ကောင်းကင်မြင့်မားတောအုပ် အတွင်း၌။
လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် ပက်လက်အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေပြီး ခေါင်းနှစ်လုံးပါသော မြွေပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် သူ၏ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ ထိုမြွေ၏ ခေါင်းတစ်လုံးမှာ အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်လုံးမှာ အဝါရောင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်ရှည်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ထိုလူငယ်မှာ အသားအရေဖြူဖွေးပြီး အသက် ၁၄ နှစ်ခန့်ရှိပုံရသည်။ သူသည် သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်နှင့် အလွန်လိုက်ဖက်သည့် အဖြူရောင်ဘောင်းဘီနှင့် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
လူငယ်လေးသည် စကားလုံးအချို့ကို ရွတ်ဖတ်လိုက်ရာ သူ၏ပတ်လည်တွင် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆွဲငင်ယူနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို ရှေးခေတ်က အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများက ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါအမျိုးမျိုးတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းပုံကို ကြည့်ရှုလေ့လာပြီး ဖန်တီးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများသည် သဘာဝတရား၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရသော်လည်း လူသားများမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူသားများသည် မိမိတို့ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းနိုင်ရန် အထူးနည်းလမ်းများ လိုအပ်ကြသည်။
သူသည် သူကျင့်ကြံနေသည့် 'အဝါရောင်နဂါးနက်နဲသောကျင့်စဉ်' ကျင့်စဉ်ကို ရွတ်ဖတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အဝါရောင်နဂါးနက်နဲသောကျင့်စဉ် ကို ရွတ်ဖတ်နေစဉ်တွင် သူ၏ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်ချီဓာတ်များက သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းနှစ်လုံးစလုံးသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ချီဓာတ်များကို စတင်မျိုချလိုက်ကြသည်။
"ရှူး"
ဝိညာဉ်ချီဓာတ် ပမာဏအမြောက်အမြားသည် ဝိညာဉ်လက်နက်မှတစ်ဆင့် လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ၏သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဝင်သွားသည်။
"ကွဲထွက်စမ်း" ဟု လူငယ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံသွင်းရန်နှင့် အကန့်အသတ်များကို ချိုးဖျက်ရန် ဝိညာဉ်ချီဓာတ်အားလုံးကို အသုံးချလိုက်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာပြီး ဝိညာဉ်ချီဓာတ်များမှာ ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ စီးဆင်းနေသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့သွားပြီး ဝိညာဉ်ချီလှိုင်းများလည်း ငြိမ်ကျသွားသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်၏ အကန့်အသတ်မှာ ပွင့်ထွက်မသွားဘဲ အဆင့်ဟောင်းအတိုင်းသာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"နောက်တစ်ခါ ထပ်မအောင်မြင်ပြန်ဘူး၊ ဒီဇင်ဘာလတောင် ကုန်တော့မယ်။ ဟူး!" လူငယ်လေးသည် စိတ်ဓာတ်ကျသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဤလူငယ်၏အမည်မှာ ရှူပြည်နယ် ရှိ လုံမျိုးနွယ်စု မှ ရှလုံဖေး ပင်ဖြစ်သည်။
ရှူပြည်နယ် သည် ကျန်းချီတိုက်ကြီး ၏ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ စတုရန်းမိုင် တစ်သိန်းကျော် ရှိသည်။ ကျန်းချီတိုက်ကြီး ပေါ်တွင် ပြည်နယ် ၃ ခု ရှိသည်။
ရှူပြည်နယ်၊ ကျန်းပြည်နယ် နှင့် ထျန်းပြည်နယ် တို့သည် ကျန်းချီတိုက်ကြီး ၏ နယ်မြေများကို တန်းတူခွဲဝေယူထားကြသည်။ ကျန်းပြည်နယ် သည် ကျန်းချီတိုက်ကြီး ၏ အမည်ကို မှည့်ခေါ်ထားသည့် အသက်အကြီးဆုံး ပြည်နယ်ဖြစ်သည်။ ရှူနှင့် ထျန်းပြည်နယ် တို့မှာမူ နယ်မြေအသစ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း နှစ်ပေါင်းငါးသောင်းကျော် သမိုင်းကြောင်း ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းချီတိုက်ကြီး တွင် လူတို့သည် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းထက်အောင် ကြိုးစားကြရသည်။ ဤနေရာတွင် အားနည်းသူကို အားသာသူက ဖိနှိပ်သည့်စနစ်ရှိသော်လည်း ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်း တို့ ချမှတ်ထားသည့် စည်းမျဉ်းအချို့ ရှိနေသေးသည်။
ဤဂိုဏ်းများသည် ပြည်နယ်တိုင်းရှိ စီးပွားရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် အစွမ်းထက်သူများကို စီမံခန့်ခွဲကြသည်။
ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်း တို့မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားဂိုဏ်း၊ ဒြပ်စင်ငါးပါးဂိုဏ်း၊ ရေခဲသရဖူဂိုဏ်း၊ လွှမ်းမိုးဓားသွားဂိုဏ်း၊ တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း၊ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ဂိုဏ်း၊ ရွှေနဂါးဂိုဏ်း နှင့် စင်ကြယ်ဖီးနစ်ငှက်ဂိုဏ်း တို့ဖြစ်သည်။
ရှူပြည်နယ် တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားဂိုဏ်း၊ ဒြပ်စင်ငါးပါးဂိုဏ်း နှင့် ရေခဲသရဖူဂိုဏ်း တို့ ရှိသည်။
ထျန်းပြည်နယ် တွင် လွှမ်းမိုးဓားသွားဂိုဏ်း၊ တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း နှင့် မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ဂိုဏ်း တို့ ရှိသည်။
ကျန်းပြည်နယ် တွင် ရွှေနဂါးဂိုဏ်း နှင့် စင်ကြယ်ဖီးနစ်ငှက်ဂိုဏ်း တို့ ရှိသည်။
အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းများလည်း ရှိသေးသည်။ ဂိုဏ်းများကို တပည့်အရေအတွက်၊ ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်များပေါ် မူတည်၍ အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။
ရှလုံဖေး သည် ဒြပ်စင်ငါးပါးဂိုဏ်း (Five Elements Sect) ၏ ပြင်ပတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ကြိုးစားအားထုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှူပြည်နယ် တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးမျိုးနွယ်စု ရှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် လုံမျိုးနွယ်စု၏ လူငယ်သခင်လည်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ မိဘများအကြောင်းကို ဘာမျှမသိပေ။ သူ့ကို အဘိုးနှင့် အဘွားတို့ကသာ စောင့်ရှောက်မွေးမြူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတွင် ဦးလေး ၅ ဦးနှင့် မောင်နှမများစွာလည်း ရှိသည်။
အားသာသူက အားနည်းသူကို ဖိနှိပ်သည့် ဤလောကတွင် သူသည် ဝိညာဉ်အမြစ်များ မပါဘဲ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူ၏ ဒန်တျန် (ဒန်တျန်) သည် ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိရမည့်နေရာတွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် သူသည် ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဝိညာဉ်အမြစ်ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဝိညာဉ်ချီဓာတ်ကို စုပ်ယူရန် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်ချီဓာတ်ကို မိမိခန္ဓာကိုယ်အနီးသို့ ဆွဲငင်ရန် ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုကြပြီး ဝိညာဉ်အမြစ်မှတစ်ဆင့် ဒန်တျန် အတွင်းသို့ စုပ်ယူကြသည်။
ဒန်တျန်ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများက ချီဓာတ်ကို သိုလှောင်ကာ လိုအပ်သည့်အခါ အသုံးပြုနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အမြစ်များသည် ဒန်တျန် ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။
ဝိညာဉ်အမြစ်များသည် သစ်ပင်အမြစ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရောင်၊ အရည်အသွေး၊ ဂုဏ်သတ္တိနှင့် အထူးစွမ်းရည်များမှာ ကွဲပြားကြသည်။
အရောင်သည် ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အရည်အသွေးကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အရည်အသွေး နိမ့်လေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ချီဓာတ်ကို စုပ်ယူနိုင်သည့်အရှိန် နှေးကွေးလေလေဖြစ်ပြီး စုပ်ယူနိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည် ၅ လက်မခန့်သာ ရှိတတ်သည်။ အရည်အသွေး မြင့်မားလေလေ စုပ်ယူနိုင်သည့်အရှိန်နှင့် အကွာအဝေးမှာလည်း တိုးတက်လာလေဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အရောင်များကို အနိမ့်မှ အမြင့်အထိ အဆင့်ဆင့်ခွဲခြားပါက - အဖြူ၊ အဝါ၊ အနီ၊ အစိမ်း၊ အပြာ၊ ခရမ်း၊ အနက်၊ လိမ္မော် နှင့် ရွှေရောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကျန်းချီတိုက်ကြီး တွင် အတွေ့ရအများဆုံးမှာ အပြာရောင်အဆင့်အထိ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်အဆင့်ရှိသူ အချို့ရှိသော်လည်း လက်ချိုးရေတွက်နိုင်လောက်အောင်ပင် နည်းပါးသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိသူများသည် သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် 'အမှိုက်' ဟုသာ ခေါ်ဆိုခံကြရသည်။
ဖေး မှာမူ သူ၏ ဒန်တျန် ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပင် မရှိပေ။ သူသည် လုံးဝကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့။
သို့သော် သူသည် လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သူ၏ ဒန်တျန် ပိတ်ဆို့ခံထားရကြောင်း သိသော်လည်း သာမန်ကလေးများ ငိုယိုကစားနေမည့် ၅ နှစ်အရွယ်ကတည်းက သူသည် လေ့ကျင့်မှုများကို စတင်ခဲ့သည်။
ကျန်းချီတိုက်ကြီး တွင် လူတို့သည် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်မှသာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ကြသည်။
ဖေး သည် ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ၇ နှစ်သားအရွယ်ကတည်းက တောထဲသို့ အမဲလိုက်ရန်ပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သွားခဲ့သည်။ ထိုမျှ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူသည် ကျင့်ကြံ၍မရနိုင်ကြောင်း သိထားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ၈ နှစ်သားအရွယ် တောထဲ၌ အမဲလိုက်နေစဉ် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူသည် အဆင့် ၃ ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို နိုးထစေခဲ့သည်။ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ မြွေမှာ အားနည်းပုံပေါက်သော်လည်း ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နိုးထလာသောအခါ အနီးနားရှိ ဝံပုလွေပင် ကြောက်လန့်တကြား ဆီးသွားပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို မျိုးနွယ်စုဝင်များက တွေ့ရှိသွားပြီး အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ၃ ရက်ကြာ အနားယူပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံး၌ ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာခဲ့သည်။
သူ အရင်ဆုံး စစ်ဆေးခဲ့သည်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဟားဟား" ဟု သူသည် အခန်းထဲ၌ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း အပြင်ဘက်မှ ခြေသံကြားရသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို အမြန်ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသူများမှာ သူ၏ အဘွား၊ အဒေါ်ကြီးနှင့် အဒေါ်လတ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် ဖေး ကို အစိုးရိမ်ဆုံးသူများ ဖြစ်သည်။ အဘွားဖြစ်သူမှာ သူ့ကို အငယ်ဆုံးအရွယ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်လာခဲ့သူဖြစ်၍ သူ့ကို အချစ်ဆုံးဖြစ်သည်။
အဒေါ်ကြီးမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သော်လည်း အဒေါ်လတ်မှာမူ ငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမတွင် ကလေးမွေးဖွားနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက်ကြောင့် သူ့ကို သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ချစ်ခင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မိသားစုဝင်များအားလုံး စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး အချို့က သူမကို ကဲ့ရဲ့နေချိန်တွင် ၄ နှစ်အရွယ် ဖေး က "အဒေါ်လတ် ကလေးမမွေးနိုင်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ ကျွန်တော်က အဒေါ့်သား မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် သူ့ကို သူမ၏သားအရင်းကဲ့သို့ တကယ်တမ်း စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ကလေးရအောင် ကြိုးစားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။
သူ၏အဘွားမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် အသက်ကြီးသည့်ပုံ မပေါက်ဘဲ နုပျိုနေဆဲဖြစ်သည်။ အဒေါ်ကြီးနှင့် အဒေါ်လတ်တို့မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် များသောအားဖြင့် ခရမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်များကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြသည်။
ဖေး သည် မွေးဖွားကတည်းက အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး ကြိုးစားအားထုတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ မနိုးထဘဲ နေခဲ့သည့် ထို ၃ ရက်တာကာလအတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်နှင့် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဤဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်သည် ၂၁ ရာစု ကမ္ဘာမြေမှဖြစ်ပြီး သူသည် ငယ်ရွယ်ထူးချွန်သော သိပ္ပံပညာရှင်၊ လူချစ်လူခင်ပေါများသူနှင့် ဘီလျံနာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပိုသည်မှာ သူသည် မိမိရရှိသော အမြတ်ငွေအားလုံးနီးပါးကို ဆင်းရဲသားများအတွက် လှူဒါန်းလေ့ရှိသူဖြစ်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်သည် မူလ ဖေး ၏ ဝိညာဉ်နေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုမရှိခဲ့ပါက၊ ကမ္ဘာမြေမှ ဖေး ၏ ဝိညာဉ်သည် ပျက်သုဉ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး မူလ ဖေး ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
မူလ ဖေး ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီးနောက်တွင် သူသည် ထိုလူ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ထက်မြက်သော ဦးနှောက်ကိုပါ အမွေဆက်ခံလိုက်ရသည်။
ဖေး သည် ဝိညာဉ်လက်နက် (Martial Spirit) ရရှိသည့်အတွက် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းဖြင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန် ဝိညာဉ်ချီဓာတ်များကို မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆွဲငင်နိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ဝိညာဉ်အမြစ်များကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ချီဓာတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူနိုင်သည့် အခြားနည်းလမ်းများလည်း ရှိသေးသည်။
ဝိညာဉ်လက်နက်သည် ထိုနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသော အမည်မသိ ဝိညာဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖေး ကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့်ကိစ္စမျိုးမှလွဲ၍ နိုးထခြင်းအဆင့် (Awakening Realm) ရောက်မှသာ နိုးထလာလေ့ရှိသည်။
ဖေး သည် ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့် ပတ်သက်၍ များများစားစား မသိရှိပေ။ သူသိသည်မှာ ၎င်း၏အကူအညီဖြင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အနည်းဆုံးအထိ ရောက်နိုင်မည်ဟူသည့်အချက်သာဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၊ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၊ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၊ နိုးထခြင်းအဆင့်၊ စစ်မှန်သောချီအဆင့်၊ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရအဆင့်၊ ရွှေရောင်ဗဟိုချက်အဆင့်၊ နိယာမနိုးထခြင်းအဆင့် နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း၊ ချီသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းတို့သည် အဓိကအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၊ ချီဓာတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ အလေးပေးထားသည်။
ဝိညာဉ်လက်နက် ရရှိပြီးနောက်တွင် သူသည် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုများကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။
အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်တွင် သူသည် အဝါရောင်နဂါးနက်နဲသောကျင့်စဉ် ဟု လူသိများသည့် မိသားစုမှ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
ရှစ်လအတွင်း ကြယ်တစ်ပွင့်ပမာ ထွန်းတောက်လာပြီးနောက် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထူးချွန်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုဂုဏ်သတင်းမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်ခုကို မလှမ်းနိုင်တော့ဘဲ နောက်နှစ်နှစ်ကြာသည်အထိ အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူသည် အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံနိုင်မည့်နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်၌ သူသည် ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ၁၀ လွှာသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် ဒြပ်စင်ငါးပါးဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်မြင့်မားတောအုပ် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မြင့်မားတောအုပ် သည် ပြည်နယ်သုံးခုလုံး၏ နယ်မြေအချို့ကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် အကြီးဆုံးတောအုပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးသားရဲများ နေထိုင်ရာနေရာလည်း ဖြစ်သည်။
သူသည် အစာအတွက် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အစဉ်အမြဲ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက သူသည် သူ၏မျိုးနွယ်စုမှ ရရှိခဲ့သည့် အရှင်သခင်နဂါးဓားသိုင်း အပါအဝင် ကျင့်စဉ်သုံးခုကိုလည်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
သူသည် ဂိုဏ်းမှရရှိသည့် ရွှေလူဝံလက်သီးသိုင်း နှင့် ရူးသွပ်လျှပ်စီးသိုင်း တို့ကိုလည်း လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ထိုကျင့်စဉ်သုံးခုလုံးကို ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံရေးကျင့်စဉ်အဆင့်များကို အခြေခံအဆင့်၊ ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့်၊ အောင်မြင်မှုအငယ်စားအဆင့်၊ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့် နှင့် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။
ကျင့်ကြံရေးကျင့်စဉ်များနှင့် မတူဘဲ သိုင်းပညာများတွင် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်နှစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့မှာ သိမ်မွေ့နက်နဲခြင်းအဆင့် နှင့် စစ်မှန်သော အနှစ်သာရအဆင့်တို့ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ဖေး အတွက် အလွန်လှမ်းဝေးနေသေးသည်။
ကျင့်ကြံရေးကျင့်စဉ်များနှင့် သိုင်းပညာများကိုလည်း ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေးပေါ် မူတည်၍ အဆင့် ၈ ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်များသည် အဆင့်နိမ့်ကျင့်စဉ်များထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသည်။
အဆင့်များမှာ သာမန်အဆင့်၊ အဝါရောင်အဆင့်၊ နက်နဲသောအဆင့်၊ ဝိညာဉ်အဆင့်၊ မြေကြီးအဆင့်၊ ကောင်းကင်အဆင့်၊ နတ်ဘုရားအဆင့် နှင့် သူတော်စင်အဆင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကောင်းကင်အဆင့်နှင့် သူတော်စင်အဆင့်တို့ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ဖေး သည် မြေကြီးအဆင့်ကိုပင် မမြင်ဖူးသေးပေ။
အဆင့်တစ်ခုစီကို ထပ်မံ၍ အဆင့်ခွဲ ၅ ခု ဖြစ်သော အနိမ့်၊ အလတ်၊ အမြင့်၊ ထိပ်တန်း နှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။
ယခုအချိန်တွင် အကြိမ်တစ်ရာကျော် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူသည် မအောင်မြင်သေးပေ။ သို့သော် သူသည် လက်မလျှော့သေးပေ။
"နောက်တစ်ခါ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါအောင်မြင်ရမယ်" ဖေး ၏ မျက်နှာသည် တောက်ပသွားပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ခွေလျက်ထိုင်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။