ဘီထရစ် သည် ယနေ့တွင် ဧည့်ခန်းမရှေ့၌ အတုံ့အတုံ့ဖြင့် နှောင့်နှေးနေမိသည်။ တံခါးကို ခေါက်ရမည့်အစား မခေါက်ရမည့်အစား သူမ ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့သည်။
'ဒါ သုံးရက်တောင် ရှိသွားပြီလေ……'
ပထမမင်းသား က မြို့စားကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံခဲ့ပြီးနောက် ဧည့်ခန်းထဲတွင် အလောတကြီး အောင်းနေခဲ့သည်မှာ ထိုအချိန်မှစ၍ပင် ဖြစ်သည်။
ယခုဆိုလျှင် သုံးရက်နီးပါး ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူမ မသိဘဲ မနေနိုင်အောင် စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်မိသည်။ မင်းသားသည် မြို့စားကြီးထံမှ ရိုက်နှက်မှု (?) ကို ဟာသများ၊ ကြံ့ကြံ့ခံမှုတို့ဖြင့် ကျော်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း ယခုလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားစေရန်အတွက် သူတို့နှစ်ဦး ဘာတွေများ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါလိမ့်။
'ဖေဖေကိုလည်း သွားမမေးနိုင်ဘူး။'
"ဘာလဲ။ မင်းသားကို စိုးရိမ်နေလို့လားဟင်၊ သမီးတော်?"
သာ၍သာ သူမ သွားမေးမိပါက ဖေဖေဖြစ်သူက အသံထွက်အောင် ရယ်မောကာ အခြား မိုက်မဲတဲ့ အကြံအစည် တစ်ခုခုကို ထပ်ကြံစည်နေပေလိမ့်မည်။
'ဝင်ရမလား၊ မဝင်ရဘူးလား။'
သို့သော် သူမ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုကို ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံတစ်သံက ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။
ဘုန်း!
"အရှင်မင်းသား!?"
"အင်မ်။ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ၊ သမီးတော်?"
တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး သုံးရက်တိုင်တိုင် အခန်းထဲ ပိတ်အောင်းနေခဲ့သော မင်းသားသည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
သူ့မျက်လုံးများမှာ မှိုင်းညှို့နေပြီး မင်းသားတစ်ပါးနှင့် လိုက်ဖက်စွာ သပ်ရပ်သန့်ပြားနေကျဖြစ်သော မျက်နှာမှာလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ပေါ်နေသည်။
"ကျွန်မကလေ……"
"အချိန်ကိုက်ပဲ။ ကိုယ်တော့်မှာ သမီးတော်ကို မေးစရာ ရှိလို့!"
မင်းသားက စကား ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ အသံတိတ်သွားရှာသော သူမကို အလေးမမူမိဘဲ ဧည့်ခံခန်းဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
သူမမှာလည်း အံ့သြထွေပြားနေသော မျက်နှာပေးဖြင့် နောက်မှ မပါမဖြစ် လိုက်ပါသွားရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
တဒုန်း!
……
"ဘာမှန်းကို မသိနိုင်ဘူး!"
ခဏကအထိ သူသည် ဆံပင်များကို ဆွဲဆုတ်ကာ အတွေးများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ မြို့စားကြီးကတော့ သူ့အတွက် အသာစီးရစေမည့် အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်အတွက် အဆိုပါစကားက ဘာကို ဆိုလိုတာပါလိမ့်။
'အကူအညီ ပွင့်လာပြီ။'
[ခွန်အား ထိန်းချုပ်မှု-စတုတ္ထအဆင့် ပွင့်သွားပါပြီ။]
[စတုတ္ထအဆင့်သို့ မည်သို့ရောက်ရှိရမည်နည်း - စတုတ္ထအဆင့်သည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားခြားနားသောကြောင့် တိကျသေချာသော အဖြေဟူ၍ မရှိပါ။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အောင်မြင်ကျော်ဖြတ်မှုကို ရှာဖွေပါ!]
'ဒါက အကြံဉာဏ်ပေးတာလို့ ဆိုလိုတာလား။'
သူသည် မိမိ၏ [အောင်မြင်မှု] ဖြင့် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် အကူအညီကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် မြို့စားကြီး၏ ရေဝေရေလဲ မသေချာသော စကားများနှင့် ဘာမှ မထူးခြားပေ။
ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၊ ကိုယ်ပိုင် အောင်မြင်ကျော်ဖြတ်မှု၊ သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အရာ၊ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်……
'ဟင်?'
လူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည် သူ့ခေါင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့်ပင် စူပါလူသားတို့၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသူ တစ်ဦးမှာ သူ့အနားတွင်ပင် ရှိနေခဲ့သည်လေ!
ဘီထရစ် ပင်တည်း!
သူ့လို စနစ်၏ အကူအညီကို ရရှိခဲ့သူမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော မွေးရာပါ ပါရမီဖြင့် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်မှာပင် စူပါလူသားတို့၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည့် ဂျီးနီးယပ်စ် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူမက အနည်းငယ် ကလေးဆန်နေသေးသော်လည်း သူမအဖို့ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေရပေမည်။
"သူ့ကို တစ်ခုခု သွားမေးမှ ဖြစ်မယ်။"
သူသည် တံခါးကို အလောတကြီး ဖွင့်လိုက်ပြီး ယခုလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင်တည်း။
……
"ရှင် ကျွန်မကို ဓားပညာအကြောင်း လာမေးမလို့ ဟုတ်လား?"
ဘီထရစ် က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မင်းသား၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
သူမကိုယ်တိုင်ကပင် မြို့စားကြီးထံမှ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံနေရချိန်မှာတော့ သူက သူမထံမှ ဘာတွေများ သင်ယူနိုင်မည်နည်း။
'သေစရာပဲ! ငါ စကားရွေးချယ်တာ မှားသွားပြီ။'
သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ သူ လှောင်ပြောင်ခံလိုက်ရသလိုလိုဖြင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် စကားကို အမြန် ပြင်ပြောလိုက်ရသည်။
"ဟားဟား၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း မင်းသမီးတစ်ပါးအနေနဲ့ ဓားတွေကို အဲဒီလောက်အထိ ထူးထူးဆန်းဆန်း စိတ်ဝင်စားနေတာကို တွေ့ရလို့ပါ။"
သူသည် ဆင်ခြေပေးရန်အတွက် အသည်းအသန် လှည့်ပတ်ပြောဆိုတော့သည်။
"ဒီလောက်တောင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ အသည်းအသန် ဖြစ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းများ ရှိလို့လား။ ကိုယ်တော် ရိုးရိုးလေး သိချင်ရုံပါ။"
သူသည် ယခင်ဘဝကတည်းက အတော်လေး သိချင်နေခဲ့သော မေးခွန်းတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။
မြို့စားကြီးက တစ်ဦးတည်းသော သမီးတော်အပေါ် တင်းကျပ်သူလည်း မဟုတ်သလို အမွေဆက်ခံမည့်သူ ရှားပါးနေသူလည်း မဟုတ်ပေ။
ရိုးရိုးပါရမီထက် ပို၍ သူမကို ဓားပညာအပေါ် စိတ်ဝင်စားလာစေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုတော့ ရှိနေရပေမည်။
"အဲဒါကလေ……"
သူမသည် ခေါင်းလေးကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ကာ ရှက်ရွံ့နေသည့်ပုံစံဖြင့် သူမ၏ အတိတ်အကြောင်းကို ပြောပြစပြုလာသည်။ ယခုလို စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိလှသော အကြောင်းရင်းငယ်လေး တစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း မင်းသား၏ မေးခွန်းကို သူမ လျစ်လျူရှုပစ်၍ မရခဲ့ပေ။
"ငယ်ငယ်တုန်းက ကျွန်မ ဖေဖေနဲ့ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ပုန်းချောင်းကစား (hide and seek) လုပ်ပြီး ဆော့ဖူးတယ်။"
'ဟွန်း၊ အဲဒီလူကြီးကတော့ တကယ် ကလေးဆန်တာပဲ။ အဲဒီလို ရာထူးအဆင့်အတန်းနဲ့ ကိုယ့်သမီးနဲ့ ပုန်းချောင်းကစားဖို့ အသက်က ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ။ ချက်ဝေ့။'
သူသည် စိတ်ထဲမှ တီကနဲ လျှာသပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက် နားထောင်နေလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဆော့တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေ့ကျင့်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေဖေ မိအောင် တစ်ခါမှ မဖမ်းနိုင်ခဲ့ဖူးဘူး။"
သူမသည် မျက်နှာလေး ရဲတက်လာလျက်နှင့် နောက်ဆုံး စကားစုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီတုန်းကရော၊ အခုရော ကျွန်မရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဖေဖေ့ကို ကျွန်မရဲ့ဓားနဲ့ တစ်ချက်လောက် ထိမိစေချင်တာပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် ဓားပညာကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့တာပါ။"
သူမသည် စစ်မှန်စွာပင် ရှက်ရွံ့နေပုံပေါ်ပြီး ခေါင်းကို နိမ့်နိမ့်လေး စိုက်ထားရှာသည်။
"အဟမ်း။ သူက မင်းကို တစ်ခါ နှစ်ခါလောက် ဖမ်းခွင့်ပေးလိုက်ရင်လည်း ရသားနဲ့။ သူက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကလေးဆန်တဲ့ဘက်လေးလည်း ရှိသားပဲ……"
'ခဏနေဦး။ ပုန်းချောင်းကစားတာ ဟုတ်လား? ရည်မှန်းချက်?'
သူမ၏ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ရင်း မြို့စားကြီးကို အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ရယ်စရာကောင်းသော လူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် တွေးတောနေစဉ်မှာပင် လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ အတွေးတစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"အရှင်မင်းသား?"
သူ့မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်တော့ ဘီထရစ် က တွေဝေငိုင်တောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
'ဘီထရစ်၊ ဝီလ်ဟမ်ဂရန်းမြို့စား၊ နူအာဒါ၊ ကောင့် ကားလို့စ်……'
သူသည် ယခုအချိန်အထိ သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသော တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အစွမ်းထက်သူများနှင့် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များကို တစ်စချင်းစီ ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။
ပဟေဠိ အပိုင်းအစများသည် သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
"ငါ သဘောပေါက်ပြီ!"
သူသည် ဝမ်းသာအားရမှုတို့ လွှမ်းမိုးလာကာ ဘီထရစ် ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။
"ဘီထရစ်! အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ဟားဟားဟား!!!"
"အရှင်မင်းသား!?"
'ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်စရမယ်!'
သူသည် ဘီထရစ် အပေါ်တွင် ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ ရင်းနှီးလွန်းသည့် ပုံစံဖြင့် မသိစိတ်အရ တုံ့ပြန်မိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းအတွက် အချိန်ကုန်ခံ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
သူသည် မြို့စားကြီးကို ရှာဖွေရန် အောက်ထပ်သို့ အလောတကြီး ပြေးဆင်းသွားခဲ့သည်။
ဘီထရစ် ကတော့ သူ့ကျောပြင်ကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီးမှ……
"ဖှိဟား!"
သူမသည် တခစ်ခစ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုကို ပြသတတ်သည့် လူတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ အမည်အတိုင်း ခေါ်ဆိုခံရခြင်းနှင့် လက်ကို ဆွဲကိုင်ခံရခြင်းတို့ကို သူမ အပြစ်မမြင်ပေ။ ရွံစရာကောင်းလှသည်လည်း မဟုတ်ပါ။
'မင်းသားတစ်ပါးနဲ့တော့ မတူဘူး၊ ပုံစံကလည်း ထူးဆန်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်မျိုးတော့ ဖော်ရွေသားပဲ။'
ယခုအချိန်အထိ ဘီထရစ် မှ သူ့အပေါ် ပေးထားသော သုံးသပ်ချက်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
……
မကြာမီမှာပင်။
"မင်း တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီ ထင်ပါရဲ့။"
"သေချာတော့ မသိသေးပါဘူး။ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီးတော့ သနားကြင်နာမှုမရှိဘဲ တိုက်ပေးပါခင်ဗျာ။"
သူသည် လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမအတွင်း၌ မြို့စားကြီးကို မျက်နှာမူလျက် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် ရပ်နေသည်။
မြို့စားကြီးက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ သစ်သားဓားကို မြှောက်ကာ သူ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ထိုနေ့တွင်မူ သူသည် ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆပို၍ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလေသည်။
တိုးတက်လာသည့် လက္ခဏာ ဟူ၍ လုံးဝ မရှိတော့သည့် ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ မပြခဲ့ဘဲ မြို့စားကြီးကလည်း သူတောင်းဆိုသည့်အတိုင်း ပုံမှန် လေ့ကျင့်ခန်းကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။
တစ်ရက်……
နှစ်ရက်……
သုံးရက်……
သို့သော် ပဉ္စမမြောက်နေ့မှစ၍ တစ်စုံတစ်ရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"ဒဏ်ရာတွေက အနာကျက်လွယ်နေပါလား!"
ဘီထရစ် က ပတ်တီးစည်းပေးရင်း အံ့သြတကြီးဖြင့် မှတ်ချက်စကား ဆိုလိုက်သည်။
မှန်ပေသည်။ သူ့လေ့ကျင့်ခန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများသည် အချိန်ကုန်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။
လေ့ကျင့်မှုကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး တစ်ပတ်အကြာတွင်မူ သူ့ဒဏ်ရာများမှာ တစ်ဝက်ခန့် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။
နှစ်ပတ်အကြာတွင်မူ မြို့စားကြီးကိုယ်တိုင်ပင် လျှာသပ်သွားခဲ့ရလေသည်။
'ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ အဲဒီလို လှည့်ကွက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီ ထင်ပါရဲ့။ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ။'
သူ့တိုက်ခိုက်မှုများကို လျှော့ချပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ မြို့စားကြီး၏ သစ်သားဓားသည် ယူရီးယပ်စ် ကို ယခင်ကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပစ်မှတ်ထားနိုင်တော့ခြင်း မရှိတော့သည်မှာ အမှန်ပင်တည်း။
တတိယပတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်မူ တိုက်ခိုက်မှု (Sparring) ပြီးသွားသည့်တိုင်အောင် သူ့ဒဏ်ရာများကို သတိမထားမိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နှင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့။
"ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ မင်း အဲဒီနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီ ထင်ပါတယ်ကွယ်။"
တိတိကျကျဆိုရသော် တစ်လအကြာတွင် ယူရီးယပ်စ် သည် မြို့စားကြီး၏ သစ်သားဓားကို တစ်ခုတည်းသော ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ သုံးနာရီတိတိ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။
"မင်းရဲ့ အခုအထိ အောင်မြင်မှုတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ့် အချိန် ရောက်လာပြီပဲ။"
ဒီအိုစ်မြို့စား သည် ဘီထရစ် ကို တည်ကြည်တင်းမာသော အသံဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"ရိုက်ဇ်၊ ငါ့အခန်းထဲ သွားပြီး ငါ့ဓားကို ယူခဲ့ပေးပါ။"
ဘီထရစ် ကတော့ တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။
မြို့စားကြီးသည် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်မှလွဲ၍ သူ၏ဓားကို ထုတ်လေ့မရှိပေ။ ၎င်းကလည်း တရားဝင် အခမ်းအနားများတွင် ဝတ်ဆင်ရသည့် အချိန်မျိုးမှသာ ဖြစ်သည်။ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော မြို့စားကြီးသည် မိမိ၏ဓားကို မည်မျှတਸောင် မကြာခဏ ထုတ်သုံးရမည်နည်း။
မကြာမီ မိနစ်ပိုင်းအကြာတွင်။
ယူရီးယပ်စ်၊ ဒီအိုစ်မြို့စား နှင့် ဘီထရစ် တို့သည် မြို့စားကြီး၏အိမ်တော် ၏ မြေအောက်ရှိ ကျယ်ဝန်းသော လေ့ကျင့်ခန်းမကြီးအတွင်း၌ ရပ်နေကြသည်။
"ဒီနေရာက ငါတို့မိသားစုရဲ့ မြို့စားတွေသာ သုံးလို့ရတဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပဲ။"
မြို့စားကြီးသည် ဘီထရစ် အား ဝေးဝေးတွင်နေရန် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီမှာ ဘယ်လို အစွမ်းကုန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သုံးလို့ရတယ်။"
"အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော် မျှော်လင့်နေတာပါ။ ဒီနေ့တော့ ဖေဖေ့ကို တကယ်ထိမိအောင် ကြိုးစားကြည့်မယ်။"
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယူရီးယပ်စ် သည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေသည် ဆိုသော်ငြား မြို့စားကြီးကို အမှီလိုက်နိုင်ရန် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်လနီးပါး ကတည်းက ဓားသွေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သနားကြင်နာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ရက်စက်စွာ အနှက်ခံခဲ့ရသည်။
"ဟဲဟဲ၊ လွယ်တော့ မလွယ်ပါဘူးကွယ်။"
'စကတည်းက အစွမ်းကုန် သုံးတော့မှာပဲ။'
သူသည် ပေါ့ပျက်ပျက် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြင့် လဲကျသွားမည့် ပြိုင်ဘက်မျိုး မဟုတ်ပေ။
မြို့စားကြီးကလည်း အသိစိတ်ကို လျော့မထားပေ။
'သူ ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုး ရလာတယ်ဆိုတာ ငါ မသိပေမယ့် သတိထားရမယ်။'
အနည်းဆုံးတော့ သူ ယခုအချိန်အထိ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည့် အချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် အမြန်နှုန်း သို့မဟုတ် ခုခံကာကွယ်မှု အမျိုးအစား စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။
မြို့စားကြီးက သူ့ကို လာခဲ့ရန် ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဦးစွာ ခုခံကာကွယ်သည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် မြို့စားကြီးသည် သူ၏လည်ပင်းပေါ်တွင် အေးစက်စက် ခံစားချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ခဝမ်!
ဓားချင်း ထိခိုက်မိကြရာမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
မြို့စားကြီးသည် အလျင်အမြန်ပင် သူ၏လည်ပင်းကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မည်သည့်သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"!?"
အံ့အားသင့်သွားသော မြို့စားကြီးသည် နောက်သို့ အတန်ငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စွမ်းအားရှင်များထဲတွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခွင့် ပေးထားခဲ့ပါလျက်နှင့် တစ်ခဏချင်း အတွင်းမှာပင် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။
ထို့ပြင် တိုက်ခိုက်မှုက တစ်ခုတည်းလည်း မဟုတ်ပေ။ မမြင်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ့ထံသို့ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ လေဟုန်ကိုခွဲ၍ တရစပ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ယူရီးယပ်စ် လည်း စိတ်ထဲတွင် လျှာကို တခတ်ခတ် ကိုက်လိုက်သည်။
'ဟွန်း၊ ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်ကိုတောင် မသိပဲနဲ့ သူ ကာလိုက်နိုင်တာလား? သူက တကယ်ကို ဘီလူးလို လူကြီးပဲ။'
ယူရီးယပ်စ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မမြင်နိုင်သော ဓားချက်ပင် ဖြစ်သည်!
သို့သော် ၎င်းက မမြင်ရုံတင် မဟုတ်ပေ။
စတုတ္ထအဆင့် နယ်ပယ်နံရံကို ဖောက်ထွက်နိုင်ရန် သူ၏ ဖော်ထုတ်ရမည့် အခြေအနေမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်—
'လူတိုင်းရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက သူတို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ သူတို့ ဖြတ်သန်းလာခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေအပေါ် မူတည်ပြီး ထွက်ပေါ်လာကြတာပဲ!'
"ဘာကိုမဆို ဖမ်းဆုပ်နိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်း။"
ဘီထရစ် ၏ ယခင်ဘဝက စွမ်းရည်မှာ အသံထက် မြန်ဆန်သော လျင်မြန်သည့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
"ငါငယ်ငယ်တုန်းက ရေကြီးတာကို မြင်ဖူးတယ်။ ငါတို့နယ်မြေထဲက ဆည်လည်း ကျိုးကျသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီ အမှတ်တရက ငါ့အတွက် အထင်ရှားဆုံးပဲ။"
မြို့စားကြီး ကားလို့စ် ၏ ဖြစ်ရပ်မှာ မည်သည့်အရာကိုမဆို တားဆီးနိုင်သည့် ကြံ့ခိုင်သော နံရံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ငါ့ခြေထောက်ပေါ် ငါရပ်တည်နိုင်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ငါဖျက်ဆီးချင်ခဲ့တဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်! ပြီးတော့ အဲဒါကို မြေမှုန်ဖြစ်အောင် ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်!"
နူအာဒါ ၏ ဖြစ်ရပ်မှာ စစ်မှန်သော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း စစ်စစ် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ကော?
သူသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျော်ဖြတ်လိုသည့် နံရံတစ်ခု မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ယခင်ဘဝက နောင်တရစရာများဖြင့်သာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်ခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူဘာလိုချင်သည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိခဲ့ပေ။ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်မှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက် မဟုတ်ဘဲ ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်!
အစတုန်းကတော့ သူသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ် လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း ချမှတ်ခဲ့သော ရည်မှန်းချက်က အခြေအနေအားလုံး ဖြစ်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘီထရစ် နှင့် စကားပြောပြီးနောက် ၎င်းမဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
'ကလေးဘဝက ကလေးဆန်တဲ့ အတွေးလေးကတောင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုအပေါ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တာပဲ!'
သူသည် သူ၏ယခင်ဘဝမှသည် ယခုဘဝအထိ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ဘဝကို ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းသား ယူရီးယပ်စ်၊ ကျွန်မ အရှင့်ကို ယုံကြည်ပါတယ်။ အရှင်က ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်လာရပါမယ်။"
သူ့ကို အမြဲတမ်း တရားသဖြင့် ပညာပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော မာရီယပ်စ် ၏ အသံ ဖြစ်သည်။
"ယူရီးယပ်စ်! မင်းက အင်ပါယာ ရဲ့ ပထမမင်းသား ပဲ။ မင်း ဘယ်တော့မှ အရှက်မကွဲစေရဘူး!"
သူ့ကို အမြဲတမ်း ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလေ့ရှိသော သူ့ဖခင်၏ အသံ ဖြစ်သည်။
သူ့ဖခင်မှာ သံမဏိသွေးစက်ပါသော ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။
သူသည် မဆင်မခြင် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သူ့ကို မကြာခဏ ပြင်းထန်စွာ ဆူပူလေ့ရှိသည်။
"အရှင်မင်းသား၊ အရှင် အသက်ရှင်နေရမယ် ပြီးတော့ အနာဂတ်အတွက် ကြံစည်ရမယ်။"
အဆုံးအထိ သူ့ကို ကာကွယ်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့သော ဘီထရစ် ၏ အသံ ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘဝက ယူရီးယပ်စ် သည် ထိုဖိအားများကြောင့် အမြဲတမ်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ခဲ့ရသည်။
'ဒါက ငါ့အတွက် အရမ်းလေးလွန်းတယ်။'
'ငါ့မှာ အစွမ်းအစ မလုံလောက်ဘူး။'
မှန်ပေသည်! ယူရီးယပ်စ် သည် အင်ပါယာ ၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်ရခြင်းဟူသော ဖိအားမှ အမြဲတမ်း လွတ်မြောက်လိုခဲ့သည်။
သူသည် ငယ်စဉ်က လမ်းမှားရောက်ခဲ့ပြီး၊ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာသောအခါမှသာ သတိဝင်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏အသက်ကို ပုံအပ်ထားကြသော သစ္စာရှိသော လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆုံးရှုံးရတိုင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားကာ ကြီးစွာသော ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ယူရီးယပ်စ် လိုချင်ခဲ့သည်မှာ ဖိနှိပ်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် စတုတ္ထအဆင့်၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော စွမ်းရည်မှာ မည်သူ့ကိုမျှ သတိမထားမိစေဘဲ တည်ရှိနေနိုင်ခြင်း စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်!
"ဒေါင်!"
[စွမ်းအားထိန်းချုပ်မှု စတုတ္ထအဆင့် ပွင့်သွားပါပြီ။]
[စွမ်းအားမာစတာ အထူးစွမ်းရည်မှာ ‘အော်မမြင်ရသောဓား’ (Intangible Sword) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။]
[ကစားသမား၏ သီးသန့်စွမ်းရည်ကို ဖန်တီးပြီးပါပြီ။]
[သီးသန့်စွမ်းရည် ‘ပြောင်းပြန်လှန် တစ္ဆေဓား’ (Reversal Ghost Blade) ကို ဖန်တီးပြီးပါပြီ။]
ဒီအိုစ်မြို့စား ကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မမြင်ရုံတင် မဟုတ်ပေ။
'မမြင်ရဘူး၊ အသံမထွက်ဘူး၊ ပြီးတော့ အလွန်အမင်း စွမ်းအားရှင်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအာရုံနဲ့တောင် ခွဲခြားရ ခက်ခဲတယ်။'
သူသည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို ဓားပညာအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ခုခံကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။
"အား!!"
အဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေသော ဘီထရစ် လည်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် သူမ၏ဖခင်ဖြစ်သော မြို့စားကြီး တစ်ဖက်သတ်ဆန်ဆန် တွန်းထုတ်ခံနေရသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ထို့ပြင် ယူရီးယပ်စ် ၏ဓားမှာ သူ၏အမြင်အာရုံထဲတွင်ပင် ပေါ်မလာခဲ့သော်လည်း လေ့ကျင့်ခန်းမအတွင်း၌ ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
'ဟား! ဒီဘီလူးလို လူကြီးကတော့ တစ်ချက်လေးမှ အထိမခံဘူးပေါ့လေ!'
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် သည် မြို့စားကြီးကို မမြင်နိုင်သော ဓားချက်အများအပြားဖြင့် ဆက်တိုက် ဖိအားပေးနေသော်လည်း တစ်ချက်မျှ ထိအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံး အလွန်အမင်း စွမ်းအားရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူ့အနေဖြင့် အနည်းငယ်သာ ခံစားမိသော်လည်း မြို့စားကြီးသည် သူ၏ အလွန်အမင်း စွမ်းအားရှင်၏ ဆဋ္ဌမအာရုံကိုသာ အသုံးပြု၍ ခုခံကာကွယ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သံမဏိနံရံတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
အခုက လောင်းကစားလုပ်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့မှာ အခုမှ နိုးထလာခဲ့သော စွမ်းရည်မှာ ကြာရှည်မခံပေ။
"……"
အချိန်ခဏအတွင်း ဓားချင်းထိခိုက်မိသည့် ဆူညံသံများ ရပ်တန့်သွားပြီး ယူရီးယပ်စ် ၏ တည်ရှိမှုမှာ လေ့ကျင့်ခန်းမအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"……!?"
မြို့စားကြီးလည်း တိုက်ခိုက်မှု ဘယ်ကလာမည်ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်။
မြို့စားကြီးသည် သူ့နောက်ဘက်တွင် အလွန်တရာမှ မှေးမှိန်သော တည်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အောင်ပွဲခံသည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
'ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားနိုင်ပေမယ့် အတွေ့အကြုံတော့ နည်းနေတုန်းပဲ။ ဒါကိုတော့ ငါ အပြည့်အဝ ကာနိုင်တယ်။'
မြို့စားကြီးသည် သူ၏ဓားဖြင့် ကျောဘက်ကို အမြန်ဆုံး ကာကွယ်လိုက်ပြီး ခိုင်မာသော စွမ်းအားအတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံကာ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဖီအုန်း!
မြို့စားကြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ယူရီးယပ်စ် သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့နောက်ကျောကို လွဲချော်သွားလုနီးပါး တိုက်ခိုက်ချက်တစ်ခုကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့် သူသည် မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို တစ်ခဏမျှ ဖخထဲသွင်းခဲ့သော ယူရီးယပ်စ် ကို ထပ်မံ၍ မတွေ့နိုင်တော့ပေ။
တစ်ခဏတာသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"……!?"
'တစ်ချက်တည်း၊ တစ်ချက်တည်းဆိုရင် လုံလောက်ပြီ!'
ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ဓားကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး မြို့စားကြီး၏ မျက်နှာကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။
ပတ်!
သုန်း!
သူ့ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုအပေါ် သူ ကြီးကြီးမားမား မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ့ရည်မှန်းချက်မှာ ခရော့စ်ကောင်တာ (Cross counter) ဟုခေါ်သော တန်ပြန်ထိုးနှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်သီးသည် မြို့စားကြီး၏ မျက်နှာကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး မြို့စားကြီးကလည်း သူ၏ဓားဖြင့် ပခုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
မြို့စားကြီး၏ ပါးပြင်မှာ ဖောင်းကြွလာပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။
အမှန်တရားမှာ ဤတိုက်ပွဲသည် ယူရီးယပ်စ် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယနေ့အတွက် ဤမျှဖြင့်ပင် ကျေနပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်လတာအတွက် အနည်းငယ် လက်စားချေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
'ဒါက ဘယ်လိုနေလဲ၊ ဖေဖေ-ရေ! ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျား အထိနာသွားပြီ မဟုတ်လား?'
သူသည် မြို့စားကြီးကို ကြည့်ကာ သယာကျကျဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။
အားကုန်ခမ်းကာ လဲကျသွားသော ယူရီးယပ်စ် ကို ကြည့်ရင်း မြို့စားကြီးသည် သွေးစို့နေသော သူ၏ပါးစပ်ကို ပွတ်သပ်ကာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
'ဘယ်လို ဘီလူးမျိုးလဲ၊ တကယ်ကို ဘီလူးတစ်ကောင်ပါပဲလား။'