"ဒင်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ နတ်ဆိုး၏ဓားအောက်တွင် ဓားနှစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်သည်ဝိညာဉ် တစ်လက်နှင့် သာမန်ဓားတစ်လက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသော တျန်လုံသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုး၏အားကို မယှဉ်နိုင်သည့်အတွက် ဓားနှင့်အတူ နောက်သို့ယိုင်သွားရသည်။
"သံချပ်ကာ ပေါင်းစပ်မှု"
ရုတ်တရက် နတ်ဆိုး၏နောက်ကျောဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဇောင်ဆန်း သည် သူ၏လက်များကို နတ်ဆိုး၏နောက်ကျောသို့ ဖိကပ်ထားလိုက်ရာ ထူးဆန်းသောသတ္တုများမှာ ဇောင်ဆန်း ၏လက်ထဲမှ ပျံထွက်လာသည်။ သံချပ်ကာသည် နတ်ဆိုး၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် လုံးဝပေါင်းစပ်သွားသည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးမှာမူ ဝေဝါးသော အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းစွာပြန်လည်သက်သာလာခြင်းမရှိသည့်အပြင် အာရုံခံစားမှုများမှာလည်း ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုပင် မသိလိုက်ပေ။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏အမှားမဟုတ်ပေ။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့တွင် နောက်ထပ်လှည့်ကွက်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။ မူရုံချန်သည် ချင်ဟွေဖန်ကဲ့သို့ပင် စစ်သည်ဝိညာဉ် အမြွှာပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ပထမဆုံး စစ်သည်ဝိညာဉ် ကို ဗလာ စစ်သည်ဝိညာဉ် ဟုခေါ်ပြီး ဒုတိယမြောက် စစ်သည်ဝိညာဉ် ကို ရွှေနေမင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
သူ၏ စစ်သည်ဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံးမှာ အမရအဆင့်များဖြစ်ကြပြီး အထူးသဖြင့် ဒုတိယမြောက် စစ်သည်ဝိညာဉ် မှာ နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် အလွန်နီးစပ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် ပထမဆုံး စစ်သည်ဝိညာဉ် ၏ မွေးရာပါစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖေး ၏ ဗလာဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းလမ်းကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူကိုဖြစ်စေ ဗလာနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ဗလာနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစပ်ထားချိန်တွင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို စီးဆင်းစေခွင့် မပြုပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ထိုအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်လာလိမ့်မည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် ဇောင်အား ဗလာနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစပ်စေပြီး အနက်ရောင်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဆိုး (ယခုအခါ အနီရောင်အဝတ်အစား ဖြစ်နေသည်) အနီးသို့ ချဉ်းကပ်စေခဲ့သည်။ လုံးဝပေါင်းစပ်ပြီးသွားသောအခါ ဇောင်ဆန်း က "ညီအစ်ကို၊ အခုပဲ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"နဂါးစီးကြောင်းကန်ချက်"
ရုတ်တရက် သံချပ်ကာများဖြင့် လုံးဝအုပ်ပိတ်ခံထားရသော နတ်ဆိုးရှေ့တွင် ဇောင်တန် ပေါ်လာသည်။ တစ်စက္ကန့်၏ ဆေးလုံး အပိုင်းအစအတွင်းမှာပင် ဇောင်တန်၏ကန်ချက်သည် နတ်ဆိုး၏မေးရိုးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် နတ်ဆိုးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားရသည်။
"ဘုန်း"
နောက်ဆုံးတွင် ဇောင်ဆန်း သည် ကောင်းကင်တွင် လွင့်စင်နေသော သံချပ်ကာနတ်ဆိုးကို ကြည့်ကာ "သံချပ်ကာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဘုန်းးးးးးး"
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေထုပင်လျှင် ပေါက်ကွဲမှု၏အရှိန်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မောင်ယင်းကျဲသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြန်သည်။
"ချောင်း"
ရုတ်တရက် စုလင်း သည် သွေးတစ်လုပ်ကို ချောင်းဆိုးထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်ပြီး သတိရှိနေရန်ပင် မနည်းကြိုးစားနေရသည်။ ထိုအချိန်မှသာ ကျန်းချန်းနှင့် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ပေါက်ကွဲမှုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ညိုမည်းသွားကြသည်။
"ရွှေမျောက်သွေးမျိုးဆက် - ရွှေမျောက်ဟိန်းသံ"