ရက်စက်ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးလျှပ်တစ်ချက်သည် ပူပြင်းသည့် နေလုံးကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ လှံနှင့် တူတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိတွေ့မိခြင်းပင် မရှိလိုက်ပေ။ မိုးကြိုးနှင့် နေလုံးတို့ ထိတွေ့ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဖိအားကြောင့် လေထုတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ နတ်ဆိုးများစွာနှင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ သတိလစ်မေ့မြောသွားကြသည်။ ထိုအုပ်စုများထဲမှ အချို့သာလျှင် မြေပြင်တွင် မတ်မတ်ရပ်နိုင်ကြသော်လည်း သူတို့သည်ပင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ပေငါးရာအကွာတွင် ရှိနေကြသည်။
"ဘုန်း" "ဘုန်း" "ဘုန်း"
၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း နေလုံးကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသလို မိုးကြိုးမှာလည်း ငြိမ်းမသွားပေ။ မိုးကြိုးသည် နေလုံးကြီးတစ်ဝိုက်တွင် ကခုန်နေပြီး နေရာအနှံ့မှ တိုက်ခိုက်နေသည်။ နေလုံးကြီးမှာမူ ရွေ့လျားခြင်းမရှိဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် ပေါ်လွင်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကွန်ချီက "နေမင်းဝိညာဉ် - မီးပင်လယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာမူ ပျက်စီးခြင်းမရှိပေ။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ဖေး သည် သူ၏ ဝိညာဉ်မီးတောက်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားရသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပန်းထွက်နေသော မီးတောက်များသည် နေလုံးကြီးကို တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုသွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် နေလုံးကြီး၏ စွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး မိုးကြိုးကို လုံးဝလွှမ်းမိုးသွားသည်။ နေလုံးကြီး၏ စွမ်းအားမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော် ဖေး သည် လက်ပိုက်ကြည့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ သူကလည်း "ကြယ်တာရာစွမ်းအား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြယ်တာရာစေ့က တုန်ခါသွားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကြယ်တာရာသွေးကြောများသည် ထိုစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသည်။ စွမ်းအင်များသည် လှံအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဝင်သွားပြီး လှံဖျားမှတစ်ဆင့် ပန်းထွက်ကာ မိုးကြိုးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ကြယ်တာရာစွမ်းအင်နှင့် မိုးကြိုး ပေါင်းစပ်သွားသည့်အချိန်တွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။ ၎င်းသည် မိုးကြိုး၏ အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိုးကြိုးကို အလွန်အမင်း အားကောင်းလာစေကာ ပြင်းထန်သော နေလုံးကြီးကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိလာစေသည်။
"ဘုန်း"
နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လှည်းကျင်းသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ အကျိုးဆက်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။
"ဟူး" "ဟူး" "ဟူး" "ဟူး" "ဟူး"
နှစ်ဦးစလုံးမှာ အမောတကော အသက်ရှူနေကြရသည်။ ဖေး ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်မြင့်မားသော်လည်း ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် အတော်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသည်။ ကွန်ချီလည်း အလားတူပင်ဖြစ်ပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကြာရှည်စွာ အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် ဤမျှ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သာမန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် တစ်ကြိမ်တိုက်မိပြီးနောက် အာနိသင်ပျက်ပြယ်သွားလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဖေး ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမျှမက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသည်။
"စုတ်" ရုတ်တရက် ဓားတစ်လက်သည် ဖေး ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ မူလက နှလုံးကို ဖောက်ထွက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဝိညာဉ်အာရုံခံမှုကြောင့် ဖေး သည် အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ ဘယ်ဘက်သို့ ရွေ့လိုက်ခြင်းမှာ ညာဘက်ရင်ဘတ်ကို နောက်ထပ်ဓားတစ်လက်က ထိုးစိုက်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပင် မပေးဘဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
"သူဌေး" ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မြင်လိုက်ရသော ရှောင်ကျန်း သည် အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းမှာ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာကြသည်။ ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးအုပ်စုတစ်ခုက သူတို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
"ဒီလူသားတွေကို သတ်ပစ်ကြ" အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော နတ်ဆိုးများက သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသော ကွန်ချီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ "မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"
"လေးစားအပ်ပါသော စတုတ္ထမင်းသား၊ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ မင်းသားရဲ့ တိုက်ပွဲကို ဝင်နှောင့်ယှက်လိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူသားတွေကို သတ်ပစ်ဖို့ အကြီးအကဲတွေဆီကနေ အမိန့်ရထားလို့ပါ။ မီးတောက်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ ရွှေမျောက်မျိုးနွယ်တို့ဟာ ဒီလူသားတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ သဘောတူညီချက် ရထားပြီးသားပါ" ကွန်ချီအနီးသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိလာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က သူ့ကို အကြောင်းစုံ ပြောပြသည်။
သို့သော် ကွန်ချီက သူ့စကားကို နားမထောင်ပေ။ သူသည် ဖေး တဖြည်းဖြည်း သတိလစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ညာဘက်ရင်ဘတ်တွင် ဓားရာတစ်ခု ပေါက်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူ ရွေ့လျားလိုက်မိသဖြင့်သာ နှလုံးကို မထိမှန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားနှင့် မျက်ဝန်းတို့တွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာသည်။
ကွန်ချီကို သတင်းပေးသော နတ်ဆိုးသည် ဖေး ဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။ နောက်မှ နတ်ဆိုးများမှာလည်း အလားတူပင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။
"စွပ်" "စွပ်" "စွပ်"
ရုပ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နတ်ဆိုး၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော တုတ်ဖြင့် ဓားကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ နောက်ဘက်တွင်လည်း ဓားနှစ်လက်က နတ်ဆိုး၏ ဓားကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သူတို့သုံးဦးမှာ တုတ်ကို ကိုင်ထားသော ကွန်ချီ၊ နှင့် ဓားဖြင့် ဘေးမှ ထိုးစိုက်လာသော ဓားကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ရှောင်ကျန်း နှင့် တျန်လုံတို့ ဖြစ်ကြသည်။
"ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ငါတို့မျက်စိရှေ့မှာ သတ်ချင်တာလား။ မင်းတို့ ငါတို့ကို အထင်သေးလွန်းမနေဘူးလား" ရှောင်ကျန်း သည် သူတို့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ တျန်လုံက ဘာမျှမပြောသော်လည်း သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်ဝန်းများက သူတို့အပေါ် ထားရှိသည့် အမုန်းတရားကို ဖော်ပြနေသည်။
ခဏအကြာက၊
"ကျိန်ဆဲလိုက်စမ်း၊ ဒီနတ်ဆိုးတွေ အများကြီးနဲ့ဆိုတော့ ငါတို့ အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး" ဇန်းချန်းသည် ဓားကို ကိုင်ကာ နတ်ဆိုးကို ခုခံရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"သူတို့က အားနည်းပေမဲ့ အရေအတွက်က အများကြီးပဲ" လမ်းကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော ရှောင်ကျန်း က နည်းလမ်းရှာဖွေရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ညီလေးရှောင်၊ ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းရှင်းခွင့်ပေးမလား" ရုတ်တရက် အသံနှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် စကားပြောသူတို့၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်၊ သူတို့မှာ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ ကောရှင်း နှင့် ချောင်ဘင် တို့ ဖြစ်နေကြသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ရှေ့မှာ သူတို့ အရေအတွက်က အများကြီးပဲ" ရှောင်ကျန်း က သဘောတူလိုက်ပြီး သူတို့ကို ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်စေသည်။
"ဒီတိုက်ခိုက်မှုအတွက် အရေအတွက်က အရေးမကြီးပါဘူး" ချောင်ဘင် က ပြောလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ကောရှင်း ၏ နှုတ်ခမ်းကို နူးညံ့စွာ နမ်းလိုက်သည်။
"ဟမ်!" လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး 'ဟေ့ကောင်တို့၊ ငါတို့က ပွဲလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာ၊ ဒီလိုမျိုး မလုပ်နိုင်ကြဘူးလား' ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဓားတစ်လက်နှင့် ဓားရှည်တစ်လက် မြင့်တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အသက်ရှူတစ်ချက်စာအတွင်းမှာပင် ဓားရှည်နှင့် ဓားတို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးစွန်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွာသွားပြီး ချောင်ဘင် က တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက အတိုင်းအတာတွေကိုပါ ဖြတ်တောက်နိုင်လို့ပဲ"
"ကောင်းကင်ယင်ယန်ဓား - အတိုင်းအတာဖြတ်တောက်ခြင်း"
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းမှာ ဓားရှည်ထက် ဓားနှင့် ပိုတူသည်။ သူတို့သည် ရှေ့သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဓားမှ အဝါရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် အလင်းတန်းငယ်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးများအားလုံးကို ဒေါင်လိုက် ဖြတ်တောက်သွားသည်။ သူတို့သည် ရှောင်တိမ်းရန်လည်း မဖြစ်နိုင်သလို သူတို့၏ ခွန်အားဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ညီလေးရှောင်!" ချောင်ဘင် သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ရှောင်ကျန်း ကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ခွန်အားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
"စွပ်" "စွပ်" "ဘုန်း" "ဘုန်း"
ထိုအခါမှသာ အခြားသူတို့သည် နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဒဏ်ရာများကို သတိပြုမိသွားပြီး နတ်ဆိုးအလောင်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြိုလဲကျသွားကြသည်။
"ဝုန်း" "ဝုန်း" မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ရှောင်ကျန်း နှင့် တျန်လုံတို့မှာ ဖေး ရှိရာသို့ အမြန်ဆုံး ပြေးသွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကွန်ချီသည် သူ၏ လက်နက်ကို တူမှ တုတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏ ဓားကို ပိတ်ဆို့ထားသော နတ်ဆိုး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
လက်ရှိတွင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် နတ်ဆိုးများမှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကွန်ချီကို မြင်သောအခါ နတ်ဆိုးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ယန် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "မင်းသား၊ ဒါက အကြီးအကဲတွေရဲ့ အမိန့်ပါ၊ စတုတ္ထမင်းသားအနေနဲ့ ဝင်မနှောင့်ယှက်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့လည်း အရေးယူရလိမ့်မယ်" သူ၏ နောက်ဆုံးစကားတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပါဝင်နေသော်လည်း ထိုအရာကို သူ မဖော်ပြနိုင်ပေ။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကွန်ချီ၏ ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူက အသံတိုးတိုးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "ငါ တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ တိုက်ပွဲကို မင်းတို့က တားဆီးနေတာလား"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စတုတ္ထမင်းသား၏ အရှိန်အဝါများ တားဆီးမှုမရှိဘဲ မြင့်တက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်က မြေပြင်ကို ပိုမိုအားထည့်၍ နင်းလိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်မှ "တိုက်ပွဲဝင်ပညာရှိ သွေးမျိုးဆက်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မင်းသား၊ အလွန်အကျွံ မလုပ်ပါနဲ့" ဖေး ထံမှ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားများ နိုးထလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုနတ်ဆိုးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အချိန်မရွေး ခုခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ ပြန်တွေးမိသည်။ သူက အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပါလျက်နှင့် ဘာကြောင့် ခုခံနေရဦးမှာလဲ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်၊ "မင်းသား၊ တကယ်လို့ မင်းသာ ဖယ်မပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့လည်း လှုပ်ရှားရတော့မှာပဲ"
သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ရှေ့သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော တျန်လုံ နှင့် ရှောင်ကျန်း တို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဓားချက်သည် ထိုနတ်ဆိုး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထိုနတ်ဆိုးက ဖေး ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှထိ သတ်ချင်နေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
ဖေး သည် သူ၏ အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ညာလက်တွင် တုတ်ကို ကိုင်ထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နေမင်း၏ စွမ်းအင်များ သူ၏ တုတ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး အခြားသူများ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားမည့် စကားလုံးအချို့ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ တုတ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ယခင်ကထက် ငါးဆမျှ ပိုမိုအားကောင်းသော နေလုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ညာလက်တွင် တုတ်ကို ကိုင်လျက် သူသည် ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ နေလုံးနှင့်အတူ နတ်ဆိုး၏ ဓားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တုတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ဘေးသို့ ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ တုတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ခြင်းကြောင့် နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုတ်မှ ကွာထွက်သွားပြီး သစ်ပင်များရှိရာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
"နေလုံးပေါက်ကွဲခြင်း" "ဘုန်း"
သို့သော် ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးပေ။ နတ်ဆိုး ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ရှောင်ကျန်း နှင့် တျန်လုံ တို့ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
"ဓားတစ်လက် - အသက်နှင့်သေခြင်း" ရွှေရောင်ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် နတ်ဆိုး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
"မွေးရာပါစွမ်းရည် - သတ်ဖြတ်ခြင်း ချိတ်ဆက်ဓား" သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာ အနီရောင်သန်းသွားသည်။ ထိုစဉ် လူငယ်၏ လက်ထဲမှ အနီရောင်ဓားတစ်လက်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်းလက်သွားသည်။ အနီရောင်ဓားအလင်းတန်းက နောက်ထပ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဦးခေါင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် ဖေး ၏ ရှေ့တွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းသား၊ မင်း ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား? အကြီးအကဲတွေရဲ့ အမိန့်ကို ဖီဆန်ချင်တာလား? မင်း ဆက်ပြီးတော့..."
သူ၏ စကားများမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ ဆက်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်နှင့် တိုက်မိကာ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။
"ဒုန်း" "ဒုန်း" "ဖတ်"
တိုက်ခိုက်သူမှာ တုတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဖေး ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုနတ်ဆိုးကို ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလို့ ထင်နေကြတာလဲ? အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ့တိုက်ပွဲကို ဘယ်သူမှ ဝင်မစွက်ဖက်ရဘူး။ ငါ သူတို့အမိန့်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သွားပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်စမ်း၊ ငါပြောတယ်လို့... 'ငရဲကိုသာ သွားကြတော့' လို့"