အချက်လက်များကိုမြင်နိုင်သောဘုရင်တစ်ပါး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: Emperor! Can You See Stats!? – Chapter 187: Subjugation (1) | NovelPing

စူး...

ကိန်းစ် နှင့် မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းတို့ မတိုက်ခိုက်မီအချိန်က ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ဓားကိုစီး၍ တောင်တန်းများပေါ်တွင် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

‘ဒီနားလောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်…’

သူတစ်ယောက်တည်း ထွက်လာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။

အခြားသူများနှင့်သာ အတူလိုက်လာပါက အချိန်နှောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ရေလမ်းခရီးဖြင့် ထောင်တောင်တန်းများဆီသို့ ရောက်ရန် ရက်သတ္တပတ်များစွာကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး တောင်တက်လမ်းဖြင့်ဆိုပါက တစ်လကျော်ပင် ကြာမြင့်နိုင်သည်။

‘ဒါပေမဲ့ ငါပျံသန်းသွားရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့!’

ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏အဝါရောင်နဂါးဓားကို စီးနင်းကာ နေ့ညမပြတ် ပျံသန်းလာခဲ့သဖြင့် ယခုမှပင် အနိုင်နိုင်ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

“ဝါး...”

“သမာဓိဂိုဏ်းသား အမှိုက်တွေကို အကုန်ရှင်းပစ်လိုက်ကြ!”

“ဟိုမှာ!”

ယူရီးယပ်စ် သည် စစ်မြေပြင်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။

‘ကိန်းစ် အန္တရာယ်ဖြစ်နေပြီ။’

ဗုန်း!

သူသည် ဦးစွာ ရေခဲတုံးတစ်ခုကို ဖန်တီး၍ ကိန်းစ် နှင့် ရန်သူခေါင်းဆောင်ကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှနေ၍ စိတ်ဓားကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရန်သူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်သည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ!”

သို့သော် ရန်သူခေါင်းဆောင်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် အတော်လေး ထက်မြက်ပုံရသည်။ သူတို့ ပြန်လည်စုစည်းရန် နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏လျှာကို ကိုက်လိုက်မိသည်။

“တောက်! ဟိုကောင်က လိင်တူစိတ်ဝင်စားသူပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ တော်တော်လေး စမတ်ကျတာပဲ။”

[…]

ယူရီးယပ်စ် သည် ကောင်းကင်မှနေ၍ စစ်မြေပြင်ကို အနည်းငယ် မကျေနပ်သည့် အမူအရာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို ကြောင်အစွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် စိတ်ကျေနပ်သည့် အမူအရာဖြင့် တစ်ခုခုပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်...

ဗရွမ်!

‘ဟင်?’

[ကြွားနေတာရပ်ပြီး အောက်ကိုဆင်းလာခဲ့စမ်း! ငါက ကားလို့များ ထင်နေတာလား!]

‘တောက်!’

ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ဓားပေါ်မှ အမြန်ဆုံး ခုန်ဆင်းလိုက်ရသည်။ သူ စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်သည်။

‘သူ ကြောက်နေတုန်းက တစ်ခါတည်း အပြီးရှင်းပစ်လိုက်ရမှာ!’

“...”

တစ်ဖက်တွင်မူ မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းက ယူရီးယပ်စ် ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

[သမာဓိဂိုဏ်းဘက်မှာ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့လူကို တွေ့ရင် သတိထားပြီး ဆက်ဆံ၊ ပြီးရင် ပြန်သတင်းပို့။]

ထိုအမိန့်မှာ သူတို့ မထွက်ခွာမီ ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ ရရှိထားသည့် အမိန့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ကဲ့သို့ တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။

‘ငါ နောက်ဆုတ်သင့်လား?’

ယူရီးယပ်စ် ခုလေးတင် ပြသသွားသည့် ဓားပျံသန်းမှုမှာ သူတို့ အိမ်မက်ထဲတွင်ပင် မမြင်ဖူးသည့် စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုပါက ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း...

တွန့်သွားသည်။

သူ့မျက်လုံးများက ယူရီးယပ်စ် ကို အလျင်အမြန် စူးစမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ခမ်းနားစွာ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း သူ သတိပြုမိသည့်အချက်မှာ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

‘သေချာတယ်။ သူ အရမ်းပင်ပန်းနေတာပဲ။’

“...”

ယူရီးယပ်စ် ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး အဝတ်အစားများမှာလည်း ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ရက်သတ္တပတ်များစွာ အစာကောင်းကောင်း မစားရသည့်အလား ပါးချိုင့်များပင် ခွက်ဝင်နေသည်။

‘ဟဲဟဲ... သူ တစ်ယောက်တည်း အတင်းပြေးလာခဲ့တာပေါ့လေ? ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်ပါစေ၊ အနားမယူဘဲ ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်လာရင်တော့ စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းနေမှာပဲ။’

မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားက စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ထက်ဝက်ခန့် မှန်ကန်နေသည်။

‘သူ့ကို ဖမ်းမိရင် ဂိုဏ်းချုပ်က ကျေနပ်လိမ့်မယ်။’

အမှန်တော့ ဒါက မလွယ်ကူလှပေ၊ သို့သော် ထောင်ချောက်ကွန်ရက်ကို ဖန်တီးထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပုံရသည်။ လုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက အနည်းငယ် စတေးရခြင်းမှာ အရေးမကြီးပေ။

“ဟင်?”

သို့သော် ယူရီးယပ်စ် က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“လိင်တူစိတ်ဝင်စားသူ!”

“ဘာ!”

သူသည် သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသည့် စကားလုံးကြောင့် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ?”

“ကစားသမားတွေရဲ့ စကားအရ ဂေး (Gay) လို့ ခေါ်တာလေ။”

ယူရီးယပ်စ် က စေတနာကောင်းဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုအခါ ခဏတာ ကြောင်အစွာ ကြည့်နေသည့် မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားမှာ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။

“ဘာ!”

“မဟုတ်လို့လား? ကိန်းစ် က မှားယွင်းမြင်တာပဲ ဖြစ်ပါစေဦး၊ မင်း ငါ့ကို ကြည့်တဲ့ပုံစံကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူးလေ...”

“မင်းကတော့...”

အမှန်မှာ ယူရီးယပ်စ် ကိုယ်တိုင်လည်း အစက သေချာမသိခဲ့ပေ။ လေထဲမှ ခဏတာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သရွေ့ ကိန်းစ် တစ်ခုခုကို မှားယွင်းနားလည်သွားပုံရသော်လည်း၊ သူ ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထိုသူက သူ့ကို အပြုံးစိမ်းစိမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန် သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော လူတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။

မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားမှာ ခေါင်းမူးလာပြန်သည်။ သူက ဘယ်သူလဲ? သူသည် မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ အင်အားအကြီးဆုံးအဖွဲ့အစည်းသုံးခုမှ ခေါင်းဆောင်များထဲတွင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသူက သူ့ကို လိင်တူစိတ်ဝင်စားသူဟု စွပ်စွဲရဲသည်တဲ့လား!

“ဟူး... မင်း!”

“ဟိုမှာ ပေါက်ကြားသွားပြီ!”

မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားမှာ အမိန့်ပေးရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။ ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်သီးမှာ ဖြူရော်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“အာ!”

သူသည် အမြန်ဆုံး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြား အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက် ဘယ်လောက်ပဲရှိပါစေ၊ တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း ပေါ့ဆနေခြင်းမဟုတ်ပါက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သူ ခုခံနိုင်သင့်သည်။

ဒါပေမဲ့!

“အား!”

သူ မရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်သီးမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ဗုန်း!

သူသည် ကျိုးပဲ့နေသော သစ်လုံးတစ်လုံးအလား လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လဲကျသွားသည်။

“ဘယ်ဘက်အစောင့်အရှောက်!”

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သူ့ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

“အဆင်ပြေရဲ့လား?”

“...”

သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်ဖျော့သွားသည်။ မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသား၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်မရှိတော့ပေ။ သူ၏ နှလုံးမှာ ပျက်စီးသွားပြီး နေရာတင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုသည်မှာ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!”

တုန်ယင်သွားသည်။

မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသားများမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ယူရီးယပ်စ် သည် မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားနှင့် စကားပြောနေသယောင်ရှိပြီးမှ ရုတ်တရက် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ယူရီးယပ်စ် မှာ မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိရသည့် ဘီလူးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

ရှူး။

“…!?”

ယူရီးယပ်စ် သည် ခါးကို မြန်ဆန်သော အမူအရာဖြင့် လက်လှမ်းလိုက်သည့်အခါ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသားများမှာ ပို၍ပင် တင်းမာလာကြသည်။

“နောက်တစ်ခါတော့ ဓားသုံးတော့မယ်။ မင်းတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ?”

“…!?”

“ငါလည်း တော်တော်ပင်ပန်းနေပြီ။ ဆက်တိုက်နေရင် အထိအခိုက်တွေပဲ များလာလိမ့်မယ်။”

“...”

ယူရီးယပ်စ် က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

“မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ဖို့က မခက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ အခုချက်ချင်း ဝိုင်းထားတာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရင် ငါ လွှတ်ပေးမယ်!”

သူ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် မာနကြီးလှသည်။ သူတို့အား ကျေးဇူးပြုပေးနေသည့်အလားပင်။

“...”

မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသားများမှာ သူတို့၏ ရဲဘော်အလောင်းကို ကိုင်ရင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် စူပါလူသားတစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်နိုင်သည့် မယုံနိုင်စရာ လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အရေးကြီးသည့်အချက်မှာ ယူရီးယပ်စ် သည် ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ်က ဓားကိုပင် မထုတ်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဓားကို အသုံးပြုပါက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။

“တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို မတိုက်ခိုက်တော့ဘူးလား?”

နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပုံရသည်။

“သေချာပေါ့! ဒါပေမဲ့ ငါ စိတ်မပြောင်းခင် အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားတာ ကောင်းမယ်။”

“...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသားများမှာ သူတို့၏ ရဲဘော်အလောင်းကို ထားခဲ့ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

သူတို့လည်း ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သေချင်ကြသည်မဟုတ်ပေ။

ရှူး။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသားများမှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ယူရီးယပ်စ် သည် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားသည်အထိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားစွာ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။

‘သူတို့ သွားကြပြီလား?’

[သွားကြပြီ။]

“ဟူး!”

တပ်ခနဲ။

ယူရီးယပ်စ် သည် အနည်းငယ် ယိုင်သွားပြီးနောက် လဲကျသွားသည်။

“မာစတာ!”

“ဂရန်းမာစတာ! အဆင်ပြေရဲ့လား?”

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း အပါအဝင် ချွန်မာအဖွဲ့မှ အရာရှိများမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြေးလာကြသည်။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ အဝေးကြီးကနေ အတင်းပြေးလာရလို့ပါ။”

“ဟမ်... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့!”

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် အကဲခတ်ကောင်းသဖြင့် ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ ခုနက ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် ပင်ပန်းနေပါစေ၊ ထိုမျှလောက် စွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိပါက ရုတ်တရက် လဲကျသွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ လောင်းကစားတစ်ခုပဲ။”

“အကွာအဝေးက တကယ်ကို ဝေးလွန်းပါတယ်။”

ယူရီးယပ်စ် တွင် ညည်းတွားရမည့် အကြောင်းရင်းရှိသည်။ သူသည် တရားကျင့်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် တစ်လကျော်ကြာ ပိတ်လှောင်ခံထားခဲ့ရသည်။ သူ၏ စိတ်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းရှိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အာဟာရမရှိဘဲ တစ်လကျော်ကြာ လဲလျောင်းနေခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒါကသာ ပုံမှန်အခြေအနေဆိုရင် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် သူသည် ပျံသန်းခြင်းကဲ့သို့သော အတွင်းအားအများအပြား သုံးစွဲရသည့် ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြု၍ ရက်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ခဲ့ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနေဖြင့် ကောင်းမွန်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

‘ငါသာ ငါ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ကြိုတင်လေ့ကျင့်မထားခဲ့ရင် တကယ်ကို အန္တရာယ်များသွားနိုင်တယ်။’

မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားမှာ စူပါလူသားများထဲတွင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရှေ့တည့်တည့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးတွင် အဆင့်ငါးအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်!

သို့သော် စိတ်ကမ္ဘာတွင် လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် ကစားသမား၏ ကျွမ်းကျင်မှုများက ထိုအရာကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိစေခဲ့သည်။

ယူရီးယပ်စ် သည် လျှို့ဝှက်နည်းပညာ သုံးခုကို ဆက်တိုက်အသုံးပြုခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် လီယွန် ၏ အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် နူအာဒါ ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်နည်းပညာဖြင့် လက်သီးထိုးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အင်ပါယာ မြောက်ပိုင်း၏ မြို့စားဖြစ်ပြီး စူပါလူသားတစ်ဦးလည်းဖြစ်သည့် အန်ဒါဆန်၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သော ဖိအားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ လွတ်မထွက်နိုင်စေရန် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအထဲမှ တစ်ခုခုကိုသာ အသုံးပြုပါက တစ်မျိုးဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ သူသည် လျှို့ဝှက်နည်းပညာ သုံးခုကို ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသား မည်မျှပင် ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ သူသည် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခံရမည့် အခြေအနေကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ့တွင် ကျန်ရှိနေသည့် စွမ်းအင်အားလုံးနီးပါးကို အသုံးပြုခဲ့ရသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် သည် မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသားကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဟူး...”

ထိုအကြောင်းကို တွေးတောနေသည့် ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ နေရာမှ ခုန်ထလိုက်သည်။

သူသည် ခဏတာ နားနေရုံဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသည့် စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဘေးကင်းရာသို့ အမြန်ဆုံး ရွေ့လျားရမည်ဖြစ်သည်။

“ဂရန်းမာစတာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို တစ်ခါပြန်ပြီး ကယ်တင်ပေးတာပါ။”

“ငါ လုပ်သင့်တာကို လုပ်လိုက်တာပါ။”

ချွန်မာအဖွဲ့မှ လူများမှာ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သည့် အမူအရာများဖြင့် ဆက်တိုက် လာရောက်နှုတ်ဆက်နေကြသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် ကမူ ထိုအရာကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသည်။

“ဒါနဲ့... မင်းတို့ ငါပေးခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးတွေကို သုံးပြီးပြီလား?”

“ဆေးလုံးလား?”

ဂျီဝူဆွန်ဆာ က သူ့ကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

‘အခုမှ သတိရတယ်!’

သူသည် ဟျွန်းမူဘီဒုန်းကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ဆေးလုံးနှစ်လုံး ရရှိခဲ့သည်။ စိတ်ကမ္ဘာနှင့်အတူ တစ်နှစ်ကျော်ကြာခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သူ ခဏတာ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

‘ငါသာ အဲဒီဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ရင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုတော့ ပြန်ဖြည့်နိုင်မှာမဟုတ်ပေမယ့် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အတွင်းအားတွေကိုတော့ ပြန်ဖြည့်နိုင်လိမ့်မယ်။’

ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သော်လည်း ဂျီဝူဆွန်ဆာ ၏ နောက်စကားကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

“အခု မင်းရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်း အန္တရာယ်များနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ဆေးတွေ အကုန်ကုန်သွားပြီ။”

“သေပါပြီ... ကိန်းစ်!”

ယူရီးယပ်စ် သည် သတိလစ်သွားသည့် ကိန်းစ် ဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။

သူသည် မြောက်ပိုင်းနန်းတော်ဂိုဏ်းသား၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည်။

သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ စီးကျလာသည့် အနက်ရောင်သွေးများက အခြေအနေမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားနေကြောင်း ပြသနေသည်။

‘သူက ငါ့အတွက် အလုပ်ကြိုးစားပေးခဲ့တာဆိုတော့ ငါလည်း သူ့ကို ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပေါ့!’

ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ သေတ္တာတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ အဖုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ မွှေးပျံ့သော အနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူထုတ်လိုက်သည်မှာ ဂျီဝူဆွန်ဆာ ထံမှ ရရှိခဲ့သည့် ဒေးဟွမ်ဒန် (Daehwandan) ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ၏ အနှစ်သာရဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဆေးလုံး!

‘ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ဒါကို မလိုတော့ဘူး။’

ယူရီးယပ်စ် သည် အတွင်းအား သို့မဟုတ် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ကျော်လွှားနိုင်သည့် နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ချွတ်။

ယူရီးယပ်စ် သည် ကိန်းစ် ၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ ပါးစပ်ကို အတင်းဖွင့်ပြီး ဆေးလုံးငယ်လေးကို ရေအနည်းငယ်နှင့်အတူ မျိုချခိုင်းလိုက်သည်။

ဂလု။

ယူရီးယပ်စ် သည် ဆေးလုံးဝင်သွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ခဏတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

‘မကြာခင် အာနိသင်ပြလာလိမ့်မယ်။’

ကိန်းစ် မှာ သတိလစ်နေသဖြင့် ဆေးလုံး၏ လှည့်ပတ်နေသော စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက ကူညီပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာ။

“ဟင်?”

သို့သော် ကြာမြင့်ချိန်အထိ ကိန်းစ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ ယူရီးယပ်စ် သည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

‘သာမန်ဆိုရင်တော့ ဆေးလုံးရဲ့ စွမ်းအင်ကြောင့် တုန်ခါတာ ဒါမှမဟုတ် ညည်းတွဲတာမျိုး ဖြစ်သင့်တာမဟုတ်လား?’

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလားဟု တွေးတောရင်း ယူရီးယပ်စ် သည် ကိန်းစ် ကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ အတွင်းအားကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

“…!?”

ပြီးနောက် နောက်တစ်ခဏတွင်!

“...”

“ဒါ ဘာကြီးလဲ?”

ယူရီးယပ်စ် သည် ကြောင်အစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

***

ရက်အနည်းငယ်အကြာ။

မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ ဝိုင်းရံမှုမှ မာရ်နတ်နှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့မှာ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် တောင်တန်းများကို ကျောခိုင်းခဲ့ပြီး ဂျီဝူဆွန်ဆာ က သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

“အိပ်မက်ဆိုးလို အတွေ့အကြုံပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းကို အထင်သေးမိတာ အရမ်းမှားသွားတယ်။”

အသေးစားနှင့် အလတ်စား ဂိုဏ်းပေါင်းစုံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် မာရ်နတ်နှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့၏ ဒုတိယတပ်ခွဲမှာ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး၊ အကောင်းဆုံး အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်သည့် ပထမတပ်ခွဲမှာလည်း ပြင်းထန်သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို ထည့်တွက်ကြည့်ပါက ဤတိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်မည်လားဆိုသည်မှာ မသေချာလှပေ။

“မင်း ရောက်လာတယ်လို့ ကြားရတော့မှပဲ စိတ်အေးသွားရတော့တယ်! အားလုံး အန္တရာယ်ကင်းလို့ ဝမ်းသာပါတယ်။”

“အားလုံး ဘေးကင်းကြလို့ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်!”

ယူရီးယပ်စ် နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများသည် တောင်တန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မူလစုရပ်နေရာတွင် နူအာ နှင့် အခြားသူများနှင့် ပြန်လည် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ နေ့ရောညပါ ပြေးလွှားခဲ့ရသည့် မာရ်နတ်နှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များမှာလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

ထိုညတွင်။

ဂျီဝူဆွန်ဆာ က စိုးရိမ်သော မျက်နှာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

“နောက်နည်းနည်းလောက် ထပ်နားလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား?”

“ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလောက် အချိန်မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ကြောင့် အချိန်တွေ အများကြီး နောက်ကျနေပြီမဟုတ်လား?”

ယူရီးယပ်စ် သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ Quest အတွက် သတ်မှတ်ရက်မှာလည်း နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

“ရှေ့ဆက်လုပ်ရမယ့် အစီအစဉ်ကို ရှင်းပြပါမယ်။”

ဂျီဝူဆွန်ဆာ သည် စားပွဲပေါ်တွင် မြေပုံကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြစပြုသည်။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီအကျပ်အတည်းဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုက မာရ်နတ်ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားကို အလွန်အကျွံ ခွဲထုတ်လိုက်မိလို့ပါ။”

“မှန်တယ်!”

“အဟမ်း...”

ခေါင်းဆောင်များအားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဒုတိယတပ်ခွဲက မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်မိပြီး အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်သွားခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဒုတိယတပ်ခွဲ ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ပထမတပ်ခွဲက ကယ်ဆယ်ရန် သွားရောက်ချိန်တွင် တစ်ခုချင်းစီ အထီးကျန်ဆန်စွာ အနိုင်ယူခံလိုက်ရခြင်းမှာလည်း အဓိက အချက်တစ်ချက်ဖြစ်သည်။

“ဒါကြောင့် ဒီနည်းလမ်းကို အကြံပြုချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ နောက်ထပ် အချိန်တွေ အများကြီး အလဟဿ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။”

ဂျီဝူဆွန်ဆာ သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ ဒီနေရာကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မယ်။ ဒါဆိုရင် မာရ်နတ်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကအင်အားစုနဲ့ နီးကပ်သွားလိမ့်မယ်။”

ထိုနေရာကို မြင်လိုက်ရသည့် ခေါင်းဆောင်များမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

“ဘာ!”

“အဲဒါ ဂျီမာတံခါး (Jima Gate) မဟုတ်လား?”

“အဲဒါက ချွန်ဆန်မှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး တံခါးပေါက်ပဲ၊ အဲဒါကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မယ်လို့ ပြောတာလား?”

[ဂျီမာတံခါး]

မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ အဓိကအင်အားစုသို့ သွားရောက်ရန် လမ်းခွဲများစွာ ရှိသော်လည်း ထိုလမ်းအားလုံးမှာ တိုးတက်ရန် ခက်ခဲသည့် တောင်ပေါ်လမ်းကြမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် မာရ်နတ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် သို့မဟုတ် တပ်ဖွဲ့များ ရွေ့လျားရန် လွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု လိုအပ်သည်။

မာရ်နတ်ဂိုဏ်းအတွင်းမှ လူများသာ အသုံးပြုနိုင်သည့် အတိုကောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိသည်။

ပြီးတော့ ထိုလမ်းမှာ ကောင်းစွာ အကာအကွယ်ပေးထားပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အသုံးပြု၍ နေရာအမျိုးမျိုးတွင် တံခါးများ တပ်ဆင်ထားသည်။

ဂျီမာတံခါးမှာ ဤလမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်သော ပထမဆုံးတံခါးဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူများစွာနှင့် ခိုင်ခံ့သော နံရံများဖြင့် စောင့်ကြပ်ထားသည်။

***

ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုက အရမ်းများမနေဘူးလား?”

“ကျွန်တော်တို့ လာနေတာကို မာရ်နတ်ဂိုဏ်းက သိသွားရင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တားဆီးဖို့ အရာအားလုံး လုပ်လိမ့်မယ်။”

“တိတ်ကြ!”

ထိုမေးခွန်းကို ဖြေကြားသူမှာ ဂျီဝူဆွန်ဆာ မဟုတ်ဘဲ ယူရီးယပ်စ် ဖြစ်သည်။

“ဂရန်းမာစတာ?”

“ဆရာ့မှာ အစီအစဉ် ရှိလို့လား?”

ခန်းမထဲရှိ လူများမှာ သူ့ကို စပ်စုလိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တောင်တန်းများကြားရှိ ထိုအန္တရာယ်ကြီးမားသော ခံတပ်ကို သူ မည်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် စီစဉ်ထားသနည်း။

သူတို့မှာ စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်နေကြသည်။

‘သူကတော့ သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ စစ်သည်တွေကို အဲဒီတံခါးပေါက်ကနေတစ်ဆင့် ဘေးကင်းအောင် သူ အာမခံနိုင်ပါ့မလား?’

ယူရီးယပ်စ် သည် သူတို့ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို သိရှိသဖြင့် အနည်းငယ်သာ ပြုံးလိုက်သည်။

‘သာမန်နည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တာပေါ့!’

သို့သော် သူ၏ ဗဟုသုတအရဆိုလျှင်မူ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သူသည် စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် တစ်နှစ်တာလုံး လေ့ကျင့်ရေးအတွက်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။

ဝှစ်။

သူ၏လက်ကို ကောင်းကင်ယံသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်။”

“…!?”

“အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”

“စကားအတိုင်းပါပဲ။”

ယူရီးယပ်စ် သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ကောင်းကင်ကနေ ပျံသန်းပြီး အဲဒီခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်ကြမယ်!”

ဤသည်မှာ ယူရီးယပ်စ် သည် ဂျီဝူဆွန်ဆာ (Jeongdomaeng) သို့ မထွက်ခွာမီက အဖြစ်အပျက်ဖြစ်သည်။

“အာ!”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ ခင်ဗျာ?”

“ကျွန်တော် မေ့သွားတယ်။ ဒီမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမယ့်အရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”

“ပြင်ဆင်စရာလား?”

“သိပ်တော့ မခက်ခဲပါဘူး။”

တိုးတိုး တိုးတိုး။

“…”

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် ထိုအကြောင်းအရာကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

သူပြောသလိုပင် အလွန်ခက်ခဲသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ အသိပညာဖြင့်ပင် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်အတွက်လဲဆိုသည်ကို ခန့်မှန်း၍မရပေ။

“ဒါက မာရ်နတ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်မယ့် စစ်ဆင်ရေးအတွက် လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်နိုင်တာမို့ သေချာဂရုစိုက်ပေးပါ။”

“…!?”

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ် ခင်ဗျာ။”

ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ မသိသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် သည် အကြောင်းမဲ့သက်သက်ဖြင့် ထိုသို့ ပြောဆိုမည့်သူမျိုးမဟုတ်ပေ။

ဂလု!

“ဟင်? ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?”

လီယွန် သည် သူ၏ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လူးလိမ့်နေသည်။

ချောက်မာဒန်၏ အကျပ်အတည်းကြောင့် သူသည် အရေးမပါသော စာရွက်စာတမ်းများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၌ ဘာမှလုပ်စရာမရှိ။

“သခင် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတာ ကြားလိုက်လား?”

“ဟင်? ငါ့အစ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီလား?”

“ပြန်ရောက်လာတာတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုကြောင့် ဂျီဝူဆွန်ဆာ ဘက်ကို ထွက်သွားတယ်။”

“တကယ်လား? သူ ငါ့အကြောင်း ဘာမှ ပြောမသွားဘူးလား?”

“ဘာမှ မပြောသွားပါဘူး။”

“ဒါတော့ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ…”

လီယွန် သည် အနည်းငယ် ညည်းတွားလိုက်သည်။

“သူက ငါ့ကို တစ်လလောက် ဘာအဆက်အသွယ်မှမလုပ်ဘဲ ထားခဲ့ပြီးတော့၊ အခုလည်း ငါ့ကို လာမတွေ့သွားဘူး။ သူက ငါ့အစ်ကိုပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်းလွန်မသွားဘူးလား?”

ရယ်သံ။

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် သူ၏ညည်းတွားသံကို ကြားပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား စိတ်ပျက်နေပုံပဲ။”

“စိတ်ပျက်တာ? ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ! သူက ငါ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာကို ဂရုတောင်မစိုက်တဲ့သူလေ။”

လီယွန် သည် သူ၏ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူ ပျင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း သူမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်နှင့် မခြားနားသော အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေသည်။

“ဟားဟား! ခင်ဗျား အတော်လေး ပျင်းနေပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ခင်ဗျားမှာ အားလပ်ချိန် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဘာ?”

တဒိုင်း!

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် အပြင်ဘက်မှ စာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကို သယ်လာခဲ့သည်။

“တကယ်တော့ ဒီတစ်ခါ သခင်က တော်တော်များများ တောင်းဆိုထားတယ်။ ကျွန်တော်က တပ်ဖွဲ့တွေကို စီစဉ်ရတာနဲ့ပဲ အလုပ်များနေလို့ ဒါတွေကို စစ်ဆေးဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။”

“ဟူး!”

လီယွန် သည် စာရွက်ပုံကြီးကို ရွံရှာဖွယ် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေတာလဲ?”

“နောက်ကျကျန်နေတဲ့အရာတွေနဲ့ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကြောင့်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာ ဒါတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့် စွမ်းရည်ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။”

“…”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားကို ကူညီပေးဖို့ လူတစ်ယောက်ကိုလည်း စေလွှတ်ပေးပါ့မယ်။ ကဲ၊ ခင်ဗျားကိုပဲ အပ်ခဲ့မယ်။”

ကြွပ်။

တံခါးပိတ်သွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး လီယွန် တစ်ယောက်တည်း စာရွက်ပုံကြီးရှေ့တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် ထိုသူထံမှ ညည်းတွားသံ အနည်းငယ် ကြားရလေ့ရှိသော်လည်း၊ ယခုတစ်ခါတော့ သူ တကယ်ပဲ အလုပ်များနေပုံရသည်။

“အို…”

စာရွက်များကို ကြောင်အစွာဖြင့် ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လီယွန် သည် စားပွဲဆီသို့ တိုးကပ်သွားသည်။

‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့အစ်ကိုဆိုတာ လူတွေကို နားခွင့်ပေးဖို့ မတတ်နိုင်တဲ့သူပဲ။ သူ ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်နေတာလား?’

“ဟင်?”

သူသည် ဘာအကြောင်းအရာများလဲဟု ကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်းစဉ်အချို့က သူ၏မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်လာသည်။

[ဂျီဝူဆွန်ဆာ တွင် နေထိုင်သည့် လက်မှုပညာသည်များ၏ အခြေအနေ]

[လက်နက်တိုက်ရှိ မီးဗုံးများ၏ စာရင်း]

[နာကယန်မြို့ရှိ အထည်ဆိုင်များနှင့် ရက်ကန်းသမားများ၏ စစ်တမ်း]

“ပန်းပဲဆရာတွေ… မီးဗုံးတွေ? ပြီးတော့ အထည်ဆိုတာ အဝတ်အစား ဒါမှမဟုတ် အထည်တွေကို ပြောတာမလား?”

သူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

‘လက်မှုပညာသည်တွေနဲ့ ယမ်းမှုန့်တွေက စစ်ပွဲနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?’

***

မြင်ကွင်းသည် ချွန်ဆန်တောင်တန်း၏ အဝင်ဝသို့ ပြောင်းသွားသည်။

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ… သာမန်နည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ သိမ်းပိုက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။”

ယူရီးယပ်စ် သည် ဂျီဝူဆွန်ဆာ ၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ ဂျီမာတံခါး ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဖြတ်တောက်ခံထားရသည့် ချောက်ကမ်းပါးများကြားတွင် အန္တရာယ်များသော လမ်းတစ်ခုရှိပြီး၊ ထိုလမ်းမှာ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အဝင်ဝဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီလမ်းကနေပဲ သွားရမှာလား? တောင်ကို ကျော်ဖြတ်သွားရင်ရော မရဘူးလား?”

“ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ အဲဒီနည်းလမ်းကို သုံးဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။”

တောင်တက်ရာတွင် ယုံကြည်မှုရှိသည့် နူအာဒါ ၏ မေးခွန်းကို အခြားခေါင်းဆောင်များက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူတို့လည်း နောက်ကျောဘက်မှ တိုက်ခိုက်ရန် တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။

“မာရ်နတ်ဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းမှလွဲ၍ နေရာတိုင်းတွင် ထောင်ချောက်များနှင့် ယန္တရားများ အမြောက်အမြား ရှိနေတယ်။ တောင်တန်းကြီးကိုယ်တိုင်ကို သဘာဝခံတပ်လို့ ခေါ်ကြတာ အလကားမဟုတ်ဘူး။”

“အင်း…”

နူအာဒါ သည် စိတ်မပါသော အမူအရာဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။

“သိပ်မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကလည်း အရေးကြီးပါတယ်။”

ယူရီးယပ်စ် သည် ခံတပ်မှ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားတဲ့အရာက ဘယ်လိုလဲ?”

“ပုံစံထုတ်မှုကို အပြီးသတ်လိုက်ပါပြီ။ ကြည့်ချင်ပါသလား?”

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် ယူရီးယပ်စ် တောင်းဆိုထားသော အရာကို ယူဆောင်လာစေသည်။

ခလောက်။

လှည်းကြီးတစ်စီးပေါ်တွင် တင်ဆောင်လာသော အရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယူရီးယပ်စ် သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ပြီးပြည့်စုံတယ်။”

“သခင် ပေးတဲ့ ဒီဇိုင်းက အသေးစိတ်ကျတော့ အပြီးသတ်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့…”

ဂျေဂယ်အွန်ဟျွန်း သည် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။

“ဒါနဲ့ တကယ်ပဲ ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနိုင်ပါ့မလား?”

ယူရီးယပ်စ် သည် အရာသုံးခုကို တောင်းဆိုထားသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ ခိုင်ခံ့ပြီး ပေါ့ပါးသော အထည်ကြီးဖြစ်သည်။ ဂျီဝူဆွန်ဆာ သို့ ခေါ်ယူထားသော ရက်ကန်းသမားများသည် ဤအဖုံးကြီးကို ပြုလုပ်ရန် အထည်စပေါင်းများစွာကို ချုပ်လုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

“ဒါကို ဘာအတွက် သုံးဖို့လဲ?”

“တဲ ဒါမှမဟုတ် နေကာအမိုးပုံစံလည်း မဟုတ်ဘူး။”

“ဘယ်သူသိမှာလဲ? ကျွန်တော် ရက်ကန်းရက်လာတာ နှစ်ငါးဆယ်ရှိပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။”

ဒုတိယပစ္စည်းမှာ အဖုံးမပါသော သေတ္တာကြီးဖြစ်သည်။ လက်မှုပညာသည်များသည် အမိန့်အတိုင်း တတ်နိုင်သမျှ ပေါ့ပါးစေရန် ချွေးတပ်မက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။

“အထဲမှာ လူဆယ်ယောက်လောက်တော့ ဆံ့မယ်မလား?”

“ဒါက ဘာအတွက်လဲ? အလောင်းထားတဲ့ သေတ္တာမျိုးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်?”

လက်မှုပညာသည်များသည် သေတ္တာများစွာကို ပြုလုပ်ပြီး လှည်းများပေါ်သို့ တင်ဆောင်ရင်း တွေးတောနေကြသည်။

နောက်ဆုံးပစ္စည်းမှာ ဆီနှင့် အခြောက်ခံထားသော ကောက်ရိုးများဖြင့် ပြည့်နေသည့် ဇလုံကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤအရာမှာလည်း ထူးဆန်းသော်လည်း ဧရာမ မီးအိမ်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသဖြင့် သူတို့ စူးစမ်းမှု အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသည်။

မကြာမီတွင် လက်မှုပညာသည်များသည် ယူရီးယပ်စ် အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း သူတို့၏ အလုပ်များကို အပြီးသတ်လာကြသည်။

သူတို့သည် အထည်အဖုံးကြီးကို ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ကာ သေတ္တာနှင့် တွဲဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောက်ရိုးများ၊ ဇလုံနှင့် အခြားအရာများကို အထဲတွင် ထည့်လိုက်သည်။

ယူရီးယပ်စ် သည် အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် စမ်းသပ်ရန်အတွက် သေတ္တာထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်လိုက်သည်။

တိုးတိုး တိုးတိုး။

“သေတ္တာက ကောင်းကင်မှာ ပျံနိုင်တယ်ဆိုတာ ကြားလိုက်လား?”

“တော်ပါပြီဗျာ… အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?”

အလုပ်ရုံရှိ လူအားလုံးသည် ယူရီးယပ်စ် ၏ လုပ်ရပ်ကို သံသယအကြည့်များဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သူသည် ကောက်ရိုးများကို ဇလုံထဲတွင် စုပုံလိုက်ပြီး ဆီများကို လောင်းချလိုက်သည်။

ဝုန်း!

ခြောက်သွေ့သော ကောက်ရိုးများသည် ချက်ချင်း မီးတောက်လောင်လာပြီး ပူနွေးသော လေထုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖပ်။

ပူနွေးလာသော လေများသည် အပေါ်သို့ တက်လာပြီး အထည်ကို အပေါ်သို့ တွန်းတင်ရန် ကြိုးစားသည်။ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန့်ကားလာသော အထည်မှာ မကြာမီ ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာသည်။

“…!?”

“ဝါ…”

သစ်သားသေတ္တာမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးလာသည့်အခါ အလုပ်ရုံရှိ လူတိုင်းသည် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း…

တဒိုင်း။

ယိမ်းထိုးနေသော သေတ္တာမှာ ဘေးသို့ အနည်းငယ်သာ ရွေ့သွားပြီး လုံးဝ လေထဲသို့ မြောက်တက်မလာခဲ့ပေ။

“အူး…”