အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 265 | NovelPing

ဂျေးလ်ဂရုပ့်ဥက္ကဋ္ဌ ဟမ်ဆွန်းပျို (အမည်ရင်းမှာ ဟမ်ဆော့ဟွန်းဖြစ်သည်) သည် ချွဲနမ်ဝူထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

[...သူက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့ ပြောပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို တစ်ခေါက်လောက် တွေ့ဆုံကြည့်တာ ကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်ဗျာ။]

***

“ငါးဘီလီယံက သေချာတာပေါ့နော်။”

[ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ သူက လက်ရှိမှာ ၁၀ ဘီလီယံထဲက ၅ ဘီလီယံကို အရင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ပြောပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူနဲ့ စကားကောင်းကောင်းပြောကြည့်ရင် ပိုပြီးတောင် ရနိုင်ပါသေးတယ်။]

အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်က ၅ ဘီလီယံဆိုတဲ့ ပမာဏကြီးကြီးမားမား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေပေမဲ့ သူက အကြွေစေ့ (Coin) တွေနဲ့ ပိုက်ဆံရှာထားတာဆိုတဲ့ အချက်ကို ကြားလိုက်ရတော့ သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းက အတွင်းစိတ်ထဲတွင် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ‘Coin နဲ့ ပိုက်ဆံရှာထားတဲ့ကောင်တွေကတော့ အတူတူပါပဲ။’

တကယ်တော့ သန်းရာချီပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့သူတွေထဲမှာ Cryptocurrency နဲ့ ပိုက်ဆံရှာထားတဲ့ “Coin သမားတွေ” အများကြီးရှိသည်။

လောင်းကစားနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက အတူတူပဲ။ ကံကောင်းလို့ ပိုက်ဆံရလာပြီဆိုရင်တော့ ငွေသားထုတ်ပြီး ထွက်လာခဲ့ရမှာ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကတော့ အဲဒီအပေါ်မှာ စွဲလမ်းနေပြီး ဂိမ်းထဲမှာပဲ လည်ပတ်နေတတ်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီးမှ နောင်တရကြတာပါပဲ။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းသည် သူ၏ အတွေးများကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ။ ငါ သူ့ကို တစ်ခေါက်လောက် တွေ့ကြည့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းသည် သူ၏ S-Class Maybach ကားကို စီးကာ ချောင်းဒမ်ဒုံ ရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်လောက်ကဆိုလျှင် သူသည် ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှမရှိဘဲ ဂျင်ဂျီလ်ဘန် (ကိုရီးယားဆားနား) တွေ၊ ယောဂွမ်း (တည်းခိုခန်းဈေးပေါ) တွေမှာ နေထိုင်ရင်း နေရာတိုင်းကို လမ်းလျှောက်သွားနေရသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် ဇိမ်ခံကားကောင်းကောင်းစီးပြီး ဟန်မြစ် ကို အပေါ်စီးက မြင်ရသည့် ပန့်ဟောက်စ်တွင် နေထိုင်နေသည်။

ဒါတွေအားလုံးက ဒီလုပ်ငန်း အောင်မြင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ပဲ သုံးသုံး၊ ငွေစာရင်းက လျော့မသွားဘဲ တိုးလာနေသည်။

‘ဒါတွေအားလုံးက လူကို ရွေးချယ်တတ်တဲ့ ငါ့ရဲ့အမြင်ကြောင့်ပါပဲ။’

ဒီလုပ်ငန်းရဲ့ အဓိကသော့ချက်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေ ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ မှန်ကန်တဲ့သူကို ရှာနေရင်းနဲ့ပဲ ချွဲနမ်ဝူနဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ သိကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ အချုပ်အားဖြင့် ပြောရရင်တော့ ဒါဟာ အလွန်ကို ကံကောင်းခြင်းပင်။

သူသည် JG Blockchain လုပ်ငန်းကို ချွဲနမ်ဝူလက်သို့ အပ်နှံထားသည်။ သူက ဒီလိုအလုပ်မျိုးမှာ ကျွမ်းကျင်သည်ဖြစ်စေ၊ မကျွမ်းကျင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဟောပြောပွဲလုပ်နည်းနဲ့ လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နည်းကိုတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ သင်ယူသွားခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးကတော့ သူသည် ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ နာမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်ရုံနဲ့တင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက တန်းစီလာကြသည်။

ဒါကြောင့် ဒီကောင်လေးလည်း အဲဒီအကွက်ထဲ ရောက်လာတာ ဖြစ်ရမည်။

‘ဒါနဲ့များ… ထီပေါက်လိုက်၊ Coin နဲ့ ပိုက်ဆံရလိုက်… သူက တကယ်ပဲ အရမ်းကံကောင်းနေတာလား။’

ဒီလိုကံမျိုးက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်လာတာ နည်းနည်းတော့ သံသယဖြစ်စရာကောင်းပေမဲ့…

သို့သော် သူနှင့် တကယ်တွေ့ဆုံလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့သံသယတွေက နှင်းလိုပဲ အရည်ပျော်သွားသည်။ ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နဲ့ မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေသည်။ အနည်းငယ် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ဖြစ်ပြီး ဂျင်းဘောင်းဘီနဲ့ ဟူဒီအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းသည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူတစ်ယောက်ပီပီ အသေးစိတ်ကို ကောင်းကောင်း မြင်တတ်သည်။ သူမြင်သရွေ့တော့ သူ့ရှေ့က ဒီလူငယ်မှာ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိ။ ဒီလိုကောင်မျိုး ပိုက်ဆံအများကြီး ရထားတယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ကံကောင်းခြင်းတွေက သူ့နောက်ကို ပါလာလို့သာ ဖြစ်ရမည်။

‘အဲဒီကံတရားကတော့ ကုန်ခါနီးပြီ ထင်တယ်။’

သူသည် မိမိ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဂျေးလ်ဂရုပ့်ဥက္ကဋ္ဌ ဟမ်ဆွန်းပျိုပါ။”

တက်ဂယူက သူ၏လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့၊ မင်္ဂလာပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က အိုတက်ဂယူပါ။ အကြောင်းကိုတော့ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။”

ဟမ်ဆော့ဟွန်း၊ ချွဲနမ်ဝူနဲ့ တက်ဂယူတို့သည် ဟိုတယ်ကော်ဖီဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ စကားပြောကြသည်။ တက်ဂယူက စပ်စုချင်ယောင်ဆောင်ကာ အမျိုးမျိုး မေးမြန်းပြီး ဟမ်ဆော့ဟွန်းကလည်း တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြားပေးသည်။

သူ ဒီလုပ်ငန်းကို ဘယ်လို စီစဉ်ခဲ့သလဲ၊ ဒီလုပ်ငန်းကို ရှေ့ဆက်တဲ့အခါ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာတွေကို ပြောပြသည်။ နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်းကိုလည်း ထည့်ပြောပြီး ဗင်နီဇွဲလား အစိုးရအရာရှိတွေနဲ့ တွေ့ဆုံကာ နိုင်ငံပိုင် ရေနံ ရေနံမြေတွေကို ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည့်အခါတွင်မူ MOU လက်မှတ်ထိုးစဉ်က ရိုက်ထားသည့် ဓာတ်ပုံများနှင့် ဒေသတွင်း သတင်းစာပါ ဆောင်းပါးများကိုပါ ပြသလိုက်သည်။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းသည် လိမ်လည်မှုများကို ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ မမြင်ဘဲ အနုပညာတစ်ရပ်အနေနဲ့သာ သဘောထားသည်။

လိမ်လည်ခြင်းရဲ့ အဓိကသော့ချက်မှာ ကိုယ်ပြချင်တာကို ပြတာမဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ ယုံကြည်ချင်တဲ့အရာကို ပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဂျေးလ်ဂရုပ့်သည် ဗင်နီဇွဲလား တွင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တကယ်တည်ထောင်ပြီး မိုင်းတွင်းကုမ္ပဏီတွေနဲ့ စာချုပ်တွေ ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗင်နီဇွဲလား အစိုးရအရာရှိတွေကို လာဘ်ပေးကာ ယုံကြည်လောက်ဖွယ် စာရွက်စာတမ်းတွေကို ရယူပြီး MOU လက်မှတ်ထိုးခဲ့သည်။

သူနဲ့အတူ အလုပ်လုပ်နေသူတွေတောင် ဒါဟာ အမှန်တရားလို့ ယုံကြည်သွားလောက်တဲ့အထိပင်။

“ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါမျိုးမှာတော့ ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးကို သဘာဝအတိုင်း တတ်မြောက်သွားတာပေါ့။ Dedicale mas tiempo a lo que te hace realmente feliz!”

“အဲဒါ ဘာကို ပြောတာလဲဗျ။”

“မင်းကို တကယ်ပျော်ရွှင်စေတဲ့အရာအတွက် အချိန်ပိုပေးပါ! ဒါ ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံး စပိန်စကားပုံပါပဲ။”

တက်ဂယူကတော့ စစ်မှန်စွာပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ‘ဝါး! လူတိုင်းတော့ လိမ်ညာသူ မဖြစ်နိုင်ဘူးပဲ။’

ဒီအဆင့်လောက်ဆိုရင် သူကိုယ်တိုင်ရော ဒါဟာ အမှန်တရားလို့ ယုံကြည်နေတာလား။

“ဥက္ကဋ္ဌကို ပျော်ရွှင်စေတဲ့အရာက ဘာများလဲဗျ။”

“ကျွန်တော်က တခြားသူတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဝေမျှတဲ့အခါမျိုးမှာ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော် ဒီအလုပ်ကို လုပ်တာပါ။”

“အော်… အဲလိုကိုး။”

တက်ဂယူက စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ‘ဒီနှစ်တော့ ကိန်းဂဏန်းတွေ လိမ်ညာမှုအတွက် ရိတ်သိမ်းချိန် တန်ပြီပဲ’ ဟု တွေးလိုက်သည်။

ချွဲနမ်ဝူက “ခင်ဗျား Vant Coin မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့အတိုင်း သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ကနဦး ထုတ်ဝေမှု ပြီးသွားရင်တော့ Cryptocurrency ရဲ့ ထုတ်ဝေမှုပမာဏက သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမှာပါ။ ကြိုတင်ရောင်းချမှုကလည်း ပြီးခါနီးပြီဆိုတော့ မကြာခင်မှာ Coin ရောင်းဈေးကို မြှင့်တင်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

တက်ဂယူက စိတ်မရှည်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျွန်တော် နောက်မကျခင် မြန်မြန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှ ဖြစ်မယ်။ ဟောပြောပွဲပြီးတာနဲ့ စာချုပ် ချုပ်လိုက်ရအောင်။”

VIP အဖွဲ့ဝင်များအတွက် ဟောပြောပွဲကို ခဏနေလျှင် ဤဟိုတယ်ခန်းမတွင် ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသည်။

ချွဲနမ်ဝူသည် သူ၏နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး ခန်းမဘက်ကို ရွှေ့ကြရအောင်လား။”

“အာ! နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်လောက် တက်ရောက်လို့ ရမလားဗျ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူလည်း Coin နဲ့ ပိုက်ဆံအများကြီး ရထားတဲ့သူပါ။ ဥက္ကဋ္ဌကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ပြီး စကားတွေကို ကြားလိုက်ရရင် သူလည်း စိတ်ဝင်စားပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်မှာပါ။”

ငွေကို လက်ထဲကိုင်ပြီး လာမယ့်သူတစ်ယောက်ကို တားစရာ အကြောင်းမရှိ။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟားဟား၊ ရတာပေါ့ဗျာ။ ဒီနေ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”

တက်ဂယူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် သူ့ကို နောက်မှ လာဖို့ ပြောလိုက်ပါ့မယ်။”

JG Blockchain ၏ ဟောပြောပွဲကို ချောင်းဒမ်ရှိ Avalon ဟိုတယ်ခန်းမတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။

ဤဟောပြောပွဲသည် ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါး (Jeil Gold Coin) ကို ဝမ်သန်း ၅၀ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ဝယ်ယူထားသည့် VIP အဖွဲ့ဝင်များအတွက် ရည်ရွယ်သည်။ ၎င်းသည် နောက်ထပ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို ဆွဲဆောင်ရန် သို့မဟုတ် အသိမိတ်ဆွေများကို ခေါ်ဆောင်လာစေရန် တွန်းအားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန်းမနောက်ဘက်တွင် ဟိုတယ်ဘူဖေးကို ပြင်ဆင်ထားပြီး လူများက ပန်းကန်ပြားများထဲသို့ အစားအစာများကို လွတ်လပ်စွာ ထည့်ယူကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ ခေါင်းစဉ်မှာတော့ သဘာဝအတိုင်းပင် ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးအကြောင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား ရတော့မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

မင်ဟာယောင်း၏ ဝယ်ယူမှုပမာဏမှာ မလုံလောက်သော်လည်း သူမသည် တက်ဂယူ၏ အထက်လူ (Upline) အနေဖြင့် ပွဲသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရခဲ့သည်။

‘သူ တကယ်ပဲ ၅ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စီစဉ်နေတာလား။’

သူမသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တက်ဂယူကို ပြောလိုက်သည်။ “အပြင်ကို ခဏလောက်သွားပြီး လေကောင်းလေသန့် ရှူကြမလား။”

“မသွားပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ အဆင်ပြေပါတယ်။”

“အသက်ရှူကျပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“မကျပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။”

“ကျွန်မ ခင်ဗျားကို ပြောစရာ ရှိလို့ပါ…”

“အာ! ဒီအသားက အရသာရှိလိုက်တာ။ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ယူဦးမှ။”

သူမသည် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အရိပ်အမြွက် ပြောပြသော်လည်း တက်ဂယူကမူ ဘူဖေးစားသောက်ပွဲတွင် အစာစားနေရသည်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

စားသောက်မှု ပြီးဆုံးခါနီးတွင် ချွဲနမ်ဝူက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး ပရိသတ်များက လက်ခုပ်တီးကြသည်။

“အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က JG Blockchain ရဲ့ CEO ချွဲနမ်ဝူပါ။”

သူသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဟောပြောသည်။ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါး စာရင်းသွင်းမည့် အစီအစဉ်များနှင့် ဗင်နီဇွဲလား နိုင်ငံရှိ ရေနံ ရေနံမြေ တူးဖော်နေသည့် ဗီဒီယိုများက စခရင်ပေါ်တွင် တစ်လှည့်စီ ပေါ်လာသည်။

“ခင်ဗျားတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ အပေါက်တစ်ပေါက် ဖောက်လိုက်တာနဲ့ ရေနံ တွေက ထွက်လာတာပဲ။ ဒီလို ကမ္ဘာတစ်ဝန်းကို တင်ပို့ရောင်းချမယ့် ရေနံ တွေကို ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးနဲ့မှ ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ သတင်းမီဒီယာတွေက ရေနံ ဈေးနှုန်းတွေ တက်လာလို့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေကြ지만 ဒီမှာရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ကတော့ စိုးရိမ်စရာကို မလိုပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ လက်ဝယ်မှာရှိတဲ့ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးတွေနဲ့ ဒီ ရေနံ တွေကို အချိန်မရွေး ဝယ်ယူနိုင်လို့ပါပဲ။ ရေနံ ဈေးနှုန်းတွေ တက်လာတာနဲ့အမျှ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးရဲ့ တန်ဖိုးကလည်း မြင့်တက်လာမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ရေနံ ဈေးနှုန်းတွေ မြင့်တက်နေတာကို ကျွန်တော်တို့ ဝမ်းသာရမှာ မဟုတ်ဘူးလားဗျ။”

အဖွဲ့ဝင်များက ရယ်မောလိုက်ကြပြီး တက်ဂယူကလည်း လက်ခုပ်တီးကာ အားပါးတရ အားပေးလိုက်သည်။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းက သူ့ကို ကြည့်ရင်း “ခင်ဗျားပြောတဲ့ လူက ဘယ်တော့ ရောက်လာမှာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

တက်ဂယူက မုန့်စားရင်း “မကြာခင် ရောက်လာမှာပါ။ အာ! ဟောဒီမှာ ရောက်လာပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝတ်စုံအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ခန်းမထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

‘နေပါဦး။ ဟိုလူက…’

သူသည် တံခါးစောင့်များပင် မတားလိုက်ရုံနှင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး “မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က Bithumb Cryptocurreny လဲလှယ်ရေးစခန်းရဲ့ CEO ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဟောပြောပွဲ ရှိတယ်လို့ ကြားလို့ ဒီကို လာခဲ့တာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကန်ဂျင်ဟူး သည် အောင်မြင်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတင်းဆောင်းပါးများတွင် ပါရှိဖူးပြီး ရေပန်းစားနေသည့် ကစ်ပ်တိုကွန်ရက်ခေတ်အတွင်း မီဒီယာများ၏ အင်တာဗျူးကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်နှာကို မှတ်မိကြသူများက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတိုးပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ “Bithumb ရဲ့ CEO တကယ် ဟုတ်ပါလား။”

“ဩော်! ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်။”

“ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါး စာရင်းသွင်းမယ့်ကိစ္စကြောင့်များ လာတာလား။”

“ဝါး…”

လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပရိသတ်များက အံ့အားသင့်စရာ အစီအစဉ်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အားပါးတရ လက်ခုပ်တီးကြပြီး သူ့ကို ဆွဲချရန် ကြိုးစားနေကြသည့် တံခါးစောင့်များမှာလည်း တွေဝေသွားကြသည်။

ကန်ဂျင်ဟူး က ချွဲနမ်ဝူဘက်သို့ လှည့်ကာ “တောင်းပန်ပါတယ်၊ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ခဏလောက် ငှားသုံးလို့ ရမလားဗျ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချွဲနမ်ဝူက ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း မသိမသာပင် မိုက်ခရိုဖုန်းကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ကန်ဂျင်ဟူး က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ယူကာ ခန်းမအတွင်းရှိ လူများကို ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီနေ့ JG Blockchain ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံရတာကို အလွန်ပဲ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြတဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံးဟာ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးမှာ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားကြတယ်လို့ ကြားသိရပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးကို အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ညစ်စေတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိနေပါတယ်…”

လူတိုင်း အသက်ကို ရဲရဲမရှူဘဲ သူ့စကားကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

‘သေချင်စရာပဲ။ ဒါ ဘယ်လိုအခြေအနေကြီးလဲ။’

ဟမ်ဆော့ဟွန်းသည် နေရာမှ အမြန်ထရပ်ကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသော တက်ဂယူက သူ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ဘယ်သွားမလို့လဲ ဥက္ကဋ္ဌကြီး။ မသွားခင် အဆုံးထိ နားထောင်သင့်တာပေါ့။”

“ဘာလဲ…”

‘တွေးကြည့်တော့ ဒီကောင်က Bithumb CEO ကို ဒီကို ခေါ်လာတာလား။ ဒီကောင်က တကယ်ဘယ်သူလဲ။’

ကန်ဂျင်ဟူး ဆက်လက်ပြောကြားသည်။ “အာဒါကတော့ JG Blockchain ဟာ Bithumb နဲ့သာမက CEO ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ပါ ဘာမှ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု လုံးဝ မရှိဘူးဆိုတာပါပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်။ JG Blockchain ရဲ့ CEO ချွဲနမ်ဝူက CEO ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ရင်းနှီးမှုရှိကြောင်းနဲ့ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးကို Bithumb မှာ ဘယ်နေ့မဆို စာရင်းသွင်းတော့မယ်ဆိုပြီး ဟောပြောနေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုတိတိကျကျ ပြောချင်တာကတော့ JG Blockchain ဟာ Bithumb နဲ့သာမက CEO ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ပါ ဘာမှ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု လုံးဝ မရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဘလောက်ချောက် ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးကို စစ်ဆေးခဲ့တဲ့ ရလဒ်အနေနဲ့ Roidaa ရဲ့ ရိုးကုဒ်ကို ကူးယူထားတဲ့ အတုအယောင် ငွေကြေးအတု (Scam Coin) တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ဝမ်တောင် တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ကစ်ပ်တို အမှိုက်သရိုက်တစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် Bithumb မှာ ဘယ်တော့မှ စာရင်းသွင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခန်းမတစ်ခုလုံး အပ်ကျသံတောင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မည်သူမျှ ကြီးမားသော အတုန်လှုပ်ကြီးကြောင့် ပါးစပ်ပင် မဟနိုင်ကြတော့ပေ။ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသူများသည် အနည်းဆုံး ဝမ်သန်း ၅၀ မှစ၍ သန်းပေါင်းများစွာအထိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ ဂျေးလ်ရွှေဒင်္ဂါးများကို ဝယ်ယူထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီဒင်္ဂါးက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အမှိုက်သရိုက်တဲ့လား။

အခြားသူတစ်ယောက်ကသာ ပြောခဲ့လျှင် သူတို့ ဘယ်တော့မှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤစကားများကို ပြောဆိုခဲ့သူမှာ တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး ကစ်ပ်တိုကွန်ရက် လဲလှယ်ရေးစခန်း ဖြစ်သော Bithumb ၏ CEO ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူတို့၏ ပါးစပ်မှ အော်ဟစ်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာလဲ။ လိမ်လည်မှုကြီးလား။”

“သူတို့က Bithumb မှာ မကြာခင် စာရင်းသွင်းတော့မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ!”

“ဒါတွေအားလုံးက လိမ်ညာမှုတွေ ဖြစ်နေတာလား။”

“ဒါက အလိမ်အညာကြီး ဖြစ်နေတာလား။”

အချို့လူများမှာ မူးလဲသွားကြသကဲ့သို့ လဲကျသွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက်သား ဖြစ်သွားကြသည်။

ချွဲနမ်ဝူသည် ထိတ်လန့်သွားကာ ကန်ဂျင်ဟူး ထံမှ မိုက်ခရိုဖုန်းကို လုယူလိုက်သည်။ “ဟ-ဟင့်အင်၊ အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟို၊ တစ်ခုခု နားလည်လွဲနေလို့ ဖြစ်မှာပါ။”

“နားလည်လွဲတာ ဟုတ်လား။ ငါ့ပိုက်ဆံ ငါ့ကို ပြန်ပေးစမ်း၊ ဒီလိမ်လည်သူကောင်ကြီး!”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ အရင်ဆုံး ပြေးထွက်လာသည်နှင့် အခြားသူများလည်း စင်မြင့်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးသွားကြသည်။

“ငါ့ပိုက်ဆံ ဘယ်မှာလဲ။”

“တ-တည်ငြိမ်ကြပါဦး!”

ထိုသို့သော စကားမျိုးဖြင့် သူတို့ တည်ငြိမ်သွားစရာ အကြောင်း မရှိပေ။

“ငါ့ပိုက်ဆံ အခုချက်ချင်း ပြန်ပေးစမ်း!”

“ဒါက ငါ့အတွက် ဘယ်လိုငွေတွေလဲ သိရဲ့လား!”

ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ပတ်သက်တယ်ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းကလည်း လိမ်ညာမှုကြီးပေါ့လေ!”

“ငါ၊ ငါတော့…”

သူသည် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချို့လူများက သူ၏ကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ လူသန်ကြီးတစ်ဦးက ချွဲနမ်ဝူ၏ ကော်လားကို ဆွဲကိုင်ကာ လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ “ငါ့ပိုက်ဆံ ဘယ်မှာလဲ၊ ဒီကောင်ရ။ ငါ့ကို မသတ်ခင် အခုချက်ချင်း ပြောစမ်း!”

“အဟွတ် အဟွတ်! ကယ်ကြပါဦး…”

ချွဲနမ်ဝူသည် ဤနေရာတွင်ပင် ရိုက်သတ်ခံရတော့မည့် အကြောင်းရင်းကြောင့် ကြောက်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုအချိန်၌ ခန်းမတံခါး ပွင့်ထွက်သွားပြီး ရဲအရာရှိများ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏နောက်တွင် ကင်မရာများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သတင်းထောက်များ ပါလာသည်။

“လှုပ်ရှားမှု မလုပ်နဲ့! အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ!”

ရဲတပ်ဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်များ ဝိုင်းရံထားသော ချွဲနမ်ဝူကို ကယ်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ထိတ်ခတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ရှေ့နေတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လျှောက်လာကာ ဟမ်ဆော့ဟွန်း၏ ရှေ့တွင် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

“ဂျေးလ်ဂရုပ့်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဟမ်ဆွန်းပျို… မဟုတ်ဘူး၊ မစ္စတာ ဟမ်ဆော့ဟွန်း ဟုတ်ပါသလား။ ဒါက ဖမ်းဝရမ်းပါ။ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ။”

ဂျွမ်!

သူ့လက်များကိုလည်း လက်ထိတ်ခတ်လိုက်သည်။

ချွဲနမ်ဝူက ဟမ်ဆော့ဟွန်းကို အော်ပြောလိုက်သည်။ “ဥက္ကဋ္ဌကြီး! ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ဒါ လိမ်လည်မှု မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။ ဘာမှ ပြောပါဦး၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး!”

ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ထိတ်လန့်နေသည့် ချွဲနမ်ဝူနှင့် မတူဘဲ ဟမ်ဆော့ဟွန်းကမူ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် လျှာသပ်လိုက်သည်။ ‘ဒီလိုနေရာမျိုးကို မလာခဲ့သင့်ဘူး။’

သူသည် ဤကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးခံရမည့် အခြေအနေကို လုံးဝ မတွက်ဆထားဘဲ မနေခဲ့သဖြင့် ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းများကိုပါ စဉ်းစားထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြည်တွင်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေတွေကို တိုက်ရိုက်ကောက်ခံခဲ့တဲ့ ချွဲနမ်ဝူကပဲ အပြစ်အားလုံးကို တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။’

ချွဲနမ်ဝူ ကိုရီးယားမှာ စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ငွေအများစုကို စင်ကာပူနိုင်ငံကို လွှဲပြောင်းပြီးသား ဖြစ်သည်။ ပြည်တွင်းဘဏ်စာရင်းတွေထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ ငွေတွေကတော့ ချက်ချင်း အجمခံ (Frozen) ဖြစ်သွားနိုင်ပေမဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြား စစာရင်းတွေကတော့ မဟုတ်ပေ။

သူတို့က ငွေကြေးစီးဆင်းမှုကို ခြေရာခံပြီး သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံကို စာရင်းပိတ်ခိုင်းဖို့ တောင်းဆိုလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူက နာမည်ခံစာရင်းတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်စာရင်းတွေထဲကို အားလုံး လွှဲပြောင်းပြီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အဲဒီငွေတွေနဲ့ နာမည်ကြီး ရှေ့နေတွေကို ငှားရမ်းပြီး ပြစ်ဒဏ်ဆိုင်းငံ့မှု ရယူနိုင်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကံဆိုးလို့ ထောင်အနည်းငယ် ကျခဲ့ရင်တောင် သူ့ရဲ့ တစ်သက်တာ အနားယူမှုကတော့ သေချာပေါက် အာမခံချက် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကိုရီးယားဆိုတာ ငွေကြေးရာဇဝတ်မှုတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် တော်တော်လေး သက်ညှာတဲ့နိုင်ငံ မဟုတ်ပေဘူးလား။

သူ့အနေဖြင့် ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် တက်ဂယူက သူ့အား စကားပြောလိုက်သည်။ “ချွဲနမ်ဝူဆီကို အပြစ်တွေပုံချပြီး ငွေတွေအားလုံးကို ပင်လယ်ရပ်ခြားကို လွှဲထုတ်လိုက်ပြီလို့ တွေးပြီး အခုတော့ စိတ်အေးသွားပြီ မဟုတ်လား။ တရားရုံးကို ရောက်ပြီး အဖြစ်အပျက်တွေကို ကြားရတဲ့အခါကျရင် ဗင်နီဇွဲလား ပြည်ပပိုင် ရေနံ ရေနံမြေ လိမ်လည်မှုကိစ္စနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေတွေ လွှဲထုတ်မှုတွေ အားလုံး ပေါ်ပေါက်သွားပြီဆိုတာ ခင်ဗျား သိလာရပါလိမ့်မယ်။ လွတ်မြောက်ဖို့က လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါနဲ့ ဒီအချိန်ဆိုရင် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဆီကိုပါ ဝရမ်းရောက်သွားပြီး အဲဒီစာရင်းတွေ အားလုံး အجمခံ (Frozen) ဖြစ်သွားပြီဖြစ်လို့ တစ်ဝမ်တောင်မှ ထုတ်ယူလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟမ်ဆော့ဟွန်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ငွေကြေးရှိနေချိန်တွင်ကား သက်လတ်ပိုင်း လူတန်းစား ရာဇဝတ်ကောင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ငွေကြေးမရှိတော့သည့်အခါတွင်မူ သူသည် လိမ်လည်သူတစ်ဦးနှင့် ငွေစတစ်ပြားမှ မရှိတော့သည့် သူတောင်းစားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

“ဘ-ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…”

“ဒါဆိုရင်ရော ဘာကြောင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ စာရင်းတွေကို သုံးခဲ့တာလဲ။”

‘ငါ အပင်ပန်းခံပြီး ရှာထားရတဲ့ ငါ့ပိုက်ဆံတွေ!’

လိမ်လည်သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးများကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားကြသည်။

ဟမ်ဆော့ဟွန်းသည် တက်ဂယူကို စိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည် - “မင်းက ဘယ်ကောင်လဲ။ တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ငန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မင်းမှာ ဘယ်လိုအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။”

တက်ဂယူက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။ “ဟင့်အင်၊ ခင်ဗျားပဲ အရင်ကပြောခဲ့တာလေ ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ တကယ့်ကို ပျော်ရွှင်စေတဲ့အရာအတွက် အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ရမယ်ဆို။ အခုလိုလုပ်ရတာကို ကျွန်တော်က ပျော်ရွှင်တာမို့လို့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် လုပ်ခဲ့တာပဲ၊ ကျွန်တော် ဘာအပြစ်လုပ်မိလို့လဲ။ ကျွန်တော် တကယ် စိတ်မကောင်းဘူးဗျာ။”

“……”

စကားပင်မပြောနိုင်အောင် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားသော ဟမ်ဆော့ဟွန်းကို တက်ဂယူက ဆက်ပြောလိုက်သည် - “ပြောရဦးမယ်၊ ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံး ကိုရီးယား ဆိုရိုးစကားက ‘အင်း-ဆిల్-จก’ (အင်ဆిల్ဂျော့) ပဲ။”

“ဘ-ဘာကြီးလဲ။”

“အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ‘ဘဝဆိုတာ လက်တွေ့ပဲ၊ အမေရိုး’ လို့ ပြောတာလေ။”

ဟမ်ဆော့ဟွန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ မီးစာများ ထွက်လာမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ “ဒီကောင်!”

သူသည် တက်ဂယူဆီသို့ ပြေးသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏လက်များကို ရဲများက ချုပ်ထားကြသဖြင့် တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

ရဲများက ဟမ်ဆော့ဟွန်းနှင့် ချွဲနမ်ဝူတို့ကို တစ်လှည့်စီ ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။ ချွဲနမ်ဝူက ဆွဲထုတ်ခံနေရရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည် - “ငါ့ကို လွှတ်စမ်း! ငါ့ရဲ့ ယောိက်ဖက ကန်ဂျင်ဟူး ကွ။ OTK ကုမ္ပဏီက ကန်ဂျင်ဟူး ကို မင်းတို့ မသိဘူးလား။”

တက်ဂယူက သူ့အား မေးလိုက်သည် - “ငွေတွေ ရလာတော့ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတတ်လာတဲ့ ယောကျ်ားလား။”

“ဘ-ဘာကြီးလဲ။”

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏချင်းမှာပင် ရှေးဟောင်း အမှတ်တရများက သူ့စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားကြသည်။ “မင်း၊ မင်းက ဟိုတုန်းက အိမ်ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့… အဲဒီကောင်လား။”

“မင်းရဲ့ CEO ယောိက်ဖဆီကို ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်စကား ပို့ပေးလိုက်မယ်။”

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးမှာမူ ရှုပ်ပွပြီး ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သတိလွတ်သွားကြသကဲ့သို့ ရပ်နေကြသည့် လူများ၊ သူတို့၏ ငွေများကို ပြန်ပေးရန် အော်ဟစ်နေကြသည့် လူများ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ငိုကြွေးနေကြသည့် လူများ စသည်ဖြင့် အစုံအလင်ပင် ရှိနေကြသည်။

‘ဒါတွေ အားလုံးက တကယ်ပဲ လိမ်လည်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။’

မင်ဟายောင်းသည် သူမ၏ အထက်တန်းကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းကို ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ တက်ဂယူက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ “ဘာမှန်းမသိဘဲနဲ့သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့မယ်ဆိုရင် တကယ်ပဲ ဘေးဥပဒ်ကြီးနဲ့ ကြုံရတော့မှာပဲ။”