ဝူး!
ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများစွာ ပြန့်ကျဲနေသည့် တောင်တန်းကြီးအတွင်း၌ အရိပ်မည်းတစ်ခုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။
ထိုအရိပ်သည် ကြမ်းတမ်းလှသော မြေပြင်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ခလပ်!
ကြမ်းတမ်းလှသော တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ထိုအရိပ်သည် အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဤနေရာကို ထောင်တောင်တန်းဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင်များက တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့် ဝေးလံခေါင်သီသော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ်! ပြန်ရောက်လာပြီလားခင်ဗျာ။”
“ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံပါတယ်။”
အရိပ်မည်း၏ ပါးစပ်မှ အသံနက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
မကြာမီပင် သူသည် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
အခန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ကုလားကာတစ်ခုရှိပြီး ၎င်း၏နောက်ကွယ်တွင် လူတစ်ယောက်၏ အရိပ်ကို မှိန်ဖျော့ဖျော့ မြင်နေရသည်။
“မာရ်နတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”
“အင်း…”
ကုလားကာနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံသည် တည်ငြိမ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိလှသည်။
“မင်းရဲ့ တာဝန်က အဆင်မပြေခဲ့ပုံပဲနော်?”
“တောင်းပန်ပါတယ်!”
မာရ်နတ်ဂိုဏ်းတွင် ရေခဲဓားနတ်ဆိုးဟု အမည်တွင်သည့် ထိပ်တန်းသိုင်းသမားသည် ခေါင်းကို အောက်သို့ ငုံ့ချလိုက်သည်။
သူသည် ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအဆင့်ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို ခေါင်းငုံ့စေနိုင်သည့်သူမှာ တစ်ဦးသာ ရှိသည်။
ကုလားကာနောက်ကွယ်မှ လူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ပင် ဖြစ်သည်!
“မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့တာလား?”
“…”
ရေခဲဓားနတ်ဆိုးသည် မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားမြဲပင်။
သူသည် လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တကယ့်အာဏာမှာ ထိုမျှမကြီးမားပေ။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် တာဝန်မကျေသည့်အတွက် သူ့အသက်ကိုပင် နှုတ်ယူနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။
“ဘာကြောင့်လဲ?”
“တရားမျှတရေးမဟာမိတ်ဘက်မှာ ကျွန်တော် မယှဉ်နိုင်တဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက် ရှိနေလို့ပါ။”
“ငါသိပြီ။”
“…!?”
ရေခဲဓားနတ်ဆိုးသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
သိုင်းလောကတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူရှုံးနိမ့်မည်ကို ကြိုတင်သိနေခဲ့တာလား?
“ယင်-ယန် အမွှာနတ်ဆိုးတွေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူတို့က အလွယ်တကူ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလို့ရတဲ့ အင်အားစုတွေပဲလေ။”
ယခုအချိန်အထိ ဂိုဏ်းချုပ်၏ လေသံမှာ နူးညံ့နေသည်။
မာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ယင်-ယန် အမွှာနတ်ဆိုးများကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းအပေါ် ဂရုစိုက်ပုံမရပေ။
“ဒါပေမဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို မရလိုက်တာကတော့ နာကျင်စရာ ကောင်းတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပဲ။”
“ကျွန်တော့်မှာ ဆင်ခြေပေးစရာ မရှိပါဘူး။”
ရေခဲဓားနတ်ဆိုးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရက်စက်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူသည် နူးညံ့သော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။
ဤသို့ အပြစ်တင်ခြင်းမျိုးသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းကြောင်း ပြသနေသည့်အတွက် သူ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေရသည်။
သို့သော် နောက်ထပ်ထွက်ပေါ်လာသည့် စကားများမှာ အပြစ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဆူပူခြင်း မဟုတ်ပေ။
“ငါ မင်းကို နံပါတ်တစ်ကို တာဝန်ပေးလိုက်မယ်။”
“ဗျာ?”
“ငါဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ အမှားကို ပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်လို့ ပြောတာ။”
ဂိုဏ်းချုပ်သည် နောက်ဆုံးစကားကို တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။
“ငါ မင်းကို အမိန့်တွေကို နောက်မှ ပေးမယ်။ နံပါတ်တစ်ကို ခေါ်ပြီး အဝါရောင်နန်းတော်ကို သွားလိုက်ပါ။”
‘အဝါရောင်နန်းတော်!’
***
သူသည် မိမိ၏ အဖြေကို ပေးပြီးနောက် တော်ဝင်မိသားစုမှ သံတမန်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည့်နေ့တွင် ယူရီးယပ်စ် သည် ပြဿနာတစ်ခုကို ခေါင်းခဲနေရသည်။
‘သူ့ကိုတော့ ခဏလောက် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမလဲ?’
သူဆိုလိုသည်မှာ ရေခဲတုံးထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သည့် တရားမျှတရေးမဟာမိတ်၏ ခေါင်းဆောင် ရှန်ဂျေဆောင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော်လည်း အသက်ရှင်နေဆဲ လူတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ရေခဲထဲတွင် ကြာရှည်ထားပါက မကြာမီ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူက မှော်ပညာနဲ့ ထိန်းချုပ်ခံထားရမှန်း သိရက်နဲ့တော့ ငါ သူ့ကို ပြန်မလွှတ်ပေးနိုင်ဘူး။’
သူ့ကို ပိတ်လှောင်ထားလျှင် တစ်ခုခု ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတွေးထားပြီး ၎င်းအတွက် အကြောင်းပြချက်လည်း ရှိသည်။
သူနှင့်အတူ စစ်ဆင်ရေးကို စီစဉ်ခဲ့သော ဂျေဂယ်ဆွန်းဝန်းက ဤသို့ ပြောခဲ့သည်။
“အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်က မှော်ပညာနဲ့ ထိန်းချုပ်ခံထားရတာဆိုရင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် သိုင်းသမားတစ်ယောက်က အတွင်းအားကို ပို့လွှတ်ပြီး ကုသပေးနိုင်ပါတယ်။”
တရားမျှတရေးမဟာမိတ်တွင် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်၏ ထိပ်တန်းသိုင်းသမား ဂျီဝူဆွန်ဆာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား?
ထို့ကြောင့် သူသည် ရေခဲတုံးကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အရည်ဖျော်လိုက်ပြီး သူ့ထံ အပ်နှံလိုက်သော်လည်း ဤအဖြေသာ ထွက်လာသည်။
“နာမို အမိတာဘာ… ကူညီမပေးနိုင်တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းတဲ့ ဆေးပညာနဲ့ဆိုရင် ခေါင်းဆောင်ကို မကယ်တင်နိုင်ပါဘူး။”
“…!?”
ဂျီဝူဆွန်ဆာ သည် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် အကြောင်းပြချက်ကို ရှင်းပြသည်။
“မသိရတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုက မှော်ပညာနဲ့ ရောထွေးနေပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းအားတွေကို ပိတ်ဆို့ထားပါတယ်။”
“ဟူး…”
အကြောင်းရင်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ ရှန်ဂျေဆောင်း၏ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း စွမ်းအားအချက်အလက်များ ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအင်သည် မှော်ပညာနှင့် ရောထွေးနေပြီး ဂျီဝူဆွန်ဆာ ၏ အတွင်းအားဖြင့် ကုသခြင်းကို တားဆီးထားသည်။
‘ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရင်ကော?’
သူသည် ဤနည်းလမ်းကိုလည်း ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
[အဲဒီအဘိုးအို အခုထိ အသက်ရှင်နေတာက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းက ထွက်တဲ့ အပူဓာတ်ကြောင့်ပဲ။ အခုသာ မင်းက အဲဒါကို ထုတ်လိုက်ရင် သူ ချက်ချင်း ရေခဲပြီး သေသွားလိမ့်မယ်။]
ယူရီးယပ်စ် သည် အဝါရောင်နဂါး၏ စကားကြောင့် အကျပ်ရိုက်သွားသည်။
ဂျောင်ဒိုမျိုးနွယ်စုဝင်များက သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံမှ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံနေကြသည်။
“ယူရီးယပ်စ် ဒဲဟျော့က ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မုချကယ်တင်ပေးလိမ့်မယ်! အဲဒါကြောင့်ပဲ သူက မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ခိုင်မြဲစွာ ဖိနှိပ်ထားတာ မဟုတ်လား?”
သူတို့၏ လေးစားသော အကြည့်များကြောင့် ယူရီးယပ်စ် က ‘ငါ့ကို သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စွမ်းအား လိုအပ်နေတာမို့ သူ သေတာ ရှင်တာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး!’ ဟု ပြောမထွက်ပေ။
‘ဘယ်လောက်တောင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ကောင်းသလဲ…’
ယူရီးယပ်စ် သည် ဆက်လက်တွေးတောနေစဉ် ညဉ့်နက်လာသည်။
သူသည် အစည်းအဝေးခန်းဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ဧရာမရေခဲတိုင်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
ညဉ့်နက်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှူသံတစ်ချက်မျှ မကြားရပေ။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရေခဲတုံးကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။
‘ငါ မကြာခင် အဝါရောင်နန်းတော်ကို ထွက်သွားရတော့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီပြဿနာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…’
သို့သော် မည်မျှပင် တွေးတောနေပါစေ အဖြေမရှိပေ။
‘အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို သတ်ပြီးမှ ထုတ်ယူရတော့မှာပဲ။’
ဝူး!
“…!?”
ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင်! ယူရီးယပ်စ် သည် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။
သူသည် မသိရသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘယ်သူလဲ?”
“မင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပုံပဲနော်။”
“…!?”
သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် အလွန်နီးကပ်သည့်တိုင်အောင် သူ့၏ အာရုံခံစားမှုများဖြင့် မသိလိုက်ပေ။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် အလွန်အံ့အားသင့်ရခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။
‘ဒီလို နတ်ဆိုးလို အဘိုးအိုမျိုးက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ?’
အဘိုးအို၏ စွမ်းအားအချက်အလက်များကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။
ယူရီးယပ်စ် ၏ အာရုံခံစားမှုများက သူ့ကို ပြောပြနေသည်။
ထိုဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုသည် သူတွေ့ဖူးသမျှသူများထက် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။
သူ၏ အကြီးမားဆုံး ရန်သူဖြစ်သည့် မဟာနတ်ဆိုးပင်လျှင် ထိုအဘိုးအိုထက် သာလွန်ပုံမရပေ။
“…”
ရှပ်… ရှပ်…။
အဘိုးအိုသည် ယူရီးယပ်စ် ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာပြီး ရေခဲတိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထို့နောက် သူသည် ရေခဲတိုင်ဆီသို့ လက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ဝူး!
အဘိုးအို၏ လက်တွင် နီရဲသော မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သို့သော် ယူရီးယပ်စ် သည် ၎င်းမှာ မီးမဟုတ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။
‘မာ့စ်ဘုရားကျောင်း!’
အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ အကြီးကျယ်ဆုံး ဘုရားကျောင်းသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် မာ့စ်ဘုရားကျောင်း၏ စစ်သည်တော်များသည် အပြာရောင်အားအစား နီရဲသော မီးတောက်များကို အသုံးပြုကြသည်ဟု သူ ကြားဖူးသည်။
သို့သော် အဘိုးအို၏ လက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ ၎င်းသာ မဟုတ်ပေ။
ဖူး!
နီရဲသော မီးတောက်များသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဘိုးအိုသည် အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့် ရေခဲတိုင်ထဲသို့ လက်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
မာကျောလှသော ရေခဲများသည် ထောပတ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားပြီး သူ၏လက်မှာ အလွယ်တကူ ဝင်သွားသည်။
“နေဦး!”
ရေခဲတွေ အရည်ပျော်သွားရင်တော့ အဆင်မပြေပေ။ သို့သော် အဘိုးအိုက မမျှော်လင့်ထားသော စကားကို ဆိုသည်။
“မင်း ဒါအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။”
“ဗျာ?”
သူ သတိမထားလိုက်ခင်မှာပင် အဘိုးအို၏ လက်သည် တံတောင်ဆစ်အထိ ရေခဲထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
ထို့နောက် သူ၏လက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အဖြူရောင် မီးတောက်များသည် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
ဖူးဝူး!
ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အစည်းအဝေးခန်းတစ်ခုလုံးကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားစေသည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူရီးယပ်စ် သည် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားရသည်။
“ဒါ ဘာကြီးလဲ?”
တစ်ဖက်တွင်လည်း အဝေးမှပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသော ထိုအလင်းရောင်ကို ဂျောင်ဒိုမျိုးနွယ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ မမြင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
“ဘာဖြစ်တာလဲဟေ့?”
“ဘာတွေဖြစ်နေပြန်တာလဲ?”
ဝူး!
တပ်ခနဲ!
ခဏအကြာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အစည်းအဝေးခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဆင်းသက်လာကြသည်။
သူတို့သည် ယူရီးယပ်စ် ဆီသို့ အလောတကြီး ပြေးသွားကြသည်။
“ဒဲဟျော့!”
“ဘာဖြစ်တာလဲခင်ဗျ?”
“ဟူး!”
သူတို့အားလုံးသည် ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်မောင်းဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားကြသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်!”
ရေခဲတုံးထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သော ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ဂျေဆောင်းသည် ယခုအခါ ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်ထဲတွင် သတိလစ်မေ့မြောနေသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ?”
ဂျီဝူဆွန်ဆာ သည် ယူရီးယပ်စ် ကို အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ… သူ့ကို စားသုံးနေတဲ့ မှော်ပညာတွေကို သူ ဖယ်ရှားနိုင်သွားပုံရတယ်”
သူ၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂျောင်ဒိုမျိုးနွယ်စုမှ လူအားလုံး အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
“အောင်မြင်သွားပြီ!”
“ဒဲဟျော့က ဂျောင်ဒိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကျေးဇူးရှင်ပါပဲ!”
ရှန်ဂျေဆောင်းသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကြီးမားသော ပြဿနာကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း သူသည် မဟာမိတ်၏ လေးစားရသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိပေ။
တရားမျှတရေးမဟာမိတ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း လေးစားအားကျခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကိုးကွယ်ယုံကြည်ရသည့် အဆင့်ထိပင် ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ကမူ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“သူ့ကို နွေးထွေးတဲ့နေရာကို ရွှေ့ပေးလိုက်ကြပါတော့လား? သူ အရမ်းအားနည်းနေပုံရတယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
သူတို့သည် ရှန်ဂျေဆောင်း၏ အေးစက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မယူသွားကြပြီး ဆရာဝန်တစ်ဦးကို ခေါ်ရန် အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယူရီးယပ်စ် သည် အနည်းငယ်အကြာက ပေါ်လာခဲ့သော အဘိုးအိုကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။
“…”
***
ဝူး!
အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်နေသော အဘိုးအို၏ လက်သည် ရေခဲများကို အရည်ပျော်စေပြီး ရှန်ဂျေဆောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
“…!?”
အစပိုင်းတွင် ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ကို တားဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ရှန်ဂျေဆောင်း၏ အခြေအနေပြ ဝင်းဒိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားရသည်။
‘သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးစေတဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေက အဆိပ်ပြေသွားတာလား?’
သို့သော် သူသည် ခဏတာသာ အံ့ဩလိုက်မိသည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!”
“အစည်းအဝေးခန်းထဲကပဲ!”
တရားမျှတရေးမဟာမိတ်မှ လူများ ပြေးလာကြသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ် နောင်တရသည့် အမူအရာကို ပြလိုက်သည်။
“မင်းမှာ မေးစရာတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ လူတွေ အရမ်းများနေတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ တရားဝင် နှုတ်ဆက်ပါ့မယ်”
ရှပ်ခနဲ။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဘိုးအိုသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် အဘိုးအို ပျောက်ကွယ်သွားသည့်နေရာကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
‘သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် က လူတွေ ဒီနေရာကို ဘာကြောင့် ရောက်လာတာလဲ? ပြီးတော့ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဘာကြောင့် ကယ်လိုက်တာလဲ?’
****
နောက်တစ်နေ့။
“အရှင်မင်းသား! ရေတပ်က ပို့လိုက်တဲ့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာပါပြီ”
“ဟုတ်လား?”
ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့၏ အထောက်အထားကို သက်သေပြနိုင်မည့် လူများကို ခေါ်ဆောင်လာရန် ဂူချွန်းဂီရယ်ကို အမိန့်ပေးထားခဲ့သည်။
သို့သော် အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိနိုင်ရန်အတွက် သူသည် သူရဲကောင်းများကိုသာ အရင်စေလွှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်လူများမှာ အချိန်အနည်းငယ် ခြားပြီးမှသာ လိုက်ပါလာရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ တရားမျှတရေးမဟာမိတ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်ပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စစ်ကူအဖြစ် ထွက်ခွာလာသူများသည် တရားမျှတရေးမဟာမိတ် တည်ရှိရာနေရာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြသည်။
“အရှင်မင်းသား! ကျွန်တော်က ပထမရေတပ်ကို တာဝန်ခံတဲ့ ကိုးနယ် ဖြစ်ပါတယ်”
“မင်းနာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။ ဒီကိုရောက်ဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရတာပဲ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းသား!”
သူသည် ပထမရေတပ်မှ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ် ကိုးနယ်၏ နှုတ်ဆက်မှုကို အရင်ဆုံး လက်ခံလိုက်သည်။ သို့သော် ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ကို စောင့်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
အမှန်စင်စစ် သူရဲကောင်းများ ရောက်လာချိန်ကတည်းက သူသည် အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ရရှိထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။
ယဉ်ကျေးမှုအရ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ယူရီးယပ်စ် သည် အဓိကကိစ္စသို့ ချက်ချင်းဝင်လိုက်သည်။
“သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် က လူတစ်ယောက်က ငါ့ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်?”
“ဟုတ်ကဲ့။ ဟုက်!”
တပ်ခနဲ!
ကိုးနယ် မိတ်ဆက်ပေးခြင်း မပြုခင်မှာပင် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် နောက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
‘မနေ့က သူ့အခြေအနေကို ငါ အတည်ပြုပြီးသားဆိုတော့ ငါတွေ့ခဲ့တဲ့လူက သူပဲဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်’
အဘိုးအိုသည် ယူရီးယပ်စ် ၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။
“အင်ပါယာရဲ့ အရှင်မင်းသား၊ ကျော်ကြားမှုတွေ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ အရှင်မင်းသားကို အရိုအသေပေးပါတယ်”
အင်ပါယာ၏ အရှင်မင်းသား ရှေ့တွင်ပင် အဘိုးအိုသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်သာ ငုံ့လိုက်သည်။ သို့သော် ခန်းမထဲတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို အပြစ်မဆိုကြပေ။
ယူရီးယပ်စ် လည်း ဖော်ရွေသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံး စူပါဟျူးမန်းကို တွေ့ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ”
“…”
ဟုတ်ပေသည်။ ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယူရီးယပ်စ် (Galeus) ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သက်တမ်းအရင့်ဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး စူပါဟျူးမန်းများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။
သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ထဲတွင်ပင် သူ၏ ရာထူးမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး သုံးပါး၏ အောက်တွင်သာ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အင်ပါယာ၏ အရှင်မင်းသား ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဆက်ဆံနိုင်ပေ။
“အရှင်မင်းသားနဲ့ အခုမှ တွေ့ဆုံတာဖြစ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုရှိပါတယ်”
သူသည် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ရိုးသားပွင့်လင်းသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ပြသသည့် အမူအရာပင် ဖြစ်သည်။
“တောင်းဆိုချက်?”
“တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စကားပြောခွင့်ပေးနိုင်မလား?”
ယူရီးယပ်စ် တွင်လည်း သူ့ကို မေးစရာ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသည်။ သူကလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သဘောတူလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ မျှော်လင့်နေတာပါ”
***
ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သော ပျက်စီးနေသည့် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။
“ဒါဆို အခုလို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စကားပြောဖို့ တောင်းဆိုရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ?”
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အရင်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးခွင့်ပြုပါ”
“သဘောအတိုင်းပါပဲ”
ဤအခြေအနေတွင် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် မှ သူ့ကို ဘာကြောင့် တွေ့ချင်ရသလဲဟု ရှင်းပြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။ သို့သော် ဂေလိယပ်စ်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည်မှာမူ မသက်ဆိုင်သည့် မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
“ဒီကမ္ဘာမှာ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုကို အဆင့်လေးဆင့်နဲ့ ခွဲခြားလေ့ရှိကြတယ်။ အဲဒါတွေကို သိလား?”
“…!?”
ယူရီးယပ်စ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း စကားစလိုက်သည်။
“အဲဒါက အထွေထွေဗဟုသုတ မဟုတ်ဘူးလား? စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသမားတွေကို စူပါဟျူးမန်းလို့ မခေါ်ကြဘူးလား?”
ဂေလိယပ်စ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မင်း ခုနကပဲ ငါ့ကို စူပါဟျူးမန်းလို့ ခေါ်ခဲ့လို့ မေးလိုက်တာပါ”
သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပို၍ ပြင်းထန်မှုများ ရှိလာသည်။
သူသည် ယူရီးယပ်စ် ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီအဘိုးအိုက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိတယ်လို့ မင်း ထင်သလဲ?”
ဂေလိယပ်စ်သည် စူပါဟျူးမန်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူသည် စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သို့သော် ယူရီးယပ်စ် သည် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ?”
သူ၏ ရယ်သံကြောင့် ဂေလိယပ်စ် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။
“…!?”
ယူရီးယပ်စ် သည် သူကြားချင်သည့် အဖြေကို သိနေသည်။
သူသည် ရယ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး စကားလုံးတိုင်းကို အလေးပေးကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မြင်သလောက်တော့ ခင်ဗျားက စတုတ္ထအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ! နာမည်တစ်ခု ပေးရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါးဆင့်မြောက်လို့ ခေါ်ရမလား?”
“…”
“ကျွန်တော် ဖြေတာ မှားသွားလား?”
တပ်ခနဲ!
ယူရီးယပ်စ် ၏ အဖြေမှာ မှန်ကန်နေသည်။
ဂေလိယပ်စ်သည် ရုတ်တရက် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။
သူသည် အရှင်မင်းသားနှင့် တွေ့ဆုံချိန်က ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ခဲ့သည့် တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
“ဟင်?”
ဒူးထောက်လိုက်သော ဂေလိယပ်စ်သည် ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် လေးလံသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ၏ သန့်စင်သူ ဂေလိယပ်စ်၊ အရှင်သခင် (Godly One) အား အရိုအသေပေးပါတယ်!”