“ဟဲဟဲ……”
ယနေ့တွင် အင်ပါယာဘုရင်ကြီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ကျေနပ်အားရနေသည့် အပြုံးများဖြင့် တွန့်ချိုးနေလေသည်။
အကြောင်းမှာ ယနေ့သည် မင်းသားများ၏ ပညာရေးအောင်မြင်မှုများကို ပုံမှန်တင်ပြရမည့်ရက် ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်း။
ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် ပထမမင်းသား ဖြစ်သော ယူရီးယပ်စ် နှင့် ဒုတိယမင်းသား လီယွန်ဟတ်တို့က ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏နောက်ဘက်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ ထိန်းကျောင်းစောင့်ရှောက်သူများဖြစ်ကြသည့် မာရီယပ်စ် နှင့် ဝေါလေ့စ်မြို့စား ဝေလေ့စ်မြို့စားတို့က ရပ်နေကြသည်။
‘တကယ်တော့ ယူရီးယပ်စ် ကလည်း ငါ့သားတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။’
မကြာသေးမီအချိန်အထိ ယူရီးယပ်စ်၏ အောင်မြင်မှုဟူသမျှမှာ ဓားရေးပညာမှလွဲ၍ ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော လီယွန် နှင့် အမြဲတမ်း နှိုင်းယှဉ်ခံနေရသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အဘယ်သို့နည်း။
မာရီယပ်စ်က မာရီယပ်စ်၏ ပညာရေးကို တာဝန်ယူကိုင်တွယ်ပေးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းမှစ၍ သူသည် နယ်ပယ်အားလုံးတွင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“သားတော်တို့၊ နားထောင်ကြစမ်းပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဖަထាយဘုရား။”
ယူရီးယပ်စ် နှင့် လီယွန်တို့က ခေါင်းညိတ်၍ ဘုရင်ကြီး၏စကားကို အလေးအနက် နားထောင်ကြသည်။
“နောင်တစ်ချိန်မှာ အင်ပါယာကို ဦးဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် သားတို့နှစ်ယောက် ဒီလောက်ကြိုးစားပြီး ပညာသင်ယူနေတာကို မြင်ရတာ ကိုယ်တော် သဘောကျဝမ်းသာလှပါတယ်။”
ဘုရင်ကြီးက သားတော်များကို ယခင်ကထက် ပိုမိုချစ်စဖွယ်ကောင်းလှသည့်အလား နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း ထပ်မံ မိန့်ကြားလိုက်သည်။
“သားတို့နှစ်ယောက် ဘာလိုချင်တာများ ရှိသေးလဲ။ ကိုယ်တော် ပေးနိုင်တာဆိုရင် သင့်တော်တဲ့ဆုလာဘ်တစ်ခု ချီးမြှင့်ပေးမယ်။”
“ဘာမှလိုချင်တာ မရှိပါဘူး ဘုရား။ အားလုံးကတော့ စွမ်းစွမ်းတမတ် ကူညီပေးကြတဲ့ မြို့စားကြီးနဲ့ ကျွန်မျိုးဆက်တွေရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ။”
လီယွန်ဟတ်က အလျင်အမြန်ပင် နှိမ့်ချပြောဆိုရင်း မိမိ၏ဦးလေးဖြစ်သူ ဝေါလေ့စ်မြို့စား ဝေလေ့စ်မြို့စားကို ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သည်။
အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဘုရင်ကြီး၏ဆုလာဘ်ကို ငြင်းပယ်ကာ အခြားသူတစ်ဦးကို ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ခြင်းမှာ သာမန်တုံ့ပြန်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဒုတိယမင်းသား လီယွန်သည် အနာဂတ်တွင် အလွန်တရာ အလားအလာကောင်းမည့် ထက်မြက်သော ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။
ဘုရင်ကြီးက သူ့ကို ထပ်မံချီးကျူးမိပြီး မာရီယပ်စ်ဆီသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မြို့စားကြီးရဲ့ ရုန်းကန်ကြိုးစားမှုကလည်း ကြီးမားလှပေမှာပေါ့၊ ဟုတ်ရဲ့လား။”
“ဟွန့်၊ ကျွန်တော်မျိုး ဘာမှမလုပ်ခဲ့ရပါဘူး။ အားလုံးက ဒုတိယမင်းသားလေးရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ပင်ကိုအရည်အချင်းကြောင့်ပါပဲ။”
သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောရင်း ဘေးနားရှိ မာရီယပ်စ်ကို သိမ်မွေ့သော မျက်စိတစ်ဖတ်မှိတ်ပြမှုလေး လုပ်ပြလိုက်သည်။
‘အာဏာကိုသာ စိတ်စွဲလန်းနေတဲ့ အိုမင်းမစွမ်း လူကြမ်းကြီးက ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပါစေ အလကားပါပဲကွာ။ မင်းတွန်းတင်နေတဲ့ မင်းသားလေးနဲ့က တခြားစီကိုး။’
သူသည် မကြာသေးမီက ကြိုးစားမှုအချို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ပထမမင်းသားမှာမူ မည်သို့မျှ ကယ်တင်၍မရနိုင်တော့သည့် အသုံးမကျသော ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ မာရီယပ်စ်နှင့် ပြုလုပ်မည့် မြင်ကွင်းနောက်ကွယ်မှ စစ်ပွဲသည် သူ၏အနိုင်ရရှိမှုဖြင့် ပြီးဆုံးသွားမည်မှာ သေချာနေပေသည်။
ဝေါလေ့စ်မြို့စား ဝေလေ့စ်မြို့စားသည် လီယွန်ဟတ်၏ အရည်အချင်းအပေါ် ၎င်း၏တူတော်ဖြစ်နေရုံမျှမကဘဲ လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိထားခဲ့သည်။
ပထမမင်းသားမှာ အခြားသူများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရည်အချင်းရှိသည်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဒုတိယမင်းသားမှာမူ အရည်အချင်းထက် ကျော်လွန်နေသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စတင်သည့်မျဉ်းတံကိုယ်တိုင်ကပင် လုံးဝ ကွာခြားနေပြီဖြစ်သည်။ ကြိုးစားရုံမျှဖြင့် ၎င်းကို မည်သို့လုပ်၍ လိုက်မီနိုင်မည်နည်း။
“……”
သို့သော် မာရီယပ်စ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ထူးဆန်းလောက်အောင်ပင် အေးစက်နေခဲ့သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် ပထမမင်းသားကို စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်မည် သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်နေပေလိမ့်မည်။
ထိုစဉ် ယူရီးယပ်စ်က စကားစလာသည်။
“သားတော်မှာ တောင်းဆိုချင်တာလေးတစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ဖတေးဘုရား။”
‘ဒါပေါ့လေ!’
မြို့စားကြီးက အောင်နိုင်သူ၏ အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ်၏ တောင်းဆိုချက်မှာ မြို့စားကြီး မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သည်။
“သားတော်က မကြာသေးခင်ကမှ မာရီယပ်စ်ဆီမှာ ပညာသင်ကြားဖို့ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးချုပ်ကို သွားခဲ့ရပါတယ် ဘုရား။”
ဘုရင်ကြီးက တွေဝေသွားသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အုပ်ချုပ်ရေးရုံးချုပ်မှာ ဘာများဖြစ်လို့လဲ။”
“ပညာသင်ဖို့ အဲဒီကိုသွားတဲ့အခါ အရာရှိတွေပြောတာကို ကြားခဲ့ရလို့ပါ ဘုရား။”
ယူရီးယပ်စ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“ဒီနှစ် ရွာသွန်းခဲ့တဲ့ မိုးသည်းထန်မှုတွေကြောင့် မြို့တော်ရဲ့မြောက်ဘက်က ဂေါ့သ်မြစ်ရဲ့ အထက်ပိုင်း ရေလျှံသွားပြီး အနီးအနားက ရွာများစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့ရပါတယ်တဲ့။”
“ဟွန်း ဟွန်း။”
“ဘေးဒဏ်သင့်တဲ့နေရာက ပြည်သူတွေကတော့ ကူညီကယ်ဆယ်ရေးပစ္စည်းတွေ မလုံလောက်မှုကြောင့် အခုထိ ဒုက္ခရောက်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ကို လုံလောက်တဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေ ပေးသနားတော်မူပါလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ် ဘုရား။”
ဘုရင်ကြီးက ပါးစပ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း မာရီယပ်စ်ဆီသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်သည်။
“အဲဒါ တကယ်ပဲလား။”
“မှန်လှပါ၊ အဲဒါ အမှန်ပါပဲ။ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘတ်ဂျက် မလုံလောက်မှုကြောင့် အရာရှိတွေကြားမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်။ အခုလို မင်းကျင့်တရားကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတာအတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ဘုရား။”
“ဟားဟားဟား!”
မာရီယပ်စ်၏ အဖြေကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဘုရင်ကြီးက လက်ခုပ်တီးကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
မြို့စားကြီးမှာမူ မိမိ၏နောက်စေ့ကို တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ အံ့သြင်္ငေးသွားလေသည်။
ဘုရင်ကြီးက ခဏတာ ရယ်မောနေရာမှ ရပ်တန့်သွားပြီး ပြန်လည်တည်ကြည်သွားကာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။
“ပထမမင်းသား၊ ယူရီးယပ်စ်!”
“မှန်လှပါ ဘုရား။”
“ယနေ့ သားတော်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က အလွန်တရာ ချီးကျူးစရာ ကောင်းလှပါတယ်။ မြို့ပြမှ မှူးမတ်တွေနဲ့ နန်းတွင်းသူနန်းတွင်းသား အများစုက ဒီအချက်ကို လျစ်လျူရှုတတ်ကြပေမယ့် လူတွေစုဝေးလာတဲ့အခါ လူအုပ်စုဖြစ်လာပြီး လူအုပ်စုတွေ စုဝေးလာတဲ့အခါကျတော့ နိုင်ငံရဲ့အသံနဲ့ ဒီ အင်ပါယာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာပါတော့တယ်။ လီယွန်ဟတ်၊ သားတော်လည်း မင်းရဲ့အစ်ကိုကို အတုယူပြီး ဒီအချက်ကို မေ့မထားနဲ့။”
“စိတ်ထဲမှာ စွဲမှတ်ထားပါ့မယ် ဘုရား။”
သူတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေကြားလိုက်ကြပြီး ဘုရင်ကြီးက ချက်ချင်းပင် သူ၏အတွင်းရေးမှူးကို ခေါ်လိုက်သည်။
“တော်ဝင်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဘေးဒဏ်သင့်ဒေသက ပြည်သူတွေကို ထောက်ပံ့ကူညီပေးကြလော့!”
ထို့နောက် သူက နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက်ကိုပါ ဖြည့်စွက်မိန့်ကြားလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ ပထမမင်းသားကို ပညာသင်ကြားပေးရာမှာ တာဝန်ယူခဲ့ကြတဲ့ ကျွန်မျိုးဆက်အားလုံးကိုလည်း ဆုလာဘ်ချီးမြှင့်ပေးပေတော့။”
“ကျေးဇူးတင်လှပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး!”
မာရီယပ်စ်က ခေါင်းကို နက်နက်နဲနဲ ငုံ့ညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ဝေါလေ့စ်မြို့စား ဝေလေ့စ်မြို့စားကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
‘ဟဲဟဲ! အာဏာကိုပဲ မက်မောနေတဲ့ အိုမင်းမစွမ်းလူကြီး၊ မင်းတော့ ယနေ့ အလွန်နာကျင်တဲ့ ပါးချိုင့်ရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီပေါ့လေ!’
မာရီယပ်စ်၏ အောင်ပွဲခံနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝေါလေ့စ်မြို့စား ဝေလေ့စ်မြို့စားမှာ သွေးဆူလာသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အတင်းအဓမ္မပင် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရသည်။
“ပြည်သူတွေကို စာနာတတ်တဲ့ သားတော်ရဲ့ မေတ္တာတရားကိုတော့ ကျွန်တော်မျိုး အလွန်တရာ ချီးကျူးမိပါတယ် ဘုရား။”
လီယွန်ဟတ်ကလည်း ယူရီးယပ်စ်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ပုံမှန်ထက် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် ပြောကြားလာသည်။
“အစ်ကိုတော်က တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော် အများကြီး သင်ယူလိုက်ရတယ်။”
ယူရီးယပ်စ်က ပြုံးလိုက်ရင်း လီယွန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးကာ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
“မင်းက မြို့စားကြီးရဲ့ နယ်မြေမှာပဲ နေနေရတော့ ငါတို့ မတွေ့ဖြစ်ကြတာ ကြာပြီပဲ။ တစ်ခါတလေကျရင် စကားတွေ အများကြီး ပြောကြရအောင်။”
‘စွမ်းအားပြကွက်!’
[လီယွန်ဟတ် ဗွန် ရှာနို့စ်]
ရာထူး - မင်းသား၊ အစပြုစစ်သည်တော် ခွန်အား C+ | လျင်မြန်မှု C- | ဉာဏ်ရည် B+ | စိတ်စွမ်းအား B+ | ဖျက်အား C+ | ဖျက်အားခံနိုင်ရည် A
သဘောထား - အေးစက်သော၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးသော၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော
[ထူးခြားချက်များ]
တော်ဝင်သွေးကြော - သင်သည် ကစားသမားတစ်ဦး၏ သွေးကြောကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သင့်၏ စွမ်းအားအချက်အလက်အားလုံး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာမည်။ ဘက်စုံထက်မြက်ခြင်း - မည်သည့်နယ်ပယ်တွင်မဆို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သင်ယူတတ်မြောက်နိုင်သည်။
‘ဒီကောင်စုတ်လေးက ဒါတွေ အကုန်ရှိနေတာကိုး။’
ယူရီးယပ်စ်က စွမ်းအားပြကွက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရင်း လျှာကို သပ်လိုက်သည်။ ဤကောင်လေးမှာ သူ့လိုမဟုတ်ဘဲ မွေးရာပါ ကစားသမားသွေးကြော၏ [ပြင်ဆင်ချက်] ကို သေချာပေါက် ရရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူ့တွင်မူ ယခင်ဘဝက အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများ ရှိနေေသာကြောင့် ဤစွမ်းအားအချက်အလက်များကို နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဤကောင်လေးမှာ အသက် ၁၄ နှစ်သာ ရှိသေး অথচ သူ၏ဉာဏ်ရည်နှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့မှာ ပုံမှန်ဝါရင့်အရာရှိတစ်ဦးထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်နေပေသည်။
ထို့အပြင် သူသည် ယခုလေးတင် ပြင်းထန်လှသော ပါးချိုင့်ရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရပါလျက်နှင့် သူ့ဆီသို့ ပြုံးရွှင်စွာ လျှောက်လာပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းဟန် ပြုမူနေသေးသည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းကပင် သာမန်နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ဤအရာသည် သူ၏ယခင်ဘဝဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် ဤကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူပြီး အသုံးမကျသော ညီတော်ကို လျစ်လျူရှုပစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သူ့၏အနာဂတ် ကြီးထွားလာမည့်အခြေအနေများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်လျှင် သူသည် ယခင်ဘဝက အသိပညာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါစေကာမူ လွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။
ယခင်ဘဝက သူသည် လီယွန်ဟတ်ကြောင့် ထက်မြက်မှုအပေါ် အမြဲတမ်း စိတ်ငယ်နေခဲ့ရပြီး ၎င်းကပင် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ယခုတော့ ကွာခြားသွားပြီ!’
ယူရီးယပ်စ်က ပြုံးလိုက်ရင်း လီယွန်ဟတ်နှင့် စကားစမြည် ဆက်လက်ပြောဆိုနေလိုက်သည်။
……
ထိုစဉ်အတွင်း ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့ကြသော ဝေါလေ့စ်မြို့စား ဝေလေ့စ်မြို့စားကမူ သူ၏ မသက်မသာဖြစ်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ထိုညမှာပင် ဝေလေ့စ်မြို့စားကို တိတ်တဆိတ် ချက်ချင်းပင် ခေါ်ယူလိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရဲတင်းရတာလဲ၊ သစ္စာဖောက် လူသေကောင်။ ငါ့ကျောနောက်မှာ ဘယ်လို ကြံစည်မှုမျိုးကို လုပ်ခဲ့တာလဲ။”
“……”
ကြံစည်မှု ဟုတ်စွ?
“ငါ့ကို ဖြေစမ်း။ မင်း တကယ်ပဲ ဘုရင်ကြီးရဲ့ဘက်ကို ကူးပြောင်းသွားတာလား။ အကယ်၍သာ ဟုတ်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်း နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို ခံယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်ပေလိမ့်မယ်။”
မြို့စားကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ စတင်၍ မြင်၍မရနိုင်သော စွမ်းအင်ရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်လာတော့သည်။
မြို့စားကြီးသည် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံးအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မွန်မြတ်သော မှူးမတ်ကြီးတစ်ဦးသာမကဘဲ ကျယ်ပြန့်လှသော အင်ပါယာ အတွင်း၌ လူလေးဦးသာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည့် စူပါဟျူမန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။
တိုက်ကြီးပေါ်တွင် வாள்ကိုင်သူတိုင်းက သူ့ကို အင်ပါယာ၏ အကောင်းဆုံး စူပါဟျူမန်ဖြစ်သော ဓားသခင် ဝီလ်ဟမ် အဖြစ် သိကြသည်။
အင်ပါယာ မှ နိုက်စ် တပ်သားအားလုံးကလည်း သူ့ကို လေးစားပြီး နောက်လိုက်ခဲ့ကြသည်။
“သက္ခ၊ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို လုပ်ရဲပါ့မလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် ဒေါသကို လျှော့ချပေးပါဦး။”
ဝေါလေ့စ်မြို့စား က မြို့စားကြီး၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုအောက်တွင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် မြို့စားကြီး၏ ဖိအားပေးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သူ့မှာ ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်လာကာ အမြန်ပင် အပြေးအလွှား ဖြေရှင်းလေသည်။
“ကျွန်တော်မျိုးက တစ်နှစ်တိတိ စောင့်ကြည့်ခဲ့တာပါ၊ ပထမမင်းသား ရဲ့ စရိုက်က ဘယ်လိုမှ မပြောင်းလဲသေးပါဘူး။”
သူသည် ခဏတာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အကြောင်းပြချက်များ စတင်ပေးလာသည်။
“စဉ်းစားကြည့်လေ ဘုရား။ သူက အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ဉာဏ်ကောင်းလာပြီး ဒုတိယမင်းသားထက် ပိုကြိုးစားတဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ။”
မြို့စားကြီးလည်း ထိုအချက်တွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည်လည်း လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ပထမမင်းသား နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးသည့် စကားဝိုင်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။
…
“ပြောရဦးမယ်၊ မင်း မာရီယပ်စ် နဲ့ ပြန်တည့်သွားပြီဆိုတာ ငါကြားတယ်။”
“ပြန်တည့်တယ် ဟုတ်စ? ဘယ်လိုကို ဆိုလိုတာလဲ။”
ယူရီးယပ်စ် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေကြားခဲ့သည်။
“မာရီယပ်စ် လုပ်ခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်လိုက်တာလေ။ အဲဒါဆို အဖေလည်း ပျော်တယ်၊ ငါလည်း ဓားရေးကျင့်ဖို့ အချိန်ပိုရတယ်၊ မကောင်းဘူးလား။”
“ဟေ... မာရီယပ်စ် က အဲဒီလို ပြောတာလား။”
“ကျွန်တော်လည်း သိသင့်သိထိုက်တဲ့ အရွယ်ရောက်နေပါပြီ။ အဲဒီအိုမင်းမစွမ်းလူကြီးနဲ့ အလကားနေရင်း ရန်ဖြစ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။”
…
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရစဉ်က မာရီယပ်စ် သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် တိုက်တွန်းရန်စുകာ ပထမမင်းသား ကို သင်ခန်းစာများ ယူစေခဲ့သည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယနေ့ မြို့စားကြီး ပြောခဲ့သည်များကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
“မာရီယပ်စ်၊ အဲဒီအိုမင်းမစွမ်းလူကြီးက ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာလား။”
“မှန်လှပါ၊ တကယ်တော့ ဒီလိုလှည့်ကွက်မျိုးကို တခြား ဘယ်သူကများ စဉ်းစားနိုင်မှာလဲ။”
လူတို့၏ စရိုက်ဆိုးများမှာ တစ်ညတည်းနှင့် ပြောင်းလဲသွားတတ်သည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် နန်းတော်ထဲမှ မထွက်သလောက်ပင် ရှားလှသော မင်းသားတစ်ပါးက ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မည်သို့ ဂရုစိုက်မည်နည်း။ အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
ဘုရင်ကြီးမှာမူ နိုင်ငံရေးကိစ္စများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကာ သားတော်များကို ကောင်းစွာ မစောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့သဖြင့် မသိချင်မှ သိပေမည်။ သို့သော် သူကမူ ပထမမင်းသား ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယူရီးယပ်စ် သည် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုံးဝ စဉ်းစားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
“ချွတ်။”
မြို့စားကြီး ထჯိုင်နေသော ကုလားထိုင်၏ လက်ရမ်းမှာ တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကျိုးကြေသွားတော့သည်။
‘သူက အမြဲတမ်း သန့်ပြន្းဖြူစင်ဟန် ဆောင်တတ်ပေမဲ့ ဒီလိုလှည့်ကွက်မျိုးနဲ့ ပထမမင်းသား ကို နန်းတင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့လေ။’
အကယ်၍ မာရီယပ်စ် သာလျှင် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလົနေပေပြီ။
သူသည် အရည်အချင်းမရှိသော ပထမမင်းသား ကို မိမိကဲ့သို့ နန်းပေါ်တင်ပေးပြီး သူကိုယ်တိုင် အာဏာကို ချယ်လှယ်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဝေါလေ့စ်မြို့စား က အမြန်ပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို အထናသေးလုပ်မိကြပြီ။ သူက ဘုရင်ကြီးရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး လက်ထောက်ဖြစ်လာဖို့ ထိုက်တန်သူပါပဲ။”
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပထမမင်းသား နဲ့ မာရီယပ်စ် ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ခွဲထုတ်ရမယ်!’
အလားတူ အတွေးမျိုးပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။