် ရှောင်ကျန်း မှာ အားမလိုအားမရ မျက်နှာပေးဖြင့် ရပ်နေသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းလေ့ကျင့်နေတဲ့ ပညာရပ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို မင်း အနည်းငယ်လောက်ပဲ နားလည်သေးလို့ပါ။ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ သူ့ကြားမှာ အဆင့်တစ်ခုလုံး ကွာခြားနေတယ်ဆိုတာကိုလည်း မေ့မထားနဲ့" ဖေး က ရှောင်ကျန်း ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်လိုက်တာလေ" ရှောင်ကျန်း က နောင်တနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ စွမ်းအားကြီးမားလာသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဖေး ရှေ့တွင်မူ ယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
"ငါ့ကို ဘယ်သူနဲ့မှ လာမနှိုင်းယှဉ်နဲ့၊ မင်းနဲ့လည်း မနှိုင်းနဲ့။ ဒီလောကမှာ ငါက အချောဆုံးလူသားပဲ" ဖေး က သွေးဆာသော အရှိန်အဝါကို တစ်ခဏမျှ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရှောင်ကျန်း မှာ ကြောက်လန့်သွားရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ သူ့အကြောင်းပြောရရင် မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးလက်စွမ်းကို သုံးခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက သူ ငါ့ရှေ့မှာ ရေနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လို့ပဲ" ဖေး က ရှင်းပြပြီး အခြားသူများရှိရာသို့ ထွက်သွားသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါကာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
"သူဌေး!" "သူဌေး!" "အစ်ကို ဖေး!" "အစ်ကို ဖေး!"
လူတိုင်းသည် ဖေး နှင့် ရှောင်ကျန်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အောင်ပွဲခံလိုက်ကြသည်။ ဇောင်ဆန်း နှင့် ဖက်တီးလူ တို့သည် ဖေး ကို ပွေ့ဖက်ရန် ပြေးလာသော်လည်း ဖေး က သူတို့ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချင်ဟွေဖန်နှင့် ယန်ချူဖန်တို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် နူးညံ့စွာ ပွေ့ဖက်နိုင်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဗုန်း!"
အိပ်မက်ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် သူ့အား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ချင်ဟွေဖန်သည် ဖေး ၏ ရင်ခွင်မှ ထွက်လိုက်ပြီး ယန်ချူဖန်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည် - "မြေခွေးမ၊ ငါ့ရဲ့ အစ်ကို ဖေး ကို လွှတ်ပေးလိုက်စမ်း"
"နင်က ဘယ်သူ့ကို မင်းအစ်ကိုလို့ ခေါ်နေတာလဲ။ သူက သိသာထင်ရှားစွာပဲ ငါ့အစ်ကိုလေ" ယန်ချူဖန်လည်း ရင်ခွင်မှ ထွက်လိုက်ပြီး ချင်ဟွေဖန်ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဖေး ကို ညို့ဓာတ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည် - "မဟုတ်ဘူးလား အစ်ကို ဖေး?"
"မဟုတ်ဘူး၊ နင်မှားနေပြီ။ သူက ငါ့အစ်ကို ဖေး အသေအချာပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား အစ်ကို ဖေး?" ချင်ဟွေဖန်က လက်မလျှော့ဘဲ သူ့ကို ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအေးစက်သော အလှပဂေး၏ ချစ်စရာအပြုံးသည် ဤနေရာရှိ လူတိုင်း၏ နှာခေါင်းသွေးလျှံစေလောက်သည်။
"ချီး၊ ချီး၊ ချီး၊ နင်တို့အားလုံး မှားနေကြပြီ။ သူက ငါ့အစ်ကို ဖေး ပဲ" နောက်ထပ် အလှပဂေးတစ်ဦးက သူမ၏ လှပသော အပြုံးဖြင့် သူတို့ကြားထဲသို့ ဝင်လာပြီး ဖေး ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။
"နင်က ဘယ်သူ့ကို ငါ့အစ်ကိုလို့ ခေါ်နေတာလဲ" ချင်ဟွေဖန်နှင့် ယန်ချူဖန်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အစ်မတော်ဆူ ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖေး သည် အားမလိုအားမရ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကဲပါ... အလှပဂေးတို့ရေ၊ ဒီနေရာမှာ မယဉ်ကျေးတာတွေ မလုပ်ကြပါနဲ့တော့။ ငါတို့မှာ ပြောစရာ ကိစ္စတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်"
"ကဲ အားလုံးပဲ၊ ကာကွယ်မှုတွေကို ဖြေလျှော့လိုက်ကြတော့" ဖေး က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လူတိုင်းလည်း လိုက်နာလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် သတိမေ့မြောနေသော ကုန်းချီအပါအဝင် လူတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ဖေး သည် သူတို့အားလုံးကို စေတီ၏ ပထမဆုံးအခန်းမှနေ၍ အိပ်မက်ကမ္ဘာ ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဖေး သည် လူတိုင်းကို အနားယူစေပြီး ကုန်းချီကို နှိုးလိုက်သည်။
ကုန်းချီသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် ဖေး ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးဘဲ "ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးနိုင်မလား" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။
"နိုးလာတာနဲ့ ထွက်သွားဖို့ပဲ တွေးနေတာလား" ဖေး သည် သူဘာတွေးနေမှန်း သိသည့်အလား ပြုံးလိုက်သည်။
"သူမ ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ကြောင့် သူမ အပြစ်ပေးခံရတာကို မမြင်ချင်ဘူး" ကုန်းချီသည် အသေးစိတ် မရှင်းပြသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ အလွန်ဝမ်းနည်းနေသည်။ သူ မပြောပြသော်လည်း အခြားသူများက သူ၏ အတိတ်ကို အနည်းငယ် သိထားကြသဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။
"မင်းပြောနေတာ သူမကိုလား" ဖေး က အခြားမိစ္ဆာများကဲ့သို့ လည်ပင်းနှင့် လက်တွင် အမွှေးအမျှင်မရှိသော အလတ်စားအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ သူမသည်လည်း လှပနေသော်လည်း ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ ဖေး ကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ ကျဆင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
"အမေ!" ကုန်းချီသည် ဖေး လက်ညှိုးထိုးပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော အမျိုးသမီးကို မြင်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ သူ၏မိခင်ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ပွေ့ဖက်ရန် မတွန့်ဆုတ်တော့သော်လည်း သူမအနား ရောက်သောအခါ ပွေ့ဖက်ရန် ရဲတင်းမှု မရှိတော့ပေ။
သူ၏ တွန့်ဆုတ်နေမှုကို မြင်သောအခါ မိခင်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်သည် - "ဒီကိစ္စအတွက် မင်းကိုယ်မင်း အပြစ်တင်နေတာလား?"
ကုန်းချီသည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ချစ်စရာအပြုံးဖြင့် သူ၏ ဆံပင်များကို သပ်ပေးလိုက်သည် - "သိလား၊ မင်းသာ မရှိရင် အမေက အဲဒီနေရာမှာ နိမ့်ကျတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေမှာ။ မင်းက အပြစ်ရှိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ၁၈ နှစ်ပြည့်ရင် သူတို့က မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို လုယူပြီး မင်းကို သတ်ပစ်ကြမှာ။ အမေ သိပေမဲ့ 'မင်းအဖေက မင်းကို သတ်လိမ့်မယ်' လို့ ပြောဖို့ ရဲတင်းမှု မရှိခဲ့ဘူး။ ဘယ်မိခင်ကများ ကိုယ့်သားကို အဲဒီလို စကားမျိုး ပြောနိုင်မလဲ။ မင်း ၁၈ နှစ်နားနီးရင် မြောက်ဘက်တိုက်ကြီးကို ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
သူမ ထိုစကားများကို ပြောနေစဉ် ဖေး ကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ဖေး သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည် - "မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်လာတဲ့သူကို ကူညီပေးလိုက်တာပါ။ ဗိုလ်မှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်လိုက်တာပါ" ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွန့်ဆုတ်မှုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ မေးလိုက်သည် - "တစ်ခုခု စိတ်ညစ်စရာ ရှိလို့လား?"
"အရင်ကဆိုရင် မင်းနောက်ကို မီးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေပဲ လိုက်နေတာ။ အခု ကျွန်မတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်တဲ့အတွက် ရွှေမျောက်မျိုးနွယ်စုတွေကလည်း မင်းနောက်ကို လိုက်တော့မှာ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ကို မင်းနဲ့အတူ ပူးပေါင်းခွင့် ပေးနိုင်မလား?" ကုန်းချီ၏ မိခင်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမသည် သားဖြစ်သူက သူတို့ကို ခေါ်သွားစေချင်သော်လည်း သူမတို့ကြောင့် သူတို့ ဒုက္ခရောက်မှာကိုလည်း မလိုလားပေ။ ကုန်းချီလည်း မိခင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဟားဟား၊ မင်းတို့ကတော့ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးကို ပူပင်နေတာပဲ။ ကျွန်တော့်ရန်သူတွေက သူတို့နဲ့ လုံးဝ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ရန်သူတွေရှေ့မှာ သူတို့က ပုရွက်ဆိတ်လောက်ပဲ ရှိတာပါ" ဖေး သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး လေထုကို ပြေလျော့စေလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားကြောင့် ကုန်းချီနှင့် မိခင်ဖြစ်သူမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ရီသွားကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည် - "ဒါဆိုရင် မင်းတို့က ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိသေးလား? ရိုးသားတဲ့ အဖြေကို ပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်းတို့ ဘာပဲရွေးချယ်ပါစေ အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မင်းတို့ကို ခေါ်ထုတ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကတိပါပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက ဒီကတိကို ဘာမှ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ဇောင်ဆန်း ၏မိခင်သည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ဇောင်ဆန်း ကို ကြည့်ကာ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက အမေ့ရဲ့ သားပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခရီးလမ်းမှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် အမေ့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက်နဲ့ မင်း စိတ်ပူနေတာမျိုးကို အမေ မလိုလားဘူး။ မင်းသာ သူ့နောက်ကို လိုက်သွားမယ်ဆိုရင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေမဲ့၊ မလိုက်သွားဘူးဆိုရင်လည်း တစ်နေ့နေ့မှာ သေရမှာပဲ။ ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းဆိုတာကတော့ ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပါပဲ။ ကိုယ့်ဘဝကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဖြတ်သန်းချင်သလဲဆိုတာကသာ အဓိကပဲ။ စွန့်စားခန်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နဲ့ ပျော်ရွှင်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရင်း နေထိုင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ အမေ့အမြင်မှာတော့ မင်း သူ့နောက်ကိုပဲ လိုက်သွားစေချင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမှာ သူ့နောက်ကို လိုက်နေကြတဲ့ လူတိုင်းက မင်းထက် ဘာမှမလျော့တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေမို့လို့ပဲ"
ဇောင်ဆန်း သည် အတော်ကြာအောင် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ "ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပါ့မယ်" ဟု အဖြေပေးလိုက်သည်။