ဇီနိုဘီးယား၊ ၎င်းသည် အနောက်တိုက်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်စွန်းတွင် တည်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းသည် အင်ပါယာ ၏ ရေတပ်စခန်းချရာနေရာဖြစ်ပြီး အရှေ့တိုက်ကြီးနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ဆိပ်ကမ်းမြို့လည်း ဖြစ်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိပ်ကမ်းမြို့တစ်မြို့၏ ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသင့်သည့် ဤနေရာသည် ယနေ့တွင်မူ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
“မြို့သူမြို့သားအားလုံးကို အမြန်ဆုံး ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးကြ!”
“သင်္ဘောတွေကို ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်ကြစမ်း! တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!”
မြို့ထဲတွင် အင်ပါယာ ၏ စစ်သည်များမှာ မြို့သူမြို့သားများကို ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်ရန် ပြေးလွှားနေကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် သင်္ဘောများပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး စစ်ပွဲအတွက် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တင်းမာနေကြသည်။
အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတွင် ပေါ်လာသည့် ရန်သူများ၏ အင်အားမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။
‘ပထမရေတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဒျုခ် ကော်နယ် မရှိတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရေကြောင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်လာနိုင်ရတာလဲ! ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။’
အင်ပါယာ ၏ ဒုတိယရေတပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးဖြစ်သူ ကောင့် ဟယ်လ်မင်သည် အဝေးမှ သင်္ဘောများကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ထောက်တစ်ဦးက သတိကြီးစွာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။
“ရန်သူနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကြားက အင်အားကွာခြားချက်က အရမ်းများလွန်းပါတယ်။ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲခင်ဗျာ။”
“မင်းက ဘယ်လိုထင်လဲ။”
“ကံကောင်းထောက်မလို့တောင် နိုင်ဖို့အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး။ အဓိကကတော့ သင်္ဘောအရေအတွက်က ဆယ်ဆမက ကွာခြားနေတာပါ။”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။”
ကောင့် ဟယ်လ်မင်သည် အေးဆေးစွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော ကျူးကျော်သူများကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ဤဆိပ်ကမ်းတွင် စစ်သင်္ဘော တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိသော်လည်း ရန်သူ့ရေတပ်၏ ပမာဏမှာ လုံးဝကို ကွာခြားလှသည်။
‘သင်္ဘော ရာဂဏန်း… အရှေ့တိုက်ကြီးက ဘာလို့ အင်ပါယာ ကို ကျူးကျော်လာရတာလဲ။ သူတို့ကို ဘယ်လိုလေကများ မောင်းနှင်လာတာလဲ။’
အဝေးကြီးတွင် ရှိနေသေးသဖြင့် အတိအကျ ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အရှေ့တိုက်ကြီးမှ စစ်သင်္ဘောများဖြစ်ကြောင်း ပုံစံကိုကြည့်ရုံဖြင့် သိသာသည်။ အရွယ်အစားမှာ ရာဂဏန်းမျှပင် ရှိနေသည်!
အင်ပါယာ ၏ သင်္ဘောအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ဦးတော့ ထိုပမာဏလောက် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ကောင့် ဟယ်လ်မင်သည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
မကြာမီပင် သင်္ဘောများသည် အင်ပါယာ ၏ ရေတပ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်ကြာလျှင် အမြောက်ဖြင့် ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။
ကောင့် ဟယ်လ်မင်သည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်လိုက်သည်။
“စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ! တတ်နိုင်သလောက် အကောင်းဆုံး ခုခံကြရမယ်။”
၎င်းမှာ တစ်ဖက်သတ် တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်လာမည်ကို သိသော်လည်း သူသည် စစ်သားတစ်ယောက်ပီပီ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သေဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစဉ်တွင် သူ၏ လက်ထောက်များက ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုကို ပြုလိုက်သည်။
“ဟင်!”
“ကောင့်! အဲဒီအလံက ရင်းနှီးနေသလိုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဘာပြောတယ်!”
ကောင့် ဟယ်လ်မင်သည် ရန်သူ့အလံကို တွေဝေသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အဝေးကြီးတွင် ဖြစ်နေသဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း ၎င်းသည် သူတစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသည့် သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ လက်ထောက်များလည်း ထိုအလံကို သတိပြုမိသွားပြီး အသက်ရှုမှားသွားကြသည်။
“…!?”
“အဲဒါ ရှာနော့စ် အင်ပါယာ၏ တံဆိပ် မဟုတ်ဘူးလား။”
“ရန်သူ့သင်္ဘောပေါ်မှာ ဘာလို့ အဲဒီအလံ လွှင့်ထူထားတာလဲ။”
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ရန်သူ့ရေတပ်မှ လွှင့်ထူထားသော အလံမှာ ရှာနော့စ် အင်ပါယာ၏ တံဆိပ် အင်ပါယာ၏ အလံဖြစ်နေသည်။
ထိုစဉ် သင်္ဘောတစ်စင်းသည် ကောင့် ဟယ်လ်မင် ရှိနေသည့်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ပစ်ရမလား။”
“မလုပ်နဲ့။ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။”
ကောင့် ဟယ်လ်မင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသော ရန်သူ့သင်္ဘောကို အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ စဉ်းစားကြည့်တော့ ထိုသင်္ဘော၏ ပုံစံသည်လည်း ရင်းနှီးနေသလိုပင်။
“အဲဒါ ပထမရေတပ်ဖွဲ့က သင်္ဘောပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဟင်?”
သူသည် လက်ထောက်၏ စကားကြောင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သူ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
သင်္ဘောသည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည့်အခိုက် သူသည် မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
“အိမ်ရှေ့စံ!”
“…!?”
“မင်းက ဒီရေတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား။”
တဒိုင်းဒိုင်း!
ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ သင်္ဘောပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ခုန်ချလိုက်ပြီး ကောင့် ဟယ်လ်မင်၏ သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဒါ… ဒါဘာတွေလဲ… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…”
သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသော ယူရီးယပ်စ် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကောင့် ဟယ်လ်မင်နှင့် လက်ထောက်များမှာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားကြသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းပါသည်။ ယူရီးယပ်စ် သည် လက်ရှိတွင် မြို့တော်၌ အလိုရှိနေသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ကိုယ်တိုင်ကမူ တည်ငြိမ်နေသည်။
“ငါ အကုန်လုံးကို ရှင်းပြနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ မင်းတို့ တစ်ခုပဲ ရွေးရမယ်။”
“…!?”
“မင်းတို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်မှာလား။ ဒါမှမဟုတ် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုတွေကိုပဲ ယုံကြည်နေဦးမှာလား။”
***
အရှေ့တိုက်ကြီး၏ ဟွမ်အင်ပါယာသည် သူ့အား ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရားကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထိုယုံကြည်ချက်ကို အခြေခံ၍ ယူရီးယပ်စ် သည် အရှေ့တိုက်ကြီးမှ ရေတပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ရှာနော့စ်အင်ပါယာ၏ အရှေ့ဘက်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
မြောက်ဘက်ကိုမူ နူအာဒါ အပါအဝင် ရွှေ့ပြောင်းအခြေချသူမျိုးနွယ်စုများနှင့် ယူရီးယပ်စ် အပေါ် သစ္စာရှိသော တပ်ဖွဲ့များက သိမ်းပိုက်ထားသည်။
တောင်ဘက်ကိုမူ သဲကန္တာရနိုင်ငံတော်နှင့် ဟိမ်းဒယ်လ် ဂိုဏ်း အပါအဝင် ယူရီးယပ်စ် ၏ ရန်သူဟောင်းဖြစ်ခဲ့သော မှူးမတ်များက ထိန်းချုပ်ထားသည်။
ယူရီးယပ်စ် ကိုယ်တိုင်ကမူ ထိုနှစ်ဖွဲ့ ပေါင်းစပ်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး အင်အားကြီးမားသော အရှေ့တိုက်ကြီးမှ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်လာသည်။
ယူရီးယပ်စ် ကိုယ်တိုင်က ဘာမှပြောစရာမလိုသော်လည်း သူသည် ကိုယ်ခံပညာလောကမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
သူတို့သည် ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လာရသဖြင့် ရောက်ရှိရန် နောက်ကျခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ချီတက်မှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။
ဒါကို သုံးဖက်မြင် ဝိုင်းပတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ရှာနော့စ်အင်ပါယာသည် မြောက်ဘက်တွင် တောင်တန်းနေ ရွှေ့ပြောင်းမျိုးနွယ်စုများ၊ တောင်ဘက်တွင် သဲကန္တာရ၊ အရှေ့ဘက်တွင် ကမ်းရိုးတန်းနှင့် အနောက်ဘက်တွင် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် နှင့် အခြားသော နိုင်ငံငယ်များဖြင့် ဝိုင်းပတ်ခံထားရသည်။
သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ဆီသို့ ဦးတည်သည့် အနောက်ဘက်လမ်းမှလွဲ၍ ကျန်လမ်းအားလုံး ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်။
သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် သိမ်းပိုက်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ မြို့တော်အနီးနှင့် အင်ပါယာ ၏ အနောက်ဘက်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ယခုအခါ လုံးဝ ထောင့်ချိုးမိနေပြီဖြစ်သည်။
***
“မြောက်ဘက်နဲ့ တောင်ဘက်ပြီးတော့ အရှေ့ဘက်ကိုပါ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပုံပဲ။”
“နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဒီမြို့တော်က ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတော့မှာ။”
“သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းပြီး ခုခံကြရအောင်! ငါတို့ဆီမှာ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ရှိနေတာပဲ၊ ဖြစ်နိုင်မှာပါ!”
ပုပ်ရဟန်းမင်းများမှာမူ မူးဝေနေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြို့တော်တွင်သာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ခုခံထားနိုင်လျှင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကို အထက်စီးမှ ကြည့်နေသော လီချောင်မွန် ၏ နှလုံးသားမှာမူ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။
‘ပြဿနာက သူတို့ကို တားဆီးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သာမန်နည်းလမ်းနဲ့ တိုက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆိုတာက ငါ့အတွက်တော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။’
အခြေအနေမှာ သူတွေးထားသည့်အတိုင်းပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပြီဖြစ်သည်။ မြို့တော်တွင် ဤကဲ့သို့ ခုခံနေရုံဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။
နောက်ဆုံးတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းတို့၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကိုပါ ရိုက်ချိုးလိုက်သည့် သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
“အရှင်မင်းကြီး! ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဇာတိမြေက စစ်သူရဲတွေ လာလို့မရတော့ဘူးတဲ့။”
“ဘာပြောတယ်!”
ပုပ်ရဟန်းမင်းများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် သည် သူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အမိန့်ကို နာခံခြင်းမရှိတော့ပေ။
“မင်း ဘာတွေပြောနေလဲ။ အသေးစိတ် ရှင်းပြစမ်း။”
“ဟို… ကွပ်ကဲမှုအာဏာကို ရထားတဲ့ ဒီအိုစ်မြို့စား က…”
သတင်းပေးသူမှာ အလွန်ပင် မှင်သက်နေသဖြင့် စကားကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
“ဒီအိုစ်မြို့စားလား။”
“သူက လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်ပေးအပ်ထားတဲ့ စစ်သူရဲတွေနဲ့အတူ ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ကြီးကို စီစဉ်လိုက်လို့ပါ… သူက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ထွက်ခွာသွားတာဖြစ်ပြီး ပြန်ရောက်ဖို့ အချိန်ယူရဦးမှာပါ…”
“…”
ပုပ်ရဟန်းမင်းများမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားကြသည်။
ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ဆိုသည်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးများ သို့မဟုတ် သူတော်စင်စစ်သူရဲများက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကို သန့်စင်စေရန်အတွက် တိတ်ဆိတ်သော ဘုန်းကြီးကျောင်း သို့မဟုတ် လူသူကင်းမဲ့သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ နေထိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူက ဘာကြောင့် ထိုသို့ လုပ်ရသနည်း။
***
တောင်တန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်။
ဒီအိုစ်မြို့စား သည် သူ၏ စစ်သူရဲများနှင့်အတူ အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်။
“ဟဲဟဲ… ဒီက လေကောင်းလေသန့်ကတော့ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။”
“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာပဲ နေလို့ တကယ်ဖြစ်ပါ့မလား။ အပြင်မှာက စစ်ပွဲတွေနဲ့ ဆူညံနေတာကို…”
ဒီအိုစ်မြို့စားကို ကူညီပေးနေသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် စစ်သူရဲတစ်ဦးက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဒီအိုစ်မြို့စားကမူ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
“ဟင်? ဒါလည်း သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ရဲ့ စစ်သူရဲတွေ တာဝန်ထဲက တစ်ခုပဲလေ။ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ် ရောက်ရှိလာတာပဲ၊ ငါတို့လည်း ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးကို သန့်စင်ပြီး သူ့ကို ကိုးကွယ်ဖို့ လိုအပ်တာပေါ့ မဟုတ်လား။”
“…အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။”
ဒီအိုစ်မြို့စား သည် ရေကြည်တစ်စက်ကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အဖြေဖြင့် ထိုစစ်သူရဲကို တိတ်ဆိတ်သွားစေလိုက်သည်။ သူသည် အင်ပါယာ ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ကျွန်တော် တတ်နိုင်တာ ဒါပဲရှိတော့တယ်။ အရှင်မင်းကြီး ကံကောင်းပါစေဗျာ။’
မှန်ပါသည်။ ဒီအိုစ်မြို့စား သည် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် မှ စစ်သူရဲအများစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်တန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
***
အင်ပါယာ ၏ မြို့တော်သည် သုံးဖက်သုံးတန်မှ ဝိုင်းပတ်ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ထံမှ အကူအညီရရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ပုပ်ရဟန်းမင်းများ၏ မျက်နှာများမှာ မှိုင်းညှိုးသွားပြီး လီချောင်မွန် ကို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
‘ဒီအိုစ်မြို့စားရဲ့ စွမ်းရည်ကိုပဲ ယုံကြည်ဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။’
“…”
လီချောင်မွန် သည်လည်း ယခုအချိန်တွင် စိတ်သက်သာရာရနေပုံမရပေ။ လီယွန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူသည် ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူ့တွင်ရှိသော စွမ်းအားဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သေးသည်။
‘ဒါပေမဲ့ သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် လုံးဝ ပြိုလဲသွားရင်တော့ ငါ့အတွက် အလုပ်ရှုပ်လိမ့်မယ်…’
သူ့၏ စွမ်းအားသည် မည်မျှပင် ထူးခြားမြင့်မားနေပါစေ၊ သူ၌ရှိသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော်လည်း ထိုအချိန်အတွင်း အင်ပါယာ နှင့် ယူရီးယပ်စ် တို့က ငြိမ်နေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူသည် ပြိုင်ဘက်များကို အလွန်အကျွံ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်ပါက ဆူညံသံများလွန်းသွားလိမ့်မည်။
“အင်း…”
ထိုအထိ တွေးမိလိုက်သည့်အခါ သူသည် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။
‘ပြီးတော့ သူ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲဆိုတာ ငါနားမလည်ဘူး။’
သူ့၏ အဓိက မေးခွန်းမှာ ယူရီးယပ်စ် သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့လုပ်ရသနည်းဟူသည်ပင်။ စစ်ရေးအသာစီးရနေသော်လည်း သူလုပ်ချင်ရာလုပ်နိုင်ခြင်းမရှိလျှင် ဤစစ်ပွဲသည် သူနိုင်သည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
‘ဒီနောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခု ရည်ရွယ်ချက် ရှိရမယ်…’
“ခင်ဗျား တစ်ခုခုကို သိချင်နေပုံပဲ။”
ဝုန်း!
“ဟင်?”
“အာ!”
စစ်ရေးအစည်းအဝေးခန်းအတွင်းရှိ သူတို့အားလုံးသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရိပ်အယောင်မျှမပြဘဲ ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လီချောင်မွန် လည်း ခဏတာ ကြောင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားသည်။
“မင်းက ခုနက ကောင်လေးပဲ မဟုတ်လား။ အင်း… အခုတော့ နေလို့ကောင်းရဲ့လား။”
အရင်က အပြင်းအထန် အရေးနိမ့်ခဲ့ရဖူးသည့် ယူရီးယပ်စ် ၏ အနာကို ထိခိုက်စေမည့် စကားမျိုးဖြစ်သော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟား! ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သေတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ခင်ဗျား နည်းနည်းလေး ပိုညှာပေးခဲ့ရင် ကောင်းမှာ။”
“ဟူး…”
လီချောင်မွန် သည် သူ၏ တည်ငြိမ်သော အဖြေကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားဟန်ဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သူသည် လီယွန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နုပျိုလန်းဆန်းနေသော်လည်း လက်ရှိ ပိုင်ရှင်မှာမူ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသူဖြစ်သည်။
သို့သော် သူနှင့်အတူ စစ်ရေးခန်းထဲတွင် ရှိနေသော ပုပ်ရဟန်းမင်းများမှာမူ ကြောက်လန့်နေကြသည်။
“နတ်ဆိုးရဲ့ တမန်တော် ရောက်လာပြီ!”
“သူ့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းရမယ်!”
သူတို့ အော်ဟစ်ကာ ချက်ချင်းလှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ကြသော်လည်း လီချောင်မွန် က တားလိုက်သည်။
“ခဏနေကြဦး။ သူ ဘာကြောင့်လာတာလဲဆိုတာ နားထောင်ကြည့်ဖို့ မလိုဘူးလား။”
“…!?”
ပုပ်ရဟန်းမင်းများ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ယူရီးယပ်စ် က တစ်ဖန် ပြုံးလိုက်သည်။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အသက်ကြီးတဲ့သူဆိုတော့ ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိသားပဲ။”
“ငါ မင်းကို နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားလာပြီ။ မင်း ငါ့ဆီကို လာတာဆိုတော့ ပြောစရာ တစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပေါ့။”
လီချောင်မွန် ၏ စကားမှာ စိတ်ရင်းအမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
ယူရီးယပ်စ် ခုနက တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ပေါ်လာစဉ်က သူပင်လျှင် ခဏတာ လှုပ်ရှားမှုကို လွဲချော်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် မယုံနိုင်စရာပင်။
‘သူ့စိတ်ဝင်စားမှုကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ။’
ယူရီးယပ်စ် စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားစလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့နဲ့ ညှိနှိုင်းချင်ပါသလား။”
“ညှိနှိုင်းရမလား?”
လီချောင်မွန် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေစဉ် ယူရီးယပ်စ် က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“လက်ရှိ အခြေအနေက ကျွန်တော်တို့ဘက်က အသာစီးရနေတယ်။ သဘောတူတယ် မဟုတ်လား။”
“အင်း?”
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် မနိုင်နိုင်ဘူးဆိုရင် အခုထိ ရထားတဲ့ အောင်ပွဲတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာလည်း ကျွန်တော် သိတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီစစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ဖို့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု လိုအပ်တယ်လို့ တွေးမိတာ။”
ယူရီးယပ်စ် သည် လီချောင်မွန် အစောပိုင်းက တွေးတောခဲ့သည်များကို အတိအကျ ပြန်ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ အဆိုပြုလိုက်သည်မှာ!
“ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်။ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြရအောင်။”
“…!?”
ဤမျှော်လင့်မထားသော အဆိုပြုချက်ကြောင့် လီချောင်မွန် သည် ယူရီးယပ်စ် ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“…မင်း ငါ့ကို ထပ်ပြီး စိန်ခေါ်ချင်တာလား။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ဟမ်… မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
လီချောင်မွန် မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် ယူရီးယပ်စ် ကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် အဖြေမှာ ရှင်းနေသည်။
‘အရင်ကထက် ပိုတော်လာတာတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ မမှီသေးဘူး။’
သူ အကဲခတ်သည်မှာ မှားယွင်းခြင်းမရှိပေ။ ယူရီးယပ်စ် သည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုကာလမှာ ကွာခြားချက်ကြီးမားသည်။
ထို့အပြင် လီချောင်မွန် သည် ကစားသမား အရည်အချင်း အလွန်ကောင်းမွန်သည့် လီယွန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့သည်။
တကယ်ဆိုလျှင် အင်ပါယာ ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အနိုင်ရရန် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် သားပေါက်စလေးသာရှိသေးသည့် ယူရီးယပ်စ် က သူ့ကို တစ်ဦးချင်း စိန်ခေါ်လာသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ၏ အဖြေမှာ ရိုးရှင်းသည်။
“စမ်းကြည့်မှ သိမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဒီညှိနှိုင်းမှုကို ခင်ဗျား လက်မခံရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရမှာပဲလေ။”
“အင်း၊ အဲဒါလည်း မှန်တာပဲ။”
လီချောင်မွန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ယူရီးယပ်စ် နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။
လက်ရှိ အခြေအနေတွင် သူ ရှုံးနိမ့်နေသဖြင့် တစ်ဦးချင်း သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ယှဉ်ပြိုင်ရမည့်အချက်မှာ သူ၏ဘက်မှလည်း အကျိုးရှိသည်။
‘ငါ ရှုံးဖို့အကြောင်း မရှိဘူး။ ပြီးတော့ သူ တစ်ခုခု လှည့်ကွက်သုံးရင်လည်း ခန္ဓာကိုယ် အသစ်တစ်ခု ထပ်ပြောင်းလိုက်ရုံပဲ။’
မည်သို့ပင် တွေးတွေး ဤအဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ရမည့် အကြောင်းရင်းမရှိပေ။ သူသည်လည်း ယူရီးယပ်စ် ၏ ရဲရင့်သော စိန်ခေါ်မှုကို နှစ်သက်သည့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
‘ဟုတ်ပြီ၊ လူငယ်တွေဆိုတာ ဒီလောက်တော့ ရဲရင့်ရမှာပေါ့။’
သူ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး စကားဆိုလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ အချိန်နဲ့ နေရာကို မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်။”
‘ငါ့မျှားကို စားလိုက်ပြီ။’
ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယူရီးယပ်စ် စိတ်ထဲမှ အောင်ပွဲခံလိုက်သည်။
‘သူ့ကို ဒီနေရာထိ ခေါ်လာရကျိုးနပ်သွားပြီ!’
သူ၏ ထောင်ချောက်သည် အစပျိုးနေပြီဖြစ်သည်။
***
“သူ သဘောတူလိုက်တယ်?”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ အလွယ်တကူ လက်ခံသွားတယ်။”
“အင်း… သူက သူ့အသက်အတွက် အာမခံချက် ရှိတယ်လို့ တွေးနေပုံရတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါတယ်။”
အင်ပါယာ သည် ယူရီးယပ်စ် ကို ခေါင်းညိတ်ရင်း ကြည့်လိုက်သည်။
‘ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ အကူအညီတောင်းရင်တောင် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ထက်ဝက်တောင် မရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူ တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်နိုင်ပါ့မလား။’
သူသည် ယူရီးယပ်စ် ကို ရိုးသားစွာပင် လေးစားမိသည်။
တကယ်တော့ သူ့အစီအစဉ်သည် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် က နောက်ကျောမှ ထိုးနှက်လိုက်သည့်အချိန်ကတည်းက ပျက်စီးခဲ့ရပြီး ယူရီးယပ်စ် ၏ အနိုင်ရနိုင်ခြေမှာလည်း အတော်လေး လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် လီချောင်မွန် နှင့် တန်းတူ သို့မဟုတ် ပိုကောင်းသည့် အခြေအနေကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
ဒါသည် စနစ်၏ စွမ်းအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော် ဘုရားသခင်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်လာခဲ့သည့် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ၏ ဂုဏ်သိက္ခာထက် ယူရီးယပ်စ် ၏ မဟာမိတ်များနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် ထားရှိသည့် ဆက်ဆံရေးမှာ ပို၍ ခိုင်မာကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်!
‘ဟုတ်တယ်၊ သူ တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့။’
“ဒါဆို သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်လို ပြင်ဆင်မလဲ။ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိရဲ့လား။”
အင်ပါယာ သည် ယူရီးယပ်စ် ကို မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ယူရီးယပ်စ် အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သော အချက်နှစ်ချက်တွင် တစ်ချက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ပထမအချက်မှာ လီချောင်မွန် ကို ညှိနှိုင်းစားပွဲသို့ ယခုကဲ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ အောင်ပွဲပင်! တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခေါ်လာနိုင်သော်လည်း မနိုင်လျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
‘သူ့မှာ တစ်ခုခု စီစဉ်ထားတာ ရှိလို့သာ စိန်ခေါ်လိုက်တာပေါ့၊ ထူးချွန်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုတော့ ရှိမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?’
အင်ပါယာ သည် တစ်ခါမှမဖြစ်ဖူးသည့် ရင်ခုန်သံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူဆော့နေသည့် ဂိမ်းထဲမှ ဇာတ်လိုက်က နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်မလဲဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရသလိုပင်။
“…”
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် သည် ရုတ်တရက် အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် အင်ပါယာ၏ မျက်လုံးကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အဲဒါ လာမေးနေတာလဲ။”
“ဟင်?”
“ဒီကိစ္စ စဖြစ်တာ ခင်ဗျားကြောင့်လေ၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခု ပြောပြသင့်တာပေါ့။”
“…!?”