အချိန်တွေ အတော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက်။
“အဝါရောင်နဂါး။”
[ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။]
ယူရီးယပ်စ် သည် အစပိုင်းတွင် တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ရှိနေသော်လည်း မကြာမီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“အင်း…”
ယုံကြည်ရခက်လှသည်။ သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှင်းပြလျှင်ပင် ထိုသူ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
[မင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ချက်ချမိပုံပဲ။ သိချင်တာရှိရင် မေးလိုက်ပါ။]
အဝါရောင်နဂါး၏ အသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်း စိတ်မရှည်သည့်ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေရမည်။
“…”
[…]
တိတ်ဆိတ်မှု လွှမ်းမိုးသွားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာမှ ယူရီးယပ်စ် သည် နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောသည်။
“ဒီကမ္ဘာကြီးကို တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်က ဖန်တီးထားတာလား။”
[အဲဒီလို ပြောလို့ရတာပေါ့။]
‘အဲဒီလို ပြောလို့ရတယ် ဟုတ်လား။’
ယူရီးယပ်စ် သည် ခဏတာ ခေါင်းစောင်းလိုက်မိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအချက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင်…”
သူသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်သည်။ ပထမမေးခွန်းက သိပ်အရေးမကြီးပါ။
‘တိုက်ကြီးရဲ့ ဘုရားကျောင်းတော်ကတော့ ကမ္ဘာကြီးကို ဘုရားသခင်က ဖန်တီးတယ်လို့ပဲ သင်ကြားနေတာပဲ။’
သို့သော် ဒုတိယမေးခွန်းကမူ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းသည် သူ့၏ အနာဂတ်လုပ်ဆောင်ချက်များကို သက်ရောက်နိုင်သည့် အရေးပါသော အချက်အလက် ဖြစ်သည်။ ယူရီးယပ်စ် သည် နောက်ထပ်စကားလုံးများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က လူသားတစ်ယောက်လား။”
[မင်းက လူသားတစ်ယောက်ပါ၊ ဟုတ်တယ်။]
“ဒါဆိုရင်…”
ယူရီးယပ်စ် သည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တုန်လှုပ်နေသည်။ ဤတတိယမြောက် မေးခွန်းသည် သူ့သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့် အရေးအကြီးဆုံးသော သဲလွန်စဖြစ်သည်။
“တခြားသူတွေကရော။ သူတို့က ကျွန်တော်နဲ့ တူလား။”
သူသည် လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ Player (ကစားသမား) ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း သာမန်လူများနှင့် မတူညီကြောင်းကိုမူ သူ သိထားသည်။
‘ကျွန်တော်က လူတွေရဲ့ စိတ်ကို နည်းနည်းပါးပါး ဖတ်နိုင်တယ်၊ သိပ်တော့ မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ပေါ့။ အဲဒါက လူသားတစ်ယောက်အတွက်တော့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။’
သူ အကြောက်ဆုံးအရာမှာလည်း ဤအချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကူအညီပေးသည့် မီနူးမှတစ်ဆင့် သူ စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သည့် အချက်အလက်များအရ—
[Player – ဆိုသည်မှာ အသုံးပြုသူ (User) ကို ဆိုလိုသည်။ NPC နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောတရား ဖြစ်သည်။]
[NPC – Non-player-character – ဆိုသည်မှာ Player ကို ကူညီပေးသည့် နောက်လိုက်ဇာတ်ကောင်ကို ဆိုလိုသည်။ များသောအားဖြင့် ဂိမ်းများတွင်…]
“ဒါဆိုရင်…”
ဤအချက်အလက်ကို သူ သိလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် သူ့ကဲ့သို့ပင် စစ်မှန်သောသူများ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကို အစိုးရိမ်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်၊ Mareus၊ Beatrice၊ နူအာဒါ၊ Kains… အကယ်၍ ဤလူများသည် သူ့အတွက် ဖန်တီးထားသည့် ကိရိယာများသာ ဖြစ်နေလျှင်ကော။
တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကျောချမ်းစရာကောင်းလှသည်။ အဝါရောင်နဂါး၏ အဖြေက ယူရီးယပ်စ် ၏ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားစေသည်။
[သူတို့က ကွဲပြားတာပေါ့။ မင်းက မပြည့်စုံတဲ့ Player တစ်ယောက်လေ။]
“…”
ဒုန်း!
ယူရီးယပ်စ် သည် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင် လေးလံသော အလုံးကြီးတစ်ခု တင်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဒါဆို အဓိပ္ပာယ်က…’
သို့သော်။
[စတာပါ။ မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တကယ်ကြည့်ကောင်းတာပဲ။]
“ဘာ။”
သူသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် အဝါရောင်နဂါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ နဂါး၏ မျက်နှာကို မြင်ရခက်သော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ပါးစပ်က တွန့်ကွေးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
[ဇီဝဗေဒအရ မင်းနဲ့ သူတို့က အတူတူပါပဲ။ မင်း သိချင်တာ ဒါပဲမလား။]
“ခွေးကောင်… အဲဒါ သေချာရဲ့လား။”
ယူရီးယပ်စ် သည် သွေးပေါင်ချိန် ကျသွားသလို ခံစားရကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
[ဟုတ်တယ်။ မင်းမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်မလား။ မင်းက အစကတည်းက Player တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ မရှိခဲ့ဘူး။]
“…”
[မင်းကိုယ်မင်း တစ်စုံတစ်ယောက်သော ကြီးမြတ်သူလို့ ထင်နေတာလား။ အဲဒီအတွက်လည်း ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါ်လာရတာလဲ၊ တောက်…]
အဝါရောင်နဂါးသည် အပေါ်ယံတွင် သူ့ကို ကဲ့ရဲ့နေသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ ကွဲပြားနေသည်ကို ယူရီးယပ်စ် ရိပ်မိသွားကာ ရယ်မောမိသည်။
“ဒါဆိုလည်း တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမေးခွန်းတစ်ခု မေးပါရစေ။”
[မေးလိုက်ပါ။]
“ကျွန်တော် ဘာလို့ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ အခုမှ ဘာလို့ ဒီအကြောင်းတွေကို ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြနေရတာလဲ။”
၎င်းမှာ သူ့အတွက် ယခုတိုင် လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေဆဲပင်။
သူက အရည်အချင်းမရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတာလဲ။
ပြီးတော့ သူ့လေ့ကျင့်ရေးအတွက်ပဲ ကူညီပေးပြီး တခြားဘာမှ သိပ်မလုပ်ပေးခဲ့တဲ့ အဝါရောင်နဂါးက ဘာလို့ ရုတ်တရက် သဘောကောင်းပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးနေရတာလဲ။
အင်ပါယာ၊ အဝါရောင်နဂါး၊ ဧကရာဇ် Sharnos နဲ့ ဗီဒီယိုတွေထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ တခြားလူတွေ… သူတို့က တကယ်ပဲ ဘယ်သူတွေလဲ။
အဝါရောင်နဂါးက သူ့ကို တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ဖြေသည်။
[မင်း ဘာလို့ ရွေးချယ်ခံရလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး။ အဲဒါကြောင့်လည်း မင်းက မထိုက်တန်ဘူးလို့ ငါ အစက ထင်ခဲ့တာ။ မင်းမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့တာ မှတ်မိသေးလား။]
“သေချာပေါက်…”
ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူ ရရှိပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အဝါရောင်နဂါးသည် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ကောင်းသောဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အများကြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
[ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေက မင်းကို သဘောကျကြတယ်။]
“တခြားသူတွေ ဟုတ်လား။”
[မကြာခင် မင်း သိလာပါလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါကလည်း ငါ့ရဲ့ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။]
“အင်း။”
ဘီး။
ဗီဒီယိုတစ်ခုသည် အဝါရောင်နဂါးဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုထဲတွင် ရင်းနှီးပြီးသား မြင်ကွင်းတစ်ခု ပြသနေသည်။
“အရှင်မင်းသား၊ ပထမအရှင်မင်းသား! ကျေးဇူးပြုပြီး စာသင်ခန်းကို အာရုံစိုက်ပေးတော်မူပါ။”
“ကျွန်ုပ်၏ သစ္စာကို ဘုရင်မင်းမြတ်ထံ အပ်နှံပါ၏။”
“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ပထမအရှင်မင်းသားက နောက်တစ်ခါ…”
.
.
.
.
.
.
“ဒါ ဘာတွေလဲ။”
ယူရီးယပ်စ် သည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ဗီဒီယိုကို ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းသည် သူ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်သည်။
[ဒါက မင်း ငါ့နဲ့ မတွေ့ခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အရာတွေပါ။ ငါ အချက်အလက်တွေကို တောင်းဆိုထားတာ။]
အဝါရောင်နဂါးသည် ဗီဒီယိုကို ဆက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
[ပြီးတော့ ဒါတွေက မင်း ငါ့ကို သိပ်မပြခဲ့တဲ့ အရာတွေပဲ။]
“အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
[မင်း ခုထိ နားမလည်သေးဘူးလား။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ…]
အဝါရောင်နဂါးသည် အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးစ ယူရီးယပ်စ် နှင့် ယခုလက်ရှိ ယူရီးယပ်စ် ကို နှိုင်းယှဉ်ပြသည်။
ကွာခြားချက်မှာ—
[မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကို ဘာလို့ တက်တက်ကြွကြွ မသုံးခဲ့တာလဲ။]
“…ကျွန်တော့်ရဲ့ အားသာချက် ဟုတ်လား။ အဲဒါက ဘာလဲ။]
[တောက်! ငါ ပြောနေတာ မင်းမှာရှိတဲ့ အခွင့်ထူးတွေကို ပြောနေတာ။]
“အခွင့်ထူးတွေ ဟုတ်လား။ ‘စနစ်’ ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ဆိုလိုတာလား။”
[ဟုတ်တယ်။ မင်းက ငါနဲ့ တွေ့ပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တာ။ ကောင်းပါပြီ၊ မင်းက ကံကောင်းလို့ ရလဒ်တွေကလည်း မဆိုးခဲ့ပါဘူး။]
‘အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ။’
ယူရီးယပ်စ် သည် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီ ‘စနစ်’ စွမ်းရည်ကို အမြဲတမ်း သုံးခဲ့တာပဲ။ Player ရဲ့ အခွင့်ထူးသာ မရှိရင် ကျွန်တော် ဒီလို လေ့ကျင့်ရေးရလဒ်တွေကို ရမှာမဟုတ်ဘူး။”
[အဲဒါက မင်းမှာ သဘာဝအတိုင်း ပါလာတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သုံးတာပဲ။ မင်းရဲ့ အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကာလတွေကို ပြန်တွေးကြည့်စမ်း။]
“…”
ယူရီးယပ်စ် သည် နောက်ဆုံးတွင် အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးစ သူ့အခြေအနေကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။
‘အရာအားလုံးက ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တာ။ ရှင်သန်ဖို့ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်ရတော့မယ့် အခြေအနေ။’
အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ရန်သူများ၏ မျက်စိကို ရှောင်တိမ်းရန်၊ မိမိ၏ ခွန်အားကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် မိမိ၏ အာဏာကို ကြီးထွားစေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံးခဲ့ရသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်တွင် သူ့ကို အကြီးအကျယ် ကူညီပေးခဲ့သည်မှာ…
“အကူအညီ။ Player ရဲ့ ဗဟုသုတတွေကို ဆိုလိုတာလား။”
သေချာပေါက်ပင် သူ၏ ယခင်ဘဝ အမှတ်တရများသည် ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ တစ်ခါတစ်ရံ မြင်ခဲ့ရသည့် Player ၏ ဗဟုသုတကိုမူ လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။
Player က သူ့ကို မမျှော်လင့်ထားသည့် အလှည့်အပြောင်းကို ပြသသည့် အချိန်များ ရှိခဲ့ပြီး များသောအားဖြင့် အရိပ်အမြွက်ပြသည့် စွမ်းအားများ ရှိတတ်သည်။
[မှန်တယ်။ အဲဒီအချက်ကိုသာ မင်း ဂရုစိုက်ခဲ့ရင် အရာအားလုံးက ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာ။]
“အူး…”
ယူရီးယပ်စ် သည် ခေါင်းကို တူနှင့် အထုခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ပြန်တွေးကြည့်တော့ ကျွန်တော် ငယ်ဘဝကလွဲရင် Player အကြောင်းကို တက်တက်ကြွကြွ လေ့လာဖူးရဲ့လား။’
အချိန်များစွာ ရသည့်အခါတွင်မူ သူ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ Player ကိုယ်တိုင်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အတော်လေး လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
“အင်း…”
သူသည် တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို တွေးတောမိသည်။
‘အကြောင်းရင်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ကတော့ ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ အင်အားစုရဲ့ အရွယ်အစားကြောင့်ပဲ။’
အစပိုင်းတွင် သူသည် ရှင်သန်ရန် နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူရှိသမျှ စွမ်းရည်အားလုံးကို ထုတ်သုံးရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် အချိန်တစ်ခု ရောက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ ထိုသို့ လုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။
‘ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ပဲ ကျွန်တော် ကျေနပ်နေခဲ့တာ။’
သူ့တွင် စွမ်းရည်ရှိသော နောက်လိုက်များ ရှိလာပြီး သူ့အာဏာမှာလည်း အတိတ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရအောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကျပ်အတည်း အချို့ ကြုံခဲ့ရသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အန္တရာယ်မျိုးကို ရှားရှားပါးပါးသာ ကြုံခဲ့ရသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ယူရီးယပ်စ် သည် စစ်သည်တစ်ယောက်အနေဖြင့်ရော၊ အိမ်ရှေ့စံတစ်ပါးအနေဖြင့်ပါ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သော်လည်း အတိတ်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည့် Player ၏ စွမ်းရည်ကိုမူ ပျိုးထောင်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ယူရီးယပ်စ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
‘ငါ ပေါ့ဆခဲ့မိတာပဲ။ အဝါရောင်နဂါး မကျေနပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ငါ နားလည်လိုက်ပြီ။’
အဝါရောင်နဂါး ပြသခဲ့သည့် ဗီဒီယိုထဲတွင် သူသည် Player ၏ စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ရိုးရှင်းသော လက်ဟန်အမူအရာတစ်ခုတည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအား!
၎င်းမှာ သာမန်လေ့ကျင့်မှုဖြင့် ရရှိနိုင်သည့်အရာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ပေ။
‘ငါသာ Player နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဆက်ပြီး စူးစမ်းခဲ့မယ်ဆိုရင် အခြေအနေတွေ ဒီထက်ပိုပြီး ကွဲပြားသွားနိုင်မလား။’
ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ‘Player ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုတတ်သော ထူးချွန်သည့် စစ်သည်တစ်ဦး’ အဆင့်ထက် မပိုပေ။
ထိုထက် ပိုသည်လည်းမဟုတ်၊ လျော့သည်လည်းမဟုတ်။ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ဂိုဏ်းသားများဆီတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ခဲ့ရသည်မဟုတ်လော။
[ဟွန်း! အခုမှ သဘောပေါက်ပြီလား။]
“…”
ယူရီးယပ်စ် သည် အဆင်မပြေသည့် အမူအရာဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေစဉ် အဝါရောင်နဂါးက မမျှော်လင့်ထားသော စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုလာသည်။
[တကယ်တော့ မင်းရဲ့ အစောပိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်တွေအတွက် ငါ အတော်လေး အထင်ကြီးမိတယ်။ မင်းမှာ အရည်အချင်းတွေကို အသုံးချနိုင်စွမ်း ကောင်းကောင်းရှိတယ်။]
“ဗျာ?”
[မင်းက မင်းသားတစ်ပါးလေ။ အလွန်အမင်း တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေသူလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ ဗဟုသုတတွေကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်တာက ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့်လည်း တခြားသူတွေက မင်းကို အဆင့်မြင့်မြင့် သတ်မှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။]
“အော်…”
အဝါရောင်နဂါးသည် အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် သူ့ကို ချီးကျူးစကား ဆိုလာသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုများ ဆက်တိုက်ဆိုလာပြန်သည်။
[ဒါပေမဲ့ အရာရာ အဆင်ပြေလာတော့ မင်း လျော့တွဲသွားတာလား။ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း။]
“…”
ယူရီးယပ်စ် တွင် ပြန်ပြောစရာ စကားမရှိပေ။
အစပိုင်းတွင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဘာမှမရှိခဲ့ပေ။
[ဒီဘဝကို နောင်တကင်းကင်းနဲ့ ဖြတ်သန်းချင်တယ်!]
သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။
အတိတ်ဘဝက သူ့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့သော ရန်သူများသည် ကြက်သွန်နီအလွှာများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
အလွှာများကို ခွာထုတ်လိုက်တိုင်းလည်း သူတို့၏ အနှစ်သာရကို မမြင်နိုင်ပေ။
[Player တစ်ယောက်လား။ ငါ့ကို ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။]
[ဂိုဏ်းတစ်ခုလား။ ပထမအကြည့်မှာတင် သံသယဖြစ်စရာကောင်းနေတယ်။]
[ဧကရာဇ်မှာလည်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဒါဟာ Player နဲ့ သက်ဆိုင်နေရမယ်။]
[ငါ လီယွန်hardt ကိုလည်း အမြဲ သံသယရှိနေခဲ့တာ။ သူ့အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း စူးစမ်းဖို့ လိုတယ်။]
[ငါမသိတဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်။]
သူသည် ဤသို့ဖြင့် အရိပ်အမြွက်များကို လိုက်ရှာနေခဲ့သော်လည်း အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ နည်းလမ်းပင်ဖြစ်သည်။
‘လုပ်ဆောင်မှု မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက အရမ်းကို မလှုပ်မရှားနိုင်လွန်းနေခဲ့တာ။’
သာ၍ Player နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း သိခဲ့လျှင် ထိုအချက်ကိုသာ ဦးစားပေးပြီး အာရုံစိုက်ခဲ့သင့်သည်။
မိမိရှေ့က ရန်သူကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံနှင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည်မဟုတ်။
‘ဒါဆိုရင် အခု ငါ့အတွက် အလိုအပ်ဆုံး စွမ်းရည်က ဘာလဲ။’
ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်သည်နှင့် ယူရီးယပ်စ် ၏ အမြင်အာရုံမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖြူစင်သွားသည်။
ဝှီး။
မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နားထဲသို့ အသံတစ်သံ ရောက်လာသည်။
[ဒါက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုပဲ။]
“…!?”
[အဝါရောင်နဂါး၏ ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှု စတင်သည်။]
[အဆင့် ၂ - Player ၏ စွမ်းရည်နှင့် ဗဟုသုတကို ရယူခြင်း။]
“ဗဟုသုတ ဟုတ်လား?”
[ဟုတ်တယ်။ မင်းက အခုအချိန်မှာ Player လည်း မဟုတ်သလို၊ ဒီကမ္ဘာက လူသားလည်း မဟုတ်ဘူး။ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အမျိုးအစားတစ်ခုလို့ ဆိုနိုင်တယ်။ တကယ်တော့ ပထမအဆင့် စမ်းသပ်မှုမှာတင် မင်းကို ပြင်ဆင်ပေးဖို့ ငါ မျှော်လင့်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့…]
“ပထမအဆင့် စမ်းသပ်မှုဆိုတာ ကျွန်တော် အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ လေ့ကျင့်ရေးတွေကို ဆိုလိုတာလား။”
သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ၎င်းမှာ စွမ်းအားအချက်အလက်များ ပိတ်ပင်ခံထားရစဉ်အတွင်း မိမိ၏ ခွန်အားကို သဘာဝအတိုင်း မြှင့်တင်ရမည့် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
[ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ အဲဒါက ငါ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။]
ယူရီးယပ်စ် သည် ထိုစမ်းသပ်မှုကြောင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အဝါရောင်နဂါးကမူ ၎င်းမှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုသည်။
[Player တွေက ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်မျိုး ရှိဖို့ မလိုဘူး။ သူတို့က စနစ်ကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာပဲ သင်ယူဖို့ လိုတာ။]
“…!?”
[ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က မဆိုးတာကြောင့် မင်းကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်တာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းမှာက အဲဒီစွမ်းရည်ကို သင်ယူဖို့တောင် ခက်ခဲလောက်တဲ့ အရည်အချင်းနိမ့်ပါးမှု ရှိနေတာလေ။]
တစ်နည်းအားဖြင့် Player တစ်ယောက်အနေဖြင့် သန်မာခြင်းနှင့် စစ်သည်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သန်မာခြင်းတို့မှာ လုံးဝ မတူညီသော အရာများ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် ယူရီးယပ်စ် ၌ စနစ်မှ သင်ယူထားသည့် စွမ်းရည်များနှင့် စစ်သည်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်ရရှိထားသည့် အောင်မြင်မှုများ ရောထွေးနေသည်။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် လုပ်နေကျအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်နေလို့ မရဘူးလား။”
အဝါရောင်နဂါးသည် ထိုမေးခွန်းကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
[Player ဖြစ်ခြင်းရဲ့ အားသာချက်က ဘာလို့ ထင်လဲ။ မင်း ကိုယ်တိုင်လည်း သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတာပဲ၊ သိသင့်တာပေါ့။]
ယူရီးယပ်စ် သည် ခဏလေးကပင် သူ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်ပြောင်းတွေးလိုက်သည်။
“အဲဒါက… အာ!”
[ဟုတ်တယ်၊ Player တွေက စနစ်ရဲ့ အကူအညီကို ရကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ အာရုံစိုက်မှုမျိုး လုံးဝ မလိုဘူး။]
စစ်သည်များသည် အဆင့်မြင့်သော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများကို သုံးသည့်အခါ ပြင်းထန်သော အာရုံစိုက်မှုနှင့် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လိုအပ်သည်။ သို့သော် Player များတွင်မူ ထိုအရာ မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် Sharnos ဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်တိုင်း သူက အမြဲတမ်း အသာစီးရနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းနှင့် လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။
ယူရီးယပ်စ် စိတ်ပျက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး အလကားဖြစ်မယ့် အရာတွေကို လုပ်နေခဲ့တာပေါ့။”
[အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ငါ မင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မှာပေါ့။]
“…!?”
[Player တွေက သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကိုယ်တိုင် မတီထွင်နိုင်ဘူး။ သူတို့က ကိုယ်တိုင် တီထွင်တာမဟုတ်ဘဲ အလွတ်ကျက်မှတ်ပြီး သင်ယူခဲ့တာ။]
စစ်သည်များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများကို အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ အသုံးချနိုင်သည်။
သွေးချွေးများဖြင့် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခဲ့သည့် ရလဒ်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ နည်းလမ်းများ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်သည်ကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။
ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး သူတို့သည် Player များ လုပ်နိုင်သည်ထက် ပိုမိုအားကောင်းနိုင်သည်။
‘ဒါဆို ငါက ဘယ်အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်နေတာလဲ။’
ယူရီးယပ်စ် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် အဝါရောင်နဂါးကို အံ့သြသည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“설마…”
[မှန်တယ်။ မင်းဆီက ငါ လိုချင်တာက နှစ်ခုစလုံးရဲ့ အားသာချက်ကို ယူဖို့ပဲ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိအဆင့်မှာ ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်။]
Player ဖြစ်ခြင်း၏ အားသာချက်နှင့် စစ်မှန်သော စစ်သည်တစ်ယောက်၏ အားသာချက်!
ယူရီးယပ်စ် သည် နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရရှိနိုင်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ။”
[…]
ဖြေမည့်အစား အဝါရောင်နဂါးသည် သူ့ကို အသိပေးချက် ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။
တင်း!
[စနစ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သီးသန့် အကူအညီဖိုင်တစ်ခုကို သင် ဖွင့်လိုက်သည်။ အမျိုးအစား - Virtual Reality]
[VR! လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတွေ့အကြုံ]
[၂၁ ရာစု၏ Virtual Reality နိဂုံး]
[Virtual Reality ထဲတွင် အသက်ရှင်သန်ခြင်း - လူသူကင်းမဲ့သည့် ကျွန်းဗားရှင်း -]
အခြားသော အကြောင်းအရာများစွာတို့သည် ယူရီးယပ်စ် ၏ အမြင်အာရုံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ။”
[ဒါတွေက မင်းကို နားလည်အောင် ကူညီပေးမယ့် အကြောင်းအရာတွေပဲ။ နောက်ပြီး တခြားအရာတွေလည်း ရှိသေးတယ်။]
တင်း!
[စနစ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သီးသန့် အကူအညီဖိုင်တစ်ခုကို သင် ဖွင့်လိုက်သည်။ အမျိုးအစား - ခေတ်သစ် ဗဟုသုတ]
[လူရိုင်းများပင် နားလည်နိုင်သော လူမှုရေးပညာ]
[ခေတ်သစ် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို နားလည်ခြင်း]
[ယဉ်ကျေးမှု တိုးတက်လာခြင်း]
“…”
[မင်းက Player တစ်ယောက်ရဲ့ ဗဟုသုတကို အပြည့်အဝ နားလည်ချင်တယ်ဆိုရင် လူ့အဖွဲ့အစည်းကိုလည်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်။ ဒါကြောင့်…]
အဝါရောင်နဂါးသည် ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
[လေ့လာပါ။]
“…”
ခေါင်းစဉ်များမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် သည် စိုးရိမ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒီ အကုန်လုံးကိုလား။”
သူ ကြည့်နေသည့် အကြောင်းအရာများမှာ စာအုပ်ရာပေါင်းများစွာပင် ပြည့်နေလောက်သည်။
[ဟုတ်တယ်၊ မင်း ကလေးတစ်ယောက်လို ခံစားရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။]
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက… အချိန်က ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
သိဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရာဆိုရင် လေ့လာရမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ အချိန် မလုံလောက်ဘူး။
သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် သို့ သွားရမည့် Quest အတွက် သုံးလတောင် မကျန်တော့ပေ။
[စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီနေရာက Virtual Reality ရဲ့ အချိန်ကို အသုံးပြုထားတာပါ။]
ယူရီးယပ်စ် ၏ မျက်လုံးရှေ့ရှိ ဝင်းဒိုးတစ်ခုမှာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။
[Virtual reality က အချိန်စီးဆင်းမှုကို လက်တွေ့ဘဝရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအထိ နှေးကွေးသွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ သီအိုရီအရဆိုရင်တော့ ရာဂဏန်း သို့မဟုတ် ထောင်ဂဏန်းအထိတောင် နှေးကွေးအောင် လုပ်နိုင်ပေမဲ့ လူသားတွေရဲ့ စိတ်အသိကတော့ အဲဒီလောက်မြန်တဲ့ စီးဆင်းမှုကို မခံနိုင်ကြဘူးလေ…]
“ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ဟုတ်လား?”
[ဆိုလိုတာက အပြင်ဘက်ထက် ဒီနေရာမှာ အချိန်က ဆယ်ဆပိုပြီး နှေးကွေးသွားတာပဲ။ မင်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာ ကြာပြီလို့ ထင်ရပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာတော့ သုံးရက်တောင် မပြည့်သေးဘူး။]
“အင်း?”
ယူရီးယပ်စ် သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။
ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူ့မှာ အချိန်ပိုရပြီပေါ့။
[မင်းအနေနဲ့ အပြင်ဘက်အချိန်နဲ့ဆိုရင် တစ်နှစ်လောက် ဒီမှာ နေသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ မင်းသဘောပဲ။]
“အဲဒါက ကြာလွန်းတယ်။”
ယူရီးယပ်စ် က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
အဲဒါက သူ ဒီနေရာမှာ ဆယ်နှစ်လောက် ပိတ်မိနေရမယ်လို့ ပြောတာ မဟုတ်လား။
[ဒါပေမဲ့ ဗဟုသုတ အကုန်လုံးကို သင်ယူဖို့ဆိုရင် အဲလောက်တော့ ကြာမှာပဲ မဟုတ်လား။ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မင်းက လုံးဝခြားနားတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ အခြေခံအသိပညာတွေကို ထိတွေ့နေရတာလေ။]
“အာ…”
ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ပါ။
Demon Sect နှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကလည်း နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။
“အခုလောလောဆယ်တော့ တစ်နှစ်လောက်ပဲ စမ်းကြည့်ရအောင်။”
[မင်း အချိန်ကုန်သွားရင် နောက်မှ နောင်တရလိမ့်မယ်နော်။ ဒီနေရာကို အမြဲတမ်း ဝင်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။]
“မတတ်နိုင်ဘူးလေ။”
[တောက်! မင်းကလည်း ခေါင်းမာလိုက်တာ။ ကောင်းပြီ၊ မင်းသဘောအတိုင်း လုပ်ပါ။]
အဝါရောင်နဂါးက ခပ်မာမာ ညည်းတွားပြီး နောက်ဆုတ်သွားချိန်တွင် ယူရီးယပ်စ် သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားသည်။
‘ငါ့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။ မြန်မြန်ကြည့်မှ ဖြစ်မယ်။’
သူ၏ အကြည့်တို့သည် အကူအညီဖိုင်များဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
‘Player တို့ရဲ့ ကမ္ဘာအကြောင်း ဗဟုသုတတွေပေါ့…’
တကယ်တော့ သူက လုံးဝ စိတ်မဝင်စားတာတော့ မဟုတ်ပါ။
သူက အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ဖို့ အချိန်မရှိရုံသာ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ အချိန်တွေက… လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
မြင်ကွင်းက Jeongdomang သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဲဒီနေရာက Cheokmadan ရဲ့ ရုံးချုပ် တည်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။
“ဟာ…”
“ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ!”
ပြီးတော့ အဲဒီနေရာမှာ အဆုံးမရှိသော သက်ပြင်းချသံများကလည်း ပျံ့လွင့်နေသည်။
ထိုသက်ပြင်းချသူများထဲမှ တစ်ဦးက မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။
“စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီး၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။”
“…”
Jeong Seongwoon သည် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် သူ့ပတ်လည်၌ ထိုင်နေသူများ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။
‘အခြေအနေက အလွန်ဆိုးရွားတယ်။ Demon Sect ရဲ့ အကြံအစည်ကို ငါ အထင်သေးမိတာပဲ။’
သူသည် ယူရီးယပ်စ် ကို ယုံကြည်သော်လည်း တစ်လကျော်ကြာသည်အထိ သူ့ဆီမှ သတင်းအစအနမျှ မကြားရပေ။
တကယ်ဆိုလျှင် သူသည် သုံးပတ်ကျော်ကြာ တရားကျင့်နေသည့် လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲသို့ အတင်းဝင်ရောက်ပြီး တံခါးဖွင့်ကြည့်ခဲ့သေးသည်။
ဒါပေမဲ့
“အရှင်သခင်က… ပျောက်သွားတာလား?”
ယူရီးယပ်စ် ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။
Jeong Seongwoon သည် ခဏတာ ကြောက်ရွံ့စိတ်ဝင်မိသော်လည်း ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အရှင်သခင်မှာ တစ်ခုခု အကြောင်းပြချက် ရှိမှာပါ။”
ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက သူ လမ်းကြောင်းရှာဖို့အတွက် အလွန်တရာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေသည်။
“Cheokmadan ခေါင်းဆောင်! မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလူယုတ်မာကြီးဆီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။”
“…”
Je Gal Seong-un သည် ထိုသို့သော မေးခွန်းမျိုး ထွက်လာတိုင်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကိုသာ တိတ်တဆိတ် မျိုချလိုက်ရသည်။
‘ငါ လုပ်နိုင်တာတွေကိုပဲ အခုလောလောဆယ် လုပ်ထားမယ်။ ပြီးတော့ အရှင်သခင် ပြန်လာဖို့ စောင့်မယ်။’
သူသည် နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဖွင့်လိုက်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခု ဒီမှာ မရှိတဲ့သူအကြောင်း တွေးနေလို့ အကျိုးမရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီအကျပ်အတည်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှားလည်း ပါနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အဟမ်း! အဲဒါတော့ ဟုတ်မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့…”
မကျေနပ်ချက်များက ငြိမ်သက်သွားပုံ မရပေ။
Je Gal Seong-un သည် ဒီနေ့လည်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ငြင်းခုံမှုမျိုးကို ထပ်လုပ်ရတော့မည်ဟု တွေးမိရင်း ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားရသည်။
“မင်းတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရှင်သခင်မရှိတုန်းမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို စော်ကားရဲတာလဲ!”
“…”
ဝုန်း!
အနောက်တိုင်းတိုက်ကြီးမှ သူရဲကောင်းများသည် ယူရီးယပ်စ် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့် စိတ်ပူပန်နေကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
Righteous Alliance မှ တခြားသူများက ယူရီးယပ်စ် ကို စော်ကားလိုက်သည့်အခါ သူတို့သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
“ဟွန်း! မင်းတို့က တာဝန်ကို အရင်စွန့်ခွာသွားတဲ့သူတွေ ဖြစ်ပြီးတော့ ဘာလို့ ငါတို့ကို ဒေါသထွက်နေရတာလဲ။”
ဝုန်း ဝုန်း!
Righteous Alliance မှ သူများကလည်း သူတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်သဖြင့် ကျယ်ဝန်းသော လက်အင်္ကျီစများ လှုပ်ခါသွားသည်။
‘အို… ဦးလေး Unhyeon သာ ဒီမှာ ရှိနေရင်…’
Je Gal Seong-un သည် နှစ်ဖက်စလုံးကို အမြန်ပင် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
အခြေအနေက ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ!
သည်းခံနေခဲ့ကြသော နှစ်ဖက်စလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ!
“ကျေးဇူးပြုပြီး နည်းနည်းလောက် ငြိမ်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော့်အရှင်သခင်က…”
“ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တာလား။”
“ဟင်?”
Je Gal Seong-un သည် အသံလာရာ အရပ်သို့ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပြီး တခြားသူများအားလုံးလည်း မျက်လုံးများ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။
“အရှင်သခင်!”
“အိမ်ရှေ့စံမင်းသား!”
“ဟာ!”
သူတို့၏ အကြည့်တို့သည် အစည်းအဝေးခန်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် အစကတည်းက အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့သလိုမျိုး ရပ်နေသည်။
လူတိုင်း ကြက်သေသေသွားကြပြီး သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ဖြတ်
“…!?”
ယူရီးယပ်စ် သည် လက်မကို ဖြတ်ခနဲ မြည်အောင် လုပ်လိုက်သည်။
“ငါ ပြန်ရောက်ပြီ!”
“ဘာလဲ?”