“ငါ့ဘက်ကနေ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ သန့်စင်ကျောက်ဂူနွယ်စုရဲ့ လူကြီးမင်းကို စိန်ခေါ်ပါတယ်!”
ယူရီးယပ်စ်၏ အသံမှာ တောင်တန်းကြီးများအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
‘စိန်ခေါ်တယ် ဟုတ်စ။’
‘ဒီပြင်ပလူက ဘာလို့များ ငါတို့နဲ့ သူရဲကောင်းချင်း စိန်ခေါ်ပွဲလုပ်ချင်ရတာပါလိမ့်။’
သန့်စင်ကျောက်ဂူနွယ်စု အပါအဝင် နူအာဒါ၏ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဘက်မှ တိုးတိုးတိတ်တိတ်ဖြင့် ဆူညံသွားကြသည်။
သူရဲကောင်းချင်း စိန်ခေါ်ပွဲ!
မြောက်ပိုင်းသားတို့သည် အင်အားကြီးမားမှုကို လေးစားကြသည်။
အခြေအနေတိုင်းတွင် ဤစည်းမျဉ်းကို အမြဲတမ်း တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မကျင့်သုံးကြသော်လည်း ၎င်းတို့ လိုချင်သည့်အရာတစ်ခုခု ရှိလာသောအခါ၌မူ စိန်ခေါ်ပွဲဖြင့်သာ အဆုံးအဖြတ်ပေးလေ့ ရှိကြသည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် ဒါမျိုးက ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဟု ထင်ရသော ထိုပြင်ပလူ၏ ပါးစပ်မှ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် စိန်ခေါ်သံ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ယခင်က ကြားဖူးသည်ဖြစ်စေ၊ မကြားဖူးသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်မူ သံသယအပေါင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြဆဲပင်။
“မင်း လက်မခံလောက်ဘူး မဟုတ်လား။”
“ပြင်ပလူတွေကို မယုံကြည်ရဘူး! ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ဘာကြောင့် စိန်ခေါ်ပွဲလုပ်ချင်နေရလဲဆိုတာကိုတောင် ငါတို့ မသိရသေးဘဲနဲ့……”
တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် နူအာဒါ ကမူ ထိုလူအုပ်ကြားကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
“ငါကတော့ သန့်စင်ကျောက်ဂူနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင် နူအာဒါ ပဲ!”
၎င်းတို့၏ စခန်းနှင့် ရာနှင့်ချီသော ခြေလှမ်းအကွာအဝေးတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းတို့လို ထူးကဲသော စွမ်းအားရှင်များအတွက်မူ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေရသည်နှင့် ဘာမှမထူးပေ။
ခဏမျှကြာအောင် နူအာဒါ နှင့် ယူရီးယပ်စ် တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
နူအာဒါ ၏ ပထမဆုံး အထင်အမြင်မှာ ဤသို့ဖြစ်လေသည်။
‘ငါ သူ့ကို အရင်က မြင်ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုငယ်နေပါလား။’
သူ့အဆင့်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူက အကောင်းဆုံးအရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း နူအာဒါ ထက် အနည်းဆုံး ခြောက်နှစ်ခန့် ငယ်မည်ဟု ထင်ရသော လန်းဆန်းတက်ကြွသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။
‘ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်ထုတ်ထားတဲ့ လှံကို သူ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့တာလား။’
သူ့ရင်ထဲတွင် ထက်မြက်သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုတစ်ခု တက်ကြွလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအရာထက် အရင် သူ အတည်ပြုရမည့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးသည်။
“ဒီကိုလာပြီး စိန်ခေါ်ပွဲလုပ်ဖို့အတွက် တခြား အခြေအနေ သတ်မှတ်ချက်တွေများ ရှိသေးလား။”
သူက ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘဲနဲ့ ဒီကို ရိုးရိုးလေး လာပြီး ရန်စနေရုံသက်သက် ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။
ယူရီးယပ်စ် က စကားစလာသည်။
“ခင်ဗျားတို့သာ နိုင်သွားရင် ကျုပ်တို့ဘက်က နောက်ထပ် ဘယ်လိုမှ မလိုက်လံနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ ဆုတ်ခွာပေးပါမယ်။”
“အင်း……”
ဒါက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အခြေအနေ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုပင်။ နွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ တည်ရှိမှုအရေး အပြည့်အဝ စစ်ရေးပြိုင်ရမည့် အခြေအနေမျိုးတွင် စိန်ခေါ်ပွဲတစ်ခုတည်းဖြင့် အဆုံးသတ်ပေးမည်ဟု ဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ပြင်ပလူတွေကို မယုံကြည်ရဘူး! အဲဒီစကားကို ဘယ်လို သက်သေပြမှာလဲ။”
ဟုတ်ပေသည်၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်ကအတိုင်း ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်ရန်မှာ အန္တရာယ် အလွန်များလှသည်။
‘သူ့မှာ ဒါမျိုးသက်သေပြစရာ ဘာမှမရှိဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။’
ယူရီးယပ်စ် က စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။
“ကျွန်တော့်ဘက်မှာ အဲဒီလို သက်သေပြစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။”
ခဏတာအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ အံ့ဩမှင်တက်သွားသည်အထိ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
“…!?”
‘ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတာလား။’
နူအာဒါ က စော်ကားခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးသည့် ရန်လိုမှုအရှိန်အဝါကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အရှင်မင်းကြီး!”
သူ့ပတ်လည်မှ စစ်သည်တော်များမှာ လန့်သွားကြသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် ကမူ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင်ရော ကျုပ်တို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါသလား။”
နူအာဒါ က ဟိန်းသံစွက်နေသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။
“မင်းက အခု ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။”
အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းတို့ မည်မျှပင် ရမ်းကားကြမ်းတမ်းသည်ဖြစ်စေ တောင်ပေါ်လမ်းကြောင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်ကြသည်။
နူအာဒါ က သူ၏ စစ်သည်တော်များကိုသာ ခေါ်ဆောင်ပြီး ထွက်သွားမည်ဆိုလျှင် ဆုတ်ခွာသွားရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် အကြီးစား စစ်ဆင်ရေးတပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ တောင်တန်းကြီးအတွင်းပိုင်းကိုပါ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် စီစဉ်မည်ဆိုပါက နွယ်စုများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အင်အားဖြင့် ယင်းကို တားဆီးရန် မည်သို့မှ မဖြစ်နိုင်ပေ။
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တောင်တန်းကြီးထဲက လမ်းကြောင်းကို ငါတို့ အကြမ်းဖျင်း သိထားပြီးသားဖြစ်လို့ ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေက အကြွင်းမဲ့ အသာစီးရနေတာပဲ!’
ယူရီးယပ်စ် ကမူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် အေးအေးလူလူ ရှိနေသည်။
“အဲဒီလိုသာ ပြောနေရင် ငါတို့နဲ့ အတူတူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေကြတဲ့ မင်းတို့ကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်ရမလဲ။”
“……”
“ပြီးတော့ ကျုပ်ရဲ့ အခြေအနေသတ်မှတ်ချက်ကို နားထောင်ပေးပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးပါ။”
“မင်းတို့ နိုင်သွားရင် ဘာလိုချင်လို့လဲ။”
နူအာဒါ မှာ သွားများကို ကြိတ်ကာ သဘောတူရန်သာ ရှိတော့သည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့ကသာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်မှာ ရှင်းနေပေသည်။
ယူရီးယပ်စ် ၏ တောင်းဆိုချက်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။
“မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ပါပဲ!”
“မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ဟုတ်စ!?”
နွယ်စုဝင်များက သူသည် ရူးကြောင်ကြောင် စကားများ ပြောနေသည့်အလား စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ယူရီးယပ်စ် ၏ ဘက်မှ လူအများစုကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြသော်လည်း အချို့သော စစ်သည်တော်များကမူ သဘောပေါက်သွားပုံ ရလေသည်။
‘အာ…… ဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုး။’
‘မှန်လိုက်တာ၊ ဒီလောက်အင်အားမျိုးသာ ငါတို့ဘက် ပါလာမယ်ဆိုရင် ဒီစစ်ပွဲရဲ့ ရလဒ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မှာ အမှန်ပဲ။’
“ကျွန်တော်တို့နဲ့ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းပြီး တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီလူကို ဖြေရှင်းကြတာပေါ့!”
“ဘာလဲ။”
“ဂန်ဒါ ဘယ်လောက်ပဲ သံသယဝင်စရာကောင်းပါစေဦး၊ ဒီပြင်ပလူတွေအတွက်နဲ့ တောင်တန်းကြီးထဲက ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို သစ္စာဖောက်ခိုင်းနေတာလား။”
နွယ်စုများကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း နူအာဒါ ကမူ အခြားတစ်မျိုး တွေးနေသည်။
‘ဒါဆိုရင် အဲဒီဘက်မှာလည်း ငါ့လိုပဲ တွေးနေတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာပေါ့။’
နူအာဒါ ၏ အမြင်အရ ဤစစ်ပွဲသာ ဆက်ပြီး ရှည်ကြာသွားမည်ဆိုပါက မြောက်ပိုင်းတောင်တန်းကြီးမှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ရန်သူဘက်မှလည်း သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်မှုကြီး ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူတို့ကို ဘယ်လိုယုံကြည်ရမလဲဆိုတဲ့ အချက်ပဲ။’
သူ့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ တိုးလာစမြဲပင်။
ဂန်ဒါ ကို နှင်ထုတ်ရာတွင် သူသာ ကူညီပေးပြီး မြောက်ပိုင်းကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည် စုစည်းနိုင်မည်ဆိုပါက မလိုအပ်သော ပဋိပက္ခများ သေချာပေါက် လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့က သူ့ကို မည်သို့ သဘောထားကြမည်နည်း။
ဂန်ဒါ ၏ နောက်ကွယ်တွင် အမည်မသိ အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေကဲ့သို့ သူကိုယ်တိုင်လည်း အသုံးချခံရပြီး စွန့်ပစ်ခံရနိုင်ချေ ရှိပေသည်။
(လက်ခုပ်တီးသံ - ဂျပ်!)
သို့သော် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ထူးဆန်းသော လက်ခုပ်တီးသံကြောင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။
ယူရီးယပ်စ် က ယုံကြည်မှုအပြည့်ပါသော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“…!?”
“ကဲ…… ဒီကစားပွဲကို ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ကြစို့။”
ယူရီးယပ်စ် က နူအာဒါ ၏ စရိုက်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူသည် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ဟိုဟာထက် ဒီဟာထက်ဖြင့် အချိန်ဆွဲတွေးတောနေရသည်ကို မုန်းတီးတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ နွယ်စုအတွက် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။
ထို့အပြင် ယူရီးယပ်စ် ၏ အဆိုပြုချက်မှာ ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီးမှ နောက်မှ ဆုံးဖြတ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
“မြောက်ပိုင်းက သူရဲကောင်းတွေဟာ ရုန်းကန်တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ သက်သေပြကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒါ မမှန်ဘူးလား။”
“……”
“တကယ်တော့ ဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတည်းက လုပ်ခဲ့သင့်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ ရှင်းထုတ်စရာ ရှိတာလေးတွေ မရှိသေးလို့လား။”
ဒါပေါ့!
နူအာဒါ သည် သဘာဝအရ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘဲ တွေဝေနေတတ်ခြင်းကို မုန်းတီးသူဖြစ်သည်။ သူက စဉ်းစားနေရသည်ထက် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်လိုသူ တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။
ထို့အပြင် ယူရီးယပ်စ် ၏ တောင်းဆိုချက်မှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန်ပင်တည်း။
ထိုမျှသာမက နူအာဒါ တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက်လည်း ရှိနေသည်။
‘သူက ပြင်ပလူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါ အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ရှားပါးတဲ့ တွေးခေါ်ပုံမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါလား။’
သူ့၏ အတွေးများမှာ ထိုဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုများ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူကတော့ မလွဲမသွေ တိုက်ခိုက်ရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
‘ဒါဆိုရင်တော့……’
ထိုခဏ၌ပင် နူအာဒါ ၏ တိုက်လိုခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည် ထကြွလာခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီလေ! ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အခြေအနေ သတ်မှတ်ချက် တစ်ခု ရှိသေးတယ်!”
“ပြောပါ။”
“ငါတို့နှစ်ဦးချင်း စိုက်တိုက်တာနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။ တခြားလူ နှစ်ယောက်စီကိုပါ ထပ်လွှတ်ပြီး သုံးယောက်ချင်း စိုက်တိုက်ကြရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။”
ခံတပ်မှ မထွက်ခွာမီက ယူရီးယပ်စ် သာဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် တွေဝေနေမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူက သူ၏ စစ်သည်တော်များကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် ပွဲသုံးပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်၊ နှစ်ပွဲနိုင်တဲ့ဘက်က တခြားဘက်ရဲ့ အခြေအနေသတ်မှတ်ချက်ကို လက်ခံကြတာပေါ့!”
ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးစလုံးက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ကြသည်နှင့်အမျှ အခြေအနေမှာ အလျင်အမြန်ပင် အဆုံးအသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
‘ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဘယ်သူတွေ ထွက်ရမလဲဆိုတာကို ငါတို့ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။’
အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို လုံးဝ ဖယ်ထုတ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူ ပထမဆုံး ခေါ်မည့်သူမှာ သေချာပေါက် ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
“ဆာဟိန်းဇ်! မင်း ထွက်ပေးသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။”
“ဂုဏ်ယူလှပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး!”
ဟိန်းဇ် သည် မြောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် သူ့ကို ကူညီရင်းဖြင့် သိသာထင်ရှားသော စွမ်းဆောင်ချက်များစွာကို ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင်မူ သူက စိတ်စောနေမိသည်။
အကြောင်းမှာ မြောက်ပိုင်း၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့် ထူးချွန်သော ဒုတိယဗိုလ် လင်ဖီးလ် က ယူရီးယပ်စ် ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သူက လင်ဖီးလ် ကို မနာလိုသည်တော့ လုံးဝမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးအဖြစ်သာ မှတ်ယူထားသော်လည်း သူက အဓိပတိမင်းကြီး၏ အနားတွင် ပို၍ပင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမှုထမ်းခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။
‘နောက်ဆုံးတော့ အရှင်မင်းကြီးဆီကနေ ငါ ရရှိခဲ့ဖူးတာလေးတွေအတွက် နည်းနည်းလေး ပြန်ဆပ်ခွင့်ရပြီပေါ့။’
ဆာဟိန်းဇ် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မမြင်နိုင်သော မီးတောက်တစ်ခု တောက်လောင်နေခဲ့သည်။
ယူရီးယပ်စ် နောက်ထပ် အကဲခတ်လိုက်သည့်သူမှာ လင်ဖီးလ် ပင်တည်း။
“အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ခံရတာဟာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ!”
သူ့ကိုယ်သူ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ယူရီးယပ်စ် ကို ကူညီပေးသည့် ဒုတိယဗိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျေနပ်အားရနေသူ ဖြစ်သည်။
သူ့၏ လက်ယာရုံး ဆာဟိန်းဇ် နှင့် လက်ဝဲရုံးဖြစ်သော ဆာ လင်ဖီးလ် ဟူ၍ ထိုသူရဲကောင်းနှစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး နူအာဒါ ၏ ဘက်မှလည်း လူနှစ်ဦး ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
“ခေါင်းဆောင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ထွက်စရာ မလိုပါဘူး!”
“တောင်ခြေက အဲ့ဒီ အားနည်းတဲ့ ပြင်ပလူတွေကို အနိုင်နှစ်ပွဲနဲ့တင် ငါတို့ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်!”
သူ့ဘေးမှ ထွက်လာကြသည့် စစ်သည်တော်များမှာလည်း နူအာဒါ အယုံကြည်ရဆုံးသော စစ်သည်တော် နှစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဓားနှစ်လက်ကို တွဲသုံးသည့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော စစ်သည်တော် ဆဗင် နှင့် နို့ဆီဘူးတစ်လုံးကို ငှက်မွှေးတစ်စလို ပေါ့ပါးစွာ ကိုင်ဆောင်နိုင်သည့် ဧရာမလူသား ဘိုဂါ တို့ ဖြစ်ကြပေသည်!
ဤသူတို့နှစ်ဦးမှာ နူအာဒါ လက်အောက်တွင် မရှိခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့်နွယ်စုတွင်မဆို အကောင်းဆုံး စစ်သည်တော်များအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရလောက်သည်အထိ စွမ်းရည်ထက်မြက်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
မိုးကြောက်ကျောက်နွယ်စု တပ်စွဲထားသည့်နေရာကို ကျယ်ဝန်းသည့် တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းပြင်အဖြစ် အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး၊
သူရဲကောင်းများနှင့် စစ်သည်တော်များက ကွင်းပြင်ကို ဝိုင်းရံလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
မကြာမီမှာပင် ပထမဆုံးပွဲစဉ် စတင်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်ကတော့ ဒုတိယဗိုလ် လင်ဖီးလ် ပါ!”
“ငါက မိုးကြောက်ကျောက်နွယ်စုရဲ့ စစ်သည်တော် ဆဗင်ပဲ!”
သူတို့နှစ်ဦး မိတ်ဆက်ခြင်း ပြီးဆုံးသည်နှင့် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
ရှီးယင်း!
မည်သူမျှ ဘာမှ မပြောလိုက်ရဘဲ အနီးကပ် တိုက်ပွဲထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားကြသည်။
ချိန်း!
ဆဗင်၏ ဓားနှစ်လက်နှင့် လင်ဖီးလ် ၏ ရှည်လျားသောဓားတို့ ဖြတ်ခနဲ ဆုံတွေ့သွားကာ မီးပွားများ ထွက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ လက်နက်များတွင် ကျောက်ဆောင်များကိုပင် နှစ်ခြမ်းခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားအချက်အလက်များ များ အပြည့်အဝ စုစည်းနေကြသည်။
အဆင့်အတန်းတစ်ခုထက် ပိုမိုမြင့်မားကြသည့် စွမ်းအားအချက်အလက်များ သုံးစွဲသူများ၏ တိုက်ပွဲမှာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံအပေါ် မူတည်ပြီး ကွာခြားသွားတတ်သည်။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် လင်ဖီးလ် ရော ဆဗင်ပါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အမြန်နှုန်းကို အဓိကထား တန်ဖိုးထားကြသည့် ဓားသမားများ ဖြစ်ကြသည်။
ယူရီးယပ်စ် ၏ မျက်လုံးများမှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရင်း ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့သည်။
‘ပထမဆုံး ဒဏ်ရာရသွားတဲ့သူက အသာစီးမရတော့ဘူး။’
တုံ့ပြန်မှုအမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးမြှင့်တင်ထားကြသည့် သူရဲကောင်းများမှာ ခုခံကာကွယ်ရာတွင် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အားနည်းတတ်ကြသည်။ အတွင်းဒဏ်ရာဖြစ်စေ၊ အပြင်ဒဏ်ရာဖြစ်စေ အရင်ဆုံး သိသာထင်ရှားသော ဒဏ်ရာကို ခံရသူမှာ ပိုမိုဆိုးရွားသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
လင်ဖီးလ် ၏ ဓားချက်မှာ မွန်မြတ်သော မွေးဖွားရာဇာတ်နှင့်အညီ လျင်မြန်ပြီး တိကျလှသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ဓားသိုင်းကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် တူနေပြီး မြောက်ပိုင်းရှိ နွယ်စုများနှင့် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ခြင်းကြောင့် ထက်မြက်မှုနှင့် အမြန်နှုန်း နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ဆဗင်၏ ဓားနှစ်လက်မှာ ပုံစံမကျသော်လည်း ထက်ရှလှပြီး လင်ဖီးလ် ၏ အားနည်းချက်များကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ချိန်း!
သူ့ခါးကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်မည့်အဟုန်ပါသော လင်ဖီးလ် ၏ ဓားကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ဓားတစ်လက်ဖြင့် အောက်သို့ ရွယ်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။
လင်ဖီးလ် ကလည်း ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်ကာ အကွာအဝေးကို ချဲ့ထွင်ရင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ကြည့်ရသည်မှာ သရေကျနေပုံ ရနေသည်။ သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ကမူ စိတ်ထဲမှနေ၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
‘ဆဗင်က တစ်လှမ်း ပိုသာနေတယ်။ ခက်တော့မှာပဲ။’
သူ့ဆိုသည့်အတိုင်းပင် လင်ဖီးလ် မှာ တစ်စထက်တစ်စ နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဗန်း!
ဆဗင်က သူ့ဓားနှစ်လက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပုံအောက်ချလိုက်ရာ လင်ဖီးလ် မှာ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း အနီးကပ်တိုက်ပွဲ စတင်ချိန်ကတည်းက ၎င်းကို မရေမရာ ခံစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘စိတ်ပျက်စရာကောင်းပေမဲ့ သူ့အဆင့်က ငါ့ထက် ပိုမြင့်နေတယ်။’
ဆဗင်ဆိုသည်မှာ နူအာဒါ အယုံကြည်ရဆုံးသော စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကုန်းမြေပေါ်တွင် ပြောကြသကဲ့သို့ မာစတာအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် ဆာ လင်ဖီးလ် မှာမူ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။
ွှစ်!
နောက်ဆုံးတွင် ဆဗင်၏ ဓားက လင်ဖီးလ် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အတော်လေး နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
ထိုခဏ၌ပင် ယူရီးယပ်စ် က သူ့လျှာကို ကိုက်လိုက်သည်။
‘မှားသွားပြီ။’
ဆဗင်နှင့် လင်ဖီးလ် ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်သည်ဟု သူထင်ထားခဲ့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဆဗင်မှာ ဤအခြေအနေတွင် အပြည့်အဝ ပြည့်စုံနေသည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ပြီးသေးဘူးဟေ့!”
သို့သော် လင်ဖီးလ် ၏ တိုက်လိုခိုက်လိုစိတ်မှာလည်း အံ့မခန်းပင် ဖြစ်နေသည်။
ွှစ်!
သူ့ဓားက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဆဗင်၏ ဓားနှစ်လက်ကြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အတော်လေး နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ထွှေးခစ်သွားစေခဲ့သည်။
“…!?”
တကယ်တော့ ဓားနှစ်လက်ကို သုံးသည်ဆိုသည်မှာ လက်နက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသည့် စွမ်းအားအချက်အလက်များ ကိုလည်း နှစ်ခုခွဲသုံးရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဓားချက်တစ်ခုချင်းစီ၏ စွမ်းအားမှာ သဘာဝအလျောက် နည်းပါးသွားတတ်ပေသည်။
လင်ဖီးလ် က ထိုအချက်ကို အသုံးချကာ ဓားနှစ်လက်ကြားရှိ ကွက်လပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်!”
အနည်းငယ် ပေါ့ဆနေခဲ့မိသည့် ဆဗင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့စွမ်းအား အပြည့်အဝကို စတင် အသုံးပြုလာခဲ့သည်။
သို့သော် လင်ဖီးလ် မှာလည်း မြောက်ပိုင်းတွင် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများစွာကို ကြွယ်ဝစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။
‘ငါ့မှာ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ချက်လောက် လိုအပ်ပုံတယ်။’
‘ငါသာ ပေါ့ဆမိရင် မမျှော်လင့်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်တယ်။’
လင်ဖီးလ် အညံ့ခံရမလိုလိုနှင့် ပြီးဆုံးသွားလောက်သည်အထိ ထင်ရသော ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာအောင် ဆွဲဆန့်သွားပြီးနောက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
ယူရီးယပ်စ် က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ငါတို့ ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပါတယ်!”
“အရှင်မင်းကြီး! မပြီးသေးပါဘူး။”
အော်ဟစ်လိုက်သော လင်ဖီးလ် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ ဓားဒဏ်ရာ အကြီးအသေးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
“တော်လောက်ပြီ။ ဒီနေရာမှာ မင်းကို ငါ မဆုံးရှုံးချင်ဘူး။ နောက်က ငါတို့လူတွေကို ယုံကြည်ပြီး အခုတော့ အနားယူလိုက်ပါဦး!”
ယူရီးယပ်စ် က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လင်ဖီးလ် ကို ခေါ်သွားကြရန် သူရဲကောင်းများကို ခိုင်းစေလိုက်သည်။
ဆဗင်လည်း သိပ်ပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားခြင်းတော့ မရှိပေ။ လင်ဖီးလ် ၏ ရံဖန်ရံခါ ထက်မြက်လှသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် နေရာအနှံ့တွင် သွေးများ စီးကျနေခဲ့သည်။
‘ပြင်ပလူတွေ အားလုံးက အားနည်းကြတယ်လို့ ငါထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို မဟုတ်ပါလား။’
သူသည် ဓားနှစ်လက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ရင်ဘတ်ဆီသို့ တင်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိမိတတ်စွမ်းသမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော လင်ဖီးလ် ကို ပြသသည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ရိုသေလေးစားမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။
နူအာဒါ က ယူရီးယပ်စ် ဘက်သို့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
‘ဒုတိယပွဲစဉ် အချိန်ရောက်လာပြီပဲ!’