“ကျန်းမာရေးဆိုတာ အရာအားလုံးပဲ” ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာပါစေ၊ ကျန်းမာရေး မကောင်းရင် အားလုံးက အလကားပါပဲ။
ဒါကြောင့်လည်း သူဌေးတွေက ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြပြီး တချို့ဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်သင်တန်းဆရာတွေကိုတောင် ငှားရမ်းကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ အဲဒီလောက်ထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရည်းစားက ကြံ့ခိုင်ရေးရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
အကြောလျှော့လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို အသေးစိတ် လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အယ်လီက ပြေးစက်ပေါ်မှာ အားပါးတရ ပြေးပါတော့တယ်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ အညိုရောင် ဆံပင်တွေကအစ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနစ်သွားပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း သူ့ဘေးမှာ ပြေးနေပေမဲ့ မိနစ်သုံးဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ခံနိုင်ပြီး အရှိန်လျှော့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အယ်လီကတော့ နောက်ထပ် မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်အထိ အရှိန်အပြည့်နဲ့ ဆက်ပြေးနေပါသေးတယ်။
ခဏကြာတော့ အယ်လီက ပြေးစက်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာပြီး တဘက်နဲ့ ချွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားပြီး အနက်ရောင် လေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံနဲ့ အဖြူရောင် အားကစားဘရာစီယာကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပြေပြစ်တဲ့ ဝမ်းဗိုက်သားနဲ့ ခါးသေးသေးလေးက ထင်းထင်းကြီး ပေါ်နေပါတယ်။
သာမန် ဟိုတယ်အားကစားခန်းမမျိုးသာဆိုရင် ယောက်ျားလေးရော မိန်းကလေးပါမကျန် အားလုံးက သူ့ကို ငေးကြည့်နေကြမှာ သေချာပါတယ်။ အိမ်မှာပဲ အားကစားခန်းမ ဆောက်ထားမိတာ တော်ပါသေးတယ်။
“မင်းက အားကစားဝတ်စုံ မော်ဒယ် လုပ်လို့ ရလောက်တယ်နော်။”
“တကယ်တော့ Nike တို့၊ Adidas တို့ဆီကနေ ကမ်းလှမ်းချက်တွေ ရထားပြီးသားပါ။”
Bester က မကြာသေးခင်ကမှ သူတို့ အရင်က ရိုက်ကူးထားတဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်တွေနဲ့ ကြော်ငြာအသစ် ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ အယ်လီရဲ့ နာမည်ကလည်း ထပ်ပြီး ပိုမိုကျော်ကြားလာခဲ့ပါတယ်။ (Royal Fish and Chips ကြော်ငြာရဲ့ ကြည့်ရှုမှုနှုန်းကလည်း အဆမတန် တက်လာခဲ့ပါတယ်)။
Bester ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေဖြစ်တဲ့ ရေကူးဝတ်စုံတွေအထိ နွေရာသီအတွက် ရောင်းအားကောင်းနေပြီး အဲဒီအတွက်ကြောင့်လည်း မော်ဒယ်လုပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေက တရစပ် ဝင်လာနေတုန်းပါပဲ။
“နှမြောစရာပဲ။ တခြားသူတွေဆိုရင် နာမည်ကြီးဖြစ်ဖို့ အသက်တောင် ပေးကြမယ့်သူတွေ ရှိတယ်။”
အယ်လီက ရေသောက်ရင်း ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
“နောက်အခွင့်အရေး ရလာရင်တော့ ပြန်လုပ်ဖြစ်မှာပါ။ Nike မော်ဒယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေတာ ကြာပြီလေ… အော်! ပြောရဦးမယ်၊ ဒီနှစ်မှာ Nike က Seoul Night Race ကို ကျင်းပမှာတဲ့။”
“ညဘက် မြို့ထဲမှာ ပြေးရတဲ့ အဲဒီပွဲကို ပြောတာလား? ပျော်ဖို့ကောင်းလား။”
“ကောင်းတာပေါ့။ လူအများကြီးနဲ့ အတူတူ ပြေးရတာက ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်။”
ညဘက် ပြေးပွဲဆိုတာ နာမည်အတိုင်းပါပဲ၊ ညဘက်မှာ ပြေးတာပါ။ ဒါက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရတဲ့ မာရသွန်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘဲ လူတွေ စုဝေးပြီး ပြေးတာကို ပျော်ရွှင်ဖို့နဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အတူတူ ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက် ကျင်းပတဲ့ ပွဲမျိုးပါ။
အမေရိကနဲ့ ဥရောပမှာ စတင်ခဲ့တဲ့ မြို့ပြပြေးလမ်းကြောင်း ခေတ်စားမှုက ကိုရီးယားဆီကိုလည်း ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ဝေးလံတဲ့နေရာတွေကို သွားစရာမလိုဘဲ ကိုယ့်နေထိုင်ရာ နေရာတွေမှာပဲ အတူတူ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ကြစို့ဆိုတဲ့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ သတင်းစကားကို ပေးတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပါ။
რა თქმა უნდა၊ အဲဒီနောက်ကွယ်မှာတော့ အားကစားအမှတ်တံဆိပ်တွေရဲ့ စျေးကွက်ဗျူဟာတွေ ရှိနေတာပေါ့။
မြို့ထဲမှာ ပြေးတော့မယ်ဆိုရင် ဘာမှန်းမသိတဲ့ အဝတ်ဟောင်းတွေ ဝတ်ပြီး ပြေးလို့မှ မရတာ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ဒါကြောင့်လည်း နာမည်ကြီး အမှတ်တံဆိပ်တွေရဲ့ လှပတဲ့ အားကစားဝတ်စုံတွေကို မဖြစ်မနေ ဝယ်ရတော့တာပေါ့။
တောင်တက်လမ်းတွေကနေ အပြင်ဝတ် အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ ပြပွဲလို ဖြစ်သွားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။
“ကဲ၊ အနားယူတာ တော်ပြီ။ စကော့ထိုင် (Squats) လုပ်ရအောင်။”
***
“…အိုကေ။”
ကျွန်တော် အလုပ်မှာ ရှိနေတုန်း တက်ဂယူက သူ့တက်ဘလက်ထဲက ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ကြည်နူးစွာနဲ့ ကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
ကျွန်တော် လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မိန်းကလေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု (Live stream) လိုမျိုး ဖြစ်နေပါတယ်။
“သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။”
“Pure Girls ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးအဖွဲ့ပါ။”
“Poor Girls လား။”
တက်ဂယူက မကျေမနပ်နဲ့ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပါတယ်။
“Pure Girls ပါ! အသံထွက်ကို ဂရုစိုက်ပါဦး။ ခင်ဗျား ဒါကို တမင်သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်လား။”
“မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ အဖွဲ့ကို Poor Girls လား၊ Pure Girls လား ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။”
“သာမန်အားဖြင့် တွေးကြည့်ရင် ဘယ်မိန်းကလေးအဖွဲ့ကများ Poor Girls ဆိုတဲ့ နာမည်မျိုး ပေးမှာလဲဗျာ။ သူတို့က စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ပြီး သီချင်းဆိုတဲ့ သူတောင်းစားအဖွဲ့လိုမျိုး စည်ပိုင်းတွေကို ခေါက်ပြီး သီချင်းဆိုနေမယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
“…တောင်းပန်ပါတယ်။”
သူ့ရဲ့ အသေးစိတ် ရှင်းပြချက်က ထူးထူးဆန်းဆန်းနဲ့ ယုတ္တိရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီနာမည်က မိန်းကလေးအဖွဲ့အတွက် နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်မိတာပါ။
တက်ဂယူက ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံလိုက်ပါတယ်။
“တကယ်တမ်းမှာ သူတို့က ဆင်းရဲတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ ကြည့်ရတာတောင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်။ သူတို့ အဆောင်က နှစ်ခန်းတွဲ မြေအောက်ခန်းလေးဆိုပဲ။”
“နေပါဦး၊ မင်းက အခု 3D မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။”
တက်ဂယူက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေရဲ့ ပရိသတ်ကြီးပါ။
ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ဝင်စားမှုတွေအားလုံးက 2D တွေမှာပဲ ရှိတာပါ။ မယုံရင် နေပါ၊ 2D အိုင်ဒေါတွေဆိုတာ တကယ်ရှိပါတယ်။
နည်းပညာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် Virtual အဆိုတော်တွေ၊ Vocaloids တွေလို Virtual အိုင်ဒေါတွေ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီ Virtual အိုင်ဒေါတွေက သီချင်းခွေတွေ ပုံမှန်ထုတ်တယ်၊ ဇာတ်ကောင်အရုပ်တွေကို ရောင်းချတယ်၊ နောက်ဆုံး စခရင်တွေနဲ့ ဟိုလိုဂရမ်တွေကို သုံးပြီး ပရိသတ်နဲ့ တွေ့ဆုံပွဲတွေ၊ ဖျော်ဖြေပွဲတွေကိုတောင် လုပ်ကြပါသေးတယ်!
ပရိသတ် ထောင်ပေါင်းများစွာက ဖျော်ဖြေပွဲနေရာတွေမှာ စုဝေးပြီး Virtual အိုင်ဒေါရဲ့ အကနဲ့ သီချင်းတွေကို ကြည့်ပြီး ရူးသွပ်နေကြတာပါ။
နားထောင်ရတာ ထူးဆန်းပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ဖြစ်ပျက်နေတာပါ။
“ဟွန်း၊ အခုထိတော့ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ အဖွဲ့မျိုး မတွေ့သေးလို့ပါ။ ကျွန်တော့် စံနှုန်းက မြင့်တယ်ဆိုတာ သိတယ်မလား။”
“…”
သာမန်လူတစ်ယောက်က အဲဒီ 2D အလှအပမျိုးကို ဖမ်းစားဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။
တက်ဂယူက ဗီဒီယိုကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါတယ်။
“Pure Girls ကို စိတ်ဝင်စားသွားပြီလား။”
“သိပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ကျွန်တော် ရှင်းပြမယ်။ သေချာ နားထောင်။”
“ငါ စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ပြောထားတယ်လေ။”
“Pure Girls ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက…”
တက်ဂယူက ကျွန်တော့်စကားကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ့ရှင်းပြချက်ကို စတင်ပါတော့တယ်။
Pure Girls က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကမှ စတင် ပွဲဦးထွက်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ဝင်လေးယောက်ပါတဲ့ အဖွဲ့ပါ။
ပွဲဦးထွက်စမှာ တီဗီလိုင်းတွေက သီချင်းပြိုင်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ သိပ်ပြီး နာမည်မကြီးခဲ့ပါဘူး။ ဒုတိယ အယ်လ်ဘမ်လည်း အတူတူပါပဲ။ အခုတော့ တတိယမြောက် ဒစ်ဂျစ်တယ် သီချင်းသစ်ကို ထုတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ Cable လိုင်းတွေမှာတောင် အချိန်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပါဝင်ခွင့် ရနေရှာပါတယ်။
“Yi-eol က အရင်က ‘Idol Maker 99’ မှာ ပါခဲ့ပြီး QQ Project ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပါ။ အဲဒီအဖွဲ့ ပျက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ Pure Girls ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာပါ။”
လတ်ဆတ်မှုဆိုတာ မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေအတွက် အသက်သွေးကြောပါပဲ။ အစကတည်းက နာမည်မကြီးခဲ့တဲ့ အဖွဲ့တွေ နောက်ပိုင်းမှာ အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာမှ ခဲယဉ်းပါတယ်။ အဖွဲ့ဝင်တွေ ထွက်သွားလိုက်၊ အစားထိုးလိုက်နဲ့ပဲ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် Yi-eol ကတော့ အဖွဲ့ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဦးဆောင်လာခဲ့တာပါပဲ။
Yi-eol ရဲ့ ပုံကို ကြည့်လိုက်တော့ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးတွေနဲ့ မျက်လုံးတစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဖြူဖျော့တဲ့ အသားအရေနဲ့ ဆံပင်နှစ်ဖက် စည်းထားတဲ့ ပုံစံကြောင့် သူတို့အဖွဲ့နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ပုံစံမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။
တက်ဂယူ ဘာကြောင့် ပရိသတ် ဖြစ်သွားရသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ နားလည်လာပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ဘေးမှာ လာနားထောင်နေတဲ့ အကြီးအကဲ ဆန်းယော့ပ် က ဝင်ပြောပါတယ်။
“အင်း၊ Pure Girls ဆိုလား။”
“သိလို့လား။”
“နာမည်တော့ ကြားဖူးသလိုပဲ။”
K Company က Edm Entertainment ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အတွက် သူက ကိုရီးယား ဖျော်ဖြေရေး လောကအကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အမျိုးသမီး နာမည်ကြီးတွေနဲ့ မကြာခဏ တွေ့ဆုံလေ့ ရှိပါတယ်။
“အိုင်ဒေါအဖြစ် အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ တစ်လကို အိုင်ဒေါအဖွဲ့ ဘယ်နှစ်ဖွဲ့လောက် ပွဲဦးထွက်မယ် ထင်လဲ။”
ဒါက အလုပ်အင်တာဗျူးမှာ မေးလေ့ရှိတဲ့ ပဟေဠိလိုမျိုးပါ။
ကျွန်တော် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး သေချာ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
“အဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့လောက်လား။”
“ဆယ်ဖွဲ့?”
“များသွားလား။ ဒါဆို ငါးဖွဲ့လား။”
ဆန်းယော့ပ် က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
“နောက်နေတာလား။ အနည်းဆုံးဆိုရင် ၅၀ လောက် ရှိတယ်။ တစ်ခါတလေဆို ၈၀ ကျော်တောင် ရှိတယ်။”
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။
“လူငါးဆယ် မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့ ငါးဆယ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ အဖွဲ့ငါးဆယ်။ ဒါဆိုရင် လူရာနဲ့ချီ ရှိတာပေါ့။ နောက်ပြီး အဲဒီထဲမှာ ပွဲဦးထွက် အသစ်တွေတင်မကဘဲ ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ် ပြန်ပြီး ပွဲဦးထွက်ကြတဲ့ အိုင်ဒေါတွေလည်း အများကြီးပဲ။”
တစ်လကို အဖွဲ့ငါးဆယ်ဆိုတာ တစ်နှစ်ကို အဖွဲ့ပေါင်း ခြောက်ရာပါ။
“ကိုရီးယား စျေးကွက်က အဲဒီလောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်လို့လား။”
“မနိုင်ပါဘူး။”
ကိုရီးယား စျေးကွက်အရဆိုရင် ဒါဟာ အလွန်အမင်း ပြည့်ကျပ်နေတဲ့ အခြေအနေပါ။ ဒါက ဂီတလောကမှာတင် မဟုတ်ဘဲ ဖျော်ဖြေရေးလောက တစ်ခုလုံးမှာလည်း အတူတူပါပဲ။
“အဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့လောက်ကို ပွဲဦးထွက်ခိုင်းလိုက်ရင် တစ်ဖွဲ့လောက်ပဲ အမြတ်ကျန်ရင်တောင် ကံကောင်းလှပြီ။ ကျန်တဲ့အဖွဲ့တွေကတော့ အရင်းပြန်ရရင်ကိုပဲ တော်လှပြီလို့ ပြောရမှာပါ။”
စျေးကွက်သဘောအရ ပြောရရင် ဒါဟာ သွေးထွက်သံယိုများတဲ့ Red Ocean (ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်လွန်းတဲ့ စျေးကွက်) ပါပဲ။
အေဂျင်စီတစ်ခုရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ အဖွဲ့မျိုးစုံကို ဖန်တီးပြီး အန္တရာယ်ကို ခွဲဝေယူလို့ ရပေမဲ့ တစ်ဦးချင်းစီအနေနဲ့ကတော့ အဲဒီအန္တရာယ်ကို တစ်ယောက်တည်း အပြည့်အဝ ခံယူရမှာပါ။
ဒါပေမဲ့လည်း လူတိုင်းက အိုင်ဒေါဖြစ်ချင်နေကြတုန်းပဲ။ အဲဒီအကြောင်းရင်းကတော့…
“တစ်နည်းအားဖြင့် ဒါကို ထီပေါက်သလိုမျိုးလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်။ အများစုကတော့ ဘာမှ ဖြစ်မလာကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက် အောင်မြင်သွားပြီဆိုရင်တော့ အကြီးအကျယ် ထီပေါက်သလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာလေ။ အပြုအမူဆိုင်ရာ စီးပွားရေးပညာ (Behavioral economics) မှာ ပြောသလိုပါပဲ၊ လူတွေက ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းပေမဲ့ အကျိုးအမြတ်များတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ဖြစ်နိုင်ခြေသင့်တင့်ပြီး အကျိုးအမြတ်သင့်တင့်တဲ့ အဖြစ်အပျက်ထက် ပိုတန်ဖိုးထားတတ်ကြတာပါ။”
ဥပမာအားဖြင့် ဒါကို ကြည့်ပါ။
ထီပထမဆုက ဝမ်သန်း ၂၀၀၀ လောက်ရှိပြီး ပေါက်နိုင်ခြေက ၈ သန်းမှာ ၁ သန်းလောက်ပါ။ အဲဒါကို ပေါက်နိုင်ခြေ ၈ သောင်းမှာ ၁ သန်းနဲ့ ဝမ်သန်း ၂၀ ရတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် ပေါက်နိုင်ခြေ ၈ ထောင်မှာ ၁ သန်းနဲ့ ဝမ် ၂ သန်း ရတာမျိုးနဲ့ အစားထိုးလိုက်ရင် မျှော်မှန်းရတဲ့ အကျိုးအမြတ်က အတူတူပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ လူတွေကို အဲဒီထီလက်မှတ် သုံးစောင်ထဲက ဘယ်တစ်ခု ဝယ်မလဲလို့ မေးလိုက်ရင် အများစုကတော့ ဝမ်သန်း ၂၀၀၀ ပေါက်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ၈ သန်းမှာ ၁ သန်း အခွင့်အရေးကိုပဲ ရွေးချယ်ကြမှာပါ။
“ကေဘယ်လ် တီဗီလိုင်းတွေမှာ သီချင်းဆိုနေတဲ့ ကလေးတွေကို မြင်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှန်းမသိတဲ့ သူတွေလို့ ထင်ကြမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား? ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို နေရာမျိုးတောင်မှ တချို့သူတွေအတွက်တော့ အိပ်မက်လို နေရာမျိုးပါ။ အိုင်ဒေါဖြစ်လာတဲ့ ကလေးတွေက တကယ်ကို သွားတွေကို ကြိတ်ပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြတာပါ။ လူတွေက အိုင်ဒေါတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို သိတယ်ဆိုရင်တင် သူတို့ကို အောင်မြင်တဲ့သူလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါပြီ။ တီဗီလိုင်းကြီးတွေမှာ တစ်ခါမှ မပေါ်ဖူးဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ သူတွေက အများကြီးပါ။”
တက်ဂယူက သနားစိတ်နဲ့ ပြောပါတယ်။
“ဘာလို့ Pure Girls က မအောင်မြင်တာလဲဗျာ။ အဖွဲ့ဝင်တွေအားလုံးက အရမ်းလှသလို အရမ်းလည်း ကြိုးစားကြတာကို။”
ဆန်းယော့ပ် က ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။
“အမြဲပြောနေကျအတိုင်းပဲ၊ ကြိုးစားမှုနဲ့ အောင်မြင်မှုက အချိုးကျတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ရုပ်ရည်၊ အရည်အချင်း၊ ကြိုးစားမှုတွေ ရှိရက်နဲ့၊ ပြီးတော့ အေဂျင်စီကြီးတွေကနေ စျေးကွက်တင်ပေးနေပါလျက်နဲ့ မအောင်မြင်တဲ့ အိုင်ဒေါတွေ ရှိတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း အဖွဲ့ဖျက်သိမ်းတော့မယ့် မိန်းကလေးအဖွဲ့က ဖန်ကမ် (fancam) ဗီဒီယိုတစ်ခု ဗိုင်းရပ်စ်ဖြစ်သွားတာနဲ့ နံပါတ်တစ်နေရာကို ရောက်သွားတာမျိုးလည်း ရှိတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သွေး၊ ချွေး၊ မျက်ရည်တွေ မစွန်းရင်တော့ အဲဒီအခွင့်အရေးကို ရဖို့တောင် မလွယ်ပါဘူး။”
***
ယူရီ နဲ့ ကျွန်တော် ဧည့်ခန်းမှာ ကော်ဖီသောက်နေတုန်း တက်ဂယူက အပြင်ကို အမြန်ထွက်လာပြီး တီဗီကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
“ဒီနေ့ SBC Music Box မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂျင်ဟူး ရဲ့ Yi-eol တို့ အဖွဲ့ ပါတယ်ဗျ။ ဒီအယ်လ်ဘမ်အတွက် ပထမဆုံး တီဗီလိုင်းကြီးမှာ ပြသတာပါ။”
ယူရီ က မေးလိုက်ပါတယ်။ “Yi-eol ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။”
“သူက Pure Girls ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။”
“Pure Girls ဟုတ်လား။”
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ တက်ဂယူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ အဖွဲ့အကြောင်းကို အရှည်ကြီး ရှင်းပြပါတော့တယ်။ သူက ယူရီ ကို ပြဖို့ ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ ဗီဒီယိုတွေကိုတောင် ရှာပေးလိုက်ပါသေးတယ်။
တခြားသူတွေကလည်း ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ အိုင်ဒေါကို ကြိုက်စေချင်တာက ပရိသတ်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပါပဲ။ စက်မှုလုပ်ငန်းအရ ပြောရရင်တော့ ဒါကို ဝါဒဖြန့်တာ (proselytizing) လို့ ခေါ်မလားပဲ။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့အတွက် တီဗီလိုင်းကြီးတွေမှာ ပေါ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲမယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် အဆင်ပြေသွားပုံရတယ်။”
“ဂျင်ဟူး၊ မင်းက မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေကို မကြိုက်ဘူး မဟုတ်လား။”
“မသိဘူးလေ။ အထူးတလည် ကြိုက်တဲ့အဖွဲ့တော့ မရှိဘူး။”
“ဘာလို့လဲ။ ကိုရီးယား မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေက လှတယ်၊ သီချင်းလည်း ကောင်းကောင်းဆိုတယ်၊ အကလည်း ကောင်းကြတာကို။”
“အင်း၊ အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။”
မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုရီးယား အိုင်ဒေါတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် ကမ္ဘာ့ဘယ်နေရာနဲ့မဆို ယှဉ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပါတယ်။ ကိုရီးယားလှိုင်း (Korean Wave) က အကြောင်းမဲ့ လူကြိုက်များနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
“မင်းက မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေကို ကြိုက်တာပဲ။ ဘာလို့ ဝန်မခံတာလဲ။” တက်ဂယူက ယူရီ ဆီမှာ တိုင်တောလိုက်ပါတယ်။
“ဟင်? မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။”
“သူ စစ်မှုထမ်းတုန်းက Thirty-One အဖွဲ့ရဲ့ ပရိသတ်လေ။”
“အာ… Thirty-One ပါလား။”
အခုတော့ ကျွန်တော် သတိရသွားပါပြီ။ စဉ်းစားကြည့်တော့ Thirty-One အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ Rina ဆိုတဲ့ အိုင်ဒေါက ယူရီ နဲ့ နည်းနည်း ဆင်တူနေတာကိုး။
“ဟီးဟီး၊ ဒါဆို မင်းက မိန်းကလေးအဖွဲ့ ပရိသတ်ပေါ့နော် ဂျင်ဟူး။”
“အင်း… သိပ်ကြိုက်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အထက်အရာရှိက အဲဒီအဖွဲ့ရဲ့ ပရိသတ်ကြီး ဖြစ်နေတာလေ။”
“မင်းရဲ့ အထက်အရာရှိလား?”
“မင်းတို့လည်း အရင်က တွေ့ဖူးတယ်လေ။ တပ်ကြပ်ကြီး ကင်ဂျယ်ဟက် လေ။”
ကျွန်တော် ယူရီ ကို ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။
မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေကို စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိတဲ့ ယောက်ျားလေးတွေတောင် စစ်တပ်ထဲ ရောက်သွားရင်တော့ စိတ်ဝင်စားလာကြတာပါပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အရသာက အထက်အရာရှိတွေရဲ့ ဦးဆောင်မှုအပေါ်မှာ မူတည်နေတတ်ပါတယ်။
အဲဒီအထက်အရာရှိက အဖွဲ့တစ်ခုခုရဲ့ ပရိသတ်ကြီး ဖြစ်နေရင်တော့ နားတွေ ပေါက်ထွက်မတတ် အဲဒီသီချင်းကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ နားထောင်နေရမှာပါ။ မသိလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ရေမြောင်းတွေ တူးရင်းနဲ့ ‘မင်းက တကယ်ကို လျှပ်စစ်ဓာတ်အားလိုပဲ~ ငါ့နှလုံးသားက လျှပ်စစ်ဓာတ်အားလိုပဲ~’ ဆိုတဲ့ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ စာသားတွေကို တတွတ်တွတ် ရွတ်နေမိပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံကြောင့် ပြောတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ…။
ယူရီ က နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
“ဒါဆို မင်းက အခုထိ Thirty-One ရဲ့ ပရိသတ်ပဲလား။”
“မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် တပ်က ထွက်ခါနီးလောက်မှာ သူတို့အဖွဲ့ ဖျက်သိမ်းသွားပြီ။ Yuna နဲ့ Rina က သရုပ်ဆောင်တွေ ဖြစ်သွားကြတယ်၊ Jessie က တရုတ်ပြည်ကို သွားတယ်၊ Joohee ကတော့ မကြာသေးခင်ကမှ A-Tube ချန်နယ် စဖွင့်တယ်။”
“မင်းက စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ပြောထားပြီးတော့ အကြောင်းအရာတွေက သိလိုက်တာမှ အများကြီးပဲ။”
“…ဘာလို့လဲ မသိဘူး၊ အင်တာနက်သုံးတိုင်း သူတို့အကြောင်း သတင်းတွေက ခဏခဏ တက်လာနေလို့ပါ။”
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်မှုထမ်းကာလကို ဖြတ်သန်းဖို့ အထောက်အကူပြုခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးအဖွဲ့ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့အားလုံး အဆင်ပြေဖို့တော့ ဆုတောင်းပေးမိပါတယ်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Yi-eol တို့ အဖွဲ့ တက်လာတော့မယ် ထင်တယ်။”
တီဗီမျက်နှာပြင်မှာတော့ MC တွေက အပြန်အလှန် စကားပြောနေကြပါတယ်။
“Hayun၊ နောက်ထပ် မိတ်ဆက်ပေးမယ့်အဖွဲ့က ဘယ်အဖွဲ့လဲ သိလား။”
“သိတာပေါ့ Sehun! အစီအစဉ် မစခင်ကတည်းက Real-time ရှာဖွေမှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေတဲ့ မိန်းကလေးအဖွဲ့လေ။ အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့ သူတစ်ယောက်က ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ပရိသတ်ကြီး ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့အဖွဲ့ကို အရမ်းကြိုက်လွန်းလို့ သူတို့အေဂျင်စီမှာ ကိုယ်တိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတယ်လို့တောင် ပြောကြတယ်။ သူတို့ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြရအောင်လား။”
Pure Girls အဖွဲ့ဝင် လေးယောက်က ပေါ်လာပါတယ်။
“မင်္ဂလာပါ! ကျွန်မတို့က Pure လည်း ဖြစ်ပြီး Refreshing လည်း ဖြစ်တဲ့ Pure Girls ပါ!”
အမျိုးသား MC က မေးလိုက်ပါတယ်။ “အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြောချင်တဲ့ စကားလေးများ ရှိမလား။”
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ Yi-eol က မိုက်ခရိုဖုန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး ခေါင်းကို အောက်ကို ငုံ့ကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ကျ-ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး! ကျွန်မတို့အပေါ် ယုံကြည်မှုပေးထားတဲ့အတွက် ပိုပြီးတော့တောင် ကြိုးစားသွားပါမယ်ရှင်!”
“စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ နှလုံးသားကိုတောင် သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးတွေပါ။ သီချင်းလေး နားထောင်ကြည့်ရအောင်လား။ Pure Girls ရဲ့ ‘Catch Me Please’ သီချင်းကို တင်ဆက်ပေးပါမယ်!”
“ဖူး!”
ကျွန်တော် သောက်နေတဲ့ ကော်ဖီတွေကို အကုန် ထွေးထုတ်မိလိုက်ပါတယ်။
ယူရီ က ကျွန်တော့်ကို မယုံနိုင်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။
“မင်းက မိန်းကလေးအဖွဲ့တွေကို တကယ်ပဲ အရမ်းချစ်တာပဲနော်၊ ဂျင်ဟူး။”
ကျွန်တော် လက်တွေကို ဝေ့ယမ်းရင်း ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။
“မ-မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး။”
“ဘာက မဟုတ်တာလဲ? ရပါတယ်၊ ရိုးသားလိုက်ပါ။ မင်း မိန်းကလေးအဖွဲ့ ကြိုက်တာနဲ့တင် ငါ ဒေါသထွက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
“…”
ဒါဆို ဘာလို့ သူမရဲ့ အသံက ဒေါသထွက်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ? ဒါက ကျွန်တော့်စိတ်ကူးယဉ်တာပဲလား။
“မ-မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် တကယ်ကို निर्दोष (အပြစ်ကင်း) ပါ!”
ယူရီ က ကော်ဖီကို အေးအေးဆေးဆေး စုပ်သောက်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ရပါတယ်။ မိန်းကလေးအဖွဲ့ ကြိုက်တာက အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။”
“အင်း၊ အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တိတ်တဆိတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာကတော့ မှားတာပေါ့။”
“…ကျွန်တော် အပြစ်ကင်းပါတယ်။”
ဒီအထင်အမြင်လွဲမှားမှုက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဖြစ်လာတာလဲ?
သူတို့ အေဂျင်စီက စျေးကွက်မှာ ဆူညံသွားအောင် ကျွန်တော့်နာမည်ကို သုံးလိုက်တာလား? အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးပါပဲ။ နာမည်ကြီးဖို့ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်မှာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ အသိဉာဏ်လေး ရှိရင်တော့ ဒါမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကျိုးဆက်တွေကို သူတို့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ?
အဲဒါ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့…
ကျွန်တော် Oh Taek-gyu ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေမဲ့ တက်ဂယူရဲ့ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေပါတယ်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ! ပိုက်ဆံရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တာက ကျွန်တော်လေ၊ ဘာလို့ သူတို့က ကန်ဂျင်ဟူး ကို ကျေးဇူးတင်နေရတာလဲ?”
“ဒါဆို အပြစ်ကောင်က မင်းပဲပေါ့!”
“ကျွန်တော် မကြာသေးခင်ကမှ အတိုးငွေလေး နည်းနည်း ရလာလို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Yi-eol လေးကို ကူညီချင်လို့ပါ။”
“ဘယ်လောက် ရင်းနှီးလိုက်တာလဲ။”
“ဝမ်သန်း ၃၀၀၀ ပါ။”
အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံရှိရင်တော့ အလတ်စား ဖျော်ဖြေရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုတောင် ဝယ်လို့ ရပါတယ်။
ဘယ်သူကများ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ မိန်းကလေးအဖွဲ့အတွက် ဝမ်သန်း ၃၀၀၀ ကို အလွယ်တကူ ပစ်ပေးလိုက်မှာလဲ?
အင်း၊ အဲဒါကို ခဏဖယ်ထားလိုက်ပြီးတော့…
“ဘာလို့ မင်းရဲ့ အမာခံ ပရိသတ်အလုပ်တွေထဲမှာ ငါ့နာမည်ကို ဆွဲထည့်နေရတာလဲ။”
“ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကျွန်တော် အထူးတလည် မှာထားတာလေ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူက ကျွန်တော့်နာမည် အတိုကောက်ဖြစ်တဲ့ OTK ဆိုတာကို Edm Entertainment ကနေတစ်ဆင့် ပြောခိုင်းထားတာ။”
“…”
သူတို့ ဘာလို့ အဲဒီလို မှားယွင်းသွားရသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်ပါပြီ။
“အာ! စတော့မယ်။ ဒီတစ်ခု ပြီးသွားမှပဲ စကားဆက်ပြောကြရအောင်။”