Fighting For Eternity – အခန်း ၁၀၃: အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ စုဆောင်းခြင်း
ရှလုံဖေး သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ထိုင်နေရင်း သူ၏အတွေးများကို စုစည်းနေသည်။ သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော အခြေအနေမှာ အတော်လေးကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်။ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ သည် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်သစ်များကို ရှာဖွေရန်အတွက် အလွန်ပင် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
"ဖေး၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ရှောင်ကျန်း က မေးလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များစွာကို စူးစမ်းလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
ရှလုံဖေး သည် ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော အာကာသလက်စွပ် ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း "သူတို့က ငါတို့ကို ကမ်းလှမ်းလာတာကတော့ ထူးဆန်းတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား" ဟု ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ [[ကျန်းချီမင်းဆက်]] တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသည်။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး တိကျပြတ်သားသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ကိုယ်တိုင် ချဉ်းကပ်လာခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
စနစ် က သူ့အား သတိပေးချက်များ ပေးနေသော်လည်း ရှလုံဖေး အတွက်မူ ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။
"သူတို့က [[ကျန်းချီမင်းဆက်]] ရဲ့ အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် လူတွေကိုပဲ ရွေးချယ်လေ့ရှိတယ်" ဟု ရှောင်ကျန်း က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
ရှလုံဖေး သည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ဝေးလံသော အရပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ "ကောင်းပြီ၊ သူတို့ ဘာလိုချင်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ သည် အင်အားကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ရှလုံဖေး အတွက်မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန်သာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ သူသည် အာကာသလက်စွပ် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"အစ်ကိုနီ၊ အစ်ကိုနီ ပြန်လာပြီ"
အဝတ်အစားစုတ်ပြတ်နေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် အနက်ရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦးထံသို့ ပြေးသွားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ ရိုးရှင်းသာမန်ဖြစ်ပြီး အသက်မှာ ဆယ့်ကိုးနှစ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ပြုံးရွှင်နေသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ရွာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ၏အမည်မှာ နီဘင် ဖြစ်သည်။
ဤရွာကလေးသည် တောအုပ်နှင့် ကျင့်ကြံသူများရှိရာ အရပ်မှ အလွန်ဝေးကွာသောကြောင့် လူအများစုမှာ ဤနေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြပေ။ ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ယခင်က ရှောင်ကျန်း ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြုံးလျက် မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ "ငါ သုံးရက်ကြာအောင် ခရီးလွန်သွားတယ်။ မင်းတို့ အဆင်ပြေကြရဲ့လား။ ဘာပြဿနာမှ မရှိကြဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
မိန်းကလေးငယ်သည် သူမ၏ လက်ယာဘက်လက်ဖြင့် သူ၏ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း "ကျွန်မတို့ အဆင်ပြေပါတယ်။ အစ်မအန်း က ကျွန်မတို့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးနေပါတယ်။ ဒါနဲ့ အစ်ကိုနီ၊ ကျွန်မတို့အတွက် အစာတွေရော ယူလာခဲ့လား။ ကျွန်မတို့ဆီမှာ အစာတွေ ကုန်တော့မယ်။ ကျွန်မတို့ အရမ်းဆာနေပြီ" ဟု ပြောသည်။
သူမ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နီဘင်မှာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူသည် လူအချို့အတွက် အစာများ ယူလာပေးနိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင် ကလေးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ နေထိုင်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူ၏ လုပ်ကြံမှုသာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက အစာများစွာ ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လုပ်ကြံမှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ သူသည် တွေ့သမျှပစ်မှတ်ကို သတ်ဖြတ်သည့် ရက်စက်သော လူသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပါက ဤအခြေအနေကို ကျော်လွှားနိုင်ကောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုနီရယ်။ ကျွန်မတို့ နောက်ထပ် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆက်ရှင်သန်နိုင်ပါသေးတယ်။ မနက်ဖြန် တောအုပ်ထဲကို ရောက်သွားရင် အသီးအနှံတွေ ရှာစားလို့ ရမှာပါ" ဟု မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ ပါးပြင်ကို သူ၏ပါးပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုအပြုံးက နီဘင်၏ ရင်ကို ပို၍ နာကျင်စေသည်။
သူသည် လူသတ်သမားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်ကို တစ်ခါတစ်ရံ နောင်တရမိသည်။ အကယ်၍ သူသာ နည်းနည်းလေး ပို၍ ရက်စက်တတ်မည်ဆိုလျှင် အစာပိုရှာနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး "အစ်ကိုက အရည်အချင်းမရှိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုက အရည်အချင်းမရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့အတွက်တော့ ဒီလောကမှာ အစ်ကိုနဲ့ အစ်မအန်း ထက် သာတဲ့သူ မရှိပါဘူး" မိန်းကလေးငယ်က သူ၏မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးရင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ဆက်ပြောသည် "တကယ်တော့ ကျွန်မတို့အားလုံးက သွေးသားတော်စပ်တာ မဟုတ်ကြပါဘူး။ ကျွန်မတို့က မိဘမဲ့တွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ကျွန်မတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။ အစ်ကိုက ကျွန်မတို့ကို အစာနဲ့ နေရာပေးရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်ခံပညာတွေကိုပါ သင်ပေးခဲ့တာပါ။ အစ်ကိုက ကျွန်မတို့အတွက် ဖခင်ရော၊ မိခင်ပါပဲ။ အစ်မအန်း ကလည်း လူတိုင်းကို ချစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်မ ဒီမှာရှိနေတာက အစ်ကို့ကြောင့်ပါ။ အစ်ကို့ကြောင့်သာ ကျွန်မတို့ အသက်ရှင်နေနိုင်တာပါ"
ထိုသို့ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။ သူမသည် မည်မျှပင် ယဉ်ကျေးပြီး သဘောတရား နားလည်ပါစေ၊ သူမသည်လည်း ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် ထိုမိန်းကလေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော ကလေးအချို့က နီဘင်ဆီသို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူတို့နောက်တွင်မူ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့သည် အကြောင်းအရာများစွာကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ နီဘင်မှာမူ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရည်အချင်းမရှိဟု ခံစားရသဖြင့် ဝမ်းနည်းနေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် လူတိုင်းကို ဗိုက်ဝအောင် ကျွေးနိုင်သော်လည်း မကြာသေးမီက သူတို့ရွာကို ကျင့်ကြံသူအချို့ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် အရေးပေါ် ထွက်ပြေးခဲ့ရကာ အစာရိက္ခာအားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
ထိုအစာများမှာ သူ၏ ချွေးနည်းစာဖြင့် ရှာဖွေထားခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း တာဝန်များ ပိနေသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အာရုံစိုက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ 'စစ်မှန်သောချီအဆင့်' တွင်သာ ရပ်တန့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ဝမ်းနည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်း နှစ်သိမ့်ကြသည်။
"အစ်ကိုနီ၊ အစ်ကိုက အရည်အချင်းမရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစ်ကိုက ကျွန်မတို့အတွက် အကောင်းဆုံးအစ်ကိုပါ"
"ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုက ကျွန်မတို့အတွက် အရာအားလုံးပဲ။ ကျွန်မတို့သာ မရှိရင် အစ်ကိုက ဒီနေရာရဲ့ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလောက်ပြီ"
ရုတ်တရက် လှပသောမိန်းကလေး အန်း က "အစ်ကိုနီဘင်၊ အစ်ကို့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေထဲမှာ အစာရိက္ခာ ချေးငှားလို့ရမယ့်သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိသေးလား။ အစ်ကို့မှာ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိသင့်တယ်မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူမ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်သူ မရှိသည်တော့ မဟုတ်၊ သို့သော် မည်သူမျှ သူ့ကို ကူညီလိုခြင်း မရှိကြပေ။ ရုတ်တရက် ချိုမြိန်ပြီး နုပျိုသော အသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဆက်အသွယ် အနည်းငယ် ရှိပါတယ်"
"မင်း..." နီဘင်သည် မည်သို့မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူ၏ အာကာသလက်စွပ် ထဲမှ ဓားကို ထုတ်ယူကာ နောက်သို့ လှည့်ခုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် လူငယ်တစ်ဦးက လွယ်ကူစွာပင် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူက "ကျွန်တော့်ကို စကားအဆုံးထိ ပြောခွင့်ပေးလို့ မရဘူးလား" ဟု အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ဘယ်လိုလိုက်လာတာလဲ။ အဲဒါ... အားလုံးပဲ ပြေးကြ!" နီဘင်သည် လက်ရှိအခြေအနေကို နားမလည်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ကာ ရှောင်ကျန်း ကို ထပ်မံ ခုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျန်း သည် အန်းကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အန်း သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသဖြင့် "နီဘင်၊ ရပ်လိုက်တော့!" ဟု အော်လိုက်သည်။
သူမ၏ အသံကို ကြားသောအခါ နီဘင် ရပ်တန့်သွားပြီး အန်း ကို မျက်လုံးများတွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်သည်။ အစ်မအန်း သည် ရှောင်ကျန်း အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့၍ "ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား" ဟု မေးသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကူညီခြင်းမှာ နှစ်မျိုးရှိတယ်။ ရေရှည်ကူညီခြင်းနဲ့ ခေတ္တကူညီခြင်း။ ဒီလူမိုက်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ ကျွန်တော် ခေတ္တကူညီပေးရင်တောင် မကြာခင်မှာပဲ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ပြန်ရောက်ဦးမှာပဲ။ ဒီမင်းဆက်ကလည်း ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အတော်လေး ဂယက်ထနေတာမို့ အဆင့်နိမ့်တဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်တွေအောက်မှာ ပုန်းနေရင်တောင် သူတို့က ရှာတွေ့သွားနိုင်တယ်" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ကျန်း က သူ့ကို လူမိုက်ဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် နီဘင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ကျန်းချီမင်းဆက် ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သိထားသဖြင့် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ သူ့စကားကို ကြားသောအခါ အန်း သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာရှိသည့် နီဘင်ကို အရင်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ အမှန်တရားကို နားလည်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ကာ "ရေရှည်အတွက် ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့က အစ်ကို့မိသားစုရဲ့ ကျွန်ခံပြီး အလုပ်လုပ်ပေးရမှာလား" ဟု မေးသည်။
"ခင်ဗျားတို့ စကားထဲမှာ အမှားနှစ်ခု ပါနေတယ်။ ပထမအချက်၊ ကျွန်ခံစရာ မလိုဘူး။ ဒုတိယအချက်၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော့် မိသားစုဆီ ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ရှောင်ကျန်း သည် အပြုံးမပျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်..." အန်း အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကာ မေးလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ကျွန်တော့်နာမည်က ရှောင်ကျန်း ပါ။ ကျွန်တော်က ရှောင်မျိုးနွယ်စုက ဖြစ်ပေမဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ အဖွဲ့ကို အခုထိ တရားဝင် မဖွဲ့စည်းရသေးပေမဲ့ မကြာခင် ဖြစ်လာတော့မှာပါ" ရှောင်ကျန်း သည် ရိုးရှင်းစွာ မိတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ ဟုတ်လား" အန်းတင်မကဘဲ နီဘင်ပါ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲ စတင်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ပါ။ အဖွဲ့ဝင်သုံးဆယ်ပဲ ရှိပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အစွမ်းထက်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်ကတော့ ကျွန်တော်တို့က သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေလိုပါပဲ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေထက်တောင် နည်းပါသေးတယ်" ရှောင်ကျန်း သည် ကျွမ်းကျင်သော အပြုံးဖြင့် ဆက်လက် မိတ်ဆက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ မိသားစုက ဖန်တီးထားတဲ့ ကောလာဟလတွေ မဟုတ်ဘူးပေါ့" နီဘင်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။ သူသည် ရှောင်ကျန်း ၏ စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ဖူးသဖြင့် အကယ်၍သာ ၎င်းတို့က ကောလာဟလ မဟုတ်ပါက သူသည် အချိန်တိုအတွင်း အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် မသေချာသော လေသံဖြင့် "ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အရည်အချင်း တိုးတက်လာတာက အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ နဲ့ ပတ်သက်နေတာပေါ့" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်" ဒီလူမိုက်က ဦးနှောက်သုံးတတ်တာကို မြင်တော့ ရှောင်ကျန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ပြုံးလျက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ဆိုးသွမ်းတဲ့ ပညာရပ်မျိုးကို မကျင့်သုံးဘူးဆိုရင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အရည်အချင်းကို ဒီလောက်အထိ မြှင့်တင်လို့ မရနိုင်ဘူး" နီဘင်သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကာ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ကျန်း စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အန်းကို ကြည့်ကာ "ကျွန်တော်က လူဆိုးတစ်ယောက်လို ပုံစံပေါက်နေလို့လား" ဟု မေးသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး" အန်း သည် မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း မဆိုးသွမ်းသလို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကလည်း မဆိုးသွမ်းပါဘူး။ သူက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလောကပြင်ပက အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခု ပေးထားလို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ က ဘယ်သူ့ကိုမှ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ ရွှေရောင်အခွင့်အရေးတစ်ခုပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က ငွေကြေး၊ အစာ၊ အဝတ်အစား စတဲ့ ခင်ဗျားတို့ လိုအပ်သမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော်တို့ အခမဲ့ ပေးတာပါ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့အတွက်တော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားရပါမယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိမရှိကို ကျွန်တော်တို့ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ လိုအပ်တာက သူတစ်ပါးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ စိတ်ထားကောင်း၊ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ဉာဏ်ရည်၊ ပြီးတော့ တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ရှောင်ကျန်း ရှင်းပြသည်။
သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ကလေးအချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သဘောတူနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း အန်း မှာမူ တွန့်ဆုတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သွားကို ကြိတ်ကာ "ကျွန်မတို့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူမကို ကြားသောအခါ သူပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် လိုချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ လိုချင်တာပါ။ သူ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်အတွက်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ သန်မာလာမှသာ သူ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာပါ။ လက်ရှိအခြေအနေမှာဆိုရင်တော့ ဒီကလေးတွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က ဆယ်နှစ်အောက်တွေ ဖြစ်နေတာမို့ အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ကျွန်မ သိချင်တာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကြီးအကဲက ဘယ်သူလဲ" နီဘင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရှောင်ကျန်း ၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင်များကို ဖန်တီးနိုင်သည့်သူဆိုလျှင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။
"သူ့နာမည်က ရှလုံဖေး ပါ။ ပြီးတော့ အခုဆိုရင် သူက ကျန်းချီမင်းဆက် တစ်ခုလုံးမှာ ရှာဖွေခံနေရတဲ့သူပါ" ရှောင်ကျန်း သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ရာ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရှောင်ကျန်း သည် အမြဲတမ်း ပြုံးနေတတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဂုဏ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ နီဘင်သည် အချက်နှစ်ချက်ကြောင့် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပထမအချက်မှာ သူသည် ရှလုံဖေး ကို သိနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ ထိုကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သစ္စာရှိသောသူ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ယူရသည်မှာ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုလူ၏ လက်ဝယ်တွင် မည်မျှများပြားသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကိုလည်း သူသိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သွားကိုကြိတ်ကာ "ကျွန်တော်တို့ လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မလုပ်ချင်တဲ့အရာတွေကိုတော့ အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူသာ သစ္စာမဖောက်ဘူးဆိုရင်ပေါ့" ရှောင်ကျန်း က သူတို့ကို ကြိုဆိုရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဓားအငွေ့အသက်မဟုတ်ဘဲ ကျောက်ရွာတွင် ရှိနေစဉ်က စုစည်းထားခဲ့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြစ်သည်။
ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် သူ့ကို သစ္စာဖောက်လျှင် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အာကာသလက်စွပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "ဒီအထဲမှာ အခုလောလောဆယ် ခင်ဗျားတို့ လိုအပ်သမျှ အကုန်ပါဝင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ကာကွယ်ရေးအတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ အစီအရင်တချို့လည်း ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို မကြာခင် အကြောင်းကြားပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ ဒါမှ သူ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာပါ။ အခုတော့ တခြားအရာတွေကို တွေးမနေပါနဲ့ဦး၊ အေးအေးဆေးဆေးသာ နေကြပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် ဓားခြေလှမ်းများကို အသုံးပြုကာ သူရှိနေသည့်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
(မှတ်ချက်။ ။ သင်ပေးပို့သော SOURCE တွင် ဝတ္ထုဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစ မပါဝင်ဘဲ ဝဘ်ဆိုက်၏ မှတ်ချက်ပေးသည့် အပိုင်း (Comment Section) နှင့် အီမိုဂျီ စတစ်ကာများသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစကို ထပ်မံပေးပို့ပေးပါက အမြန်ဆုံး ဆက်လက် ဘာသာပြန်ပေးပါမည်။)
(မှတ်ချက်။ ။ သင်ပေးပို့သော SOURCE တွင် ဝတ္ထုဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစ မပါဝင်ဘဲ ဝဘ်ဆိုက်၏ မှတ်ချက်ပေးသည့် အပိုင်း (Comment Section)၊ အီမိုဂျီ စတစ်ကာများ၊ အသုံးပြုသူ အင်တာဖေ့စ် (UI) နှင့် ဝဘ်ဆိုက်၏ အချက်အလက်များသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစကို ထပ်မံပေးပို့ပေးပါက အမြန်ဆုံး ဆက်လက် ဘာသာပြန်ပေးပါမည်။)