ကန်ဂျင်ဟူး သည် Mercedes-Benz S-Class ကားဖြင့် ခရီးနှင်နေသည်။
သူသည် “သူဌေးနေရာ” ဟု တင်စားကြသည့် နောက်ခန်းညာဘက်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသည်။
ကားမောင်းသူမှာ စတီယာရင်ဘီးနောက်တွင် ရှိနေပြီး အတွင်းရေးမှူးက သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။ နောက်ခန်းသည် ခြေထောက်ကို အပြည့်အဝ ဆန့်ထုတ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ကျယ်ဝန်းသည်။
သူ အရောင်းဝန်ထမ်းဘဝက မောင်းနှင်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိ Avante ကားနှင့်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာနှစ်ခုလိုပင် ကွာခြားလှသည်။ လူတိုင်း အောင်မြင်မှုရဖို့ ကြိုးပမ်းနေကြတာ ဒီလိုမျိုးကို ခံစားချင်လို့များလား။
ထိုင်ခုံတွင် မှီလိုက်ပြီးနောက် ကန်ဂျင်ဟူး သည် ခဏတာ တွေးတောနေမိသည်။
‘နောက်ဆုံး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်တဲ့လူက… သူ့မျက်နှာကို ဘယ်မှာများ မြင်ဖူးပါလိမ့်။ ဘယ်မှာများ တွေ့ခဲ့တာလဲ။’
သို့သော်လည်း ထိုအတွေးသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အတွင်းရေးမှူးက သူ့ထံသို့ အချိန်ဇယားကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခေါက် ဟောပြောပွဲက မာချွန်ဒုံမှာပါ။”
“သဘောပဲ။”
မာချွန်ဌာနခွဲမှ အဖွဲ့ဝင်အများစုမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများနှင့် ဘွဲ့ရခါစလူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြိုဆိုလေ့ရှိသည်။
ထိုနေရာအပါအဝင် ယနေ့တစ်ရက်တည်းမှာပင် ဟောပြောပွဲ သုံးခု ထပ်မံလုပ်ဆောင်ရန် ရှိနေသည်။
“CEO ပင်ပန်းနေပြီလားခင်ဗျာ။”
ကန်ဂျင်ဟူး က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်၊ “မပင်ပန်းပါဘူး။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် ငါ ပိုပြီးတော့တောင် ကြိုးစားရဦးမှာ။”
ဇိမ်ခံကားဖြင့် သွားလာနေရပြီး အလုပ်ကိစ္စများကို စစ်ဆေးနေရခြင်း။ ဒါဟာ တကယ်ကို သူအိပ်မက်မက်ခဲ့တဲ့ ဘဝမျိုးပင်။
မူလက သူသည် Health Study ဟုခေါ်သည့် အလတ်စား ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏အလုပ်မှာ ဆိုးလ်မြို့တော်ဧရိယာအတွင်းရှိ အားကစားရုံများသို့ လှည့်လည်သွားလာပြီး လေ့ကျင့်ခန်းသုံးကိရိယာအသစ်များကို မိတ်ဆက်ရောင်းချရခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် သဘာဝအတိုင်း လူမှုဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ပြီး လူတွေနှင့် တွေ့ဆုံရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် ထိုအလုပ်က သူ့စရိုက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ရောင်းအားလည်း အတော်လေး ကောင်းသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ကပင် သူ့လစာမှာ ဝမ် ၃ သန်းပင် မပြည့်ခဲ့ပေ။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် အရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ်နှင့်သာ ကျေနပ်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ့တွင် အောင်မြင်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် စတော့ရှယ်ယာလောကတွင် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သော်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ဆုံးရှုံးရုံသာ အဖတ်တင်ခဲ့သည်။
ထိုအခါ တစ်နေ့တွင် ဘဝ၏ အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် တီဗွီတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာပြီး OTK ကုမ္ပဏီ၏ CEO ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည့်အခါ သူ့ဇနီးက ဖုန်းဆက်ပြီး အော်ဟစ်တော့သည်။
[အိုပါး! ကန်ဂျင်ဟူး က ကျွန်မရဲ့ ဝမ်းကွဲလေ!]
“မင်း ဘာတွေ ရုတ်တရက် လာပြောနေတာလဲ။”
[အခု တီဗွီမှာ ပေါ်နေတဲ့ OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO လေ၊ သူက ကျွန်မရဲ့ ဝမ်းကွဲ! ကျွန်မ အဖေရဲ့ ညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲရဲ့ သား!]
“ဘာ... ဘာပြောတယ်!”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ့ဘဝတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကိုရီးယား ချယ်ဘိုးလ် (Chaebol) များတွင် မိသားစုအခြေပြု စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုသည့် ထူးခြားသော အစဉ်အလာတစ်ခု ရှိသည်။ သင့်တွင် အရည်အချင်း မရှိလျှင်ပင်၊ စရိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များ ရှိနေလျှင်ပင် သွေးသားတော်စပ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ရာထူးတစ်ခု ရနိုင်သည်။
ကြီးမားသော ကော်ပိုရေးရှင်းတစ်ခုက ဖရန့်ချိုက်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေလျှင် သူတို့၏ သားသမီးများကို ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ပံ့ပိုးခိုင်းခြင်း၊ ဝမ်းကွဲများကို စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခွင့်ပေးခြင်း၊ ယောက္ခမများကို ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ဘောက်စ်ထုတ်လုပ်သည့်လုပ်ငန်းကို လွှဲပေးခြင်းတို့မှာ သဘာဝကျသည်မဟုတ်လော။
သူသည် ယောက္ခမများနှင့်အတူ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ အိမ်သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့စဉ်က အောင်မြင်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
‘သူတို့ ငါ့ကို စီမံခန့်ခွဲမှု ဒါရိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ရာထူးတစ်ခုခု ပေးမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား? ဒါမှမဟုတ် လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌများ ဖြစ်မလား?’
ဘာမဆို အဆင်ပြေသည်။ သူတို့သာ ရာထူးတစ်ခုခု ပေးလိုက်လျှင် သူ တကယ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ပြနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
သို့သော် သူ့မျှော်လင့်ချက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။ ဘာတစ်ခုမျှ မရလိုက်သည့်အပြင် စကားတစ်ခွန်းပင် ကောင်းကောင်း မပြောလိုက်ရဘဲ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ၏ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး ၏ မိသားစု ဒေဝါလီခံခဲ့ရစဉ်က သူ့ယောက္ခမများအားလုံး ဆက်သွယ်မှုဖြတ်တောက်ခဲ့ကြကြောင်း သူ နောက်မှ သိလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူတို့သည် အစောကတည်းက ကူညီပြီး ဆက်သွယ်ထားသင့်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ ရင်ဘတ်ကို ထု၍ နောင်တရနေကြသော်လည်း ရေစုန်မျောသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် ဤအတိုင်း လက်မြှောက်အရှုံးပေး၍ မဖြစ်ချေ။
ကန်ဂျင်ဟူး ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် စည်းရုံးနိုင်ရန် နောက်ပိုင်းတွင် ကုမ္ပဏီသို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို တွေ့ဆုံခွင့်မရရုံသာမက အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ပင် ဝင်ခွင့်မပေးတော့ပေ။
သူ အလွန်ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အင်တာနက်တွင် အမည်မဖော်ပြဘဲ ဆဲဆိုရေးသားရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း အင်တာနက်မှာမူ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဆဲဆိုထားသည့် စာသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
သူ့ဇနီး၏ ဝမ်းကွဲမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်မှန်းသာ မသိခဲ့လျှင် သူသည် ယခင်အတိုင်းပင် ဆက်လက်နေထိုင်သွားမိလိမ့်မည်။
သို့သော် ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးမည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုက သူ့မျက်စိရှေ့တွင် လွင့်စင်သွားသောအခါ အလုပ်လုပ်လိုစိတ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့အရောင်းစွမ်းဆောင်ရည်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာပြီး ကုမ္ပဏီက သူ့ကို အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်ကြောင်း အကြောင်းကြားစာ ပေးပို့လာသည်။
သူ တကယ်တော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ယခင်က အောင်မြင်မှုဆိုသည်မှာ ဝေဝါးပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော်လည်း ယခုမူ လက်လှမ်းမီရုံဖြင့် ရနိုင်မည့်အရာဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် သူ တကယ်တမ်း တစ်ခုခုလုပ်ကြည့်သည့်အခါ မလွယ်ကူပေ။ သူ့တွင် ငွေမရှိ၊ အဆက်အသွယ်မရှိ၊ ထူးခြားသည့် စီးပွားရေးအကြံဉာဏ်လည်း မရှိပေ။ သူ့ကို သူများထက် ထူးခြားစေသည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
သူ့ဇနီး၏ ဝမ်းကွဲမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်နေခြင်းပင်။
သူသည် ငွေအမြောက်အမြား ရနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေနေစဉ် လူတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
သူသည် အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ်၊ စိတ်ထားကောင်းမွန်ပုံပေါက်သည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဥက္ကဋ္ဌ ဟမ်ဆွန်ဖြိုး ဟု မိတ်ဆက်သည်။
သူသည် ယခင်အစိုးရလက်ထက်က သြဇာရှိသူများ၊ နာမည်ကြီး နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် ရိုက်ထားသည့် ဓာတ်ပုံများကို ပြသကာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမျိုးစုံ လုပ်ကိုင်နေသည့် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။
သူထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် စီးပွားရေးအစီအစဉ်မှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။ ဘလော့ခ်ချိန်း (Blockchain)၊ ခရစ်ပတိုငွေကြေး၊ Jeil Gold Coin၊ ဗင်နီဇွဲလား၊ နိုင်ငံပိုင် ရေနံ ကွင်းများ၊ ရေနံ စသည်တို့ပင်။
ဥက္ကဋ္ဌ ဟမ်ဆွန်ဖြိုးက စင်ကာပူတွင် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဟုခေါ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို သီးခြားတည်ထောင်မည်ဖြစ်ပြီး ကန်ဂျင်ဟူး ကို ထိုကုမ္ပဏီ၏ CEO အဖြစ် တာဝန်ယူကာ ဒင်္ဂါးပြားများ ကြိုတင်ရောင်းချခြင်းနှင့် စာရင်းသွင်းခြင်းလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးမည့် စစ်မှန်သော အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။
“ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပြီး အပ်နှင်းမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပါ့မယ် ဥက္ကဋ္ဌ!”
ဤသို့ဖြင့် သူသည် အရောင်းဝန်ထမ်းဘဝမှ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ CEO အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် ကန်ဂျင်ဟူး ကို တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အချိန်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
‘Jeil Gold Coin ကို စာရင်းသွင်းလိုက်တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲတော်စပ်သူကလည်း ငါ့ကို အမြင်တစ်မျိုးနဲ့ ကြည့်လာမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား?’
ထိုအခါမှသာ သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို မသိရှိဘဲ မောင်းထုတ်ခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရပြီး သူ့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူကာ အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လာလျှင် သူသည် ဒီတစ်ခါတွင် အေးစက်စက် ငြင်းပယ်ပစ်ရန် တွေးထားသည်။
ကောင်းပါပြီ၊ အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး ရာထူးတစ်ခုခုတော့ လက်ခံကောင်း လက်ခံနိုင်ပေမည်…
‘ငါ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြပြီး မင်းကို ပြမယ်!’
***
MLM (ကွန်ရက်ချိတ်ဆက် အရောင်းစနစ်) တွင် ဒေါင်လိုက်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိသည်။
အစောပိုင်းက ပါဝင်လာသည့် အဖွဲ့ဝင်များသည် Upline (အထက်အဖွဲ့ဝင်) များဖြစ်ကြပြီး သူတို့ခေါ်လာ၍ အသစ်မှတ်ပုံတင်လိုက်သူများမှာ Downline (အောက်အဖွဲ့ဝင်) များ ဖြစ်ကြသည်။ Downline များလေလေ Upline ၏ ဝင်ငွေ ပိုများလေလေဖြစ်သည်။
မင်ဟာယောင်းက တက်ဂျူကို ရှင်းပြသည်။ “ကျွန်မ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ သင်က ရိုးရိုးဝယ်မယ်ဆိုရင် ၁ JGC ကို ၁၂၀ ဝမ် ကျသင့်ပေမဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အဖွဲ့ဝင်ဈေးနှုန်း ၁ JGC ကို ၆၀ ဝမ်နဲ့ ဝယ်လို့ရပါတယ်။”
အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ရန် ဝမ် ၂.၅၂ သန်း ပေးသွင်းရမည်။ ထို့နောက် စုစုပေါင်း JGC ၄၂,၀၀၀ ကို ရရှိနိုင်သည်။
အကယ်၍ ဝမ် ၅.၀၄ သန်းဖိုး ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက ၄၅ ဝမ်အထိ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ် ၇.၅၆ သန်းဖိုး ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက ၃၀ ဝမ်အထိ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဝယ်ယူသည့်ပမာဏ များလေလေ လျှော့ဈေး ပိုရလေလေဖြစ်သည်။
တက်ဂျူက စဉ်းစားနေပုံရသဖြင့် သူ့ဘေးမှ ဟောင်ချန်းဆူးက ပြောလိုက်သည်၊ “ဒါကို နောက်ပိုင်းမှာလည်း နောက်ကြောင်းပြန် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေရမယ်။ အဖွဲ့ဝင်အရင်ဖြစ်လိုက်ပါ၊ ပြီးမှ ထပ်စဉ်းစားပါ။ ကတ်နဲ့ အရစ်ကျပေးချေလို့ ရသလို ဘဏ်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ချေးငွေလည်း ယူလို့ရပါတယ်။”
“ကျွန်တော် ဝမ် ၁ ဘီလီယံဖိုးလောက် ဝယ်လို့ ရမလားခင်ဗျာ။”
“ဟင်? ၁ ဘီလီယံ?”
“ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ဝမ် ၁ ဘီလီယံ ရှိတယ်။”
မင်ဟာယောင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဟောင်ချန်းဆူးကတော့ စကားပင်မပြောနိုင်တော့သည့်အလား ရယ်မောလိုက်သည်။
ဝမ် ၁ ဘီလီယံဆိုသည့် ပမာဏကို စုဆောင်းခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက ခေတ်စားလာခဲ့သဖြင့် ဘာမှမထူးခြားသယောင် ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ပျမ်းမျှရုံးဝန်ထမ်းတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်သက်လုံးကြိုးစား၍ပင် စုဆောင်းနိုင်ပါ့မလား မသေချာသည့် ပမာဏဖြစ်သည်။
သူနောက်နေသည်ဟု ထင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ တိုက်ရိုက်ပြသခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။
“မယုံဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ပြမယ်လေ။”
အမြတ်ငွေများမှာ သူ့၏ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် MMF အကောင့်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း နေစရိတ်အတွက်ကိုမူ ဟန်ရှင်ဘဏ်တွင် သီးသန့်ခွဲထားသည်။
တက်ဂျူသည် စမတ်ဖုန်းဖြင့် အကောင့်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်၍ သူတို့ကို ပြသလိုက်သည်။
ဟောင်ချန်းဆူးနှင့် မင်ဟာယောင်းတို့မှာ ထိုအရာကိုမြင်ပြီး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အကောင့်လက်ကျန်ငွေမှာ ဝမ် ၁ ဘီလီယံကျော်နေသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။
မင်ဟာယောင်းက မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် တက်ဂျူကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မ... မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”
တက်ဂျူက သူမ၏ မေးခွန်းကို ရိုးရှင်းစွာ ဖြေလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ထီပေါက်တာလေ။”
သူသည် တစ်ချိန်က ထီပေါက်ရန် အိပ်မက်မက်ပြီး ထီလက်မှတ်များကို ကြိုးစားဝယ်ယူခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူရခဲ့သည်မှာ ပဉ္စမဆု အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
ယခုမူ ပထမဆု ပေါက်သည်ဆိုဦးတော့ သူ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မိပေ။ ဝမ် ၁ ဘီလီယံ သို့မဟုတ် ၂ ဘီလီယံဖြင့် သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။
“ဝါး! ဒဏ္ဍာရီလာ ထီပထမဆုပဲ။ ဂုဏ်ယူပါတယ်!”
တက်ဂျူက ခေါင်းညိတ်သည်။ “တကယ်ကို မလွယ်ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီခက်ခဲတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကျွန်တော် အောင်မြင်ခဲ့တာပါ။”
ဟောင်ချန်းဆူးမှာ သူကိုယ်တိုင် ထီပေါက်သကဲ့သို့ မျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် မင်ဟာယောင်း၏ Upline ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ တက်ဂျူ ဝယ်ယူမည့် ဒင်္ဂါးပြားပမာဏ၏ ၅ ရာခိုင်နှုန်းကို လျော်ကြေးအဖြစ် သူ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဝမ် ၁ ဘီလီယံအတွက်ဆိုလျှင် ဝမ် သန်း ၅၀ တိတိ သူ့လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။
တက်ဂျူက အပြစ်ကင်းစင်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “စာရင်းသွင်းပြီးရင် ၁၀,၀၀၀ ဝမ် ဖြစ်လာမယ်လို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင် အခု ၁ JGC ကို ၃၀ ဝမ်နဲ့ ဝမ် ၁ ဘီလီယံဖိုး ဝယ်ထားလိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဝမ် ၃၀၀ ဘီလီယံ ဖြစ်လာမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား?”
ဟောင်ချန်းဆူးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ “CEO ရဲ့ ဟောပြောပွဲမှာ ကြားခဲ့တဲ့အတိုင်း စာရင်းသွင်းပြီးတာနဲ့ ၁၀,၀၀၀ ဝမ်အထိ ဖြစ်လာမှာပါ။ အခုချက်ချင်း ဒင်္ဂါးပြားတွေ ဝယ်ယူမလားခင်ဗျာ?”
တက်ဂျူက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ “အာ... ဒါပေမဲ့ ဒါကို ထုတ်ယူဖို့ဆိုရင် ဘဏ်ကို လူကိုယ်တိုင် သွားရမယ်ဗျ။ အကောင့်ဟက်ခံရမှာ ဒါမှမဟုတ် ဖစ်ရှင်း (phishing) လုပ်ခံရမှာ စိုးရိမ်လို့ မိုဘိုင်းနဲ့ အင်တာနက်ဘဏ်လုပ်ငန်းတွေကို ကျွန်တော် ပိတ်ထားလိုက်လို့ပါ။”
ထိုစကားကြောင့် ဟောင်ချန်းဆူးမှာ လန့်သွားသည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီနေ့က ဘဏ်ပိတ်သည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
“ဒ... ဒါပေမဲ့ ATM စက်ကနေ ထုတ်လို့ မရဘူးလားခင်ဗျာ?”
“ထုတ်ယူနိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေလို့ပါ။”
ထို့ကြောင့် သူသည် ဒီနေ့ထုတ်ယူနိုင်သလောက်သာ ဝယ်ယူရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကျန်ငွေများကို တနင်္လာနေ့တွင် ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ATM မှာ သွားထုတ်လိုက်ဦးမယ်။”
မိမိဖမ်းမိလိုက်သည့် ငါးလွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား ဟောင်ချန်းဆူးက အမြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေရာကို သင် သိပ်မသိမှာစိုးလို့ အရောင်းဝန်ထမ်း မင်ဟာယောင်းကို အဖော်လိုက်ခိုင်းလိုက်မယ်လေ။”
သူတို့နှစ်ဦး အဆောက်အအုံမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ လမ်းမကြီးဘက်သို့ ထွက်လိုက်လျှင် ဟန်ရှင်ဘဏ်၏ ATM စက်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။
လမ်းလျှောက်နေရင်း မင်ဟာယောင်းက တက်ဂျူကို မေးလိုက်သည်။ “တကယ်ပဲ ထီပေါက်တာလား?”
ထိုအရာထက် ပိုကြီးမားသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေသည်။ အမှန်တရားကိုသာ သိသွားလျှင် သူမ အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။
“အခုတော့ ဒီငွေနဲ့ Jeil Gold Coin ကို ဝယ်ပြီး ဂျက်ပေါ့ (jackpot) ထိရတော့မှာပဲ။”
ရုတ်တရက် မင်ဟာယောင်း လမ်းလျှောက်နေရာမှ ရပ်တန့်သွားပြီး တက်ဂျူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင် ရူးနေတာလား?”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ? ၁ ဘီလီယံ ထည့်လိုက်ရင် ဝမ် ၃၀၀ ဘီလီယံ ရနိုင်တယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား?”
“အာ... ဒါတောင်မှ တစ်ခါတည်းနဲ့ ဝမ် ၁ ဘီလီယံ ထည့်ဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?”
အကယ်၍ သူသည် ဝမ် ၁ ဘီလီယံဖိုး ဝယ်ယူလိုက်လျှင် ဝမ် သန်း ၁၀၀ မှာ မင်ဟာယောင်းလက်ထဲသို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကပင် ဤသို့ပြောနေသည်ကို ကြည့်ရလျှင် သူမတွင် အသိစိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးပုံရသည်။
“မင်းကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာဘူး ထင်ပါရဲ့။”
တက်ဂျူ၏ စကားကြောင့် မင်ဟာယောင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ “ငါ... ငါက…”
“မင်း ဝဘ်တူးန် (webtoon) ရေးဆွဲသူ ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ မဟုတ်လား? အဲဒါကြောင့်ပဲ ကာတွန်းအကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တက္ကသိုလ်ကို တက်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ဒါတွေ လုပ်နေရတာလဲ?”
သူမ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
ယခုရော၊ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းကပါ တက်ဂျူမှာ အိုတာကူ (otaku) တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရင်းနှီးသည့် သူငယ်ချင်း မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ကျောင်းသူများနှင့်လည်း လုံးဝ အလှမ်းဝေးသည်။
သူသည် မင်ဟာယောင်းနှင့် ရင်းနှီးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကာတွန်းများကို ဝါသနာတူကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တက်ဂျူက သူမကို ကာတွန်းစာအုပ်များ ငှားပေးခြင်း၊ အမျိုးမျိုးသော အချက်အလက်များကို ပြောပြခြင်းနှင့် ပုံဆွဲခြင်းအတွက် အကြံဉာဏ်များ ပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
‘သူမက ဝဘ်တူးန် ရေးဆွဲသူ မဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒီလိုမျိုး အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်နေမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ MLM လုပ်နေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။’
“Jeil Gold Coin ဆိုတာ တကယ်ပဲ မင်းအတွက် အိပ်မက်သစ်နဲ့ မျှော်လင့်ချက်လား?”
မင်ဟာယောင်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ “သ... သေချာတာပေါ့။ အကြောင်းမဲ့ လူတွေကို မစနောက်ပါနဲ့၊ မယုံရင်လည်း ပြန်သွားလိုက်!”
သူမကသာ ထိုသို့ ပြောနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။
“မသွားဘူး။ ငွေထုတ်ပြီးရင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် မှတ်ပုံတင်ပြီးမှပဲ ပြန်တော့မယ်။”
“ဘာ... ဘာလို့လဲ?”
တက်ဂျူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်၊ “ပျော်စရာကောင်းလို့လေ။”
***
တက်ဂျူသည် ကျန်ရှိသည့် တနင်္ဂနွေနေ့အချိန်များကို JG Blockchain နှင့် Jeil Group တို့နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် အသေးစိတ် ရှာဖွေရင်းနှင့် Bithumb ၏ CEO ထံသို့ ဆက်သွယ်ရင်း ကုန်ဆုံးလိုက်သည်။
Bithumb တွင် ထိပ်တန်း ဘလော့ခ်ချိန်း ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိသည်။ OTK ကုမ္ပဏီ၏ ဒုတိယ CEO ညွှန်ကြားချက်အရ သူတို့သည် Jeil Gold Coin ကို ချက်ချင်း စတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြသည်။
ထို့နောက် တနင်္လာနေ့တွင် သူ ကုမ္ပဏီသို့ သွားရောက်ပြီး ပန်းဆန်းယော့ပ် နှင့် တွေ့ဆုံ၍ အခြေအနေကို ရှင်းပြသည်။
ပန်းဆန်းယော့ပ် မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဂျင်ဟူး ရဲ့ ဝမ်းကွဲရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူဆိုတဲ့လူက ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး ခရစ်ပတိုငွေကြေး MLM လိမ်လည်မှု လုပ်နေတာလား?”
“ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ။”
သူသည် တက်ဂျူ စုဆောင်းလာသည့် အချက်အလက်များကို သေချာစွာ ပြန်လည်စစ်ဆေးသည်။
ဤကိစ္စတွင် ကုမ္ပဏီနှစ်ခု ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။ Jeil Gold Coin ကို ထုတ်ဝေသည့် JG Blockchain နှင့် ဗင်နီဇွဲလား တွင် ရေနံ လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေသည့် Jeil Group တို့ဖြစ်သည်။
JG Blockchain ၏ CEO မှာ ချွဲနမ်ဝူ ဖြစ်ပြီး Jeil Group ၏ CEO မှာ ဟမ်ဆွန်ဖြိုး ဖြစ်သည်။
“JG Blockchain က ခရစ်ပတိုငွေကြေး MLM ကုမ္ပဏီဆိုပါတော့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ Jeil Group က ဘာလဲ? တည်ထောင်တာ ၆ လပဲ ရှိသေးပြီး ကျန်းမာရေးအစားအစာ ထုတ်လုပ်သူအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ထားတာကို ရေနံ လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေတယ်လို့ ပြောနေတာလား?”
အတိအကျပြောရလျှင် ထိုနှစ်ခုမှာ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှု မရှိပေ။
သို့သော် JG Blockchain က Jeil Gold Coin ရောင်းချ၍ ရရှိသမျှ ငွေကြေးအားလုံးမှာ ရေနံ ကွင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် Jeil Group ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ အနှစ်သာရအားဖြင့် ၎င်းသည် Jeil Group အတွက် ရန်ပုံငွေရင်းမြစ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ပန်းဆန်းယော့ပ် က အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ “ပိုင်ဆိုင်မှုဖွဲ့စည်းပုံကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ပြီး နောက်ပိုင်း ပြဿနာတက်လာရင် လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ကော်ပိုရေးရှင်းတွေကို ခွဲထုတ်ထားတာလား?”
တက်ဂျူက ခေါင်းညိတ်သည်။ “လိမ်လည်သူတွေ အသုံးများတဲ့ နည်းဗျူဟာပါ။ ဆရာလည်း လုပ်ခဲ့ဖူးတာပဲလေ။”
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချွဲနမ်ဝူမှာ ရုပ်ပြသာဖြစ်ပြီး ဟမ်ဆွန်ဖြိုးကသာ အားလုံးကို နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်နေသူဖြစ်သည်။ ဒါဆိုလျှင် ဟမ်ဆွန်ဖြိုးက ဘာကြောင့် ချွဲနမ်ဝူကို JG Gold Coin ၏ CEO အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သနည်း။
အကြောင်းမှာ သူသည် ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။
ကန်ဂျင်ဟူး မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကျော်ကြားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူဖြစ်သည်။ ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ကို CEO အဖြစ် ထားရှိရုံမျှဖြင့် ယုံကြည်မှုရရှိနိုင်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ပန်းဆန်းယော့ပ် က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်၊ “ဒီအကြောင်းကို ဂျင်ဟူး ကို အကြောင်းကြားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား?”
“မလိုပါဘူး။ ရည်းစားနဲ့ ပျော်ပါးနေတဲ့လူကို ဒီလိုကိစ္စတွေနဲ့ အနှောင့်အယှက် ပေးစရာ မလိုပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ဘာလုပ်မလို့လဲ?”
တက်ဂျူက သဘာဝကျသလို ပြောလိုက်သည်၊ “ဂျင်ဟူး ပြန်မလာခင် ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်။”