“…!?”
ပွု!
စစ်သားတစ်ဦးက တံပွန်မှုတ်သံနှင့် ယူရီးယပ်စ် က သံသယဖြစ်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိခြင်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူက ရန်သူတို့ အဘယ်အချိန်တွင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည်ကို အတိအကျ မသိရသေးသောကြောင့် ပြင်ပမြို့ရိုး၏ ကင်းစခန်းအနီးတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘သူတို့ ရောက်လာပြီ။’
သူသည် ထိုင်နေရာမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်ပြီး သူ့နှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေသော ဗစ်တာ (Victor) အား ပြောလိုက်သည်။
“ငါအရင်က ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ အတွင်းမြို့ရိုး ကာကွယ်ရေးကိုတော့ ငါ့ဘာသာငါ တာဝန်ယူမယ်။”
“…”
ဗစ်တာသည် ကင်းစခန်းမှ ထွက်သွားသည့် ယူရီးယပ်စ် ၏ကျောပြင်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရန်သူတို့က အာရုံလွှဲရန် တမင်တကာ ဂယက်ထအောင် လုပ်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုရှုပ်ထွေးမှုကြားတွင် ရန်သူတို့၏ အဓိကတပ်မကြီးက အတွင်းမြို့ရိုးဆီသို့ ချဉ်းနပ်ဝင်ရောက်လာရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပေသည်။
“ဒီစကားကို ငါ့ပါးစပ်ကနေ ပြောရတာ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေမှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိတော့ထားပါ။”
ယူရီးယပ်စ် သည် ခေါင်းလှည့်လာပြီး သူ့ကို အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က မဟာမိတ်တွေမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား? တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ တကယ် စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုရင် ဟိုဘက်အခြမ်းကိစ္စကို မြန်မြန်ပြီးအောင်လုပ်ပြီး ငါ့ကို လာကူလိုက်ပါ။”
“…… အင်း။”
ယူရီးယပ်စ် တွင် ယခုတစ်ကြိမ် အတွင်းမြို့ရိုးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အတန်အသင့် ယုံကြည်မှု ရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ရောက်ရှိလာပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရစမြဲပင်။
‘ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် သူက လူဆိုးလူမိုက်တစ်ယောက်လို ပုံစံပေါက်နေပေမဲ့ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီး (Archbishop) တဲ့လား?’
အမှန်တကယ်ပင် ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် ထိုလူက သူ့၏တိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်တရာ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ခွင့်ပြုခဲ့လေသည်။
ဝှစ်။
သို့သော် ထိုလူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏အတွေးကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
‘သူ့မှာ ယုံကြည်ခြင်းစွမ်းအား (Faith) ရှိနေတာလား? သူက တရိုးလ် (Troll) တစ်ကောင်ထက် ပိုလွန်တဲ့ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်း ရှိပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာက သံမဏိလိုကို တောင့်တင်းမာကျောနေတယ်။’
သူ ယခုလေးတင် ပေးလိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိုလူကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်ရန် လုံလောက်သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ရင်ဘတ်တွင် အစင်းရာလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ဒဏ်ရာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့တွင် အခြားစွမ်းရည်တစ်ခုခုလည်း ရှိနေရပေမည်။
‘ဒါက နည်းနည်းတော့ ခေါင်းကိုက်စရာပဲ။’
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူမှာလည်း အံ့သြသွားခဲ့သည်။ ယူရီးယပ်စ် နှင့် ဂလေဒီယပ်စ် တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိကြသည့် ရန်သူများဖြစ်လျက် သူက ဤနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် စောင့်ဆိုင်းနေရပါသနည်း။
သူသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ငရဲပြည်၏ သူရဲကောင်း (Knight of the Abyss) မှတစ်ဆင့် စစ်အတွင်းအခြေအနေများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ၏လက်လှမ်းမီရာထက် ကျော်လွန်သည်ဟု မပေါ်ပေါက်သော်လည်း အနိုင်ယူရန် လွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။
‘ငါ့ရဲ့အစီအစဉ်ကို နည်းနည်းတော့ ပြင်ဆင်ရလိမ့်မယ်။’
ဝှစ်။
သူ ထိုသို့တွေးတောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ယူရီးယပ်စ် သည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့မျက်စိရှေ့မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“…!?”
သူ သတိပြုမိချိန်၌ ဓားသွားက သူ၏လည်ပင်းကို ထိခတ်နေပြီဖြစ်သည်။
ချိန်း!
ယခင်တိုက်ခိုက်မှုက အလစ်အငိုက်ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယူရီးယပ်စ် က စွမ်းအင်အပြည့်နီးပါးဖြင့် အပြင်းအထန် ထိုးနှက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုလူ၏လည်ပင်းမှာ တစ်ဝက်ခန့် ပြတ်ထွက်သွားကာ ခေါင်းမှာလည်း တွဲလောင်းကျသွားသဖြင့် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဘီလူးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်တစ်ကောင်သည် ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်း ရှိေစကာမူ ခေါင်းဖြတ်ခံရပါက သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းထက် ပိုမိုပျက်စီးသွားပါက ပြန်လည်မကောင်းမွန်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် ဤကောင်ကမူ ကွဲပြားနေပုံရသည်။
ပထမဦးစွာ သူ့လည်ပင်း ပြတ်သွားသော်လည်း သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှု အလွန်နည်းပါးပြီး သူ၏အမူအရာမှာလည်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေသည်။
“ဂျာ… အွတ်……”
လည်ချောင်း ပြဲသွားသောကြောင့် ထိုလူ့ပါးစပ်မှ အသံထွက်မလာနိုင်ပေ။
တုန်း!
ထိုလူက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ တွဲလောင်းကျနေသော သူ့ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်၍ ကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်လိုက်သည်။
“ဟင်?”
ယူရီးယပ်စ် သည် ထိုထူးဆန်းဖွယ်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မရည်ရွယ်ဘဲ အံ့သြထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
“ဟာ! ဒါပဲပေါ့။ အခုတော့ ငါစကားပြောလို့ရပြီ။ ခဏလေးနော်!”
“…”
အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ပြဲထွက်နေသော လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိကိုင်ကာ ပြန်ဆက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။
ကလစ်!
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူသည် လည်ပင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အချက်အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီးနောက် စကားစတင်ပြောလာခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားမှာ ဘာမဆို နောက်ဆုတ်ဖို့ အကြံအစည် ရှိသေးလား?”
စစ်သားကို သတ်ဖြတ်ပြီး သတိပေးမှုမရှိဘဲ အတွင်းမြို့ရိုးကို အဓမ္မဝင်ရောက်လာသည့် ကောင်က တော်တော်လေး မျက်နှာပြောင်တိုက်ပေသည်။ သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ယူရီးယပ်စ် က သူ့စကားကို လက်ခံခဲ့သည်။
‘သူ့ဆီကနေ အချက်အလက်တချို့ကို ငါထုတ်ယူနိုင်မလားပဲ။’
“ငါက ဘာလို့ နောက်ဆုတ်ရမှာလဲ?”
“ဂလေဒီယပ်စ် နဲ့ကတော့ အစကတည်းက ရန်သူတွေလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား? သူနဲ့ကတော့ စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ သက်သက်ပါပဲ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ ဒီမှာ တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်ပေးမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ခင်ဗျားတို့ဘက်ကို ထိခိုက်နစ်နာစေမယ့် တောင်းဆိုချက်မျိုးကို ငါလက်ခံတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!”
“ဂလေဒီယပ်စ် သေသွားပြီဆိုမှတော့ ဒီရဲတိုက်နဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာစီးပွားရေးလုပ်စရာ ရှိလို့လဲ?”
“အင်း…… ဒါက ထုတ်ဖော်ပြသဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါပဲလေ။”
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူက တင်းမာနေပုံ မပေါ်သေးပေ။ သို့သော် သူတို့သာ နောက်ဆုတ်ပေးမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့အား ထိခိုက်နစ်နာစေမည် မဟုတ်ဟူသော သူ့စကားမှာ စစ်မှန်နေပုံရသည်။
[???]
အလုပ်အကိုင်: ကုန်သည်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီး (ဟိမ်းဒယ်လ်ဂိုဏ်း - Heimdall Sect)
လက်ရှိအခြေအနေ: စိတ်တိုနေသည်၊ စိတ်လှုပ်ရှား ရောထွေးနေသည်
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ငွေကြေးဆုံးရှုံးရတာကို မကြိုက်ဘူး။ နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်မယ်တော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတော့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် မရှိပါဘူး။”
“ဒါဖြင့်ရင် ခင်ဗျားက ဂလေဒီယပ်စ် ကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး အဲဒီသံသယဖြစ်ဖွယ် ဘီလူးတွေကို လွှတ်ပေးခဲ့တာပေါ့?”
“ဒါက တောင်းဆိုချက်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ တခြားလူတွေလို ခင်ဗျားတို့အပေါ်မှာ ငါ့မှာ မုန်းတီးနာကြည်းမှု ဘာမှမရှိပါဘူး။”
သူသည် တကယ်ပင် မတရားသဖြင့် အလုပ်ခံနေရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ယမ်းပြလိုက်သည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အော်၊ တကယ်လား?”
ခုတ်ချက်!
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယူရီးယပ်စ် ၏ဓားက ထိုလူ၏ခါးကို ဖြတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။
အထက်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တို့မှာ တစ်ခဏချင်း ကွဲထွက်သွားကာ ထိုလူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် က သူ့ကို လဲကျအောင် နိုင်လိုက်ပြီဟု မယူဆခဲ့ပေ။
သို့သော် သူသည် ဤကဲ့သို့ ရူးကြောင်ကြောင် မေးခွန်းများကို အချိန်ကုန်ခံကာ ဖြေကြားခဲ့ခြင်းမှာ အချက်အလက်များရရှိရန်အပြင် အခြားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်တည်း။
‘ငါ အချိန်အလုံအလောက် ဆွဲထားပြီးပြီ။ အခုတော့ ဒီကောင်ကို ဖမ်းဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်……’
“…! 질”
***
ဝှစ်!
ထိုစဉ်အတွင်း ပြင်ပမြို့ရိုးပေါ်သို့ အမည်းရောင် အရိပ်ပေါင်း တစ်ရာကျော် တက်လာနေကြသည်။
သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပြင်ပမြို့ရိုးပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ တာဝန်မှာ ဂလေဒီယပ်စ် နှင့် ပတ်သက်သည့် သက်သေအထောက်အထား အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်သည်။
“…”
သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်စိချင်းစကားပြောကာ အယောက်တစ်ဆယ်စီပါဝင်သော အုပ်စုများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကြသည်။
ရန်သူတို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည်ကို မသိရသေးသောကြောင့် ကင်းစောင့်နေကြသည့် စစ်သားများနှင့် သူရဲကောင်းများ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးလာကြသဖြင့် ရဲတိုက်အတွင်းမှာ ဆူညံသွားခဲ့သည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? ရန်သူတွေ ဝင်လာတာလား?”
“ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဗစ်တာက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?”
သူရဲကောင်းများ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြစဉ် ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်ရေးအုပ်စုသည် ပြင်ပမြို့ရိုး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဂလေဒီယပ်စ် ၏ ရဲတိုက်ကြီးဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ကြသည်။
ဂလေဒီယပ်စ် ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ရဲတိုက်ကြီးမှာ ပစ်ချထားသကဲ့သို့ အမိုက်စား အမှောင်ထူထဲလျက် ရှိနေသည်။
သူ့မိသားစုမှာ အခြားတစ်နေရာတွင် နေထိုင်ကြပြီး ဤနေရာမှာ ဂလေဒီယပ်စ် တစ်ဦးတည်းသာ အသုံးပြုသော နေရာဖြစ်သဖြင့် အထူးလုံခြုံရေး မရှိပေ။
ကျွီ။
“…”
သူတို့သည် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏအတွင်း အခန်းအတွင်းသို့ ချော်ဝင်သွားကြသည်။
သူတို့သည် အသီးသီး မိမိတို့၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ပုလင်းငယ်တစ်ခုစီကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
အခန်းတစ်ခန်းလုံး ဆီနံ့စူးစူးတို့ဖြင့် လွှမ်းခြောက်သွားခဲ့သည်။
သက်သေအထောက်အထားများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အယုံကြည်ရဆုံး နည်းလမ်းမှာ မီးရှို့ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် သူတို့ မီးမရှို့ရသေးမီမှာပင်!
ခွပ်ခနဲ!
နံရံဘက်မှ စက်ပစ္စည်းတစ်ခု၏ တအူအူမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“…!?”
တုန်လှုပ်သွားကြကာ နံရံကို တစိမ့်စိမ့် ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။
နံရံမှာ အနည်းငယ် ပွင့်ဟလာပြီး ဘေးဘက်သို့ လျှောကျသွားကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျွီကျွီ!
သူရဲကောင်းများမှာ ထိုလမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားသွားများက ကျူးကျော်သူများကို ခုတ်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။
“အားး!”
“အာ့!”
အခြားနေရာများတွင်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ပျက်နေသည်။
ရဲတိုက်၏ နေရာအမျိုးမျိုးတွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများ ပွင့်လာခဲ့ပြီး သို့မဟုတ် လှေကားများက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် သင့်လျော်သော သီးသန့်အခန်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးကာ ကျူးကျော်သူတို့ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသည်။
အကြမ်းတမ်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူရဲကောင်းအရာရှိများ နေထိုင်ရာ တည်းခိုဆောင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် အင်အားအများဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများမှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ပေသည်။
ခုတ်ပိုင်းခြင်း!
ဗစ်တာ၏ဓားသည် ဖြတ်သွားစဉ် ကျူးကျော်သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို ရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင် အပေါ်ထပ်၏ မျက်နှာကျက်မှာ တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားခဲ့ပြီး အပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာကြသည့် သူရဲကောင်းများက ၎င်းတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
ဗစ်တာက ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရင်း စိတ်ထဲမှ ပြုံးစစ လုပ်လိုက်သည်။
‘ဟွန်း…… ဒီရဲတိုက်ကို ကိုင်တွယ်တာ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်ပြီဆိုပေမဲ့ ဒီယန္တရားကို ငါကိုယ်တိုင် ဖွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားမိဘူး။’
ဟဲဗင်ဂတ် ရဲတိုက်ဆိုသည်မှာ အစကတည်းက ခံတပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ခုခံကာကွယ်သည့် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
သဘာဝကျစွာပင် ၎င်းကို တည်ဆောက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ပင်မအဆောက်အအုံများအတွင်း ကျူးကျော်လာသူများကို ကြိုဆိုရန် (?) ပြုလုပ်ထားသည့် စက်ပစ္စည်းပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်အထိ သူက ၎င်းတို့မှာ အသုံးမဝင်ကြောင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းစရိတ် များပြားကြောင်း အမြဲတမ်း ငြီးငြူတတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကျူးကျော်သူများ၏ ပင်မတပ်ဖွဲ့မှာ အပြတ်သတ် ခံလိုက်ရသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ကျန်ရှိနေသည့် ရွေးချယ်ခံ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် ရှာနော့စ် (Scharnos) သူရဲကောင်းတို့၏ ပံ့ပိုးကူညီမှု၊ ထို့အပြင် ရုတ်တရက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု၏ အာနိသင်တို့ကြောင့် ရန်သူတို့မှာ အစကတည်းကပင် ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
***
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော သူ၏ အထက်ပိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လည်ပင်းကိုသာ မော့ကာ ယူရီးယပ်စ် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပထမဆုံး ရူးကြောင်ကြောင် ဟန်ပန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရုပ်ထုတစ်ခုကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
“ခင်ဗျား ဒါကို အစကတည်းက စောင့်နေတာလား?”
သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် သူ့နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိနေကြသော လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အော်ဟ incidenciaသံများကို ကြားနေရသည်။
“ရန်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားတာထက် မနည်းဘူး။ အရေးပေါ် အင်အားဖြည့်တင်းဖို့ လိုတယ်!”
“သူဌေး! ဒါ උගුක්တစ်ခုပဲ။ ငါတို့အင်အားနဲ့ ပြင်ပမြို့ရိုးကို သိမ်းပိုက်လို့ မရဘူး…… အားး!”
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယူရီးယပ်စ် က ပုခုံးကို တွန့်ပြလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့် ငါက အစကတည်းက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကပဲ အရင် စကားပြောကြရအောင် မတောင်းဆိုခဲ့ဘူးလား?”
“…”
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူသည် ခဏမျှ တွေးတောသွားခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည့် အုပ်စုများက လက်တွဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
ထို့အပြင် သူတို့က ကြိုတင်၍ အගုက်ဆင်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်တောင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။
‘အမြန်ဆုံး ရောက်လာဖို့အတွက် အလတ်စားလူတွေကိုပဲ ခေါ်လာမိတာ မှားသွားပြီ။’
သူ တွေးမိသည့်အတိုင်းပင် အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာနိုင်ရန်အတွက် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနိုင်မည့် အင်အားစုများကို လုံးဝနီးပါး ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ ကိုယ်တိုင် လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေဘူးလား။
‘အနည်းငယ်မဟုတ်ဘဲ ငါ့ရဲ့အစီအစဉ်ကို အစအဆုံး ပြောင်းလဲပစ်ရတော့မယ်။’
ကလစ်!
သူ လက်ခုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တီးလိုက်သည်နှင့် အရိပ်သုံးခုက အတွင်းမြို့ရိုးဆီသို့ ထပ်မံခုန်ဝင်လာကြသည်။
“…!?”
ယူရီးယပ်စ် သည် ခဏမျှ အံ့သြသွားခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည့် လေးယောက်သော လူတို့သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေကြသည်။
မျက်နှာဖုံးများ စွပ်ထားကြသဖြင့် မျက်နှာများကို မမြင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဝတ်စုံများ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားနှင့် ပုံစံတို့မှာ အတိအကျ တူညီနေကြသည်။
ထို့အပြင် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအချက်အလက်များ (စွမ်းအားအချက်အလက်များ) ပါ လုံးဝ တူညီနေကြ၏!
[???]
အလုပ်အကိုင်: ကုန်သည်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီး (ဟိမ်းဒယ်လ်ဂိုဏ်း)
ခွန်အား: C+ | ပေါ့ပါးသွက်လက်မှု: C+ | ဉာဏ်ရည်: S | စိတ်စွမ်းအား: A | မည်းမှောင်သော စွမ်းအား: SS
သဘောထား: လောဘ၊ အစွန်းရောက်ဝါဒ
[စရိုက်လက္ခဏာများ]
???
‘တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သံသယဖြစ်စရာပဲ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအချက်အလက်တွေကိုပဲ ယုံကြည်ပြီး ပေါ့ဆလို့တော့ မဖြစ်ဘူး။’
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပထမလူ၏ အပေါ်ပိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာကို ကောက်ယူကာ အောက်ပိုင်းနှင့် တပ်ဆင်လိုက်ရာ ကွဲထွက်နေသော ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။
“ဟား……”
“အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့။”
“မင်းကို သေချာပေါက် ရှင်းပစ်ရတော့မယ်။”
“မင်းကို နောက်ထပ် သွားခွင့်မပေးတော့ဘူးလား?”
လူလေးယောက်က တစ်လှည့်စီ စကားပြောလာကြသည်။ အရုပ်ရှိုးပြပွဲတစ်ခုကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။
မဟာမြို့စားကြီး (Grand Duke) ပြောခဲ့စကားများကို သူ အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။
‘မဟာမြို့စားကြီးက လူရွှင်တော်တစ်ယောက်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား?’
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူများက ပုခုံးတွန့်ကာ ခါးကြားမှ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ မှေးမှိန်သော အမည်းရောင် အလույတန်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။
‘ငါ့အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် ဒီကောင်တွေက ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးကိုမဆို သုံးခွင့်ပေးလိုက်ရင် အန္တရာယ်များတယ်။’
ယူရီးယပ်စ် သည် မည်သို့မျှ နှောင့်နှေးမနေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူ၏ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဓားသွားသည် တစ်ရှိန်ထိုး ရှည်ထွက်သွားကာ ပထမလူ၏ ကိုယ်ကို နှစ်ခြမ်း ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရလဒ်မှာ ကျေနပ်စရာ မကောင်းခဲ့ပေ။
ထိုလူ၏ အသားအရေများ ကွဲထွက်ကာ သွေးများ စင်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း နှစ်ခြမ်း ကွဲထွက်သွားခြင်း မရှိပေ။
ခုတ်ချက်!
“…!?”
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူ တိုက်ခိုက်ခြင်း မခံရသော အခြားလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တူညီသည့်နေရာများတွင်လည်း ထိုဒဏ်ရာများအတိုင်း တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
തീര്ച്ചပါသည်, သူတို့၏ ပြန်လည်ကွဲထွက်မှုကို ကုသနိုင်စွမ်း (Regeneration) ကျေးဇူးကြောင့် ကွဲထွက်နေသော ဒဏ်ရာများကို အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ကုသသွားခဲ့ကြသည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် အံ့သြမှင်တက်နေသော အမူအရာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
‘သူတို့အချင်းချင်း ဒဏ်ရာတွေကို မျှဝေခံစားကြတာလား?’
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ စွမ်းအားအချက်အလက်များက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နိမ့်ကျနေသည်ကို ယုတ္တိတန်စွာ နားလည်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းကို ထည့်တွက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့မှာ အလွန်တရာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသော ရန်သူများပင်တည်း။
သူတို့၏ ဓားများ တိုက်မိကြသည့်အခါ သူ၏ အတွေးမှာ ပိုမို သေချာသထက် သေချာသွားခဲ့သည်။
ချလန်း!
ထိုလူတို့၏ ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းမှာ ထူးခြားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ တစ်ဦးတည်းသာဆိုလျှင် သူ၏ အဆင့်ဖြင့် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ဓားသွားပညာရပ် ကိုယ်တိုင်က လုံလောက်သော အန္တရာယ်ရှိနေပြီး သူ့ကို ဟန့်တားရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
‘သူတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းကိုလား?’
ဖုန်း!
ယူရီးယပ်စ် သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သော်လည်း အထိုးခံရသူမှာ ပြန်၍ပင် ပြုံးပြလာခဲ့သည်။
ကြွပ်!
“ဘာလဲ?”
ဦးခေါင်း ထိုးဖောက်ခံရသူက ပြန်၍ သူ၏ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လွှတ်မပေးပေ။
ချုန်း!
သို့သော် သူဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ခွန်အားမှာ ကြီးမားလှသည် မဟုတ်သဖြင့် ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲစေကာ ထိုလူ၏ လက်နှင့် ဦးခေါင်းကို အစအနနားများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအကြောင်းကြောင့် သူ၏သွေးများမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ စင်ကျလာခဲ့သည်။
စွပ်!
“…!?”
သူ့သွေးနှင့် ထိမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိမိသည့် အဝတ်အစားများနှင့် အသားအရေများ မီးလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ ကပ်စေးစေး ဖြစ်နေသော သွေးများမှာ ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပူလောင်နေခဲ့သည်။
“ငါ့သွေးတွေက ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ မဂ္ဂမာ (Magma) ထက်တောင် ပိုပူလာနိုင်တယ်။”
“ခင်ဗျား သတိထားတာ ကောင်းလိမ့်မယ်။”
“ဒါကို ခံလိုက်ဦး!”
သူတို့က သူ့အား ကြင်နာစွာဖြင့် ရှင်းပြပေးကြသည်။
ထိုစကားကို သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို သူကိုယ်တိုင် ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ယူရီးယပ်စ် ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ဝှစ်!
ယူရီးယပ်စ် သည် အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။
ထိုလူ၏လက်သည် အချင်း မီတာပေါင်းများစွာရှိသော မီးမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့အား ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။
“အဟတ်!”
သူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းများက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် ထိုအချိန်တွင် ထိုလူသည် အတွင်းမြို့ရိုးသို့ တစ်ဦးတည်း အဘယ်ကြောင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
‘ဒီနည်းလမ်းနဲ့ အတွင်းမြို့ရိုး တစ်ခုလုံးကို မီးရှို့ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်တာကိုး?’
ယခုအခါတွင် ပစ်မှတ်သည် အတွင်းမြို့ရိုးမှ ယူရီးယပ်စ် ဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် သူ့အတွေးကို ဖတ်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရယ်မောရင်း သူ့ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
“မှန်တယ်လေ!”
“ဒါဆိုရင် အခု ငါ ဘာလုပ်မယ်လို့ ထင်လဲ?”
ဒိန်!
[သင်သည် ရွှံ့အိုင်၏ ကျိန်စာသင့်သွားပါပြီ။ သင့်၏ ပေါ့ပါးသွက်လက်မှုအဆင့် ကျဆင်းသွားသည်။]
[သင်သည် ချည်နှောင်ခြင်း ကျိန်စာသင့်သွားပါပြီ။ သင့်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ယာယီ ကန့်သတ်ခံလိုက်ရသည်။]
“…!?”
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူများထဲမှ တစ်ဦးက ယူရီးယပ်စ် အား ကျိန်စာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တင်ပေးလိုက်ပြီး ခြေထောက်များ ချည်နှောင်ခံထားရချိန်မှာပင် ကျန်သုံးဦးက တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ဝှစ်!
ဘုန်း!
ရုတ်တရက်!
ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော စကေးရှိသည့် မီးမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုက အတွင်းမြို့ရိုး၏ ရှေ့ရှိ အရာရာတိုင်းကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
မီတာ ဆယ်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော အတွင်းမြို့ရိုး၏ နံရံများပင်လျှင် ချိစ်ခဲများကဲ့သို့ အရည်ပျော်ကျသွားသည်အထိ အလွန်တရာ ပူပြင်းလွန်းလှသည်။
အထخصوصးဖြင့် ယူရီးယပ်စ် ရှိနေသည့် မီးတောက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြေပြင်မှာ မည်းမှောင်နေအောင် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ရာ လူတစ်ယောက်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ပြာပုံစရာပင် ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ မည်မျှပင် သာမန်လူထက်လွန်ကဲသူ (Superhuman) ဖြစ်ပါစေ၊ ချော်ရည်အတွင်းတွင်မူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ခွံ…… သာမန်ထက်လွန်ကဲသူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ သုံးယောက်တောင် သုံးလိုက်ရတာ များသွားလားပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ အရှုံးများသွားပြီထင်တယ်”
ထိုလူသည် နောက်ထပ် ကြည့်စရာ မရှိတော့သည့်အប ပြုလုပ်ရင်း အတွင်းမြို့ရိုးထဲသို့ လျှောက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင်!
“ဟင်?”
ပြာဖြစ်သွားရမည်ဟု ယူဆထားရမည့် မီးတောက်၏ အလယ်ဗဟိုမှ အပြာရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝှစ်!
အပြာရောင်အလင်းတန်းသည် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသေးသော မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူကို ဖြောင့်တန်းစွာ ဖြတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။
အပူချိန်နှင့် ရေနွေးငွေ့များ အပြည့်အဝ မငြိမ်သက်သေးသည့် မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားက ဒီလိုမျိုးနည်းလမ်းကို တကယ်ကြိုက်ပုံရတယ်နော်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ခင်ဗျား ဒီနည်းကိုသုံးတာ သုံးကြိမ်မြောက်ရှိပြီ။ ငါက ဒါကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား?”
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မှင်တက်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။
“ဟင်? မင်း မသေသေးဘူးလား?”
သူ့ကို အပြာရောင်အလင်းတန်းက ဒေါင်လိုက် အတိအကျ နှစ်ခြမ်းခွဲသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။
သူ၏ ရန်သူမှာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ခွန်အားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ကို ပြန်ကုသနိုင်စွမ်း ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်တာက အလကားပါပဲ… ဟင်?’
ကြွပ်!
ဦးစွာ ပထမအနေဖြင့် မျက်နှာဖုံးမှာ ဒေါင်လိုက် အက်ကြောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။
ထိုလူမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။
“ငါ့ရဲ့… ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းက အလုပ်မလုပ်တော့ဘူးလား?”
ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်နှာဖုံးနှင့်အတူ နှစ်ခြမ်း ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး ပူပြင်းလှသော အပူဒဏ်ကြောင့် ပြာအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတွင်းမြို့ရိုးဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည့် သူရဲကောင်းများ၏ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
“အရှင်မင်းသား! အဆင်ပြေရဲ့လား ဘုရား!”
“အရှင်မင်းသား…!?”
အပြင်ဘက်မှ အစောဆုံး ရောက်ရှိလာကြသူများမှာ ဗစ်တာနှင့်အတူ နီးကပ်စွာ လိုက်ပါလာကြသည့် ရှာနော့စ် ဂလေဒီယပ်စ် မှ ဂျိုးနှင့် သူ၏ အထူးတန်း သူရဲကောင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် အတွင်းမြို့ရိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သူရဲကောင်းများဖြစ်ကြသော်လည်း စွမ်းအားများကို မထုတ်လွှင့်ဘဲ ချဉ်းကပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော အပူချိန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
သူတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို အားမလိုအားမရသော အမူအရာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။
မုန်တိုင်းကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အပူချိန်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် ယူရီးယပ်စ် တစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသေးပါဦးမည်လောဟုပင် သူတို့တွေးမိကြသည်။
သူရဲကောင်းများ တန်းစီနေသည့် အထဲမှ တစ်ဦးမှာ အပူချိန် အလယ်ဗဟိုသို့ ခုန်ဆင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဗစ်တာက ထိုသူ့ကို အမြန်ပင် တားဆီးလိုက်သည်။
“အန္တရာယ်များတယ်။ အဲဒီထဲမှာ သာမန်ထက်လွန်ကဲသူ တစ်ယောက်တောင် ကြာကြာ မခံနိုင်ဘူး။”
“ကျုပ်တို့ သွားကို သွားရမယ်။”
အပူချိန် လွှမ်းနေသည့်နေရာသို့ ခုန်ဆင်းရန် ကြိုးစားသူမှာ ဘီထရစ် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ဗစ်တာနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိနေပုံ ပေါ်သည်။
သို့သော် သူတို့၏ တင်းမာမှု မပြေပျောက်မီမှာပင် မီးတောက်များထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ငါသိပါတယ်၊ ငါသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်နေပေးပါ။ အဟွတ်!”
ယူရီးယပ်စ် သည် တဟွတ်ဟွတ် ချောင်းဆိုးရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။
“အရှင်မင်းသား?”
“ဟင်? မင်းတို့လည်း ရောက်နေကြတာပဲ။ အပြင်ဘက်ကိစ္စ ပြီးသွားပြီလား?”
“……”
ခန်းမအတွင်း၌ ခဏတာမျှ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကျရောက်သွားသည်။
သူသည် ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်အလယ်မှ ခုန်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ယူရီးယပ်စ် ၏ အဝတ်အစားများပေါ်တွင် ပြာများ အနည်းငယ် ပေကျံနေသည်မှလွဲ၍ အခြား ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။
“ဘာလို့ အားလုံးက အဲဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ?”
“ဟင်……”
အခြေအနေကို အစောဆုံး သဘောပေါက်သွားခဲ့သည့် ဗစ်တာသည် အပူရှိန်ရှိရာမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။
သူသည် အပြာရောင်အလင်းတန်း ဖြတ်သွားခဲ့သည့် နေရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ယူရီးယပ်စ် ကို စိုက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“설마… 설마… မင်း တကယ် အောင်မြင်သွားတာလား?”
ယူရီးယပ်စ် က အနည်းငယ် အံ့သြမှင်တက်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အမှတ် သုံးဆယ်လောက်တော့ ရသွားတယ်။”
“ဘာ?”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… အဲဒီလိုမျိုးပေါ့ကွာ။ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ငါ အောင်မြင်မှု အချို့ ရရှိခဲ့ပြီ။”
ဗစ်တာသည် အတွင်းမြို့ရိုးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အပူဒဏ်ကြောင့် အချို့နေရာများတွင် အရည်ပျော်ကျနေသော ထိုမြို့ရိုးသည် တစ်ဖက်တွင်မူ ဒေါင်လိုက် အတိအကျ ကွဲထွက်နေခဲ့သည်။
အထူပေ နှစ်မီတာကျော်ရှိပြီး ခိုင်မာသော ကျောက်သားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ထိုမြို့ရိုးကို အပြာရောင်အလင်းတန်းက ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြတ်ပိုင်းသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။